III SA/Kr 758/25

III SA/Kr 758/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Kasprzycki
Urszula Zięba
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 485
Art. 47
Ustawa z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Urszula Zięba Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. K. oraz B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr SKO-SW-4101-30/25 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarżący (M. K. i B.) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 11 kwietnia 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy L. (dalej również jako "organ", "organ I instancji") z 27 lutego 2025 r. o uchyleniu własnego rozstrzygnięcia o milczącym załatwieniu sprawy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy i odmowie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 4 czerwca 2024 r. skarżący zwrócili się do Wójta Gminy L. o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości L. Do wniosków dołączone zostały: regulamin strzelnicy oraz – na wezwanie organu – plan strzelnicy.
Pismem z 15 lipca 2024 r. organ wezwał skarżących do złożenia pisemnych wyjaśnień oraz przedłożenie w tym zakresie stosownych dokumentów celem ustalenia czy skarżący posiadają uprawienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych – pod rygorem uznania, że brak jest podst. do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Wnioskiem z 8 sierpnia 2024 r. skarżący zwrócili się do organu o wydanie zaświadczenia o milczący załatwieniu sprawy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Pismem z 9 sierpnia organ powiadomił skarżących o przedłużeniu załatwienia sprawy, a postanowieniem z 23 sierpnia 2024 r. odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia.
Następnie decyzją z 26 sierpnia 2024 r. organ odmówił skarżącym zatwierdzenia regulamin strzelnicy podjąć, że skarżący – mimo wezwania, nie przedstawiali żadnych z żądanych przez organ dokumentów. Ponadto w rejestrach Starostwa Powiatowego w Nowym Targu brak jest wniosku o wydanie pozwolenia na budowę strzelnicy.
Na skutek wniesienia przez skarżących odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie I instancji w całości. Kolegium uznało za prawnie bezskuteczne zawiadomienie skarżących o przedłużeniu załatwienia sprawy i uznało, że wobec braku wydania przez organ I instancji decyzji kończącej postępowanie przed upływem miesiąca od dnia uzupełnienia braków formalnych wniosku, sprawa ta została załatwiona milcząco.
Postanowieniem z 20 listopada 2024 r. organ I instancji wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, a postanowieniem z 26 listopada 2024 r. (utrzymanym w mocy przez Kolegium) zawiesił postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia o milczącym zadławieniu sprawy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy do czasu ostatecznego zakończenia wznowionego postępowania w sprawie zawierzenia regulaminu strzelnicy.
Decyzją z 27 lutego 2025 r. organ I instancji uchylił swoje rozstrzygnięcie o milczącym załatwieniu sprawy z wniosku skarżących o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy i odmówił zatwierdzenia tego regulaminu. Zdaniem organu informacja przekazana przez PINB w Nowym Targu w piśmie z 13 sierpnia 2024 r. o braku wydania pozwolenia na użytkowanie dla obiektu strzelnicy zlokalizowanej na działce nr [...] w L. oraz braku prowadzenia postępowania w tym przedmiocie, stanowi istotna dla sprawy nową okoliczność faktyczną i nowy dowód istniejącym w dniu milczącego załatwienia sprawy, nieznany organowi. Organ stwierdził, że brak jest podstaw do uznania, że skarżący posiadają uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, nadto, ze strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie zgód odpowiednich organów.
W odwołaniu skarżący domagali się stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji. Podnieśli, że przepisy nie określają wzorca wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. W związku z tym organ stosuje niezgodną z zasadami hierarchiczność aktów prawnych. Zdaniem skarżących działanie organu ma charakter uporczywy i bezprawny, gdyż organ od samego początku prowadził błędnie postępowanie. Podnieśli, że informacji z PINB została przekazana organowi w toku postępowania, zatem brak było podstaw do wznowienia postepowania.
Wskazaną na wstępie decyzją z 11 kwietnia 2025 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzje organu I instancji.
Kolegium wyjaśniło, że tylko teoretycznie art. 47 ustawy o broni i amunicji nie zawiera żadnego warunku o konieczności spełnienia wymogów prawa budowlanego, ochrony środowiska itp. przez wnioskującego o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Pozostałe bowiem przepisy dotyczące strzelnic, a zawarte w ww. ustawie o broni i amunicji, wprost wskazują, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy.
