III SA/Kr 821/18

III SA/Kr 821/18 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2018-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Krystyna Kutzner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
I OSK 230/19 - Wyrok NSA z 2020-05-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
Art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1257
Art. 145 par. 1  pkt 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1065
Art. 2  ust. 1 pkt 2, art. 73  ust. 1
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jedn.
Sentencja
|Sygn. akt III SA/Kr 821/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bożenna Blitek, Sędziowie: NSA Krystyna Kutzner (spr.), WSA Barbara Pasternak, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2018 r., sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody z dnia 21 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Uzasadnienie
Wojewoda decyzją nr [...] z dnia 21 czerwca 2018 r., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...] orzekającą o pozbawieniu L. S. (dalej: skarżący) prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 6 kwietnia 2018 r.
Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących okolicznościach ustalonych przez organy :
Skarżący został uznany z dniem 6 kwietnia 2017 r. za bezrobotnego na mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017 r. znak: [...].
Następnie decyzją z dnia [...] 2017 r. Prezydenta Miasta znak: [...], orzekł o przyznaniu skarżącemu od dnia 6 kwietnia 2017 r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% kwoty zasiłku na okres 365 dni.
W dniu 8 stycznia 2018 r. skarżący, przedłożył w Grodzkim Urzędzie Pracy wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r. , sygn. akt [...] , na mocy którego przyznano skarżącemu świadczenie rehabilitacyjne na okres 9 miesięcy od dnia 28 grudnia 2016 roku do dnia 23 września 2017 roku. W związku z tym skarżący zwrócił się z prośbą o korektę daty rejestracji jako bezrobotnego .
W związku z powyższym Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r., znak: [...], orzekł o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych za okres od 6 kwietnia 2017 roku do 23 września 2017 roku. Powyższa decyzja stała się ostateczna.
Następnie decyzją z 17 kwietnia 2018 roku, znak: [...], Prezydent Miasta, orzekł o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 6 kwietnia 2018 r. z powodu wyczerpania okresu pobierania zasiłku.
W wyniku odwołania od ww. decyzji Wojewoda wydał opisaną na wstępie decyzję , utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu rejestracji skarżący spełniał warunki określone w art. 71 oraz art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2017.1065). W związku z tym, decyzją z 13 kwietnia 2017 roku, znak: OE.710.19941223019.2017, przyznano skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy od dnia 6 kwietnia 2017 roku, w wysokości 120 % kwoty zasiłku, na okres 365 dni. Niemniej jednak , na podstawie wyroku sądu z dnia 9 listopada 2017 roku, przyznano skarżącemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 9 miesięcy, tj. od 28 grudnia 2016 roku do 23 września 2017 r.. Z tego powodu decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 roku wyłączono skarżącego z ewidencji osób bezrobotnych na okres, który pokrywał się z okresem pobierania przez skarżącego świadczenia rehabilitacyjnego, tj. od dnia 6 kwietnia 2017 roku do dnia 23 września 2017 roku.
Jak wynika z akt sprawy, zasiłek dla bezrobotnych za okres pokrywający się z okresem pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, został zwrócony przez organ rentowy na rachunek Urzędu. Natomiast pozostały zasiłek, tj. za okres od dnia 24 września 2017 do dnia 5 kwietnia 2018 roku przysługiwał skarżącemu i został wypłacony. W takich sytuacjach okres przysługiwania prawa do zasiłku nie jest ustalany na nowo. Wskazując na powyższe okoliczności , w ocenie organu odwoławczego , prawidłowo orzeczono o utracie z dniem 6 kwietnia 2018 roku prawa skarżącego do zasiłku z powodu wyczerpania okresu jego pobierania .
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wszystkie zasiłki wypłacone przez Grodzki Urząd Pracy w okresie od dnia 6 kwietnia 2017 r. do dnia 23 września 2017 r. okazały się mieć charakter zaliczkowy wobec wyroku sądu z dnia 9 listopada 2017 r. przyznającego świadczenie rehabilitacyjne. W związku z powyższym skarżący zwrócił się do organu o korektę daty rejestracji , albowiem w dniu 6 kwietnia 2017 r. nie miał formalnie prawa do rejestracji jako bezrobotny. Zdolność do pracy odzyskał dopiero w dniu 23 września 2018 r. Skarżący stwierdził , że brak odpowiedzi ze strony Urzędu Pracy utwierdził go w przekonaniu, że formalne przesunięcie terminu rejestracji na pierwszy dzień po chorobie tj. na dzień 23 września 2018 r. jest logiczna konsekwencją. Jak wskazał nigdy nie otrzymał żadnej odpowiedzi w tej kwestii.
