III SA/Kr 964/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie umorzył postępowanie sądowe w sprawie odmowy przyznania nagrody rocznej funkcjonariuszowi służby więziennej po cofnięciu skargi przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. odmawiającą przyznania nagrody rocznej. Postępowanie zostało pierwotnie zawieszone z powodu pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Po wyroku TK stwierdzającym niezgodność przepisu rozporządzenia z prawem, postępowanie zostało podjęte, a następnie umorzone na skutek cofnięcia skargi przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. z dnia 17 stycznia 2000 r., odmawiającą przyznania nagrody rocznej. Postępowanie sądowe zostało pierwotnie zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności § 2 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 1997 r. z przepisami ustawy o Służbie Więziennej i Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 lipca 2001 r. (sygn. P 4/00) orzekł o niezgodności wskazanego przepisu zarządzenia z prawem. Wobec ustania przyczyny zawieszenia, sąd podjął zawieszone postępowanie z urzędu na podstawie art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Następnie, skarżący cofnął skargę. Sąd, zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ zaskarżona decyzja nie była dotknięta wadą nieważności, a jedynie naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, ponieważ zaskarżona decyzja, mimo że oparta na przepisie uznanym za niezgodny z prawem, nie była dotknięta wadą nieważności, a jedynie naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania. Nie zachodziły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (10)
Główne
PPSA art. 182 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 60
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
PPSA art. 127 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 lit. b
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 145 § a
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy wprowadzające PPSA art. 97 § § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.S.W. art. 29 § ust. 7
Ustawa o Służbie Więziennej
u.S.W. art. 106 § § 1 i 3
Ustawa o Służbie Więziennej
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą.
Godne uwagi sformułowania
ustanie przyczyny zawieszenia cofnięcie skargi wiąże sąd nie zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania
Skład orzekający
Piotr Lechowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność cofnięcia skargi w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja opierała się na przepisie uznanym później za niezgodny z prawem, ale nie wadliwy w sposób powodujący nieważność decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z zawieszeniem postępowania i cofnięciem skargi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność postępowania administracyjnego i sądowego, w tym wpływ orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego na toczące się sprawy oraz znaczenie proceduralnych kroków, takich jak cofnięcie skargi.
“Kiedy cofnięcie skargi jest dopuszczalne mimo wadliwości decyzji?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 964/04 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-10-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Piotr Lechowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 619 Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy Skarżony organ Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej Treść wyniku Umorzono postępowanie sądowe Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w K. z dnia 17 stycznia 2000 Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej postanawia 1. podjąć postępowanie sądowe w sprawie IISA/Kr 171/00 zawieszona postępowaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, z dnia 30 maja 2000 2. umorzyć postępowanie sądowe Uzasadnienie 1. Opisywanym w sentencji postanowieniem, zawieszono postępowanie sądowe wywołane skargą M. M., na podstawie 97 § 1 pkt 4 kpa wobec wystąpienia w innej sprawie przez skład Naczelnego Sądu Administracyjnego z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, czy § 2 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 1997r. w sprawie określenia wymogów przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg funkcjonariuszom służby więziennej (Dz. Urz. Ministra Sprawiedliwości Nr 4 póz. 37) jest zgodny z art. 29 ust. 7 i 106 § 1 i 3 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, póz. 283 z późn. zm.) i z art. 2 Konstytucji RP. Na przepisach powołanego zarządzenia oparta była zaskarżona w sprawie decyzja. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 2001.07.10. P 4/00 (OTK 2001/5/126), orzekł o niezgodności § 2 ust.1 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości ze wskazanymi przepisami ustawy o Służbie Więziennej i art. 2 Konstytucji RP. Wobec ustania przyczyny zawieszenia, należało podjąć z urzędu zawieszone postępowanie na podstawie art. 182 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. póz. 1270) mając na uwadze przepis art. 127 § 3 tej ustawy, w myśl którego podczas zawieszenia postępowania sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stron nie dotyczące tych podmiotów, wywołują skutki dopiero od dnia podjęcia postępowania. Zastosowanie w sprawie powyższych przepisów i właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) Z tych względów orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. 2. Skarżący, złożonym osobiście pismem z dnia [...] .09.2004 (data wpływu) cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże uzna sąd cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego zaskarżona decyzja nie jest dotkniętych wadą nieważności lecz przewidzianym art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania (w zw. z art. 145 "a" kpa). Z tych przyczyn skoro nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, orzeczono jak w pkt 2 sentencji. Kosztów postępowania sądowego skarżący nie ponosił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI