III SA/Kr 788/04

III SA/Kr 788/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Krystyna Kutzner
Tadeusz Wołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi Włókienniczej Spółdzielni Pracy "[...]" w K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 29 stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. określa, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.
Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2004 r. w miejscowości L. przeprowadzono kontrolę pojazdu marki [...], typ 1142, nr rej.[...], będącego własnością Włókienniczej Spółdzielni Pracy "[...]" z siedzibą w K. Pojazdem tym przewożono kapy gobelinowe z K. do Ł. W trakcie kontroli ustalono, że przyrząd kontrolny do rejestracji okresu jazdy kierowcy (tachograf) nie spełnia warunków wynikających z obowiązujących przepisów. Kierowca pojazdu stwierdził, że nie wiedział, iż z chwilą akcesji Polski do Unii Europejskiej tracą ważność tachografy takiego typu, jak zamontowany w pojeździe (tachograf marki [...] Ł., typ [...], nr [...], rok produkcji 1996, ostatnia legalizacja [...].07.2002 r.). Jako podstawę naruszenia prawa wskazano w protokole art. 35 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki. Protokół z przeprowadzonej kontroli podpisał kierowca pojazdu i odebrał jego kopię. W dniu [...] maja 2004 r. organ l-instancji wszczął postępowanie z urzędu w sprawie naruszenia przez Włókienniczą Spółdzielnię Pracy "[...]" w K., zwaną dalej w skrócie "Spółdzielnią", przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
W trakcie postępowania administracyjnego Spółdzielnia wyjaśniła, że posiada tylko jeden samochód ciężarowy o ładowności powyżej 7 ton wykorzystywany na własne potrzeby i w tym samochodzie został zamontowany tachograf, którego okres ważności upływał 3 lipca 2004 r. Spółdzielnia podniosła, że o zmianie przepisów w zakresie korzystania z tachografów dowiedziała się dopiero 10 maja 2004r., kiedy otrzymała Dziennik Ustaw z treścią nowej ustawy i w dniu 11 maja 2004 r. został zamontowany w ww. samochodzie elektroniczny tachograf. Wskazano również na prowadzenie ewidencji czasu pracy kierowcy i trud na sytuację materialną Spółdzielni.
Dnia [...] czerwca 2004 r. Komendant Miejski Policji w T., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, póz. 1371 ze zm.), a także na podstawie protokołu z dnia 4 maja 2004 r. nałożył na Spółdzielnię karę pieniężną w wysokości [...] zł za brak zamontowania w pojeździe marki Star tachografu spełniającego wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W uzasadnieniu tak podjętej decyzji wskazano, że tachografy montowane przed dniem 1 maja 2004 r. mogły być wykorzystywane do upływu terminu ważności ich legalizacji, lecz nie później niż do dnia przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. W tej sprawie Spółdzielnia naruszyła przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców oraz pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 370). Decyzję tą otrzymała strona dnia 25 czerwca 2004 r. i w dniu 6 lipca 2004 r. wniosła odwołanie do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji, domagając się jej uchylenia. W odwołaniu wskazano, że przedmiotowy samochód Spółdzielni jest jedynym o ładowności powyżej 7 ton wykorzystywanym na własne potrzeby i okres ważności zamontowanego w nim tachografu upływał 3 lipca 2004 r. Spółdzielnia wyjaśniła, iż o zmianie przepisów w zakresie tachografów dowiedziała się 10 maja 2004 r., kiedy otrzymała Dziennik Ustaw z treścią nowej ustawy i następnego dnia został zamontowany w ww. samochodzie tachograf elektroniczny. Samochód ten nie był eksploatowany do dnia 11 maja 2004 r, a ponadto była prowadzona ewidencja czasu pracy kierowcy. Odwołująca się Spółdzielnia podniosła, iż nie można jej zarzucić złej woli w zakresie naruszania przepisów. [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 29 stycznia 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ l-instancji. Wyjaśnił, że przepisy dotyczące stosowania przyrządów kontrolno-pomiarowych (tachografów) w samochodach używanych w transporcie drogowym zostały ujęte w pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. Ponadto z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. W związku z powyższym wykonywanie transportu drogowego na potrzeby własne bez prawidłowego tachografu stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej, której wysokość określają właściwe przepisy. Wstrzymanie eksploatacji samochodu od dnia kontroli do dnia 11 maja 2004 r. stanowiło działanie zapobiegające kolejnym naruszeniom prawa. Decyzję organu odwoławczego doręczono Spółdzielni w dniu [...] sierpnia 2004 r. i Spółdzielnia ta - reprezentowana jednoosobowo przez prezesa zarządu C. K. - wniosła dnia [...] sierpnia 2004 r. skargę na nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l-instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy administracji naruszyły art. 35 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców, a także wskazano na brak możliwości zapoznania się Spółdzielni z przepisami obowiązującymi od dnia 1 maja 2004 r. Dziennik Ustaw zawierający tekst ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców Spółdzielnia otrzymała dopiero [...] maja 2004 r. Skarżąca Spółdzielnia podniosła, iż podczas ostatniego badania technicznego samochodu otrzymała informację o dalszej możliwości eksploatowania zamontowanego tachografu aż do dnia [...] lipca 2004 r., czyli do daty upływu ważności legalizacji. Wskazano również, iż Spółdzielnia prowadzi ewidencję czasu pracy i przebiegu samochodu na podstawie kart drogowych, a ponadto parametry te są potwierdzane zapisami z wykresówek oraz zbiorczą miesięczną kartą czasu pracy kierowcy, przy czym w dniu kontroli kierowca posiadał taką kartę drogową. Używanie kwestionowanego tachografu nie spowodowało nadużyć dotyczących rejestracji czasu pracy, odpoczynku kierowcy i wyliczenia wynagrodzenia za pracę. Podniesiono również, iż Spółdzielnia znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i grozi jej upadłość. [...] Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżąca Spółdzielnia w dniu [...] sierpnia 2004 r. wniosła skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] stycznia 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie organy administracji naruszyły zarówno przepisy prawa materialnego jak i przepisy postępowania w stopniu istotnym, uzasadniającym uchylenie obu decyzji. Organy administracji orzekając w tej sprawie ustaliły stan faktyczny na podstawie protokołu kontroli sporządzonego w dniu [...] maja 2004 r. Zgodnie z treścią zawartą w tym protokole osoba przeprowadzająca kontrolę wskazała, że w samochodzie marki [...] nr rej. [...], typ 1142 zamontowany był przyrząd kontrolny nie odpowiadający przepisom w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy. Tym urządzeniem był tachograf marki [...] Ł., typ [...], nr [...], rok produkcji 1996, którego ostatnia legalizacja była przeprowadzona w dniu [...] lipca 2002 r. przez Obwodowy Urząd Miar w J. Na tej podstawie organ l instancji w swojej decyzji przyjął, że tachograf ten nie był zgodny z przepisami w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy. Uzasadniając tak przyjęte założenie wyjaśniono, iż z dniem 1 maja 2004 r. utraciły moc obowiązującą przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców oraz przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki. Tym samym organ l-instancji ustalił naruszenie przepisów przez Spółdzielnię całkowicie odmiennie od przyjętych w protokole kontroli, w którym wskazano właśnie na naruszenie art. 35 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców oraz przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać tachografy samochodowe oraz wykresówki. Organ l-instancji jako podstawę naruszenia przez Spółdzielnię obowiązujących przepisów w dacie kontroli wskazał na ustawę z dnia 16 maja 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879), a przede wszystkim na pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz.UE.L.370.8). Analizując ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców należy dojść do wniosku, iż nie określa ona warunków technicznych, jakie powinny spełniać urządzenia służące do rejestracji okresów pracy kierowcy, stąd powołanie się na naruszenie tej ustawy przez Spółdzielnię w żaden sposób nie zostało przez organy administracji wykazane. Zgodnie z powołanym przepisem załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady EWG nr 382185, zwanym dalej w skrócie rozporządzeniem, urządzenie rejestrujące powinno zapewniać rejestrację czasu. Stosownie do pkt 4.1. rozporządzenia, urządzenie rejestrujące musi być tak skonstruowane, aby możliwa była, o ile to konieczne przy użyciu przełącznika, automatyczna i oddzielna rejestracja czterech różnych okresów aktywności wymienionych wart. 15 rozporządzenia Rady EWG. Pkt 4.2 załącznika nr 1 do rozporządzenia stanowi, że wyraźne rozróżnienie różnych okresów aktywności musi być możliwe na podstawie cech wykreślonych linii, ich wzajemnego położenia i o ile zachodzi potrzeba również symboli określonych w art. 15 ww. rozporządzenia. Zapisy różnych okresów aktywności powinny różnić się między sobą grubością wykreślonych dla nich linii lub w inny sposób, który jest co najmniej tak samo skuteczny pod względem czytelności i łatwości interpretacji zapisu. Zgodnie z treścią pkt 4.3 załącznika nr 1 do rozporządzenia nakłada się na obsługującą pojazd załogę liczącą więcej niż jednego kierowcę wykonywanie zapisów na oddzielnych wykresówkach, z przeznaczeniem każdej wykresówki dla jednego kierowcy. Przesunięcie oddzielnych wykresówek musi być realizowane albo przez pojedynczy mechanizm albo przez oddzielne, zsynchronizowane mechanizmy. Mając na uwadze przytoczoną treść pkt 4 załącznika nr 1 do rozporządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie może ustalić, na czym w tej sprawie polegało naruszenie powołanego punktu. W szczególności ani z protokołu kontroli, ani z innych dowodów zgromadzonych w sprawie nie można wskazać, że zamontowany w pojeździe Spółdzielni tachograf nie pozwalał na automatyczną i oddzielną rejestrację czterech różnych okresów aktywności, ani też aby zapisy tych aktywności nie różniły się między sobą. Jest to dlatego istotne w tej sprawie, gdyż sama Spółdzielnia podnosiła w toku postępowania administracyjnego, że tachograf zamontowany w pojeździe rejestrował czas pracy za pomocą wykresówek (akta administracyjne sprawy, karta nr 13). Mogło to oznaczać, że wszystkie wymagane parametry były rejestrowane zamontowanym tachografem. Organ odwoławczy w swojej decyzji wskazał ponadto, że powołany pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia nakazuje zastosowanie urządzenia kontrolno-pomiarowego (tachografu) w pojeździe samochodowym o takich parametrach, jakiego nie posiadał tachograf zamontowany w pojeździe Spółdzielni. W związku z tym nałożono na Spółdzielnię karę pieniężną za brak zamontowania tachografu odpowiadającego wymaganiom określonym w pkt 4 ww. załącznika nr 1 do rozporządzenia. Tak poczynione ustalenia oraz przedstawiona przez organy administracji wykładnia przepisów załącznika nr 1 do rozporządzenia nie są wystarczające do stwierdzenia, iż Spółdzielnia wykonywała w dniu [...] maja 2004 r. transport drogowy lub przewóz na własne potrzeby z naruszeniem przepisów w zakresie rejestracji wymaganych okresów jazdy. Przede wszystkim z akt sprawy nie wiadomo, czy zainstalowany tachograf rejestrował okresy jazdy, czy też rejestrował tylko część parametrów bądź też nie rejestrował ich w ogóle. Wbrew twierdzeniom organów administracji, przepisy rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85 nie wskazują na obowiązek posiadania urządzeń rejestrujących czas pracy kierowcy o określonym typie. Zgodnie z literą a rozdziału l załącznika nr 1 do rozporządzenia zawierającą definicje na potrzeby tego załącznika, pod pojęciem urządzenia rejestrującego należy rozumieć urządzenie przeznaczone do instalowania w pojazdach drogowych w celu wskazania i automatycznego lub półautomatycznego rejestrowania szczegółowych