III SA/Kr 962/11

III SA/Kr 962/11 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2012-06-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Barbara Pasternak
Krystyna Kutzner /sprawozdawca/
Piotr Lechowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1362/12 - Wyrok NSA z 2013-07-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1 par. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134, art. 145, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
art. 65
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 220
Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi "A" R. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 czerwca 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego skargę oddala
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie :
- art. 53 § 3, art.54 § 1 pkt.7 , art. 207 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r, Nr 8, poz. 60 ze zmianami);
- art. 4 pkt 5 i pkt 18, art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a), c), ust. 6, art. 67, art. 78, art. 201 ust. 1 lit. a), ust. 2, ust. 3, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 lit. a), art. 243, art. 244 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 4, str. 307);
- art. 65 ust. 1, ust. 5 i ust. 6, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19.03.2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z 2004 r. ze zm.);
- art. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z dnia 07.09.1987r., Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne 2004, rozdz. 2, t. 2, str. 382) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17.10.2006r. zmieniającym załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 291 z dn. 31.10.2008 r. ze zm.)
- w związku z Protokołem pokontrolnym z przeprowadzonej kontroli celnej wykonywanej poza urzędem celnym albo miejscem wyznaczonym lub uznanym przez organ celny nr [...] z dnia [...] 2009r. -decyzją z dnia [...] 2010r., znak [...] -
1. określił skarżącej R. A. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" kwotę długu celnego, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 976,00 zł , z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu [...] 2009r. do umieszczenia pod procedurą celna dopuszczenia do obrotu wg JDA SAD OGL [...],
2. powiadomił o retrospektywnym zaksięgowaniu ww. kwoty długu celnego,
3. poinformował o obowiązku zapłaty odsetek od kwoty 976,00 zł za okres od dnia 04.03.2009r. (tj. od dnia następującego po dniu powstania długu celnego) do dnia powiadomienia o kwocie retrospektywnie zaksięgowanego długu celnego.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od ww. decyzji, działając na podstawie:
- art. 233 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej;
- art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo celne ;
- art. 78, art. 201, art.220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992r. ze zm.; Dz.Urz. polskie wydanie specjalne z 2004r., rozdz.2, t.4 str. 307 - decyzją z dnia 16 czerwca 2011 r. utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji.
Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujący stan faktyczny ustalony przez organy :
w dniu [...] 2009 r. skarżąca zadeklarowała do procedury celnej dopuszczenia do obrotu towar opisany w zgłoszeniu celnym SAD nr [...], , jako "akcesoria do aparatów cyfrowych - bateriopaki, osłony na LCD ... ", zgłoszone na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia [...] 2009 roku. Skarżąca dla przedmiotowego towaru zadeklarowała kod CN 8529 90 20 z przypisaną do tego kodu stawką dla krajów trzecich 0%. Towar został zwolniony do deklarowanej procedury w dniu jego zgłoszenia.
W związku z kontrolą prawidłowości taryfikacji towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym , Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie określenia kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu za towar objęty zakwestionowanym zgłoszeniem , a następnie w dniu [...] 2010 r. wydał ww. decyzję znak [...]. W ocenie Naczelnika Urzędu Celnego prawidłowy kod CN dla przedmiotowych towarów jest następujący :
1. bartery pack - CN 8529 90 20 ze stawką celną 0% , co było zgodne ze zgłoszeniem celnym ,
2. osłony na ekrany LCD aparatów cyfrowych - CN 3926 90 97 ze stawką celną
6,5% , co było nie zgodne z zadeklarowanym w dokumencie SAD kodem CN. Zmiana taryfikacji towarów spowodowała powstanie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz skutkowała obowiązkiem uiszczenia odsetek od tych należności.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej klasyfikacji celnej osłon na ekrany LCD oraz o umorzenie postępowania w zaskarżonej części.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej , utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie i stwierdził, że klasyfikacja spornych "osłon na ekrany LCD aparatów cyfrowych" dokonana przez organ celny pierwszej instancji jest prawidłowa.
Organ odwoławczy podniósł , że zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że osłony LCD projektowane są do poszczególnych modeli aparatów wskazanych przez producenta , zatem są idealnie do nich dopasowane. Oprócz osłony przeciwsłonecznej stanowią zabezpieczenie LCD przed uszkodzeniem oraz zarysowaniami ; ich funkcja ochronna jest lepsza od wszelkiego rodzaju folii dostępnych na rynku .
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy szczegółowo opisał importowane osłony pod kątem ich budowy, funkcji i zastosowania. Organ podniósł, że poza funkcją estetyczną i ochronną , osłony nie są funkcjonalnie związane z działaniem aparatu , nie przejmują funkcji aparatu , ani ich nie duplikują, a jedynie podnoszą komfort pracy z aparatem cyfrowym. Z opisu technicznego importowanych osłon wynika, że nie mają one połączeń wewnętrznych z aparatem ( przewodów , kabli, obwodów drukowanych itp. ) . Osłona w żaden sposób nie oddziałowuje na działanie aparatu , nie zmienia , nie dodaje , ani nie modyfikuje żadnych jego funkcji. Osłony nie maja żadnego wpływu na naświetlenie materiału światłoczułego , czy na parametry wykonanej fotografii.
