III SA/Kr 88/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg na postanowienie SKO, uznając organ za nieuprawniony do jej wniesienia.
Sprawa dotyczyła skargi Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało za uzasadnione zarzuty Pana F. P. dotyczące postępowania egzekucyjnego w sprawie kary za nieuiszczenie opłaty parkingowej. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że organ, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do jej wniesienia do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach. SKO uchyliło postanowienie Dyrektora MZDróg, które odmawiało uznania za uzasadnione zarzutów Pana F. P. do postępowania egzekucyjnego dotyczącego kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty parkingowej. Sąd administracyjny, analizując dopuszczalność skargi, powołał się na art. 50 PPSA oraz utrwaloną linię orzeczniczą NSA. Zgodnie z nią, organ gminy, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nawet jeśli działa imieniem gminy. Sąd podkreślił, że skarga służy obronie praw strony, a nie organu. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, Sąd postanowił odrzucić skargę jako wniesioną przez podmiot nieuprawniony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ gminy, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na utrwaloną linię orzeczniczą NSA, zgodnie z którą skarga służy do obrony praw strony, a nie organu, który występował w sprawie. Dopuszczenie takiej możliwości nadawałoby organowi dwojakie uprawnienia: władcze i strony kwestionującej własne rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowi podstawę do odrzucenia skargi, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
PPSA art. 50 § § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi.
PPSA art. 58 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy odrzucenia skargi.
u.d.p. art. 19 § ust. 2 pkt 4
Ustawa o drogach publicznych
Określa zarządcę dróg gminnych.
u.d.p. art. 21 § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Umożliwia zarządcy drogi wykonywanie obowiązków przy pomocy jednostki organizacyjnej.
u.d.p. art. 21 § ust. 1a
Ustawa o drogach publicznych
Pozwala zarządcy drogi na upoważnienie pracowników do załatwiania spraw w jego imieniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ gminy, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Skarżący organ nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga służy do obrony praw strony, a nie organu, który występował w sprawie. Dopuszczenie takiej możliwości nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie.
Skład orzekający
Dorota Dąbek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowana linia orzecznicza dotycząca legitymacji procesowej organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ pierwszej instancji chce zaskarżyć rozstrzygnięcie organu drugiej instancji w tej samej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego dotyczącego legitymacji procesowej organów administracji, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Organ nie może skarżyć własnych decyzji: Sąd administracyjny wyjaśnia granice legitymacji procesowej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 88/04 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-04-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sentencja Syg.akt III SA/Kr 88/04 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 18 grudnia 2003r., nr [...], w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia skargę odrzucić. Uzasadnienie W dniu 3 lutego 2004r. Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 18.12.2003r. (nr [...]), uchylające w całości postanowienie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach (nr [...]) którym odmówiono uznania za uzasadnione zarzutów na toczące się w stosunku do Pana F. P. postępowanie egzekucyjne dotyczące realizacji obowiązku zapłaty kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty za parkowanie pojazdu w strefie ograniczonego postoju oraz uznające zarzuty Pana P. na prowadzone postępowanie egzekucyjne za uzasadnione. Sąd zważył, co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przez skarżącego skargi na w/w postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach. Uruchomienie bowiem powierzonej sądowi administracyjnemu kontroli legalności zaskarżonego postanowienia poprzedzać musi konstatacja, że skarga w niniejszej sprawie pochodzi od uprawnionego podmiotu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznaj ą prawo do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie skargę podpisał Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg, wskazując równocześnie, że działa imieniem Gminy Kielce (w skardze wskazano, iż skarżącym jest Gmina Kielce - Miejski Zarząd Dróg w Kielcach). Zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych zarządcą dróg gminnych jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Z art. 21 ust. 1 tej ustawy wynika, że zarządca drogi wykonywać może swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, z art. 21 ust. 1a natomiast wynika, że zarządca drogi może upoważnić pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. Właśnie w oparciu o takie upoważnienie (k. 27a) w niniejszej sprawie postanowienie w przedmiocie odmówienia zasadności zarzutów do postępowania egzekucyjnego w sprawie opłat za parkowanie wydał jako organ I instancji Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach, działając imieniem Prezydenta Miasta Kielce. Ten sam organ tj. działający imieniem Prezydenta Miasta Kielce Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach jest także w niniejszej sprawie skarżącym. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 24.01.1997r., IV S.A. 802/95, ONSA 1997/4/179) organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie w swym orzecznictwie podkreślał (por. m.in. wyrok NSA z 22.07.1999r., II S.A. 974/99, niepubl, lex Nr 46296), że "prawo do żądania kontroli legalności skarżonej decyzji/postanowienia przysługuje ich adresatom, nie przysługuje natomiast organowi niższej rangi, który w ten sposób chciałby bronić swych racji wobec argumentacji zaprezentowanej przez organ II instancji. Skarga służy do obrony praw strony, a nie organu, który występował w sprawie". Dopuszczenie takiej możliwości, tj. przyjęcie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie "nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie" (postanowienie NSA z dnia 19.10.2000r. II S.A./Gd 2159/00). Z tego względu, mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, oraz treść art. 58 §3 tej ustawy, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi z powodu jej wniesienia przez podmiot do tego nieuprawniony.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI