III SA/Kr 967/11

III SA/Kr 967/11 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2011-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 271; art. 273 par. 1 i par. 2; art. 280 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 31 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie III SA/Kr 1018/09 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania
Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09 oddalono skargę skarżącego K. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 26 sierpnia 2009 r., Nr [...], w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
W dniu 8 sierpnia 2011 r. skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem.
W skardze oraz pismach nadesłanych w terminie późniejszym, jako okoliczności faktyczne stanowiące podstawę żądania wznowienia postępowania skarżący wskazał:
- pojawiające się w obiegu prawnym wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjmujące, iż prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego przysługuje również emerytom lub rencistom policyjnym, pomimo uchylenia rozporządzeniem zmieniającym z 2005 r. przepisu § 8 poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i (...) zasad przyznawania (...) równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego
- uzyskane dokumenty i nieoficjalne informacje z Komendy Głównej Policji świadczące o tym, że świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym są wypłacane emerytowanym funkcjonariuszom policji
- informacje uzyskane z Wojewódzkich lub Miejskich Komend Policji w K, R, G, Ł, P o liczbie emerytowanych policjantów, którym wypłacane jest świadczenie pieniężne dotyczące równoważnika pieniężnego za brak lub remont lokalu mieszkalnego
- dokumenty wskazujące na korespondencję między organami Policji w zakresie interpretacji przepisów dotyczących równoważnika pieniężnego za brak lub remont lokalu mieszkalnego
- korzystne dla siebie orzeczenia sądów administracyjnych
Powyższe okoliczności, zdaniem skarżącego, odpowiadają podstawie wznowienia z art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący stwierdził, że wskazane przez niego dokumenty oraz informacje istniały w chwili orzekania, były wiadome organom Policji i mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w zakresie wznowienia postępowania albowiem kształtują inną wykładnię przepisów prawa materialnego niż ta zawarta w wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wobec braku ustawowych podstaw do wznowienia postępowania, tudzież o oddalenie skargi z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno:
- w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności:
1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe,
- w art. 272 p.p.s.a., gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie,
- w art. 273 p.p.s.a., gdy
1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.
Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy ( art. 273 § 2 p.p.s.a.).
Przepis art. 280 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd na posiedzeniu niejawnym bada czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca wniosek.
W niniejszej sprawie żądanie skargi oparte było na podstawie określonej w art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący wskazał na ujawnione informacje i dokumenty, które w jego ocenie miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Ponadto powołał istnienie korzystnego dla siebie orzecznictwa sądów administracyjnych.
W świetle przepisu art. 273 § 2 podstawę wznowienia mogą stanowić tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały w dniu wydania orzeczenia zaskarżonego skargą o wznowienie i mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a tylko zostały ujawnione po wydaniu orzeczenia. Podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 2005 r. OSK 1345/04 (Lex Nr 168046).
Nadto jak wskazano w postanowieniu NSA z dnia 2007.01.31 II OZ 845/06 (ONSA i WSA 2007/5/116) wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, może być podstawą wznowienia gdy pozostają one w związku z orzeczeniem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania. W innej sprawie ze skargi skarżącego o wznowienie zakończonej postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. III SA/Kr 348/08, wyrażono pogląd, iż orzeczenie sądowe wydane w innej sprawie, powołane przez skarżącego w celu udowodnienia słuszności swojego poglądu prawnego, nie jest okolicznością lub dowodem, o których mowa w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a.
Tymczasem skarżący jako nowe okoliczności - dowody wskazuje informacje z których wynika, że świadczenia w postaci równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego są niektórym emerytom policyjnym wypłacane. Informacje te nie pozostają w związku z orzeczeniem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania i nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Każdy przypadek wypłaty tych świadczeń ma charakter indywidualny i nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie skarżącego. Również istnienie orzeczeń potwierdzających tezę skarżącego nie ma znaczenia dla wznowienia postępowania. Brak jednolitości orzecznictwa organów oraz sądów w przedmiotowym zakresie skarżący mógł podnosić w skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09, na co jednak się nie zdecydował. Ponadto, jak wskazano powyżej orzeczenie sądowe wydane w innej sprawie nie wypełnia przesłanki wznowienia postępowania z art. 273 § 2 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, wobec braku wykazania ustawowej podstawy wznowienia postępowania - skarga K. J. o wznowienie ulega odrzuceniu, stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a.