W ocenie organu odwoławczego klasyfikacja spornych osłon do kodu CN 3926 90 97 , dokonana przez organ pierwszej instancji jest zgodna z 1 i 6 regułą Ogólnych reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Skarżąca zadeklarowała sporny towar do pozycji 8529.90.20.90. Dział 85 Taryfy celnej obejmuje maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów. Dział 85 Taryfy celnej obejmuje więc zasadniczo te maszyny i urządzenia, których działanie oparte jest o energię elektryczną oraz ich części i akcesoria, identyfikowane, jako części i akcesoria elektrycznych maszyn i urządzeń. Do grupy takich urządzeń elektrycznych należą między innymi aparaty cyfrowe, klasyfikowane do kodu CN 8525.80.30. Ze względu na pełnione funkcje oraz skład materiałowy, zupełnie innym towarem - od objętych działem 86 Taryfy celnej - są osłony wyświetlaczy LCD do aparatów cyfrowych. Sporne osłony wykonane są z tworzywa sztucznego , i nie posiadają takich funkcji i elementów , jak np. battery pack'i objęte działem 85 Taryfy celnej. Osłony wyświetlaczy LCD aparatów cyfrowych posiadają przyciski , które duplikują przyciski aparatu i uruchamiają ich działanie, ale jedynie poprzez mechaniczny bodziec, jakim jest nacisk palca , natomiast nie posiadają żadnych elementów, ani połączeń elektrycznych. Podstawową ich funkcją jest - jak sama ich nazwa wskazuje - ochrona ekranu LCD przed możliwymi uszkodzeniami mechanicznymi, oraz lepszy odczyt wyświetlacza w słoneczne dni.
Z tego względu - zdaniem organu odwoławczego - trudno utożsamiać wymienione osłony z tworzyw sztucznych z grupą towarów - maszyn i urządzeń elektrycznych oraz ich części i akcesoriów, objętych działem 85 Taryfy celnej, i klasyfikować je razem, do jednego kodu CN w oparciu o uwagę 2 b) do sekcji XVI Taryfy celnej.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej , mając na uwadze obiektywne cechy i właściwości przedmiotowych osłon, winny być one klasyfikowane do kodu CN 3926.90.97 (kod Taric 3926.90.97.90) na podstawie kryterium materiałowego (surowcowego). Klasyfikacja przedmiotowych osłon do kodu CN 3926.90.97 jest zgodna ze wspomnianą regułą 1 i 6 ORINS ; wskazana klasyfikacja uwzględnia obiektywne cechy i właściwości importowanych osłon , a także kryterium materiałowe . Zdaniem organu odwoławczego , towary z tworzyw sztucznych należy klasyfikować w dziale 39 Taryfy celnej, która obejmuje tworzywa sztuczne i artykuły z nich; kauczuk i artykuły z kauczuku.
Zmiana klasyfikacji taryfowej zakwestionowanych towarów spowodowała zmianę wysokości długu celnego określonego decyzją organu pierwszej instancji . Prawnie należna kwota wynikająca z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu wynosi 976,00 zł. W związku z tym, że prawnie należna kwota należności celnych wynikająca z decyzji organu drugiej instancji jest większa od kwoty zadeklarowanej przez skarżącą w zgłoszeniu celnym , w rozpatrywanej sprawie - w ocenie organu - zaistniały przesłanki do retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego w trybie art. 220 ust. 1 WKC .
Odnośnie zarzutu naruszenia przez organy art.220 ust.2 lit.b) Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ podniósł, że do zastosowania wskazanego przepisu konieczne jest łączne spełnienie trzech przesłanek, a to : błąd organów celnych , dobra wiara strony oraz przestrzeganie przez nią przepisów z zakresu zgłoszenia celnego. W niniejszej sprawie przedmiotowe zgłoszenie celne nie było weryfikowane , dlatego nie jest uprawniony zarzut skarżącej co do istnienia błędu po stronie organów celnych.
Jeżeli chodzi o przestrzeganie przepisów w zakresie zgłoszenia celnego , to skarżąca naruszyła obowiązujące w tym zakresie przepisu poprzez podanie w dokumencie SAD opisu towaru w sposób uniemożliwiający jego niezwłoczną i jednoznaczną identyfikację i klasyfikację .
W ocenie organu odwoławczego , w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające odstąpienie od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego.
Konsekwencją powyższych ustaleń jest również stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do poboru odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Odstąpienie od poboru odsetek dopuszczalne jest, gdy dłużnik wykaże, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych w zgłoszeniu celnym było spowodowane okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.