Co więcej, zmiana brzmienia art. 47 ustawy o broni i amunicji, polegająca na pozbawieniu organu wykonawczego gminy właściwości w zakresie rozstrzygania ‘o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania", miała na celu pełne skorelowanie przepisów ustawy z przepisami prawa budowlanego, likwidując możliwość wystąpienia sporu kompetencyjnego pomiędzy wójtem, burmistrzem (albo prezydentem miasta), a organami administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. W konsekwencji, orzecznictwo w sposób jednolity uznaje, że lokalizacja strzelnicy wymaga przeznaczenia na ten cel określonej nieruchomości w planie miejscowym bądź w przypadku braku planu miejscowego dokonania zmiany zagospodarowania terenu na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei budowa strzelnicy wymaga wykonania robót budowlanych, które w zależności od ich charakteru są podejmowane po uprzednim uzyskaniu pozwolenia bądź po zgłoszeniu właściwemu organowi zamiaru ich wykonania. W świetle powyższego weryfikacja istnienia wymaganych prawem zezwoleń przeprowadzana w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy jest konieczna do oceny, czy postanowienia tego regulaminu są odpowiednie dla obiektu zlokalizowanego w konkretnym miejscu, posiadającego określone parametry.
Kolegium wskazało, że w aktach organu pierwszej I znajduje się pisemna informacja PINB w Nowym Targu, która wpłynęła do Urzędu Gminy L. 13 sierpnia 2024 r., a zatem już po dacie milczącego załatwienia sprawy, z której jednoznacznie wynika, że: organ nadzoru budowalnego nie wydawał pozwolenia na użytkowanie strzelnicy położonej na działce nr [...] w miejscowości L., a skarżący nie składali wniosku o wydanie takiego pozwolenia. Ponadto organ nadzoru budowlanego poinformował, że nie wpłynęło do niego zawiadomienie o rozpoczęciu robót budowlanych, zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych oraz zawiadomienie o zamiarze przystąpienia do użytkowania. Aktualność powyższych informacji organ nadzoru budowlanego potwierdził następnie w kolejnym piśmie z 17 stycznia 2025 r. Tymczasem, przedłożony przez skarżących regulamin użytkowania strzelnicy został przygotowany dla konkretnej strzelnicy i skarżący sami wskazali - w pkt 3 ppkt 2 regulaminu, że na strzelnicy w widocznym miejscu umieszczą decyzję ojej dopuszczeniu do użytkowania. Sami zatem przyznali, że zorganizowana przez nich strzelnica wymaga dopuszczenia do użytkowania. Z akt sprawy wynika co prawda, że jeszcze w toku organ I instancji podjął starania w celu ustalenia, czy strzelnica, której dotyczył wniosek uzyskała pozwolenie na użytkowanie, jednak czynności te nie przyniosły żądnych rezultatów, a stosowną informację z organu nadzoru budowlanego organ uzyskał już po tym jak sprawa została załatwiona w sposób milczący zgodnie z żądaniem wniosku. W tej sytuacji spełniona zatem została w niniejszej sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. umożliwiająca wznowienie postępowania. Przez "nową okoliczność istotną" dla sprawy - w rozumieniu powołanego przepisu należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Okoliczności te muszą mieć charakter prawotwórczy, z punktu widzenia znajdującego zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. Równocześnie taka "nowa, istotna okoliczność" musiała istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie mogła być znana organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z 26 marca 2024 r., II OSK 3411/21).
W ocenie Kolegium brak uzyskania przez skarżących pozwolenia na użytkowanie strzelnicy stanowi okoliczność faktyczną uzasadniającą uchylenie rozstrzygnięcia o milczącym załatwieniu sprawy i orzeczenia co do istoty o odmowie zatwierdzenia regulaminu. Odwołujący nie spełnili bowiem warunku umożliwiającego zatwierdzenie regulaminu strzelnicy w trybie art. 47 ustawy o broni i amunicji.
W skardze na decyzję Kolegium skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Decyzji Kolegium zarzucili rażące naruszenie:
1. art. 145 § 2 pkt 5 k.p.a. przez błędne uznanie, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
2. rażące naruszenie zasady legalizmu wyrażonej w art. 6 k.p.a., przez działanie organu poza kompetencjami wynikającymi z przepisu art. 47 ust. 1 ustawy o broni i amunicji;
3. rażące naruszenie art. 6 k.p.a. w związku z art. 163 Konstytucji.
Organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zżarte w sprawie.
Na rozprawie w dniu 5 listopada pełnomocnik skarżącego podnosił, że w sprawie nie zaistniały jakiekolwiek inne okoliczności i nowe dowody w sprawie ponieważ gdyby organ chciał sprawdzić okoliczności faktyczne i prawne budowanej strzelnicy to mógłby to zrobić stosunkowo łatwo i w krótkim czasie. Nie zrobił tego i doprowadził do milczącego załatwienia sprawy. Pełnomocnik podkreślał przekroczenie uprawnień przez organy i wyjaśnił, na pytanie Sądu, że nawet gdyby organu nadzoru stwierdziły samowole budowlana, to organy samorządu terytorialnego nie mogłyby odmówić zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga nie była zasadna ponieważ organ prawidłowo wznowił postępowanie z uwagi na nowe okoliczności faktyczne istniejące w milczącego załatwienia sprawy, a nieznane wówczas organowi. Ponadto organ prawidłowo zinterpretował obowiązek przedstawienia przez skarżących spełnienia przez planowaną strzelnicę warunków formalnych dotyczących usytuowania strzelnicy zgodnie z wymogami prawno-budowlanymi.
Na wstępie Sąd podkreśla, że milczące załatwienie sprawy nie uniemożliwia wznowienia postępowania. Zgodnie bowiem z art. 122 g k.p.a. do spraw załatwionych milcząco przepisy rozdziałów 12 i 13 w dziale II stosuje się odpowiednio. Przyjmuje się, że skutek wydania decyzji ostatecznej powstał w terminie czternastu dni od dnia upływu terminu, o którym mowa w art. 122 c § 1.
Przepisy dotyczące wznowienia postepowania znajdują się w rozdziale 12 działu II k.p.a, co oznacza, że nawet w przypadku milczącego załatwienia sprawy, jest możliwe wznowienie postępowania administracyjnego, ale oczywiście na zasadach wynikających z tych przepisów (art. 145 i nast. k.p.a.).
Przedstawione poniżej uzasadnienie w znacznej mierze stanowi powtórzenie argumentacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartej w uzasadnieniu wyroku z 29 maja 2024 r., III SA/Kr 190/24 z uwagi na podobieństwo stanu faktycznego i tożsamość zagadnienia prawnego.
Istotne w sprawie jest, czy zatwierdzenie regulaminu strzelnicy wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez organ postępowania na okoliczność spełnienia wymogów prawno-budowlanych przez wnioskującego o zatwierdzenie takiego regulaminu. Tylko wtedy, gdy jest to istotna dla sprawy okoliczność faktyczna, możliwe jest bowiem rozważanie, że w ogóle mogło nastąpić wznowienie postępowania administracyjnego. Znajdujący bowiem w sprawie zastosowanie art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Wprawdzie w sprawie doszło do tzw. milczącego załatwienia sprawy (a więc organ nie wypowiadał się co do przepisów mających zastosowanie w sprawie), ale oczywistym jest, że zatwierdzanie regulaminu strzelnicy następuje na podstawie art. 47 ustawy o broni i amunicji. Powołany przepis stanowi, że: zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta), a do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803).
Tylko teoretycznie we wskazanym przepisie nie zawarto żadnego warunku o konieczności spełnienia wymogów prawa budowlanego, ochrony środowiska itp. przez wnioskującego o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy. Pozostałe bowiem przepisy dotyczące strzelnic, a zawarte w ww. ustawie o broni i amunicji, wprost wskazują, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy (art. 46). Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące budowy i użytkowania strzelnic. (art. 48). Przepisów tych nie stosuje się przy tym do strzelnic Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz Służby Ochrony Państwa (art. 49).
Co więcej w literaturze przedmiotu podnosi się (do czego odwołuje się również orzecznictwo sądów administracyjnych), że zmiana brzmienia art. 47 ustawy o broni i amunicji (polegająca na pozbawieniu organu wykonawczego gminy właściwości w zakresie rozstrzygania "o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania") miała na celu pełne skorelowanie przepisów ustawy z przepisami Prawa budowlanego, likwidując możliwość wystąpienia sporu kompetencyjnego pomiędzy wójtem, burmistrzem (albo prezydentem miasta) a organami administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (por. wyrok NSA z 30 sierpnia 2023 r., II OSK 2884/20 i powołane tam poglądy: S. Szustera [w:] Komentarz do niektórych przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw).
