III SA/Kr 717/21

III SA/Kr 717/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-10-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-06-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Hanna Knysiak-Sudyka /sprawozdawca/
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II GSK 455/22 - Wyrok NSA z 2026-01-15
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 3, art. 53, art. 145, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 450
art. 13, art. 130, art. 140
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
Dz.U. 2001 nr 129 poz 1444
art. 177
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym.
Dz.U. 2021 poz 1212
art. 98, art. 136
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Dz.U. 2012 poz 488
par. 2, par. 6, par 8
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu  drogowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi D. B. na akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia wpisu punktów karnych z ewidencji kierowców skargę oddala.
Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi akt Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 28 kwietnia 2021 r., znak [...], którym odmówiono D. B. zmniejszenia liczby punktów karnych wobec odbycia w dniu 21 grudnia 2020 r. szkolenia.
Postępowanie administracyjne miało następujący przebieg:
Pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. skarżący wniósł o usunięcie naruszenia prawa poprzez ponowne przeliczenie punktów karnych wpisanych do ewidencji punktów karnych oraz wpisanie do ewidencji prawidłowej ilości punktów karnych, z uwagi na toczące się przed Sądem Rejonowym postępowanie w sprawie sygn. Akt [...] dotyczące uchylenia prawomocnego mandatu karnego nałożonego w dniu 22 listopada 2019 r. przez Komendanta Policji, toczące się przed Sądem Okręgowym postępowanie w sprawie [...] dotyczące zdarzenia z dnia 6 marca 2019 r. oraz odbycie w dniu 21 grudnia 2020 r. szkolenia prowadzonego przed Wojewódzkim Ośrodkiem Ruchu Drogowego w trybie online, które to szkolenie nie zostało uwzględnione w liczbie punktów.
Organ w odpowiedzi pismem z dnia 18 lutego 2021 r. poinformował skarżącego, że do Sądu Rejonowego został skierowany wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie uchylenia prawomocnego mandatu karnego nałożonego w dniu 22 listopada 2019 r. przez Komendanta Policji. W związku z powyższym z ewidencji usunięto z konta skarżącego 10 punktów karnych przypisanych za wykroczenie polegające na "nieustąpieniu pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu dla pieszych". W odniesieniu do wykroczenia z 6 marca 2019 r. organ poinformował, że jest ono wprowadzone w ewidencji jako wpis tymczasowy, który zostanie usunięty, jeśli skarżący zostanie uniewinniony na mocy wyroku Sądu Okręgowego. W odniesieniu do szkolenia z dnia 21 grudnia 2020 r. organ wskazał, że szkolenie nie może zostać uznane za skuteczne, z uwagi na § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488) zgodnie z którym "odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24".
Pismem z dnia 29 lutego 2021 r. Komendant Powiatowy Policji wystąpił do Sądu Rejonowego z wnioskiem o uchylenie mandatu karnego kredytowanego nr [...] nałożonego w dniu 22 listopada 2019 r. na D. B. za czyn niebędący czynem zabronionym jako wykroczenie.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2021 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy uchylił prawomocnie nałożony na D. B. mandat karny w kwocie 500 złotych z dnia 22.11.2019 r. nr [...].
Pismem z dnia 3 marca 2021 r. skarżący wniósł o usunięcie naruszenia prawa poprzez ponowne przeliczenie punktów karnych wpisanych do ewidencji punktów karnych oraz wpisanie do ewidencji prawidłowej ilości punktów karnych, z uwagi na uchylenie przez Sąd Rejonowy postanowieniem w sprawie sygn. Akt [...] prawomocnego mandatu karnego nałożonego w dniu 22 listopada 2019 r. przez Komendanta Policji.
Pismem z dnia 19 marca 2021 r. organ poinformował skarżącego, że wykroczenie z dnia 22 listopada 2019 r. zakończone mandatem karnym [...] zostało usunięte z jego konta punktowego. Organ wskazał także, iż o powyższym informował skarżącego pismem z 18 lutego 2021 r. [...].
Komendant Wojewódzki Policji pismami z dnia 22 marca 2021 r., zwrócił się do Urzędu Miasta Wydział Ewidencji Pojazdów i Kierowców o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień przez D. B. oraz o skierowanie go na badanie psychologiczne. Organ w powyższych pismach poinformował, że skarżący D. B. otrzymał łącznie 34 punkty karne za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 28 grudnia 2018 r. do 22 listopada 2019 r. W uzasadnieniach powyższych wniosków wskazano następujące naruszenia:
- 28.12.2018 r. – punkty 6,
- 6.03.2019 r. – punkty 10,
- 22.10.2019 r. – punkty 8,
- 22.11.2019 r. – punkty 10.