W niniejszej sprawie skarżąca ze względu na rodzaj prowadzonej działalności polegającej na sprzedaży sprzętu fotograficznego oraz na przywozie (imporcie) takiego towaru, specjalizująca się w tej materii, w ocenie organu , nie wykazała się starannością i dbałością w należytym sporządzeniu zgłoszenia celnego. Sprowadzając różnorodny sprzęt fotograficzny - w niniejszej sprawie - osłony LCD do aparatów cyfrowych -zgłaszała do jednej i tej samej pozycji taryfy celnej CN 8529.90.20 ze stawką celną 0%, nie stosując się do reguł klasyfikacyjnych określonych brzmieniem obowiązujących przepisów. Jako doświadczony podmiot gospodarczy, skarżąca winna zapoznać się z obowiązującymi w tym zakresie przepisami celnymi , w tym z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej i stosować je w praktyce. Działania skarżącej wskazują jednak na niedbałość w kwestii określenia i oceny obiektywnych cech i właściwości towaru oraz stosowania reguł ORINS.
Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy uznał za bezzasadny zarzut naruszenia przez organ celny postanowień art. 65 ust. 5 Prawa celnego.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca zarzuciła : l. rażące naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
- błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17.10.2006 r. zmieniającym załącznik 1 do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez dokonanie klasyfikacji osłon wyświetlaczy LCD ze zgłoszenia wg SAD nr 351030/000806 niezgodnie z zasadami wynikającymi z tego aktu,
- błędną wykładnię art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez zaksięgowanie retrospektywne kwoty należności celnych w przypadku, gdy nie nastąpiła przesłanka do tego zaksięgowania,
- naruszenie art. 220 ust. 2 lit. b Wspólnotowego Kodeksu Celnego poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, a co za tym idzie zaksięgowanie retrospektywne kwoty należności celnych w przypadku, gdy zostały spełnione przesłanki nakładające na organ celny obowiązek powstrzymania się od zaksięgowania retrospektywnego,
- naruszenie art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne poprzez obciążenie strony odsetkami z tytułu długu celnego zaksięgowanego retrospektywnie w związku z uznaniem, że skarżąca nie udowodniła, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania;
II. rażące naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik nastąpiło poprzez:
- obrazę art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich faktów i okoliczności przedstawionych przez skarżącą,
- obrazę art. 121 § 1,2 oraz art. 125 Ordynacji podatkowej przez prowadzenie postępowania w sposób naruszający, zasadę wzbudzania zaufania do organów, zasadę udzielania informacji przez organ rozpatrujący sprawę oraz zasadę ekonomii procesowej.
Wskazując na powyższe okoliczności skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości.
Skarżąca zgodziła się z twierdzeniami organu, iż konstrukcja i przeznaczenie importowanego towaru wymuszają zastosowanie osłon do ściśle określonych modeli aparatów cyfrowych, co w konsekwencji wyklucza możliwość zastosowania poszczególnych modeli osłon z innymi modelami aparatów niż wskazane przez producenta. Zgodnie z zasadą powołaną w zaskarżonej decyzji, przeznaczenie towaru może być również obiektywnym kryterium klasyfikacji celnej.
Skarżąca podniosła, iż pomimo braku udziału przedmiotowych osłon w procesie fotografowania, jego właściwości, cechy oraz przeznaczenie są ściśle związanie wyłącznie z aparatami cyfrowymi , co - w jej w ocenie - przesądza klasyfikacją celną tego towaru do kodu CN 8529 Taryfy celnej.
Zdaniem skarżącej , w rozważaniach organu odwoławczego brakuje fachowego uzasadnienia pozwalającego na zaklasyfikowanie towaru do działu 39, tj. dowodu potwierdzającego twierdzenia Dyrektora Izby Celnej, iż przedmiotowe osłony LCD są wykonane z tworzywa sztucznego wymienionego w pozycjach od 3901 do 3914. Klasyfikacji osłon wyświetlaczy LCD do kodu CN 8529 90 20 - zdaniem skarżącej - jest zgodna z regułą 1, 3 a), ewentualnie 3 c) oraz 6 ORINS , a także zgodna z brzmieniem pozycji 8529 i 3926, uwagą 2b) do sekcji XVI i uwagi 2 (s) do działu 39 Taryfy celnej.
Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy nie kwestionował faktu, iż przedmiotowe osłony wyświetlaczy LCD są przeznaczone wyłącznie do aparatów cyfrowych , jednak nie potwierdził słuszności stanowiska skarżącej , że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu CN 8529.90.20 , która obejmuje zarówno części , jak i akcesoria , a do tych ostatnich należy zaliczyć sporne osłony.
Odnośnie braku podstaw do retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego , skarżąca zarzuciła, że organ był w posiadaniu wystarczających dokumentów tj. faktury szczegółowo opisującej zgłaszany towar, aby na bieżąco sprawdzać poprawność taryfikowanego towaru. Brak reakcji ze strony organu celnego potwierdził , w ocenie skarżącej, iż zgłaszany do procedury celnej towar został prawidłowo zataryfikowany. Skarżąca wyjaśniła, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na dystrybucji tylko aparatów cyfrowych oraz części i akcesorii do nich. Deklarując sporny towar do kodu 8529 Taryfy celnej skarżąca nie miała wątpliwości co do poprawności tej klasyfikacji. Dodatkowym argumentem za odstąpieniem od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnej jest okoliczność, że Naczelnik Urzędu Celnego pierwotnie w protokole pokontrolnym wskazał jako właściwy kod CN 9006.91.00.90.
