III SA/Kr 805/25

Sprawa dotyczyła skargi R. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lutego 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Organ administracji publicznej, Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wskazując na swoją niewłaściwość miejscową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał się za niewłaściwy do jej rozpoznania. Sąd odwołał się do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 13 § 1 i 2, który stanowi o ogólnej właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych. Wskazał również na art. 13 § 3 p.p.s.a. oraz rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z tym rozporządzeniem, sprawy dotyczące kar pieniężnych nakładanych przez GITD na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym są przekazywane sądom, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie kara została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, co oznacza, że właściwość sądu powinna być ustalana na podstawie miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej, a nie siedziby organu. W związku z tym, właściwym do rozpoznania skargi okazał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Sąd powołał się na art. 59 § 1 p.p.s.a., który nakazuje sądowi stwierdzającemu swoją niewłaściwość przekazanie sprawy właściwemu sądowi administracyjnemu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający