III SA/KR 906/05

III SA/Kr 906/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący/
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Wiesław Kisiel
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Wiesław Kisiel AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 14 czerwca 2005 r. nr:[...] w przedmiocie uciążliwości zapachowych w mieszkaniu skargę oddala
Uzasadnienie
E. M. w dniu [...].2004 r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o przeprowadzenie interwencji w sprawie nieprzyjemnych zapachów w jego mieszkaniu, wydobywających się z szybu wentylacyjnego w związku z podłączeniem do tego szybu kuchni i term gazowych.
W dniu [...].2004 r. przeprowadzono kontrolę stężenia tlenku węgla w mieszkaniu wnioskodawcy, w wyniku której nie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych wartości stężenia tego gazu.
Na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] 2004 r. umorzył postępowanie w sprawie. Przesłanką uzasadniającą umorzenie był brak stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych norm stężenia tlenku węgla.
E. M. ponownie w dniu [...].2004 r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z wnioskiem o przeprowadzenie interwencji w sprawie nieprzyjemnych zapachów w jego mieszkaniu, wydobywających się z szybu wentylacyjnego w związku z podłączeniem do tego szybu kuchni i term gazowych.
W dniu [...].2004 r. przeprowadzono kontrolę stężenia tlenku węgla w mieszkaniu wnioskodawcy, w wyniku której ponownie nie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych wartości stężenia tego gazu i na tej podstawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].2004 r. umorzył postępowanie w sprawie w związku z brakiem stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych norm stężenia tlenku węgla.
E. M. po raz kolejny złożył w dniu [...].2005 r. wniosek do organu inspekcji sanitarnej, domagając się przeprowadzenia interwencji w sprawie nieprzyjemnych zapachów w jego mieszkaniu, wydobywających się z szybu wentylacyjnego w związku z podłączeniem do tego szybu kuchni i term gazowych.
W dniu [...].2005 r. Państwowa Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna przeprowadziła kontrolę stężenia tlenku węgla w mieszkaniu wnioskodawcy, w wyniku której ponownie nie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych wartości stężenia tego gazu. Dopuszczono jako dowód w postępowaniu opinię z dnia [...].2005 r. z której wynika, że co do zasady w mieszkaniu strony nie mają miejsca przekroczenia normy stężenia gazu, zaznaczając jednak, że przy dużej szczelności okien i drzwi należy przewidzieć nawiewną wentylację mechaniczną lub inne urządzenie nawiewne.
Na podstawie tak przeprowadzonego postępowania dowodowego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] 2005 r. umorzył postępowanie w sprawie w związku z brakiem stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnych norm stężenia tlenku węgla.
Z tą decyzją nie zgodził się E. M. i wniósł od niej odwołanie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego.
W odwołaniu podniesiono, że do szybu wentylacyjnego podłączono kuchnie i termy gazowe, a od kilku lat nie była przeprowadzana konserwacja szybów wentylacyjnych. Odwołujący wskazał, że cierpi na bóle gardła, zawroty głowy, bóle w klatce piersiowej i okolic serca, a także nudności i zmęczenie. Podniósł również, że z tych powodów mieszkanie to opuściły jego dzieci i żona. Odwołujący wskazał na nieprawidłowość przeprowadzanych kontroli stężenia gazu, ponieważ pomiary wykonywano przy uchylonych oknach. Podniósł, iż rzeczywiście w czasie badania przeprowadzonego w dniu [...].2005 r. nie było czuć spalin.
Po wniesienia odwołania, w czasie postępowania przed Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym przeprowadzono w dniu [...].2005 r. oraz w dniu [...].2005 r. kontrole, które nie wykazały naruszenia dopuszczalnych norm stężeń gazu w mieszkaniu odwołującego.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 14.06.2005 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I-instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że nie wzięto pod uwagę wszystkich dowodów w tej sprawie. W szczególności organ I-instancji nie ustosunkował się do opinii kominiarskiej z dnia [...].2003 r. i innych opinii z dnia [...].2005 r. oraz z dnia [...].2005 r. Nie wzięto pod uwagę, że z opinii tych wynika możliwość istnienia pewnych nieprawidłowości w zakresie wentylacji grawitacyjnej i odprowadzania spalin.
Z decyzją organu odwoławczego nie zgodził się odwołujący i w dniu [...] 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się ponownego rozpatrzenia sprawy i udzielenia pomocy w usunięciu przyczyn wadliwej wentylacji.
W skardze podniesiono, że to skarżący jest w tej sprawie pokrzywdzonym, a pomiary przeprowadzono stronniczo. Ponownie wskazano na szereg dolegliwości chorobowych, na które cierpi skarżący, a które - jego zdaniem - są powodowane nieprawidłowym działaniem wentylacji. Podniesiono, że źródłem emisji do mieszkania skarżącego spalin są podłączone kuchnie i termy gazowe oraz zamurowana częściowo w 2001 r. wspólna część ciągu kominowego.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze wskazano, że organ I-instancji będzie zobowiązany w tej sprawie ponownie przeprowadzić postępowanie dowodowe i ustalić rzeczywisty stan faktyczny sprawy.
Na rozprawie skarżący podtrzymał swoje stanowisko zawarte w skardze i zgłosił wniosek o zwrot kosztów postępowania w kwocie [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarżący w dniu [...] 2005 r. osobiście wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 14 czerwca 2005 r. Skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu.
Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).
Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w [...]. Zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Miasto [...] znajduje się w obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Rozpoznając tą sprawę należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że wojewódzkie sądy administracyjne nie posiadają uprawnień do wydawania decyzji lub innych rozstrzygnięć dotyczących merytorycznego załatwiania spraw administracyjnych. Sądy administracyjne nie mogą zastąpić organów administracyjnych i niejako "wyręczyć" je w załatwianiu spraw. Sąd administracyjny badana jedynie prawidłowość zaskarżonej decyzji (lub innego aktu administracyjnego) i w przypadku uznania, że decyzja ta narusza prawo - zobowiązany jest taką decyzję wyeliminować z obrotu prawnego (uchylić lub stwierdzić jej nieważność) i nic ponadto. Jeżeli zaś zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem to wówczas wojewódzki sąd administracyjny oddala wniesioną na nią skargę co skutkuje utrzymaniem takiej decyzji w mocy.
W ocenie Sądu nieświadomość skarżącego co do zakresu uprawnień sądu administracyjnego mogła być przesłanką wniesienia w tej sprawie skargi. Skarżący bowiem domaga się udzielenia mu pomocy w usunięciu przyczyn wadliwej wentylacji, czego Sąd nie może uczynić.
W przedmiotowej sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną decyzją uchylono niekorzystne dla skarżącego błędne rozstrzygnięcie organu I-instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania temu właśnie organowi.
Decyzja I-instancyjna jest bowiem oczywiście nieprawidłowa. W tej sprawie nie było dopuszczalnym umarzanie postępowania I-instancyjnego, skoro samo postępowanie nie było bezprzedmiotowe. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny uznał zaś, że bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy nie stwierdzi się przekroczenia naruszeń w zakresie zanieczyszczania powietrza w mieszkaniu. Brak stwierdzenia naruszenia norm obowiązujących w zakresie dopuszczalnego stężenia gazów (zanieczyszczeń) w pomieszczeniach mieszkalnych stanowi przesłankę do wydania decyzji merytorycznej, to znaczy decyzji o braku naruszenia obowiązujących w tym zakresie przepisów, a nie decyzji o umorzeniu postępowania. W przypadku wydania decyzji o umorzeniu postępowania niedopuszczalnym byłoby przeprowadzanie jakichkolwiek dowodów pozwalających ma merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. W tej zaś sprawie organ I-instancji tylko dlatego umorzył postępowanie, ponieważ uznał, że z przeprowadzonego dowodu w postaci badania stężenia zawartości gazu (CO) nie wynika przekroczenie dopuszczalnych stężeń.
Prawidłowo więc organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wprawdzie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie wskazał na nieprawidłowość samego rozstrzygnięcia (to jest umorzenia postępowania I-instancyjnego), tym niemniej decyzja II-instancyjna jest w tej sprawie prawidłowa.
Należy podzielić zapatrywania Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego co do braku wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tej sprawie organ I-instancji - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie wykonał obowiązku wydania decyzji na podstawie wszystkich dowodów mogących mieć znaczenie w sprawie. Zgodnie zaś obowiązek art. 7 k.p.a. obowiązkiem każdego organu administracji jest załatwianie spraw, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Niewątpliwie naruszenie słusznego interesu strony w postępowaniu I-instancyjnym wynikało z braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Przy ponownym rozpatrywaniu tej sprawy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny będzie miał obowiązek zgromadzenia materiału dowodowego, w tym uwzględnienia pominiętych dowodów z opinii z dnia [...].2003 r., z dnia [...].2005 r. oraz z dnia [...].2005 r. Okoliczność, że niektóre opinie (w tym z dnia [...].2001 r.) zostały sporządzone przed wszczęciem postępowania w tej sprawie nie skutkują a eliminuje ich wykluczeniem.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że ponownie prowadząc postępowanie merytoryczne w sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny winien, w związku ze znacznym upływem czasu, ponownie przeprowadzić w całości postępowanie dowodowe w tej sprawie. W tym postępowaniu winny być wyjaśnione ponad wszelką wątpliwość okoliczności uzasadniające emisję spalin (gazów) do mieszkania skarżącego. Oczywiście Sąd nie może wskazać na istnienie bądź brak istnienia źródeł takich emisji, w tej sprawie może jedynie wskazać na obowiązek organów administracyjnych wnikliwego przeprowadzenia postępowania dowodowego i dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Skarżący, posiadając przymiot strony w nowo prowadzonym postępowaniu administracyjnym, będzie miał zagwarantowane prawo do czynnego udziału w tym postępowaniu, w tym do składania odwołań lub skarg.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w tej sprawie zaskarżona decyzja nie narusza w istotny sposób obowiązującego prawa.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku i oddalił skargę.
W przypadku oddalenia skargi, Sąd nie zasądza na rzecz skarżącego poniesionych przez niego kosztów postępowania.