danych dotyczących ruchu pojazdu oraz określonych okresów pracy kierowców. Istotną częścią tego urządzenia jest zaś wykresówka, będąca wkładaną kartą przeznaczoną do zapisywania i przechowywania zarejestrowanych danych, na którym urządzenie znakujące zapisuje w sposób ciągły informacje podlegające rejestracji. Z powołanych definicji podstawowych pojęć używanych w załączniku nr 1 do rozporządzenia również nie wynika, aby jako dopuszczalne uznawano tylko takie urządzenie rejestrujące, które posiada określony typ. Uzasadnionym jest wręcz przeciwne twierdzenie o dopuszczalności stosowania każdego urządzenia rejestrującego pod warunkiem, że pozwala ono na rejestrację wszystkich wymaganych parametrów jazdy. Sam załącznik nr 1 do rozporządzenia dopuszcza stosowanie urządzeń kontrolnych, które zostały zatwierdzone przed 10 sierpnia 1970 r. (podrozdział e pkt 1 rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia). Rekapitulując ten tok rozważań należy wskazać, iż w tej sprawie organy administracji nie wskazały na czym polegało naruszenie przez skarżącą Spółdzielnię przepisów regulujących obowiązek korzystania z urządzeń rejestrujących czas jazdy kierowców. Powołanie się na pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady EWG z 20 grudnia 1985 r. Nr 3821/85 nie pozwala na przyjęcie, iż na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie dochowano wymogów wynikających z powołanego przepisu tego właśnie rozporządzenia. Tym samym w tej sprawie organy administracji naruszyły podstawowe zasady postępowania wyjaśniającego, w tym zasadę prawdy obiektywnej ustanowionej w art. 7 k.p.a. oraz normy proceduralne zawarte w art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego - w tym na rozłożenie ciężaru dowodu, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Konsekwencją obowiązywania zasady praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co oznacza także obowiązek odniesienie się do nieuwzględnionych wniosków dowodowych składanych przez stronę. Odnosząc powyższe wywody do stanu faktycznego występującego w niniejszej sprawie należy wskazać, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja l-instancyjna pomijają wyjaśnienie podstawowej kwestii w tej sprawie, jaką jest ustalenie, dlaczego tachograf zamontowany w samochodzie skarżącej Spółdzielni nie spełniał wymogów zawartych w obowiązujących przepisach. Tym samym taki sposób załatwienia sprawy przez organy administracji prowadzi do wniosku - nie mającego żadnego oparcia w obowiązujących przepisach - iż to nie organ administracji, ale strona została zobowiązana do udowodnienia braku naruszenia prawa, nie wiedząc jakie prawo naruszyła. Zaskarżona decyzja nie spełnia wymogu wynikającego z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 80 k.p.a. również dlatego, że nie wskazano w jej treści przyczyn pominięcia wnioskowanych przez stronę dowodów. Organy administracji oparły ustalenia stanu faktycznego jedynie o treść protokołu kontroli, pominęły zaś przedstawiane wnioski dowodowe skarżącej Spółdzielni, dotyczące dopuszczenia jako dowodu na przestrzeganie parametrów rejestracji czasu pracy kierowcy wykresówek, kart drogowych i karty czasu pracy. Odmawiając dopuszczenia dowodów przedstawianych przez stronę, organ administracji miał obowiązek wskazania w decyzji kończącej postępowanie przyczyn, dla których niektórym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 k.p.a.). Kolejnym uchybieniem w sprawie jest wydanie zaskarżonej decyzji w dniu [...] stycznia 2004 r., mimo że decyzja l-instancyjna została wydana [...] czerwca 2004 r., a kontrolę pojazdu marki [...] przeprowadzono [...] maja 2004 r. Oznacza to, że decyzję w postępowaniu odwoławczym podjęto 6 miesięcy przed wydaniem decyzji I-instancyjnej. W aktach sprawy nie ma również informacji (np. w Krajowego Rejestru Sądowego) pozwalającej na uznanie, iż osoba podpisująca w imieniu Spółdzielni pisma kierowane do organów administracji jest legitymowana do występowania w imieniu Włókienniczej Spółdzielni Pracy "[...]" w K.
