III SA/Kr 850/05

III SA/Kr 850/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bożenna Blitek /przewodniczący/
Halina Jakubiec
Piotr Lechowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Sygn. powiązane
I OSK 533/07 - Wyrok NSA z 2008-04-01
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski (Spr.) Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2006 r. sprawy ze skargi Z S na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 1 czerwca 2005r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 1 czerwca 2005 r RR [...] , po rozpatrzeniu odwołania Z.S. , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezji i Kartografii, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 2005 r znak : [...] orzekającą o zatwierdzeniu z urzędu operatu opisowo- kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków założonego dla obrębu geodezyjnego [...], gmina [...] w przedmiocie działki Nr [...] o pow. 0.2651 ha .
W podstawie prawnej decyzji organu odwoławczego wskazano przepisy art.138 § 1 pkt 1 kpa i art. 7 " b" ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( t.j. Dz.U. z 2000 r Nr 100 , poz. 1086 z późn. zm. ) .
Uzasadniając swoją decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia.
Decyzją z dnia [...] 2005 r Starosta Powiatu [...] orzekł z urzędu o zatwierdzeniu operatu opisowo - kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] w przedmiocie działki ewid. [....] o pow. 0.2651 ha jako odpowiednika parcel gruntowych [...] i [...] o łącznej powierzchni 0.2705 ha , powstałych w wyniku postępowania rozgraniczeniowego.
Poprzednia decyzja Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] 2004r znak [...] , w następstwie rozpoznania odwołania Z. S. , została w całości uchylona decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2004 r znak [...] a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Ponownie rozpatrując sprawę za podstawę faktyczną swojej decyzji z dnia [...] 2005 r przyjął Starosta [...] ustalenia , że ;
- od założenia ewidencji gruntów w 1966 r w jednostce rejestrowej Nr [...] figurowały parcele gruntowe [...] o pow. 0.3105 ha i [...] o pow. 0.0200 ha,
- parcela [...] wywodzi się z parceli [...] , a parcela [...] z parceli [...] , które wcześniej stanowiły własność F. i A. K..
- orzeczeniem o wywłaszczeniu Prezydium WRN znak [...] z dnia [...] 1953 r orzeczono o wywłaszczeniu z parceli [...] jej części o pow. 0.0435 ha a z parceli 1438 [...] części o pow. 0.0042 ha.
- operatem pomiarowym [...] działkę [...] o pow. 0,0369 ha podzielono na działki [...] o pow. 0.0042 ha , [...] o pow. 0.0155 ha i [...] o pow. 0,0172 ha , a pgr. [...] o pow. 0.4219 ha podzielono na działki [...] o pow. 0,0435 ha , [...] o pow. 0,2550 ha i [...] o pow. 0,1084 ha .
- W założonej dla działek [...] i [...] księdze wieczystej [...] , uwidoczniono powyższe podziały działek , a następnie działki [...] i [...] w 1970 r przeniesiono do [...] jako własność Skarbu Państwa - Dyrekcja Okręgowa PKP - w 1972 r na wniosek A. S. wszczęto postępowanie rozgraniczeniowe działek [...] i [...] z działkami sąsiednimi . Orzeczeniem Prezydium PRN w [...] z [...].1973 r [...] rozgraniczono działki te zgodnie z operatem pomiarowym Nr [...] przyjętym do zasobu .Według operatu rozgraniczenia , działka [...] o powierzchni wg. ewidencji 3105 ha zmieniła powierzchnie na 0.2550 ha , a działka [...] o powierzchnię wg. ewidencji 0,0200 ha zmieniła powierzchnię na 0,0155 ha.
- wynikający z rozgraniczenia działek [...] i [...] stan co do ich powierzchni nie został ujawniony w księdze wieczystej Nr [...] ,w której działki te oznaczone są powierzchnią sprzed rozgraniczenia , czyli łącznie 0,3305 ha , a po rozgraniczeniu 0,2705 ha .Dane co do powierzchni działek w księdze wieczystej , są niezgodne ze stanem ujawnionym w ewidencji gruntów od 1973 r.
- utworzona w toku modernizacji operatu opisowo-kartograficznego działka ewid. 1253 o pow. 0.2651 ha odpowiada działkom [...] i [...] o łącznej pow. 2705 ustalonej przy ich rozgraniczeniu .
