III SA/Kr 805/25
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie, ponieważ właściwość sądu wynikała z miejsca zamieszkania strony, a nie siedziby organu.
Skarżący R. A. wniósł skargę do WSA w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Organ wniósł o oddalenie skargi i przekazanie sprawy do WSA w Warszawie. Sąd uznał się niewłaściwym, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia dotyczące właściwości sądów w sprawach dotyczących kar pieniężnych nakładanych przez GITD, wskazując na właściwość WSA w Warszawie.
Sprawa dotyczyła skargi R. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lutego 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Organ administracji publicznej, Główny Inspektor Transportu Drogowego, w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wskazując na swoją niewłaściwość miejscową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał się za niewłaściwy do jej rozpoznania. Sąd odwołał się do przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 13 § 1 i 2, który stanowi o ogólnej właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych. Wskazał również na art. 13 § 3 p.p.s.a. oraz rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zgodnie z tym rozporządzeniem, sprawy dotyczące kar pieniężnych nakładanych przez GITD na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym są przekazywane sądom, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie kara została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, co oznacza, że właściwość sądu powinna być ustalana na podstawie miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej, a nie siedziby organu. W związku z tym, właściwym do rozpoznania skargi okazał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Sąd powołał się na art. 59 § 1 p.p.s.a., który nakazuje sądowi stwierdzającemu swoją niewłaściwość przekazanie sprawy właściwemu sądowi administracyjnemu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, na którego obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi kar pieniężnych nakładanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że właściwość miejscową w sprawach kar pieniężnych nakładanych przez GITD na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym (lub powiązanych przepisów, jak art. 13k u.d.p.) ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej, a nie według siedziby organu. W związku z tym, WSA w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do WSA w Warszawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 59 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13k § 1
Ustawa o drogach publicznych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 13 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 13 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 13 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.t.d. art. 92a
Ustawa o transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ wniósł o przekazanie sprawy do WSA w Warszawie, wskazując na niewłaściwość miejscową WSA w Krakowie.
Godne uwagi sformułowania
uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę sądowi właściwemu Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych [...] przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Skład orzekający
Urszula Zięba
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych nakładanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zwłaszcza gdy przepisy szczególne odsyłają do miejsca zamieszkania lub siedziby strony skarżącej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z karami pieniężnymi nakładanymi przez GITD i właściwością sądów administracyjnych, która może być modyfikowana przez rozporządzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej, jaką jest właściwość sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“WSA w Krakowie nie jest właściwy? Sprawdź, gdzie powinieneś złożyć skargę na decyzję GITD!”
Dane finansowe
WPS: 1500 PLN
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
III SA/Kr 805/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-06-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-06-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Urszula Zięba /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Właściwość sądu Skarżony organ Inne Treść wyniku stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 Art. 59 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lutego 2025 r. nr BP.702.2811.2023.E.2207.BKOE.994 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia : uznać się niewłaściwym i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Uzasadnienie R. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lutego 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od powyższej zasady przewiduje art. 13 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. W tym zakresie wydane zostało między innymi rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788). Zgodnie z §1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785). Zgodnie z § 1 pkt 13 ww. rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą organ ten nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1.500 zł. Podstawę faktyczną nałożonej kary pieniężnej stanowiło wykonanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Kara administracyjna została nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 645; dalej także jako: "u.d.p."). W niniejszej sprawie, z uwagi na podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary administracyjnej, tj. art. 13k ust. 1 pkt 2 u.d.p., powołane wcześniej rozporządzenie z 18 kwietnia 2011 r. nie znajduje zastosowania. W związku z tym, stwierdzić należało, że właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Ponadto wskazać należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę