III SA/Kr 876/08

III SA/Kr 876/08 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2009-04-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2008-09-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Kremer
Halina Jakubiec /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Kasprzycki
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
Art. 48
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec spr. Sędziowie : WSA Elżbieta Kremer AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2009 r. przy udziale Prokuratora M. C. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2008 r. Nr : [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie czasowego schronienia I . skargę oddala II . przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata R. K. – R. – Kancelaria Adwokacka w K. ul. [...] kwotę 240 zł ( dwieście czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2008r. znak [...] – Prezydent Miasta przyznał A. D. świadczenie w formie czasowego schronienia w okresie od 14.02.2008r do 30.04.2008r. realizowane w [...] Noclegowni dla Bezdomnych, zwalniając go z odpłatności za pobyt w placówce we wskazanym okresie.
Jako podstawę prawną decyzji organ powołał art. 104, art. 107 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm), art. 8, 11 ust. 2 art.14, art. 17 ust. 1 pkt. 3, art. 25, 48 ust. 1 i 2, art. 101 art. 102, art. 106, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej zwanej dalej ustawą (Dz. U z 2004r. Nr 64 poz. 593 z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz .U. nr 135 poz. 950) i § 4 – 7 uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia 16 marca 2005r. w sprawie organizacji oraz szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności z pobyt w ośrodkach wsparcia i Ośrodku Interwencji Kryzysowej (Dz. U. Woj. Małop. Nr 198, poz. 1316).
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że z wywiadu środowiskowego
i zgromadzonej dokumentacji wynika, że skarżący został wymeldowany z miejsca pobytu stałego i obecnie nie jest w stanie zabezpieczyć schronienia we własnym zakresie. Ponadto skarżący spełnił kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osiągając w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o świadczenie dochód w wysokości 394,83 zł. Kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477 zł.
W odwołaniu od w/w decyzji A. D. podniósł, że nie otrzymał odpowiedzi ze strony organu o wynikach postępowania wszczętego na jego wniosek, w którym domagał się wyjaśnienia motywów w/w decyzji jak i decyzji znak [...]. Wyraził niezadowolenie z lekceważenia przez organ ciężkiej sytuacji życiowej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9.07.2008r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 i 2, 97 ustawy
o pomocy społecznej, § 5 ust. 1 pkt a, § 6 uchwały nr [...] Rady Miasta w sprawie organizacji oraz szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia i Ośrodku Interwencji Kryzysowej i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy podzielił ustalenia i wnioski organu
I instancji wskazujące na zasadność przyznania A. D. świadczenia w postaci udzielenia czasowego schronienia, uzupełniając je o ustalenia, że skarżący
w okresie od 2006r. do 12.01.2008r. przebywał w mieszkaniu chronionym na
os. A w K., które musiał opuścić z uwagi na zaistniały konflikt. Jest osobą zarejestrowaną w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Nie posiada stałego źródła dochodu. Na dochód składają się alimenty w wysokości 87 zł i zasiłek okresowy w wysokości 307,83 zł. Łączny dochód skarżącego wyniósł 394,83 zł, nie przekraczając tym samym kryterium dochodowego, co miało jednocześnie wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie zwolnienia od ponoszenia opłaty za pobyt w schronisku.
W skardze z dnia 13.08.2008r. na w/w decyzję A. D. zarzucił błędne ustalenie przez organ stanu faktycznego sprawy i spowodowanie, że jego córka znalazła się w placówce opiekuńczo – wychowawczej.
Na rozprawie w dniu 29.04.2009r. skarżący podniósł, że przyznanie noclegowni jest dla niego krzywdzące.