Określając stopień staranności przy dokonywaniu zgłoszenia celnego skarżąca podniosła, że działała przez Agencji Celnej C Sp. z o.o., która również samodzielnie dokonywała taryfikacji towaru w zgłoszeniu. W ocenie skarżącej przedstawiła ona wszystkie dane wymagane przy zgłaszaniu towaru do procedury celnej, w tym fakturę , która opisywała ten towar , dlatego został on opisany w zgłoszeniu celnym pod nazwą akcesoria do aparatów cyfrowych . Nie można zatem zarzucić skarżącej działania niezgodnego z prawem bądź w celu ominięcia prawa.
W niniejszej sprawie , zdaniem skarżącej , zaistniały okoliczne które jednoznacznie wskazują, iż nieprawidłowe określenie kodu Taryfy celnej nie wynikało z celowego działania.
Skarżąca zarzuciła , że w niniejszej sprawie organy celne nie objęły postępowaniem dowodowym przesłanek przemawiających za możliwością powstrzymania się od zastosowania instytucji retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, wynikających z art. 220 ust. 2 lit. b) WKC, jak również powstrzymania się od poboru odsetek od długu celnego zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne.
Skarżąca zarzuciła , że organy celne nie obciążając ja obowiązkiem uiszczenia odsetek , nie wskazały jednoznacznie , na czym polega zaniedbanie lub świadome działanie skarżącej. W jej ocenie , w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności wskazujące , że nieprawidłowe określenie kodu celnego w zgłoszeniu celnym nie miało swojego źródła w celowym działaniu skarżącej. Usprawiedliwieniem skarżącej są niejasne przepisy celne , wieloletnie określanie przez skarżącą w odniesieniu do osłon LCD kodu CN 8529 90 20 oraz korzystanie z agencji celnej. Kryterium rozstrzygającym o taryfikacji spornego towaru powinno być kryterium przeznaczenia , a nie kryterium materiałowe, jak przyjęły to organy celne w swoich rozstrzygnięcia.
Zdaniem skarżącej organy naruszyły zasadę wyrażoną w Ordynacji podatkowej w art. 121 § 1, tj. zasadę, iż organ celny ma prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Odpowiadając na zarzut skargi dotyczący braku ustaleń w zakresie rodzaju zastosowanego tworzywa sztucznego, z którego wytworzony jest sporny towar , organ stwierdził , że postępowanie dowodowe w tym zakresie byłoby bezprzedmiotowe, ponieważ tylko dla konkretnych, wybranych pozycji w dziale 39 (np. pozycje od 3901 do pozycji 3914) unijny prawodawca przewidział klasyfikację uwzględniającą rodzaj, typ zastosowanego tworzywa sztucznego, co wynika wprost z brzmienia w/w pozycji i uwag do działu.
Dla potrzeb klasyfikacji towarów do pozycji 3926 (także 3924, czy 3925) prawodawca uznał, iż nie jest istotne, z jakiego rodzaju tworzywa towary te zostały wykonane; istotne jest , że materiałem tym jest tworzywo sztuczne. Z tego względu zarzut skargi w tym zakresie jest nieuzasadniony.
Wbrew zarzutom skargi , w niniejszej sprawie , z uwagi na opisane cechy i właściwości towaru , nie zachodzi możliwość klasyfikacji osłon do kodu CN 8529.90.20, gdyż prawidłową klasyfikacją , zgodną z regułą 1 i 6 ORNS jest kod 3926.90.97. Nie można zatem stosować kolejnych reguł ORINS, jak chce skarżąca tj. reguły 3 ORINS, gdy można dokonać klasyfikacji taryfowej już na podstawie reguły 1 ORINS.
W związku z powyższym zarzut błędnej klasyfikacji osłon ekranów LCD, poprzez niezastosowanie reguły 3 ORINS (reguły 3 a lub 3 c) - w ocenie organu - nie znajduje
uzasadnienia.
Wskazując na powyższe okoliczności organ stwierdził, że zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17.10.2006 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez dokonanie klasyfikacji osłon wyświetlaczy LCD do aparatów cyfrowych , objętych zgłoszeniem celnym SAD nr [...] nie zgodnie z zasadami wynikającymi z tego aktu - jest nietrafny.
Klasyfikacja towarów objętych zakwestionowanym zgłoszeniem celnym , wynikająca z decyzji Dyrektora Izby Celnej spowodowała zastosowanie wobec tych towarów stawek celnych skutkujących powstaniem długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 976,00 zł i jest to kwota większa od kwoty wynikającej ze zgłoszenia celnego. W związku z powyższym - w ocenie organu - w rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki do retrospektywnego zaksięgowania tej kwoty w trybie art.220 ust.1 WKC.
Odnośnie art.220 ust.2 pkt.b WKC organ stwierdził, że zaniżenie zaksięgowanej kwoty długu celnego nie było błędem samych organów celnych , bowiem żadne dane nie były weryfikowane przez organ celny.