Organ l instancji wskazał , że postępowanie modernizacyjne rozpoczęto w 1994 r i prace geodezyjne prowadzono od [...] 2000 r. Ustalono , że projekt operatu opisowo-kartograficznego wyłożono do wglądu zainteresowanych w okresie od [...] do [...] 2000 r powiadamiając o wyłożeniu właścicieli i władających , a także przez podanie zawiadomienia do publicznej wiadomości przez jego ogłoszenie na tablicach ogłoszeń od [...] do [...]. 2000 r , oraz w dniu [...] 2000 r w " Dzienniku Polskim ". W toku wyłożenia przedłożono projekty rejestru gruntów , i mapy ewidencyjnej w skali 1: 1000 , oraz sporządzono wykaz synchronizacyjny między starą a nowa ewidencją.
Wskazano , że w ,, Rejestrach gruntów " z wyłożenia strony składały oświadczenia o przyjęciu projektu bez zastrzeżeń lub o zgłoszeniu uwag i zastrzeżeń .Szczegółowy opis uwag zawiera " wykaz uwag i wniosków zgłoszonych do operatu opisowo- kartograficznego " sporządzony w trakcie wyłożenia. Uwzględnione i rozpatrzone zastrzeżenia stanowiły podstawę do korekty wykrytych błędów w rejestrze i mapach .
Organ l instancji ustalił , że w pozycji 24 wykazu uwag i wniosków zgłoszonych do projektu operatu opisowo - kartograficznego , Z.S.- właściciel działek [...] i [...] , których odpowiednikiem jest projektowana działka [...] podniósł , że działka ta winna graniczyć z działką [...] , gdyż znajdujący się po między nimi teren odpowiadający działkom [...] i [...] również stanowi jego własność.
Odnosząc się do tego zarzutu , powołał się organ na wyżej przytoczone ustalenia , z których wynikało , że działki [...] i [...] zostały wywłaszczone w 1953 r i są objęte [...] jako własność PKP , natomiast w postępowaniu przed Starostą w sprawie [...] z wniosku Z. S. toczy się postępowanie o zwrot lub odszkodowanie za wywłaszczone parcele.
Uznając wniesione zastrzeżenia za nieuzasadnione , Starosta Powiatowy w [...] zatwierdził operat opisowo-kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów obrębu [...] obejmujący m.in. dz.ewid. [...]
W odwołaniu od tej decyzji Z.S zarzucił nieprawidłowość przyjęcia południowo-zachodniej granicy nowopowstałej działki [...], która jego zdaniem winna graniczyć z działką [...].Podnosił , że rozdzielająca te grunty działka przypisana do obrębu miasta [...] i stanowiąca własność Skarbu Państwa - Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowej w [...] , powinna być włączona do działki skarżącego , gdyż orzeczenie o wywłaszczeniu z 1953 r jest nieprawomocne .
Rozpatrując odwołanie , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego , przyjął ustalenia organu l instancji za własne oraz w oparciu o zebrany materiał dowodowy dokonał ustaleń dalszych.
Wskazano , że modernizację operatu rozpoczęto w 1994 r w czasie obowiązywania jeszcze zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów ( M.Pol.. 11 , poz. 98 ) . Zgodnie z przepisami tego aktu ustalenie stanu władania następowało na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony lub znajdujących się w posiadaniu organu , a w przypadku ich braku , ustalenia przebiegu granic dokonywało się w oparciu o złożone do protokołu oświadczenia właścicieli lub władających gruntami. Ustalono , że operat rozgraniczeniowy [...] nie zawierał danych geodezyjnych pozwalających jednoznacznie wznowić położenie punktów granicznych działek , którym w zmodernizowanym operacie odpowiada działka [...]
Z tego względu przebieg granic działek [...] i [...] ustalono w oparciu o złożone do protokołu ustalenia granic , zgodne oświadczenia właścicieli pisemnie zawiadomionych o terminie dokonania tej czynności w dniu [...].1994 r.