Skarżący wyjaśnił, że nie odwołał się od decyzji z dnia [...] 2018 r., gdyż nie dostrzegł w niej początkowo niekorzystnej wzmianki o utrzymaniu daty rejestracji, która miała decydujące znaczenie dla wysokości przyznanych świadczeń poprzez zaliczenie do "stażu" bezrobotnego okresu 170 dni niezdolności do pracy. W konsekwencji pozbawia skarżącego zasiłków za okres od dnia 6 kwietnia 2018 r. do dnia 22 września 2018 r. Skarżący podkreślił, że ma ponad 50 lat i udokumentowany długi staż pracy, jednak podjęcie odpowiedniego zatrudnienia " nie jest takie proste ".
Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o zmianę zaskarżonych decyzji i przywrócenie prawa do zasiłku od dnia 23 września 2017 r. na okres pełnych 12 miesięcy – czyli do 22 września 2018 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego .
Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza , że skarga zasługuje na uwzględnienie .
W rozpatrywanej sprawie istota sporu dotyczy ustalenia daty , z którą to datą skarżący mógł zostać uznany za osobę bezrobotną. W ocenie organów administracyjnych datą tą jest dzień 6 kwietnia 2017r.
Skarżący nie zgadza się z tym ustaleniem organu i twierdzi , że datą tą jest pierwszy dzień po zakończeniu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego tj. dzień 24 września 2017r.
Sąd podzielił stanowisko skarżącego jako zgodne z prawem.
Dowodem mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r. , sygn. akt [...], przyznający skarżącemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 9 miesięcy , począwszy od dnia 28 grudnia 2016r.
Zgodnie z art.365 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego , orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd , który je wydał , lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej , a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Oznacza to , że wyrok musi być respektowany m.in. przez organy administracji publicznej .
Prezydent Miasta jako organ administracji publicznej uwzględnił treść ww. wyroku wydając decyzję z dnia [...] 2018r. , znak : [...] o pozbawieniu skarżącego statusu bezrobotnego od dnia 6 kwietnia 2017r. do dnia 23 września 2017r. oraz o pozbawieniu w tym okresie prawa do zasiłku dla bezrobotnych . Organ stwierdził , że w przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego oraz uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych , bezrobotny zostaje pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku za okres , za który przyznano prawo do zasiłku rehabilitacyjnego.
Co do zasady , stanowisko organu w tym zakresie jest zgodne z prawem .
Prezydent nie odniósł się jednak do skutków wyroku w odniesieniu do decyzji z dnia 6 kwietnia 2017r. , znak [...]. Na mocy tej decyzji skarżący został uznany za osobę bezrobotną od dnia 6 kwietnia 2017r. , mimo , iż ww. wyrok przesądził , iż w dacie rejestracji skarżący nie spełniał przesłanek określonych w art.2 ust.1 pkt.2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2017.1065) definiującym bezrobotnego. Zgodnie z tym przepisem jest to osoba m.in. " zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia..." .
W momencie rejestracji organ administracyjny - urząd pracy - nie miał wiedzy o tym , że skarżący nie spełnia tej przesłanki . Jak wynika z akt sprawy , o przyznaniu skarżącemu świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 28 grudnia 2016r. na okres 9 miesięcy , organ dowiedział się dopiero w dniu 20 lutego 2018r. , a zatem już po wydaniu decyzji o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić , że zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania z art.145 § 1 pkt.5 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. znak: [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 6 kwietnia 2017r. Wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji , nieznane organowi , który wydał decyzję.
Wniosek skarżącego o uznaniu go za osobę bezrobotną organ będzie musiał rozpatrzyć przy uwzględnieniu skutków prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń z dnia 9 listopada 2017 r. , sygn. akt [...]. Do ostatniego dnia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego skarżący nie mógł być uznany za osobę bezrobotną . Przesłanki konieczne do uznania skarżącego za osobę bezrobotną , określone w art.2 ust.1 pkt.2 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy , skarżący spełniał dopiero od dnia 24 września 2017r. Od tej daty rozpoczyna bieg terminu do obliczenia okresu pobierania zasiłku określonego w art.73 ust.1 ww. ustawy.
Konsekwencją wznowienia postępowania w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z określoną datą , będzie konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2017r. znak : [...] o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych i wydania nowej decyzji z prawidłowo ustaloną datą , od której zasiłek ten będzie przyznany.
W związku z powyższym decyzja o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych będzie mogła być wydana dopiero po wznowieniu postępowania w sprawie o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną , po ustaleniu przez organ daty , z jaką skarżący nabędzie status osoby bezrobotnej i po zakończeniu okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych , którego początek tego okresu będzie ustalony w decyzji o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych .
Stosownie do art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302) , ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ , którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.
W związku z powyższym organy rozpoznając ponownie wniosek skarżącego o uznaniu go za osobę bezrobotną zobowiązane są do uwzględnienia oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku.
Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 b ww. orzekł jak w sentencji.