W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie i podtrzymując stanowisko w sprawie, stwierdził dodatkowo, że na mocy kolejnych decyzji wydawanych przez organ I instancji A. D. otrzymuje stałą
i wszechstronną pomoc ze środków społecznych m. in. kolejnymi decyzjami przyznawana jest pomoc w formie zasiłku celowego czy okresowego. Świadczy to, że organ nie pozostaje obojętny wobec sytuacji życiowej strony oraz, że w miarę swoich możliwości świadczy skarżącemu pomoc. Mimo tego w ocenie organu skarżący posiada możliwości rozwiązania trudnej sytuacji życiowej we własnym zakresie. Aktualnie w miejscu zamieszkania skarżącego jest wiele ofert pracy,
z których powinien skorzystać, tym samym poprawiając swoją sytuację życiową
i doprowadzając do zamieszkania z córką. Pomoc społeczna nie może stanowić stałego źródła utrzymania, jest jedynie wsparciem w trudnych sytuacjach życiowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej
a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie
w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie
z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Kierując się w/w kryteriami należy stwierdzić, że skarga A. D. nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle przepisów art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 4 ustawy o pomocy społecznej celem pomocy społecznej jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości przez wspieranie tych osób w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Zarazem pomoc społeczna winna zapobiegać trudnym sytuacjom życiowym przez działania w celu usamodzielnienia życiowego osób i rodzin oraz ich integracji ze środowiskiem.
Ustawa wskazuje przykładowo okoliczności, które mogą stanowić podstawę udzielenia pomocy społecznej wymieniając m.in. ubóstwo, bezrobocie, niepełnosprawność, długotrwałą lub ciężką chorobę (art. 7). Wśród świadczeń
z pomocy społecznej wyróżnić można świadczenia pieniężne i niepieniężne. Do tych drugich należy będące przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie prawo do schronienia. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy osoba lub rodzina ma prawo do schronienia, posiłku i niezbędnego ubrania, jeżeli jest tego pozbawiona.
Ust. 2 artykułu wyjaśnia co należy rozumieć od pojęciem prawa do schronienia. Udzielenie schronienia następuje przez przyznanie tymczasowego miejsca noclegowego w noclegowniach, schroniskach, domach dla bezdomnych
i innych miejscach do tego przeznaczonych.
W ocenie Sądu przyznanie A. D. świadczenia w formie czasowego schronienia w okresie od 14.02.2008r. do 30.04.2008r. realizowanego przez [...] Noclegownię dla Bezdomnych przy ul. B poprzedzone zostało trafnie i wnikliwie przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym wskazującym, że od 2006r. do 12.01.2008r. skarżący przebywał w mieszkaniu chronionym na os. A w K., które musiał opuścić z uwagi na zaistniały konflikt. Nie ma możliwości zamieszkania u rodziny w N. w miejscu ostatniego zameldowania. W powiązaniu z dalszymi ustaleniami organów tj. faktem, że A. D. jest osobą zarejestrowaną w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, nie posiada stałego źródła dochodu, a na dochód w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku o przyznanie świadczenia złożyły się alimenty w wysokości 87 zł i zasiłek okresowy w wysokości 307,83 zł – zasadnym zdaniem Sądu było przyznanie skarżącemu przedmiotowego świadczenia. Spełnił bowiem wszystkie przesłanki ustawowe, a przede wszystkim należy podkreślić, że czasowe schronienie odpowiadało potrzebie, w której znalazł się skarżący w lutym 2008r., będąc pozbawionym miejsca zamieszkania w porze zimowej.
Odnośnie stwierdzenia skarżącego, że przyznanie mu miejsca noclegowego było krzywdzące – Sąd zwraca uwagę, że na etapie postępowania administracyjnego przed organem I instancji złożył on oświadczenie (datowane na 18.03.2008r.), że "do czasu wyjaśnienia sprawy mieszkania i jego stamtąd wyrzucenia będzie przebywał
w noclegowni i wystąpi o przedłużenie pobytu". Treść tego oświadczenia oraz fakt, że
w odwołaniu ani też w skardze nie przedstawił argumentów, które by przemawiały za brakiem zasadności przyznania mu czasowego schronienia – powoduje, że argument o krzywdzącym charakterze przyznanego świadczenia nie jest zrozumiały. Sąd nie znalazł bowiem uchybień w zastosowaniu przez organy prawa materialnego oraz uchybień w zakresie prawa procesowego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy.
Wobec tego Sąd oddalił skargę A. D. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a w zw. z § 2 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).