Wskazano , że powierzchnia względem której Z. S. rości sobie tytuł własności , a odpowiadająca działkom [...] i [...] , została wywłaszczona orzeczeniem z [...] 1953 r znak [...] , a więc zanim na podstawie aktu sprzedaży z [...].1971 r [...] , matka składającego odwołanie – A. S. stała się właścicielem działek [...] [...] Stwierdzono też , że teren wywłaszczony leży poza obszarem objętym modernizacją .Wyjaśnił organ , że przypisana działkom [...] i [...] powierzchnia 0,3305 ha figurująca w księdze wieczystej Nr [...] nie uwzględniała wyników przeprowadzonego na wniosek A. S. postępowania rozgraniczeniowego , zatwierdzonego orzeczeniem z [...] 1973 , a odzwierciedlonego w operacie rozgraniczeniowym [...] , w następstwie którego powierzchnia tych działek wynosiła 0.2705 ha a , obecnie obliczona wynosi 0.2561 ha. Podkreślono , że różnica powierzchni pomiędzy wskazaną w księdze wieczystej , a wynikającą z ewidencji , jest tylko następstwem obliczenia powierzchni względem granic ustalonych rozgraniczeniem , a nie skutkiem wywłaszczenia z 1953 r. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania wskazano , że kwestia przesłanek zwrotu nieruchomości wywłaszczonej nie mieści się w granicach postępowania ewidencyjnego i podniesione zarzuty co do skuteczności wywłaszczenia nie mogą być w tym postępowaniu rozpoznane.
Organ odwoławczy podkreślił, że analiza materiałów wykazuje , że przebieg granic nowooznaczonej działki ewid. [...] , nie został zmieniony w stosunku do parcel gruntowych , którym odpowiada ( po ich rozgraniczeniu w 1972 ) , co potwierdzają porównywalne wartości powierzchni sprzed i po modernizacji. .Wskazano , że różnica 54 m2 pomiędzy powierzchnią działek gruntowych przed modernizacją a powierzchnią odpowiadającej ich działki [...] po modernizacji jest wynikiem dokładniejszej metody obliczeń.
Powyższe okoliczności zdaniem organu odwoławczego uzasadniałyby utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję z wnioskiem o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzja organu l instancji złożył Z.S. .Skargę oparto na zarzucie naruszenia art. 3 ust.1 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece ( tj. Dz.U. z 2001 r Nr 124 , poz. 1361 z późn.zm. ) , art. 112 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. Nr 115 , poz. 741 z późn.zm .) , przepisów art. 7 d pkt 1 , 20, 22 ust.1 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz.U. z 2000 r ,, Nr 98 , poz. 1071 z późn.zm. ").
Zarzucono dalej naruszenie przepisów §§ 42 ust.2 w zw. z § 56 pkt 2 i § 57 ust.1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ) , a także art.77 i 107 § 3 kpa .
Naruszenia przepisów art. 3 ust. 1 i 5 ustawy o księgach wieczystych i hipotece upatruje skarga w przyjęciu przez organ , że domniemanie z art.3 ust.1 może zostać obalone decyzją o zatwierdzeniu operatu ewidencji gruntów , a art.5 tej ustawy i 112 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez przyjęcie , że nabywca działający w zaufaniu do treści księgi wieczystej nie nabył własności nieruchomości .Zdaniem skarżącego organ przyjął , że przepisy ewidencji dają podstawę do pozbawienia własności prawa wpisanego do księgi wieczystej , czym naruszył wskazane przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne .
Ten sam zarzut podniesiono ze wskazaniem na przepisy powołanego Rozporządzenia z 29 marca 2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skargi uzasadnienie decyzji nie wskazuje faktów uznanych za udowodnione , a organ niedokładnie ustalił stan prawny nieruchomości będącej przedmiotem postępowania. Uzasadniając skargę podniesiono , że organy rozstrzygniecie oparły na błędnym założeniu , że południowo - zachodnia część działki skarżącego stanowi własność PKP , przypisując organom ustalenie , że decyzją wywłaszczeniową objęto działkę gruntową [...]
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi , wskazano , że działka [...] nigdy nie była wywłaszczona , nie stanowiła własności Skarbu Państwa , oraz , że organ - zarzucanych mu ustaleń tej treści nie uczynił. Wskazano natomiast , że wywłaszczona była część dawnej p.gr. [...] odpowiadająca pgr. [...] i część pr.[...] odpowiadająca pgr [...] i te nieruchomości są wpisane na Skarb Państwa. Wskazano także , że powierzchnia nieruchomości nie jest objęta domniemaniem z ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :
Stosownie do przepisu art. 3 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U> Nr 153 , poz. 1270 z poźn.zm. ) , w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ) , przedmiotem kognicji Sądu jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem .Sprawując te kontrolę , zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi , Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonana na tych zasadach w granicach sprawy kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji prowadzi do konstatacji , że jest ona zgodna z prawem , co skargę czyni bezzasadną. Przedmiotowa decyzja wydana została w sprawie , której przedmiotem było zatwierdzenie operatu opisowo kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków założonego dla obrębu geodezyjnego [...] , gmina [...] w przedmiocie działki ewid. [...]