Kolejnym uchybieniem jest przekazanie istotnej części akt sprawy Sądowi tylko w kopiach, a nie w oryginałach. W postępowaniu sądowoadministracyjnym organ administracji, stosownie do dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazuje Sądowi skargę wraz z aktami sprawy. Pod pojęciem akt sprawy należy rozumieć materiał dowodowy zebrany w danej sprawie przez organy administracji. Trudno jest w takiej sytuacji zrozumieć, dlaczego w aktach sprawy nie ma oryginału decyzji organu I-instancji i oryginału protokołu kontroli, a jedynie zamieszczone są kopie tych dokumentów.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy wskazać, że nie zasługują one na uwzględnienie. Podniesiony zarzut naruszenia art. 35 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o czasie pracy kierowców nie znajduje w tej sprawie zastosowania, ponieważ artykuł ten (tak jak i cała ustawa) utracił moc obowiązującą z dniem 1 maja 2004 r., czyli na 4 dni przed dniem przeprowadzenia kontroli pojazdu skarżącej Spółdzielni. Nie można uznać za zasadnym naruszenie przepisu, który już nie obowiązywał. Nie jest również zasadny zarzut braku możliwości zapoznania się z treścią nowej ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców dlatego -jak podnosi Spółdzielnia - że Dziennik Ustaw zawierający treść tej ustawy został jej doręczony dopiero [...] maja 2004 r. Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania w tej sprawie decyzji przez organy administracji art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 62, poz. 718 ze zm.), w uzasadnionych przypadkach akty normatywne mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż czternaście dni od daty ich opublikowania, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców została opublikowana w dniu 30 kwietnia 2004 r. w Dzienniku Ustaw Nr 92 pod pozycją 879. Ustawa ta weszła w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, czyli z dniem 1 maja 2004
Określony w tej ustawie czas wejścia jej w życie stanowi więc dopuszczalny wyjątek od zasady, iż akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie czternastu dni od dnia ich ogłoszenia.
Na tej podstawie nie znajduje żadnego uzasadnienia pogląd skarżącej Spółdzielni, iż data obowiązywania ustawy winna być uzależniona od daty zapoznania się z jej treścią.
Nie jest również uzasadnionym powoływanie się przez skarżącą Spółdzielnie na argumenty odnoszące się do jej sytuacji ekonomicznej W sprawach dotyczących przestrzegania przepisów o transporcie drogowym sytuacja ekonomiczna podmiotu nie jest przesłanką, jaką uwzględnia się przy nakładaniu kar pieniężnych Każdy organ administracji, zgodnie z art. 6 k.p.a., prowadząc postępowanie administracyjne ma obowiązek przestrzegania przepisów prawa i nie wolno mu podejmować żadnych czynności, które nie miałyby umocowania w obowiązujących przepisach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż wprawdzie Sąd nie uznał za zasadne zarzuty zawarte w skardze, tym nie mniej nie będąc w tym zakresie związany treścią skargi, stwierdził istotne naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania przez organy administracji i dlatego zaskarżona decyzja jaki i poprzedzająca ją decyzja podlegają uchyleniu. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. właściwy w tej sprawie organ administracji ponownie prowadząc postępowanie powinien ustalić stan faktyczny, w szczególności precyzyjnie określić, w jakim zakresie i na czym polegało naruszenie obowiązujących przepisów dotyczących rejestracji okresów jazdy lub czasu pracy kierowcy. Jak już zostało to wyjaśnione, nie spełnia wymogu z art. 107 § 1 k.p.a. ogólne powołanie się na naruszenie przepisów, jeżeli z treści uzasadnienia nie wynika na czym ono polegało i czy w ogóle miało miejsce. Postępowanie administracyjne należy zakończyć wydając decyzję administracyjną z uwzględnieniem art. 107 k.p.a.
Wstrzymanie wykonania decyzji oparto o art. 152 P.p.s.a. zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi sąd określa czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany.
W związku z tym, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie nieprawidłowego zastosowania pkt 4 podrozdziału c rozdziału III załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady EWG nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz.Urz.UE.L.370.8), a także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 10 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a.), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.