III SA/KR 836/05

III SA/Kr 836/05 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym skargi Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. nr [...] z dnia 24 maja 2005r. w przedmiocie umieszczenia urządzenia podziemnego w pasie drogowym drogi powiatowej postanawia skargę odrzucić
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją nr [...] z dnia 15 czerwca 2005r. wydaną po rozpatrzeniu odwołania [...] S. A. Oddział w T. , uchyliło decyzję Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg działającego z upoważnienia Zarządu Powiatu w B. z dnia [...] kwietnia 2005r. znak [...] w przedmiocie umieszczenia urządzenia podziemnego w pasie drogowym drogi powiatowej i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. złożył Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg działający z upoważnienia Zarządu Powiatu w B. organ, który wydał decyzję w I instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Kolegium podniosło, Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg nie jest legitymowany formalnie do złożenia skargi. Kolegium odwołało się do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003r. OPS 1/03 w której sąd stwierdził "Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczana przepisami prawa materialnego. Może być ona -jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kpa przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art.5 § 2 pkt 3 kpa. wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie czy nastąpiło to na mocy ustawy czy porozumienia wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu nie jest " również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sadu Administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art.50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153,póz. 1270 z późn.zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przy znaj ą prawo do wniesienia skargi.
A zatem organ I instancji nie mieści się w kategorii podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tym zakresie jednoznaczne i ukształtowane jeszcze na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995r. o naczelnym Sądzie Administracyjnym. Np. w postanowieniu z dnia 19 maja 1998r., sygn I SA/Łd 78/98 NSA przyjął " Zgodnie z treścią art.33 ust. l ustawy o NSA sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, w myśl ust.2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz organy enumeratywnie wyliczone w tym przepisie. Nie mieści się w tej kategorii organ, który wydał orzeczenie w I instancji" /LEX nr 36198/.
Nadto art. 32 powołanej wyżej ustawy określa, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej /skarżącego/ i organ administracji publicznej, którego działanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być natomiast wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej /postanowienie NSA z 3 listopada 1999, sygn. akt I S.A. 1467/99, LEX nr 48666A
W przedmiotowej sprawie istotne jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 maja 2003r. powołanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, odrzucił skargę, albowiem została wniesiona przez nieuprawniony podmiot.