III SA/Kr 800/07

III SA/Kr 800/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-09-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2007-09-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek
Elżbieta Kremer
Halina Jakubiec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne
Ewidencja ludności
Sygn. powiązane
II OSK 1461/09 - Wyrok NSA z 2010-09-22
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 3, 134 par. 1, 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
Art. 1 par. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
Art. 6, 10, 47 ust. 2
Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2008 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania skargę oddala
Uzasadnienie
W dniu 12.03.2007r. Burmistrz wszczął postępowanie administracyjne z wniosku S. L. o zameldowanie na pobyt stały w W. F. pod nr [...] M. K.
Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 10 ust. 1 i art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. Nr 139, poz. 993) Burmistrz orzekł o zameldowaniu na pobyt stały M. K. w W. F. pod nr [...].
Powyższą decyzję organ oparł na ustaleniach faktycznych dokonanych na podstawie wyników wizji Policji przeprowadzonej w ramach kontroli dyscypliny meldunkowej. Wykazała ona, że na dzień 6.04.2007r. zamieszkuje pod wskazanym wyżej adresem S. L., jej wnuczka M. K. wraz z mężem M. K. oraz ich córka M. K. Następnie świadkowie: S. L., W. L. i W. B. zeznali, że M. K. zamieszkuje
w przedmiotowym domu wraz z rodziną tj. żoną M. K. oraz córką M. K. Przesłuchiwany M. K. zeznał, że wymeldował się z R. i zamieszkał z żoną i córką M. w W. F. W tej miejscowości ma skoncentrowane swoje życie i chce się pod w/w adresem zameldować.
Na podstawie powyższych zeznań organ stwierdził, że w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 6 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych tj. M. K. nie tylko zamieszkuje pod adresem W. F. [...] ale też ma zamiar stałego tam przebywania.
Odnośnie zeznań W. B., W. N., R. G. i E. W., którzy wnieśli o niemeldowanie kogokolwiek pod wskazanym wyżej adresem z uwagi na nieuregulowany stan prawny nieruchomości ( istnieje 15 spadkobierców nieruchomości) oraz z uwagi na zły stan techniczny nieruchomości a także odnośnie jednostkowych zeznań E. W. o tym, że M. K. z rodziną po śmierci wnioskującej o zameldowanie S. L. ( w dniu [...]) zamieszkał u matki żony w C. – organ ustosunkował się w ten sposób, że skoro żadna z w/w osób nie wnosiła do organów ściągania o ochronę uprawnień związanych ze współwłasnością domu to należy uznać, że istniało przyzwolenie z ich strony na zamieszkanie M. K. Wobec tego sprzeciw ten nie ma w sprawie znaczenia.
E. W. i W. B. wniosły odwołanie od w/w decyzji, podnosząc, że jako współwłaścicielki domu o nr [...] w W. F. nie zgadzają się na wydawanie pozytywnych decyzji w przedmiocie zameldowania w tym domu do czasu przeprowadzenia spraw spadkowych, ostatecznie regulujących stan prawny tej nieruchomości. W. N. podniosła dodatkowo, że M. K. oraz jej matka zmusiły S. L. do podpisania się pod drukami zameldowania, nie sprawowały nad nią żadnej opieki a chęć zameldowania się M. K. oraz jego rodziny w W. F. ma ułatwić matce M. K. przydział mieszkania komunalnego w C. W zeznaniach przed organem II instancji odwołujące się zeznały, że do śmierci S. L. - M. K. z rodziną jedynie odwiedzali zmarłą, nie zamieszkiwali tam na stałe. Zamieszkali tam dopiero od dnia 3.05.2007r., mając od kwietnia klucze do domu.
Decyzją z dnia [...] znak [...] wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności (...) Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Podniósł, że organ I instancji prawidłowo ustalił, iż M. K. zamieszkuje w W. F. pod nr [...] dłużej niż 3 doby, co na gruncie w/w ustawy rodzi obowiązek zameldowania się. Okoliczność tę stwierdzili nie tylko świadkowie, którzy nie sprzeciwiali się zameldowaniu na stałe tej osoby ale także świadkowie taki sprzeciw wyrażający. Zwłaszcza chodzi tu o zeznanie E. W., która zeznała, że M. K. był przez nią kilkakrotnie widywany gdy podążał w stronę domu o nr [...] w W. F.
Dodatkowo organ podniósł, że zameldowanie jest konsekwencją zamieszkania w danym lokalu, jest rejestracją pobytu, nie uzależnioną od posiadania uprawnień do lokalu. Z tytułu zameldowania nie nabywa się żadnych uprawnień do lokalu. Ponadto organ nie jest związany w zakresie decyzji o zameldowaniu faktem prowadzenia sporów o własność między członkami rodziny osoby mającej być zameldowaną .
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi E. W., która podniosła, że wskutek wydania pozytywnej decyzji w zakresie zameldowania naruszone zostało jej uprawnienie jako współwłaścicielki nieruchomości w W. F. nr [...]. Dodała, że organ nie wyjaśnił stanu faktycznego w zakresie rzeczywistej zgody S. L. na zameldowanie M. K. oraz w zakresie stosunków majątkowych w rodzinie skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej
a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie
z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Organy obu instancji prawidłowo zinterpretowały i zastosowały art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zwanej dalej ustawą, który stanowi, że "osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia". W przepisie tym został zapisany zamknięty katalog przesłanek zameldowania oraz granice przedmiotowe postępowania.
W zakresie interpretacji zwrotu "osoba która przebywa" Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 27 maja 2002 r., K20/01, OTK-A r. 2002, nr 3, poz.34, LEX 54068 wypowiedział się w ten sposób, że meldunek ma rejestracyjny charakter i przedmiotem rejestru jest jedynie "przebywanie", a nie - "uprawnienie" do lokalu. Ewidencja ludności jako taka służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Nie jest ona formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu.
Wobec tego, w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu administracyjnym, ani w niniejszym postępowaniu sądowym nie ma żadnego znaczenia prawo własności lokalu, ani - tytuł osoby meldowanej do zajmowanego lokalu. Dlatego organy administracyjne prawidłowo wypowiedziały się odnośnie twierdzeń skarżącej uzależniających możliwość zameldowania kogokolwiek w domu w W. F. pod nr [...] od regulacji stosunków własnościowych - że z zameldowaniem nie łączą się żadne uprawnienia do lokalu.
Innymi słowy, zameldowanie jako decyzja administracyjna, może zapaść na każdym etapie regulacji stosunków własnościowych. Bez znaczenia jest sporny charakter uprawnień do lokalu a dodatkowymi przesłankami, oprócz wskazanych w art. 10, które organ ma obowiązek zbadać rozpoznając wniosek o zameldowanie się na pobyt stały są przesłanki wynikające z art. 6 ust. 1 ustawy, tj. zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem oraz zamiar stałego przebywania pod tym adresem.
W ocenie Sądu przesłanki te zostały w sprawie spełnione.
Zgodnie z oceną organów zeznania świadków w postaci S. L., W. L., M. K. i mającego być zameldowanym M. K. są spójne i dowodzą istotnej okoliczności, że M. K. wraz z rodziną przebywa na co dzień w domu pod nr [...] w W. F. Pobyt ten ma długotrwały charakter wynoszący co najmniej kilka lat. Co ważne, przyznała tę okoliczność pośrednio świadek E. W., która była przeciwna zameldowaniu kogokolwiek we wskazanym wyżej domu. Co do drugiej przesłanki – zamiaru stałego przebywania M. K. w W. F. – ta przesłanka również jest w sprawie spełniona, biorąc pod uwagę, że wymeldował się z dotychczasowego miejsca pobytu – z R. i dołączył do zamieszkującej w W. F. pod nr [...] rodziny, którą tworzy wraz z żoną M. K. i córka M. Znaczy to, że w tym domu ma zamiar skoncentrować swoje życie, tj. stale przebywać.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu Burmistrz oraz Wojewoda wydali słuszną merytorycznie i pozbawioną uchybień mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania decyzję, stąd skarga E. W. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.