III SA/KR 721/24

III SA/Kr 721/24 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Marta Kisielowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 58 par. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2024 r. sprawy ze skargi J. R. na uchwałę Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 27 lutego 2024 r. nr XCVII/1124/2024 w sprawie uznania skargi na działanie Dyrektora Ośrodka Wsparcia i Terapii Rodzin za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą nr XCVII/1124/2024 z dnia 27 lutego 2024 r. Rada Miasta Nowego Sącza po rozpatrzeniu skargi J. R. (dalej: "skarżąca") na działania Dyrektora Ośrodka Wsparcia i Terapii Rodzin oraz zapoznaniu się z ze stanowiskiem Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, uznała skargę za bezzasadną. W uzasadnieniu Rada Miasta Nowego Sącza wskazała, że z pisemnych wyjaśnień Dyrektora oraz przedstawionej dokumentacji wynika, że zarządzany przez niego ośrodek dopełnił wszelkich starań, zgodnych z przepisami ustawy, aby pomóc rodzinie zastępczej i dziecku, którym rodzina się zajmowała. Nie potwierdziły się zarzuty dotyczące opóźnienia skierowania rodziny zastępczej na praktyki, ani braku współpracy Ośrodka w rozwiązaniu problemu z treściami niedozwolonymi w telefonie małoletniej. Wskazano, że w ocenie Rady Miasta Nowego Sącza z akt sprawy wynika, że skarżącej udzielono wszelkiego wsparcia w rozwiązaniu problemu z dzieckiem. Kiedy okazało się, że konflikt nie ma szans na rozwiązanie, dołożono wszelkich starań, aby małoletnia znalazła się odpowiedniej placówce. Po decyzji Sądu, wydanej na wniosek skarżącej, przeniesiono małoletnią do placówki specjalistycznej, skutkiem czego była utrata przez skarżącą pozytywnej kwalifikacji do bycia rodziną zastępczą małoletniej bratanicy.
Podstawę prawną podjętej uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm., dalej: "u.s.g."), § 104a ust. 5 Statutu Miasta Nowego Sącza uchwalonego uchwałą Rady Miasta Nowego Sącza nr XVII/161/2003 (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2021 r. poz. 5442 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.").
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła, że uchwała narusza jej interes prawny poprzez podanie do publicznej wiadomości nieprawdziwych informacji na temat skarżącej. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w całości.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Nowego Sącza wniosła o odrzucenie skargi wskazując, że w sprawie załatwienia skargi na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Na wypadek, gdyby Sąd nie podzielił stanowiska dotyczącego odrzucenia skargi, Rada Miasta Nowego Sącza wniosła o jej oddalenie i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na odrzucenie.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest uchwała Rady Miasta Nowego Sącza wydana na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. oraz art. 229 pkt 3 k.p.a.
Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 15 u.s.g. do wyłącznej właściwości rady gminy należy stanowienie w innych sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady gminy. W świetle art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy. Zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia dotyczącej zadań lub działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w punkcie 2 jest rada gminy.
W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, zatem w szczególności interesów faktycznych. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi (por. np. postanowienia w sprawach sygn. akt: IV SA/Wr 246/21, II SA/Ol 514/21, VII SAB/Wa 141/20 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego).
Forma działalności administracji obejmująca skargi powszechne w rozumieniu działu VIII k.p.a. nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99). Możliwość zaskarżenia rozstrzygnięcia skargi powszechnej do sądu administracyjnego nie została również przewidziana w przepisach szczególnych. Tym samym, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji, w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana, a więc także wówczas, gdy nastąpi to w formie uchwały, która jest w takim wypadku jedynie zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy (zob. też postanowienie WSA w Szczecinie z 12.12.2019 r., II SA/Sz 1121/19).
Mając na względzie okoliczność, że zaskarżona uchwała Rady Miasta Nowego Sącza została podjęta w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII k.p.a., zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
W rezultacie, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.