Organ nadmienił , że skarżąca nie opisała w przedmiotowym zgłoszeniu celnym szczegółowo spornego towaru , który był przedmiotem importu tj. osłony wyświetlaczy LCD określając ten towar w dokumencie SAD jako akcesoria do aparatów cyfrowych. Wbrew zarzutom skargi , nie można zarzucić organowi błędu na etapie przyjęcia zgłoszenia celnego przedłożonego przez skarżącą , gdyż organ ten miał obowiązek przyjąć zgłoszenie spełniające wymogi formalne , nawet gdyby było niepoprawne.
Pomimo , iż w postępowaniu celnym skarżąca była reprezentowana przez agencję celną, jednak działała ona w charakterze przedstawicielstwa bezpośredniego tj. która dokonała zgłoszenia celnego w imieniu i na rzecz skarżącej.
Organ stwierdził, że nieprawidłowe dane podane w zgłoszeniach celnych, nigdy nie zostały potwierdzone przez organy celne, jako prawidłowe, nie były bowiem zweryfikowane. Weryfikacja zgłoszenia jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem organów celnych.
Skarżąca natomiast nie uwzględniała w toku klasyfikowania importowanych towarów ich obiektywnych cech i właściwości oraz wybiórczo stosowała Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, bez uwzględniania uwag do sekcji i działów, a te okoliczności -zdaniem organu - podważają dobrą wiarę skarżącej . Zaksięgowanie kwoty długu celnego w wysokości niższej od prawnie należnej było spowodowane takimi okolicznościami jak zaniedbanie lub świadome działanie skarżącej.
Jeżeli chodzi o art. 65 ust. 5 Prawa celnego , to przepis ten zawiera wyjątek od ogólnej zasady poboru odsetek określając jednocześnie przesłanki, w których zasada ta znajduje zastosowanie. Obowiązek ich wykazania spoczywa na dłużniku - stronie postępowania. Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Z takim właśnie przypadkiem (podania nieprawidłowych danych) mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wcześniej wykazano, organy celne dowiodły, że dla importowanych towarów należało zastosować inny kod CN niż przyjęty przez skarżącej, a w konsekwencji inną stawkę celną.
Organ zaznaczył, że na podmiocie dokonującym zgłoszenia ciąży nie tylko obowiązek dołączenia wszelkich dokumentów, których przedstawienie jest wymagane do objęcia towaru procedurą celną (art.62 ust. 2 WKC), ale także zgłaszający odpowiada za prawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu, jak również dołączonych do niego dokumentów. Nieprawidłowe dane dotyczące spornego towaru wynikały z naruszenia obowiązujących przepisów regulujących zasady klasyfikacji, przez niezastosowanie odpowiednich reguł ORINS.
Skarżąca zarzuciła, że organy celne nie objęły postępowaniem dowodowym faktów przemawiających za możliwością powstrzymania się od zastosowania instytucji retrospektywnego zaksięgowania długu celnego, wynikających z art. 220 ust. 2 lit. b) WKC, jak również powstrzymania się od poboru odsetek od długu celnego zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Skarżąca nie sprecyzowała, jakie niejasności, czy wątpliwości dotyczące stanu faktycznego rozstrzygnięte zostały na jej niekorzyść , a to uniemożliwia organowi odniesienie się do tego zarzutu.
Z kolei odnosząc się do zarzutu naruszeni art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej , organ stwierdził, że redakcja art. 65 § 5 Prawa celnego nie pozostawia wątpliwości, iż to dłużnik ma udowodnić, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r. Nr 153, poz.1270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego , w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z którego wynika , że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest , że skarżąca zadeklarowała do procedury dopuszczenia do obrotu towar objęty zgłoszeniem SAD [...] z dnia [...] 2009r. m.in. sporne osłony wyświetlacza LCD do aparatów cyfrowych , wskazując jako prawidłowy kod CN 8529.90.20.90. z przypisaną do niego stawką celną 0% . Organy celne obu instancji uznały , że zadeklarowany kod CN jest nieprawidłowy i ustaliły , iż przedmiotowe osłony wyświetlaczy należy taryfikować do kodu CN 3926.90.97 z przypisaną do tej pozycji Taryfy celnej stawką celną w wysokości 6,5%.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w kwestii taryfikacji spornych osłon Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych jako zgodne z prawem.
Strony zgodne są co do tego , że osłony są projektowane do konkretnych modeli aparatów cyfrowych i nie mogą być stosowane do innych modeli. Jak sama nazwa wskazuje , przeznaczone są do osłony przeciwsłonecznej, ale również - jak wynika z materiału dowodowego - spełniają funkcje ochronną, gdyż zabezpieczają ekran LCD przed uszkodzeniem. Osłony te , wykonane z tworzywa sztucznego , nie są funkcjonalnie związane z działaniem aparatu i w tym zakresie stanowiska stron są również zgodne .
Sąd podzielił stanowisko organów celnych, że ze względu na funkcje i skład materiałowy , prawidłowym kodem dla przedmiotowych osłon jest kod CN 3926 90 97 , co jest zgodne z 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Ze względu na swoje obiektywne cechy i właściwości osłony nie są związane z grupą towarową objętą działem 85 Taryfy celnej , obejmującą maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części i akcesoria , a tym samym wykluczona jest klasyfikacja spornych osłon do poz.8529 90 20 , mimo , że obejmuje ona części aparatur objętych podpozycją m.in. 8525 dotyczącą aparatów cyfrowych. Zgodzić należy się z Dyrektorem Izby Celnej, że nie wszystkie części, czy akcesoria objęte są tą podpozycją, gdyż przy taryfikacji należy uwzględniać obiektywne cechy i właściwości towaru .
Sporne towary nie mogły być również objęte kodem CN 9006 91 00 obejmującym części i akcesoria aparatów fotograficznych , gdyż z pozycji tej wyłączone są aparaty cyfrowe objęte kodem CN 8525 .Osłony wyświetlaczy LCD są przeznaczone wyłącznie do aparatów cyfrowych , a tym samym nie są przeznaczone do aparatów analogowych , co w konsekwencji wyklucza ich klasyfikowanie do pozycji CN 9006.
Kierując się kryterium surowcowym, a więc okolicznością, że sporne osłony wytworzone są z tworzywa sztucznego , prawidłowym kodem CN jest pozycja 3926 90 97 z przypisaną do niej stawką celną 6,5% . Jak wyżej podniesiono , klasyfikacja ta jest zgodna z regułą 1 i 6 ORINS i argumentacja organów szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji jest zgodna z prawem.
Zmiana taryfikacji przedmiotowych osłon wyświetlaczy LCD do aparat cyfrowych objętych ww. zgłoszeniem celnym , spowodowała powstanie kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu i jest to kwota prawnie należna za towary objęte ww. zgłoszeniem. Kwota prawnie należna jest wyższa od kwoty należności celnych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym , a w konsekwencji należy stwierdzić , że wbrew zarzutom skargi, zaistniały przesłanki do zastosowania w rozpatrywanej sprawie art.220 ust.1 WKC.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, nie zaistniały przesłanki do zastosowania art.220ust.2 lit. b WKC , który stanowi , że organ celny nie dokonuje retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego , gdy kwota należności prawnie należnych zgodnie z przepisami prawa nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych , który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez osobę zobowiązaną do uiszczenia należności działająca w dobrej wierze i przestrzegającą przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego . Strony zgodne są co do tego , że zastosowanie przytoczonego przepisu uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych w tym przepisie.
Jeżeli chodzi o pierwszą przesłankę - błąd organu - to Sąd w całości podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej , że skoro w niniejszej sprawie zgłoszenie celne nie było poddane weryfikacji, a dane w nim zawarte przyjęto jako wiarygodne , to w tych bezspornych okolicznościach faktycznych sprawy nie można organom celnym przypisać błędu. Formalne wypełnienie właściwych pozycji dokumentu SAD , bez względu na ich poprawność , obliguje organ celny do przyjęcia takiego dokumentu , jeżeli wraz z nim następuje przedstawienie towaru. Podnieść należy , że weryfikacja zgłoszenia celnego jest uprawnieniem organu , a nie jego obowiązkiem i nie można wykazywać błędu po stronie organu faktem , że organ nie skorzystał ze swoich uprawnień i nie dokonał weryfikacji danych zadeklarowanych w zgłoszeniu , chociaż mógł to uczynić.
Błąd organu wystąpi , gdy dane zawarte w zgłoszeniu celnym były weryfikowane przez organ , a wynik tej weryfikacji stanowił podstawę określenia należności celnych.
Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi , że organy przyjmowały zgłoszenia celne przez dłuższy okres czasu nie kwestionując zadeklarowanej taryfikacji towarów , podczas gdy "towar zgłoszony przez skarżącą, jako akcesoria do aparatu cyfrowego z dołączoną fakturą szczegółowo przedstawiającą importowany towar i były zdecydowanie wystarczającymi dokumentami pozwalającymi organowi celnemu na bieżące sprawdzenie poprawności taryfikowanego towaru", należy stwierdzić , że skarżąca - wbrew twierdzeniom - nie zamieszczała w dokumencie SAD dokładnego opisu towaru , który wystarczałby do prostego porównania go z zadeklarowanym kodem CN. W polu 31 dokumentu SAD widniał zapis " akcesoria do aparatów cyfrowych" i nie był sprzeczny - przy prostym porównaniu - z zadeklarowanym kodem CN 8529 90 20 , który obejmował " Części aparatur objętych podpozycjami 8525 60 00, 8525 80 30, 8528 41 00 8528 51 00 i 8528 61 00 ". Taki opis towaru w zestawieniu z zadeklarowanym kodem CN nie pozwalał organom celnym na stwierdzenie błędnej klasyfikacji taryfowej przy prostym zestawieniu tych zapisów , bez dokonywania głębszej ich analizy.
Na marginesie należy zauważyć , że opis towaru w zgłoszeniu celnym nie był jednoznaczny i wystarczająco dokładny , co narusza obowiązujące przepisy w zakresie zgłoszenia celnego ( załącznik 37 i 38 instrukcji wypełniania zgłoszenia celnego SAD do rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. określającego niektóre przepisy wykonawcze do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz.WE L 253 z dnia 11.10.1993r. zzm.; Dz.Urz DE Polskie wydanie specjalne ).
Argumentacja skargi w omawianym zakresie nie mogła odnieść zamierzonego skutku , gdyż zaniżenie kwoty długu prawnie należnej nie było spowodowane błędem organów celnych.
Jak wyżej podniesiono , zastosowanie art. 220 ust.2 lit. b WKC możliwe jest po spełnieniu wszystkich przesłanek , a zatem brak chociażby jednej z nich wyklucza odstąpienie od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego. Taka okoliczność zaistniała w rozpatrywanej sprawie.
Kolejnym zarzutem skargi była kwestia przesłanek do odstąpienia od poboru odsetek w trybie art.65 ust.5 Prawa celnego . Przepis ten stanowi, że organ celny pobiera odsetki , w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych , podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym , chyba że dłużnik udowodni , że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania (...). Redakcja przytoczonego przepisu w sposób jednoznaczny określa zasadę , że organ celny pobiera odsetki. Odstąpienie od poboru odsetek stanowi zatem wyjątek od zasady ich poboru , przy czym ciężar wykazania przesłanek określonych w tym przepisie spoczywa na dłużniku. Przesłankami do stosowania tego wyjątku są "szczególne okoliczności , niewynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania".
W pierwszej kolejności należy ustalić , czy w rozpatrywanej sprawie zaistniały "szczególne okoliczności" . Ustawodawca nie precyzuje , jakie szczególne okoliczności uzasadniają stosowanie powyższego wyjątku. Analiza zarzutów odwołania oraz skargi nie wskazuje takich okoliczności, mimo iż skarżąca przyznała, że ciężar wykazania istnienia przesłanek z omawianego przepisu spoczywa na niej jako na dłużniku.
Nawet , gdyby uznać , że w rozpatrywanej sprawie zaistniały " szczególne okoliczności" , to nie mogą one wynikać z zaniedbania dłużnika , ani z jego świadomego działania.
W toku postępowania przed organami celnymi , a także w skardze , skarżąca wykazywała , że podanie w zakwestionowanym zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych dotyczących klasyfikacji towaru objętego tym zgłoszeniem wynikało z jej przekonania opartego na faktycznym przeznaczeniu osłon wyświetlaczy do aparatów cyfrowych . W przekonaniu tym utwierdzała skarżącą praktyka organów celnych , bowiem mimo wielokrotnych zgłoszeń celnych tych samych towarów do określonych kodów Taryfy celnej , organ celny nie kwestionował zadeklarowanych pozycji CN. Dodatkowym argumentem usprawiedliwiającym działanie skarżącej było skorzystanie z usług agencji celnej.
Zdaniem Sądu , ocena organów celnych , że dokonana w zgłoszeniu celnym taryfikacja towarów oparta na przekonaniu skarżącej co do jej prawidłowości , nie może uzasadniać zastosowania wyjątku od zasady poboru odsetek przez organ celny - jest prawidłowa .
W prawie celnym obowiązuje zasada zaufania organów celnych do zgłaszającego polegająca na przyjęciu domniemania , iż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym pozycja Taryfy celnej z przypisaną do niej określoną stawką celną oraz z wykazaną w tym zgłoszeniu kwotą należności celnych - jest prawidłowa . Ustawodawca konstruując przepisy dotyczące procedury przyjmowania zgłoszeń celnych oparł się na zasadzie zaufania organów celnych do zgłaszającego uznając , że wykazane w zgłoszeniu celnym kwoty należności są prawnie należne , ale tylko do czasu , dopóki organ celny nie dokona ich weryfikacji i nie wykaże , że prawnie należne są kwoty wyższe.
Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Weryfikacja zgłoszenia celnego spowodowała wydanie przez organ celny decyzji określającej kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu , co było wynikiem zakwestionowania taryfikacji celnej towaru oraz zastosowanej stawki celnej i zadeklarowanej kwoty długu celnego .
Racjonalny ustawodawca konstruując procedurę zgłaszania towarów opartą o wyżej wskazaną zasadę zaufania organów do zgłaszającego musiał przewidzieć sankcje za skutki dokonania nieprawidłowego zgłoszenia. Skutkiem takim jest obowiązek zapłaty odsetek od kwoty długu celnego zarejestrowanego retrospektywnie. Odsetki to sankcja za to , że w przepisanym terminie nie została uiszczona prawnie należna kwota długu celnego lub , że kwota długu celnego została wpłacona w niższej wysokości od kwoty prawnie należnej.
Niniejszy wyrok uznający zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem jest oparty nie tylko na analizie przedmiotowej sprawy w kontekście przepisów , które w sposób szczegółowy zostały opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , ale również na analizie przesłanek , którymi kierował się ustawodawca tworząc regulacje dotyczące procedury przyjmowania zgłoszeń celnych i skutków dokonania nieprawidłowego zgłoszenia . Rozpoznając niniejszą sprawę w tym szerszym kontekście , nie trudno dostrzec , że przepisy w zakresie obowiązku naliczania odsetek za podanie nieprawidłowych danych ( co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie ) lub niekompletnych danych - są logiczną konsekwencją uregulowań dotyczących przyjmowania zgłoszeń celnych.
W rozpatrywanej sprawie nieprawidłowe dokonanie zgłoszenia celnego dotyczyło taryfikacji towarów objętych zakwestionowanym dokumentem SAD. Wskazanie właściwej pozycji Taryfy celnej , jak wykazała analiza akt administracyjnych , wiązało się z trudnościami skarżącej w posługiwaniu się Taryfą celną. Tę trudność dostrzegł sam ustawodawca ustanawiając instrumenty prawne , których celem jest wyjaśnianie reguł stosowania Taryfy celnej. Do instrumentów tych należą Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego Kodowania Towarów , Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej , czy opinie klasyfikacyjne , które to akty są wydawane przez organy wspólnotowe , często przy współudziale różnych ekspertów . Niezależnie od tych instrumentów , jeśli nie wyjaśniają one wątpliwości zgłaszającego , organy celne wydają wiążącą interpretację taryfową tzw. WIT , wydawaną na indywidualny wniosek i w odniesieniu do konkretnego towaru. Jest to uprawnienie importera do uzyskania WIT , ale nie obowiązek. Innym instrumentem ochronnym jest instytucja agencji celnej - profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu celnym.
Skarżąca skorzystała z usług agencji celnej , która w jej imieniu i na jej rzecz dokonała zgłoszeń celnych towarów objętych zakwestionowanymi dokumentami SAD. Działanie przez profesjonalnego pełnomocnika nie uchroniło jednak skarżącej przed skutkami nieprawidłowego dokonania tych zgłoszeń. Nie jest rolą sądu administracyjnego ocena działalności agencji celnym w niniejszej sprawie , bowiem jest to stosunek oparty na umowie pomiędzy skarżącą , a agencją celną , pozostający poza kognicja tego Sądu. Niemniej jednak należy zauważyć , że pełnomocnik - agencja celna działa w oparciu o informacje i dokumenty przekazane przez importera . W rozpoznawanej sprawie agencja celna działała w charakterze przedstawiciela bezpośredniego co oznacza , że przedstawiciel działał w imieniu i na rzecz skarżącej , dlatego sam fakt działania przez przedstawiciela nie mógł skutkować odstąpieniem od obowiązku uiszczenia odsetek przez skarżącą. Czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia , zgodnie z art.76 Prawa celnego , pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby , która go ustanowiła. Skutki dotyczą też konsekwencji , które wynikają z nienależytego wykonywania zawartej umowy przez agencję .
Reasumując należy stwierdzić , że ocena działalności skarżącej dokonana przez organy celne , odmawiające zastosowania art.65 ust.5 Prawa celne jest -zdaniem Sądu - prawidłowa. Nawet ogólna znajomość przepisów celnych w zakresie taryfikacji towaru powinna uświadomić skarżącej skalę trudności w stosowaniu Taryfy celnej , co powinno skutkować szczególną starannością, wnikliwością i dbałością w ustaleniu prawidłowej taryfikacji towarów objętych zakwestionowanym zgłoszeniem. Podkreślenia wymaga okoliczność , że nie chodziło o jednorazowe zgłoszenie , lecz o profesjonalną działalność w zakresie importu spornych towarów i ich sprzedaż , gdzie kwota długu celnego jest jednym z elementów ceny towaru. To prawda , że ustawodawca nie różnicuje kryteriów oceny staranności podmiotów , które są przedsiębiorcami i które nimi nie są. Jednak ocena okoliczności faktycznych niniejszej sprawy musi uwzględniać profesjonalny charakter działalności skarżącej , która była w posiadaniu wiedzy na temat sprowadzanych towarów (budowy, funkcji, właściwości , przeznaczenia , cech , materiału z którego był wykonany, ... ) i ta wiedza bez wątpienia ułatwiała skarżącej prawidłową klasyfikację taryfową , przy dołożeniu staranności wymaganej w tych okolicznościach. Podkreślić należy , że skarżąca nie zachowała obowiązujących reguł i zasad klasyfikacji taryfowej , a zadeklarowany kod CN Taryfy celnej w odniesieniu do poszczególnych towarów był oparty na jej przekonaniu , a nie na świadomym stosowaniu przepisów. Skarżąca , jak twierdzi, nie miała wątpliwości co do taryfikacji spornych towarów , mimo że przy znajomości podstawowych zasad taryfikacji , powinna mieć co najmniej wątpliwości. Okoliczności podania nieprawidłowych danych w zgłoszeniach celnych , w ocenie Sądu , były wynikiem zaniedbania ze strony skarżącej .
W zakresie odstąpienia od poboru odsetek , jak wyżej podniesiono , ciężar wykazania przesłanek określonych w art.65 ust.5 Prawa celnego spoczywa na dłużniku , a zatem to skarżąca miała obowiązek przedstawić organowi "szczególne okoliczności , nie wynikające z jej zaniedbania lub świadomego działania ". Tego obowiązku nie można przerzucać na organ - rolą organu w tym postępowaniu jest ocena okoliczności wskazanych przez skarżącą.
Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa procesowego i w tym zakresie Sąd podzielił stanowisko organów celnych jako zgodne z prawem.
Skarga nie mogła być uwzględniona , ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania przez organ odwoławczy nie dają podstawy do jej uchylenia . W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ), orzekł jak w sentencji.