W konsekwencji, orzecznictwo w sposób jednolity uznaje, że lokalizacja strzelnicy wymaga przeznaczenia na ten cel określonej nieruchomości w planie miejscowym bądź w przypadku braku planu miejscowego dokonania zmiany zagospodarowania terenu na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei budowa strzelnicy wymaga wykonania robót budowlanych, które w zależności od ich charakteru są podejmowane po uprzednim uzyskaniu pozwolenia bądź po zgłoszeniu właściwemu organowi zamiaru ich wykonania. W świetle powyższego weryfikacja istnienia wymaganych prawem zezwoleń przeprowadzana w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy jest konieczna do oceny, czy postanowienia tego regulaminu, których przedmiot został dookreślony we "Wzorcowym regulaminie bezpiecznego funkcjonowania strzelnic", stanowiącym załącznik do rozporządzenia są odpowiednie dla obiektu zlokalizowanego w konkretnym miejscu, posiadającego określone parametry (ww. wyrok NSA z 30 sierpnia 2023 r., II OSK 2884/20).
Tylko dla przykładu należałoby przytoczyć rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku (wyrok z 19 grudnia 2023 r., II SA/Bk 836/23) poczynione na kanwie analogicznej sprawy (tzw. strzelnica otwarta), w których to wywodach sąd administracyjny konstatował, że skoro celem ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa (por wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., II OSK 1462/17; z 30 kwietnia 2020 r., II OSK 2131/19 oraz z 22 czerwca 2020 r., II OSK 162/20), to zatwierdzenie regulaminu strzelnicy powinno się odbyć w stosunku do obiektu, który spełnił wszystkie formalnoprawne warunki wynikające z przepisów. Regulamin strzelnicy nie może być zatwierdzony w stosunku do obiektu, który nie jest strzelnicą. Trudno uznać, aby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy miało odnosić się abstrakcyjnie do mającej dopiero powstać strzelnicy lub miejsca, w którym faktycznie ma się odbywać użycie broni w celach szkoleniowych i sportowych, jeśli nie spełnia ono wymagań przewidzianych przepisami prawa. Dlatego w postępowaniu o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy mają miejsce wyjaśnienia czy podmiot wnioskujący o zatwierdzenie regulaminu posiada uprawnienia do zlokalizowania jej w danym miejscu, a także czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych. Nie powinno też budzić wątpliwości, że regulamin strzelnicy określający "szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy" (art. 46 ust. 2 ustawy o broni i amunicji.) jest dokumentem wskazującym na zasady jej organizacji, a nie dokumentem, na podstawie którego organ w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia regulaminu jest w stanie określić prawidłowość zlokalizowania czy zbudowania strzelnicy. Inne bowiem przepisy decydują o zgodnej z prawem lokalizacji czy zbudowaniu obiektu i oddaniu do użytku (wyżej omówione), a inne o zasadach jego organizacji. Organizować przy tym można obiekt już istniejący a nie obiekt abstrakcyjny, mający dopiero być strzelnicą. Nie sposób zorganizowania obiektu decyduje o jego legalnym istnieniu czy zrealizowaniu, ale kolejność jest odwrotna: najpierw należy obiekt legalnie zlokalizować i ewentualnie wybudować oraz oddać do użytkowania, a dopiero później można go organizować. Już na etapie lokalizowania i ewentualnego wznoszenia konieczne będzie przewidzenie usytuowania jego elementów w taki sposób, aby zapewnione było bezpieczne użytkowanie obiektu. Jest to sytuacja występująca w przypadku każdego procesu budowlanego i procedura oceny regulaminu strzelnicy nie jest tutaj wyjątkiem. Aby strzelnica była prawidłowo zorganizowana należy wcześniej przesądzić, że będzie zlokalizowana we właściwym miejscu oraz będzie dostosowana do pozostałych wymagań wskazanych w przepisach prawa. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że prawidłowa realizacja strzelnicy to właśnie jej zlokalizowanie, zbudowanie i zorganizowanie w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego. Aby ocenić czy planowana strzelnica wymaga dostosowania do regulacji dotyczących ochrony środowiska, konieczne jest uzyskanie stanowiska stosownych organów techniczno-budowlanych, gdyż ani organy rozpoznające sprawę o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, ani sąd kontrolujący decyzję w sprawie zatwierdzenia/odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy - nie mają w tym postępowaniu prawa do samodzielnej oceny z pominięciem wyspecjalizowanych organów i instytucji (por. wyrok NSA z 9 grudnia 2020 r., II OSK 1915/18). W świetle tych okoliczności prawidłowe jest rozumowanie organów, zgodnie z którym etap organizacji strzelnicy jest ostatnim etapem jej realizacji, następującym po zgodnym z prawem zlokalizowaniu i zbudowaniu strzelnicy. Organ zatwierdzający regulamin strzelnicy jest zatem zobowiązany do oceny (a nie jak chce tego skarżący - zwolniony z oceny) czy obiekt posiada wymagane prawem zgody na korzystanie z niego jako strzelnicy. Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jest zatem swego rodzaju zwieńczeniem całego procesu zmierzającego do jej powstania. Wynika to z treści art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. poddanego zarówno wykładni językowej jak i systemowej, co wyżej wyjaśniono. Znamienne jest, że zarówno z rozporządzenia z 15 marca 2000 r., jak i z rozporządzenia z 4 kwietnia 2000 r. wynika, że istnieją prawnie określone warunki, jakie musi spełniać strzelnica (otwarta) zanim rozpocznie się jej użytkowanie. O ile zatem nie określono warunków technicznych dla zrealizowania strzelnicy otwartej, o tyle przewidziano prawne warunki jej realizacji. Ich spełnienie podlega ocenie i sprawdzeniu na poszczególnych etapach procesu budowlanego. Jeżeli w toku postępowania o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy organ ustali, że wnioskodawca nie uzyskał odrębnych pozwoleń lub innych zgód, które dotyczą legalnego wybudowania strzelnicy, zmiany sposobu użytkowania danego terenu na cele strzelnicy lub oddania obiektu do użytkowania, to nie ma podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Strzelnica jest obiektem, którego sposób wybudowania lub użytkowania musi przede wszystkim zapewnić bezpieczeństwo osób na niej i w jej pobliżu przebywających, a takich kwestii nie reguluje w wyczerpujący sposób regulamin.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości powyższy pogląd podziela i uznaje za własny dlatego też tak obszernie (z niewielkimi zmianami nie mającymi znaczenia dla istoty rozstrzygnięcia) przytoczył go w uzasadnieniu niniejszego wyroku.
Niezasadne sa również zarzuty naruszenia art. 6 k.p.a., skoro art. 46 ustawy o broni i amunicji uprawniał organ do badania, czy strzelnica spełniała warunek zlokalizowania, zbudowania i zorganizowania "(...) w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy".
Spełniona została również przesłanka z art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. umożliwiająca wznowienie postępowania.
Podkreślić należy, że skoro organ uznawał pierwotnie, że w ogóle nie trzeba badać, czy są potrzebne wymagane pozwolenia budowlane i czy spełnione zostały pozostałe warunki w zakresie lokalizacji, a taki prawny obowiązek spoczywał po stronie organu – to w tym sensie była to "nowa okoliczność istotna dla sprawy" w rozumieniu ww. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Przez "nową okoliczność istotną" dla sprawy - w rozumieniu powołanego przepisu należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Okoliczności te muszą mieć charakter prawotwórczy, z punktu widzenia znajdującego zastosowanie w sprawie przepisu prawa materialnego. Równocześnie taka "nowa, istotna okoliczność" musiała istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie mogła być znana organowi, który wydał decyzję (por. wyrok NSA z 26 marca 2024 r., II OSK 3411/21).