Jak wynika z niekwestionowanych zresztą w tym zakresie ustaleń , postępowanie w przedmiocie modernizacji ewidencji operatu ewidencji gruntów rozpoczęte zostało w latach 90-tych w roku 1994 , a więc pod rządem przepisów obowiązującej od dnia 1 lipca 1989 r ustawy w z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz.U. z 2000 r nr 100 , poz. 1086 z późn.zm.).
Ustawa ta w przepisie art.2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków ( kataster nieruchomości ) jako jednolity dla kraju systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach , budynkach i lokalach , ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami , budynkami i lokalami. Zgodnie z art.24 ust.1 informacje o gruntach , budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny , który składa się z map , rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów.
W czasie wszczęcia procedury modernizacji ewidencji ,Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne - dalej ustawa - nie regulowała bezpośrednio sposobu zakładania ( modernizacji ) i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków , a zatem nie regulowała zasad zakładania i ewentualnej modernizacji operatu ewidencyjnego. Czyniły to wydane na podstawie jej art.26 ust.2 rozporządzenia wykonawcze . Zarazem przepis art.59 ustawy przewiduje , że do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy dotychczasowe przepisy , jeśli nie są z nią sprzeczne.
Z mocy tego ostatniego przepisu ustawy , procedurę modernizacji ewidencji gruntów obrębu [...] rozpoczęto na podstawie przepisów załącznika do Zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Mon. Pol. Nr 11 , poz.98 z późn. zm.) , regulujących m.in. zasady zakładania ( odnawiania ) i prowadzenia ewidencji gruntów. Według tego aktu prawnego , wydanego jeszcze na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r o ewidencji gruntów i budynków ( Dz .U. Nr 6 , poz. 32 ) , ewidencja gruntów , operująca pojęciem działki ewidencyjnej , jako podstawowym elementem systemu ewidencji , zastąpić miała tzw. Kataster gruntowy ( art.14 dekretu ) , operujący pojęciem tzw. parceli katastralnych. Podstawę założenia i odnowienia ( modernizacji ) ewidencji gruntów w zasadzie stanowił faktyczny stan władania gruntem ( § 2 ust.3 i 4 pkt 2 , § 35 ust.2 ). Wedle stanu władania przyjmowane były granice działek mierzone na gruncie. Przy ustaleniu granic dla celów założenia i prowadzenia ewidencji , wedle stanu prawnego ustalano granice tylko jednostek terytorialnego podziału administracyjnego oraz państwowych nieruchomości rolnych i leśnych . Z tych względów uwidocznione w operacie ewidencyjnym granice działek ewidencyjnych , nie przesądzały o przebiegu granic według stanu prawnego , który mógł być odmienny od stanu władania , decydującego dla założenia ewidencji gruntów.
Rozpoczęta na początku lat 90 - tych na podstawie przepisów powyższego zarządzenia z 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków , procedura modernizacji założonego wcześniej operatu ewidencji gruntów , zakończona została pod rządami , obowiązującego od dnia 3 czerwca 2001 r Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 38 , poz. 454 ). W międzyczasie obowiązywały jeszcze przepisy Rozporządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. Nr 158 , poz. 813 z późn.zm. ).Przepisy te również przewidywały ( §§ 40 ,41) modernizację ewidencji m.in. w celu zmiany techniki ( w postaci systemu informacyjnego ) prowadzenia ewidencji i określały etapy modernizacji ewidencji (załącznik Nr 13 ).
Rozporządzenie z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków - zwane dalej Rozporządzeniem - także nakłada na organy prowadzące ewidencję gruntów , w przepisach przejściowych i końcowych ( § 80 i następne ) obowiązek jej modernizacji , w celu m.in. jej przystosowania do uruchomienia i prowadzenia systemu informatycznego ewidencji opartej na komputerowej bazie ewidencyjnej.
Modernizację ewidencji stanowi zespół działań technicznych , organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez Starostę w celu 1/ uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych zgodnie z wymogami rozporządzenia.2/ modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu ( §§ 55 pkt 1 i 2 w zw. z § 19 ).
Modernizacja ewidencji należy do zadań Starosty i jest jednym z rodzajów postępowań związanych z prowadzeniem ewidencji ( § 44 pkt 8 ) .