Powołany natomiast przez skarżących wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 lutego 2024 r., II SA/Kr 1532/23 nie potwierdza prawidłowości argumentacji skarżących. Jak bowiem wskazywał w ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie kwestia konieczności uzyskania pozwolenia na budowę spornej strzelnicy (czy też strzelnic): "wymaga dokonania szeregu dodatkowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego - należy brać pod uwagę również taką możliwość, że w przypadku niektórych strzelnic otwartych, w grę mogą wchodzić nie tyle nakazy kierowane na podstawie prawa budowlanego, co nakazy artykułowane na płaszczyźnie przepisów dotyczących zagospodarowania terenu (o ile oczywiście w konkretnych okolicznościach faktycznych zachodzą podstawy do ich skierowania). Jak bowiem trafnie podnosi się w skardze, w zależności od okoliczności faktycznych, strzelnica otwarta może być nie tyle wybudowanym, czy zrealizowanym obiektem budowlanym, co jedynie miejscem gdzie w bezpieczny sposób można zgodnie z prawem strzelać z broni palnej".
W rozpoznawanej sprawie organ w ogóle początkowo tych kwestii nie badał – w szczególności nie badał czy w ogóle miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszczał lokalizacje tego typu działalności czy też lokalizacje obiektów budowlanych o takim charakterze. Natomiast po wznowieniu postępowania organ ustalił, że skarżący nie wystąpili o jakiekolwiek zezwolenia prawnobudowlane ponieważ konsekwentnie twierdzili, że takie dokumenty nie są potrzebne.
Niezasadne były wiec zarzuty naruszenia 16 i art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W orzecznictwie podkreśla się bowiem, że brak wiedzy organu o nowych okolicznościach może wystąpić bez względu na przyczyny tej niewiedzy, ponieważ wystarczy jedynie, że z badanego przez organ materiału dowodowego nie wynikały okoliczności faktyczne lub dowody, których istnienie ujawniono później, po wydaniu decyzji ostatecznej (por. wyrok NSA z 10 października 2024 r. II GSK 942/24 i powołane tamże wyroki: NSA w Warszawie z 5 listopada 1998 r., III SA 1226/97; wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1256/10; wyrok WSA w Białymstoku z 20 października 2016 r., II SA/Bk 451/16; wyrok NSA z 6 maja 2021 r., III FSK 3344/21). Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że: "Przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. brzmi jednoznacznie i nie uzależnia wznowienia postępowania od przyczyn, dla których odnaleziony dowód organowi znany nie był" (wyrok WSA w Krakowie z 17 kwietnia 2019 r., II SA/Kr 132/19). Nie są zatem istotne przyczyny tej niewiedzy organu o faktach (dowodach), a więc to czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotnie w wyniku zaniedbań (np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), czy bez jego winy, z innych powodów (por. wyrok NSA z 27 stycznia 1984 r., SA/Wr 649/83, ONSA 1984/1, poz. 7; wyrok NSA z 24 stycznia 2018 r., II OSK 2246/16), a więc na przykład z powodu nieprzekazania mu wiedzy o tych okolicznościach przez samą stronę. Należy podzielić pogląd, że te ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody muszą "być nieznane organowi wydającemu tę decyzję oraz stronie lub będąc znanymi stronie - zostać po raz pierwszy przez nią zgłoszone" (wyrok NSA z 19 maja 2022 r., I GSK 2509/18), bowiem "Do nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. należy zaliczyć okoliczności lub dowody nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę" (wyrok NSA z 6 maja 2021 r., III FSK 3344/21). Z przepisu tego nie wynika bowiem, aby "nieznajomość" nowych dowodów lub nowych okoliczności faktycznych w dacie wydania decyzji ostatecznej dotyczyła także strony, a nie tylko organu (por. wykładnię tak samo brzmiącego sformułowania w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej m.in. w wyrokach NSA z 28 lipca 2023 r., II FSK 108/21; z 24 sierpnia 2022 r., III FSK 692/22; z 27 lutego 2020 r., II FSK 1299/19, z 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt II FSK 45/20, z 9 lutego 2022 r., I FSK 1556/18). Także w doktrynie podkreśla się, że pojęcie nowych okoliczności i dowodów należy rozumieć wąsko, zarówno jako dowody i okoliczności nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę (B. Adamiak [w:] Komentarz, 2022, komentarz do art. 145, pkt V).
Skoro więc organ, przyjmując nieprawidłową wykładnię prawa materialnego w ogóle nie prowadził postępowania dowodowego w istotnym dla sprawy zakresie – to zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie – mógł wznowić postępowanie i dokonać ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia w oparciu, o fakty, które nie były mu znane w momencie podejmowania pierwotnej decyzji.
Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).