W podstawie prawnej swojej decyzji z dnia [...] 2005 r Starosta Powiatowy m.in. powołał przepisy § 56 pkt 2 i 57 § 1 powyższego rozporządzenia wskazujące , że decyzja ta wydana została w ramach postępowania , którego przedmiotem jest tzw. modernizacja kompleksowa .
Modernizację kompleksową należy odróżnić , od tzw. aktualizacji ewidencji , polegającej na wprowadzaniu udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych , w celu utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 w zw. z § 45 ust.1 ).Postępowanie w celu aktualizacji operatu , dotyczy wprowadzania do istniejącej bazy zmian danych ewidencyjnych .
Przedmiotem natomiast kompleksowej modernizacji ewidencji (§19 pkt 1 w zw. z § 56 pkt 2 ), jest utworzenie baz danych ewidencyjnych oraz operatu ewidencyjnego o którym mowa w art. 24 ust.1 ustawy .
Zgodnie z § 20 pkt 2 , częścią składową operatu ewidencyjnego , jest operat opisowo-kartograficzny , który składa się ( § 21 ust.2 pkt 1 i 2 ) z komputerowych wydruków raportów , obrazujących dane ewidencyjne w momencie zakładania ewidencji oraz z kopii odpowiedniego fragmentu mapy określonej w § 8 ust.2.
Podstawową jednostkę powierzchniową podziału kraju dla celów ewidencji stanowi działka ewidencyjna (§ 5 ) definiowana ( § 9 ust.1 ) jako ciągły obszar gruntu , położony w granicach jednego obrębu , jednorodny pod względem prawnym , wydzielony z otocznia za pomocą linii granicznych . Część opisową operatu ewidencyjnego gruntów stanowi rejestr gruntów zawierający w odniesieniu do poszczególnych działek m.in. dane o podmiotach ewidencyjnych , numeryczny opis granic działki ( działek ) ewidencyjnych i pola powierzchni ewidencyjnej ( § 22 pkt 1 , § 23 ust.1 i ust.2 pkt 1 a , § 60 ust.1 pkt 2 i 3 ) . Część kartograficzną operatu ewidencyjnego , stanowi mapa ewidencyjna ( § 22 pkt 6 ) , której treść obejmuje m.in. granice obrębów i działek , oznaczenia punktów granicznych i numery działek ( § 28 ust.1 , pkt 1 , 2 i 6 ) .
Zgodnie z przepisem § 42 ust.2 Rozporządzenia decyzja w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego , kończy postępowanie administracyjne w sprawie założenia ( modernizacji ) ewidencji. Skutki ostatecznej decyzji w tym przedmiocie określa przepis § 43 Rozporządzenia.
Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zatem właśnie zatwierdzenie operatu opisowo- kartograficznego obrębu [...], obejmującego m.in. działkę ewid[...] , w trybie kompleksowej modernizacji operatu. Tryb , w którym przeprowadzono działania modernizacyjne , ma swoje implikacje dla przedmiotu oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji . Badanie jej zgodności z prawem obejmuje przede wszystkim kontrolę czy przy jej wydaniu zastosowano tryb i zasady zatwierdzania operatu opisowo- kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków.
Tryb i zasady założenia ( modernizacji ) ewidencji określają przepisy Rozdziału 2 Rozporządzenia § 19 i inne .Decyzja w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo - kartograficznego ( § 43 ) , stanowi końcowy element postępowania administracyjnego o założenie (modernizację ) ewidencji gruntów i budynków.
Powołując w podstawie prawnej m.in. art.24 ustawy i przepisy §§ 56 i 57 rozporządzenia , organ l instancji , co zaakceptował organ odwoławczy , przeoczono , przepis art.24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne , obowiązujący od dnia 22 września 2004 r Przepis ten dodany art.2 pkt 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2004 r Nr 141 , poz. 1492 ) zawiera regulacje po raz pierwszy wprowadzone do ustawy , a bezpośrednio dotyczące modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Regulacje te w istocie przewidują te same etapy i elementy postępowania modernizacyjnego , a różnice pomiędzy regulacją ustawową a rozporządzeniem w kwestiach np. terminu 15 dni roboczych jako okresu wyłożenia projektu operatu ( art.24 a pkt 4 ) względem 14 dni ( § 40 ust.1 rozporządzenia ) , czy publikacji ogłoszenia w prasie o zasięgu krajowym ( art. 24 a pkt 5 ) czy lokalnym ( § 40 ust. 2 ) rozporządzenia nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy.
Przewidziany § 40 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia , oraz art. 24 a ust.5 i 6 obowiązek wyłożenia operatu opisowo-kartograficznego i zawiadomienia zainteresowanych o możliwości złożenia do niego uwag i zastrzeżeń został spełniony względem skarżącego , który z tej możliwości skorzystał.
Zgodnie z przepisem § 42 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia zaskarżona decyzja spełnia wymóg uzasadnienia stanowiska organu w sprawie uwag i nieuwzględnionych zastrzeżeń.
Merytoryczne stanowisko organów należało uznać za trafne.
Jak wyżej wskazano , podstawową jednostkę powierzchniową podziału kraju stanowi działka ewidencyjna definiowana jako ciągły obszar gruntu położony w granicach jednego obrębu jednorodny pod względem prawnym , wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych . Istota postępowania ewidencyjnego sprowadza się do tego , że ewidencjonuje ono stany prawne , a nie tworzy stanów w prawnych a w szczególności nie mogą organy samodzielnie ustalać tytułów własności.
Wszystkie zatem zarzuty podnoszone w toku sprawy jak i w skardze w odniesieniu do twierdzenia skarżącego , iż służy mu prawo własności do działek [...] i [...] objętych księgą wieczystą [...] i wpisanych na rzecz Skarbu Państwa nie mogły być w tym postępowaniu weryfikowane .Ewentualne uzyskanie wpisu prawa własności na te działki przez skarżącego w księgach wieczystych , da natomiast podstawę do aktualizacji ewidencji gruntów.
Mylne jest także stanowisko skarżącego , ze ewidencyjna zmiana w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów powierzchni działki [...] jako odpowiednika działki [...] i [...] wpisanych do [...] narusza prawo własności.
Należy mieć na uwadze , że oznaczenie nieruchomości , w tym jej obszar i granice oznaczone na mapie i opisie nieruchomości , są elementem oznaczenia nieruchomości zawartym w dziale l - 0 księgi wieczystej , stosownie do przepisu art.25 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r o księgach wieczystych i hipotece ( Dz.U. z 2001 r Nr 1214 , poz. 1361 z późn.zm. ) oraz § 28 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2001 r w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów ( Dz. U. Nr 102 , poz. 1122 ). Identyczną regulację zawierają postanowienia §§ 15 , 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 20 sierpnia 2003 r w sprawie zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym ( Dz.U. Nr 162 , poz. 1575 ) . Powszechnie jest przyjęte w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( por. np. wyrok SN z 24.11. 1997 r II CKU 110/97 Prok.l Pr. 1998 /28 jak i w piśmiennictwie por.St.Rudzicki , Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece , Wyd.III 2000 r , str. 36 wraz powołanym orzecznictwem ) , że elementy oznaczenia nieruchomości nie są objęte domniemaniem prawdziwości wpisanego prawa ( art. 3 ) , ani nie są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych ( art. 5 ) statuowanymi ta ustawą. Przeciwnie , podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej zgodnie z art.26 ust.1 powołanej ustawy są dane z ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości) .Przepis art.27 tej ustawy przewiduje tryb postępowania w przedmiocie sprostowania oznaczenia nieruchomości przed sądem prowadzącym księgę wieczystą , w wypadku stwierdzenia niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej , na wniosek właściciela , wieczystego użytkownika lub z urzędu - na skutek zawiadomienia właściwej państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków.
Jak z powyższego wynika znajdujące się w ewidencji gruntów mapa i opis nieruchomości stanowią podstawę jej oznaczenia w księdze wieczystej.
Skoro elementy oznaczenia nieruchomości nie są objęte domniemaniem prawdziwości wpisanego prawa , ani nie są chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych , opis tej samej nieruchomości może ulegać zmianom w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków.
Jednakże w świetle powołanego już przepisu art.27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece usunięcie tej niezgodności należy do sądu powszechnego - sadu rejonowego prowadzącego księgi wieczyste , a organowi prowadzącemu ewidencję gruntów , służy tylko uprawnienie do zawiadomienia sądu o dostrzeżonej niezgodności , jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 1997.04.15 l CKN 26/97 ( OSNIC 11/97 , poz. 167 ).
W świetle powyższego nie zachodzą przewidziane art. 145 § 1 pkt 1 lit. a , b, i c oraz pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 z późn.zm. ) podstawy do uwzględnienia skargi. Z tych przyczyn orzeczono na podstawie art. 151 powołanej ustawy.