Zaskarżonym aktem z dnia 28 kwietnia 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji odmówił D. B. zmniejszenia liczby punktów karnych. W uzasadnieniu argumentował, że ostatnie naruszenie, które spowodowało przekroczenie dozwolonej liczby punktów karnych miało miejsce 22.11.2019 r., a szkoleniu skarżący poddał się w dniu 21.12.2020 r. Wykroczenie z 22.11.2019 r. zakończone mandatem karnym [...] zostało usunięte z konta punktowego skarżącego, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...]. Z tego dnia skarżący posiada jednak 10 punktów karnych przypisanych zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] za popełnienie przestępstwa drogowego z art. 177 § 1 k.k.
Na powyższy akt wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. B., zarzucając naruszenie:
- § 2 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2021 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez wpisanie w ewidencji punktów karnych za popełnienie czynu wskazanego w załączniku nr 1 do powyższego rozporządzenia i oznaczonego kodem A 01,
- art. 98 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami poprzez dwukrotne wpisanie 10 punktów karnych za ten sam czyn,
- art. 98 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami poprzez wpisanie punktów karnych w innym czasie niż w momencie uprawomocnienia się wyroku sądu karnego.
Skarżący wniósł o:
- usunięcie 6 punktów karnych wpisanych z tytułu zdarzenia z 28 grudnia 2018 r. oraz stwierdzenie bezskuteczności ich wpisania do ewidencji,
- usunięcie 10 punktów karnych wpisanych z tytułu zdarzenia z 6 marca 2019 r. oraz stwierdzenie bezskuteczności ich wpisania do ewidencji,
- usunięcie 8 punktów karnych wpisanych z tytułu zdarzenia z 22 października 2019 r. oraz stwierdzenie bezskuteczności ich wpisania do ewidencji,
- usunięcie 10 punktów karnych wpisanych z tytułu zdarzenia z 22 listopada 2019 r. oraz stwierdzenie bezskuteczności ich wpisania do ewidencji.
Skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa wynikające z naruszenia § 2 ust. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zdaniem skarżącego w sytuacji wskazanej w piśmie z dnia 28 kwietnia 2021 r. punkty nie powinny być w ogóle naliczone, gdyż nie było podstaw do przypisania punktów z tytułu popełnienia przestępstwa oznaczonego kodem A 01, to jest czynu wskazanego w art. 177 § 1 k.k. Zdaniem skarżącego dwukrotnie naliczono punkty karne za ten sam czyn, co narusza art. 98 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami. Mandat karny został uchylony w dniu 3 marca 2021 r., zatem przed tą datą nie było podstaw do naliczenia drugi raz 10 punktów za ten sam czyn. Nadto skarżący podniósł, że w dniu 22 listopada 2019 r. dostał punkty karne za mandat karny, który następnie został uchylony. Natomiast wyrok karny warunkowo umarzający postępowanie w zakresie wskazanego zdarzenia został wydany we wrześniu 2020 r. Skoro orzeczenie sądu zostało wydane we wrześniu 2020 r., to tym samym punkty nie mogły być przyznane z listopadzie 2019 r. Zdaniem skarżącego punkty przyznane 28 grudnia 2018 r. przedawniły się 28 grudnia 2019 r., a punkty przyznane 6 marca 2019 r. przedawniły się 6 marca 2020 r., zatem nie można uznać, że skarżący uzyskał 24 punkty karne. W ocenie skarżącego punkty powinny być usunięte z ewidencji.
Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu swego stanowiska podał, że nie naruszył § 2 ust. 8 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, gdyż z powyższego przepisu nie wynika, że w ogóle nie przypisuje się punktów za przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., a tylko że nie przypisuje się dodatkowo punktów za inne naruszenie, które jest znamieniem tego właśnie przestępstwa drogowego, a więc gdy zachodzi zbieg przepisów naruszonych jednym czynem. W sprawie skarżącego w związku z potrąceniem pieszego w dniu 22 listopada 2019 r. na przejściu dla pieszych wpisano do ewidencji 10 punktów karnych za wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., jednak następnie, po uchyleniu mandatu karnego przez sąd i stwierdzeniu, że czyn nie stanowił wykroczenia, a stanowił przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., usunięto z ewidencji 10 punktów za wykroczenie, a pozostało wpisanych 10 punktów za przestępstwo. Nawet jeśli w ewidencji pozostawało przez pewien czas wpisanych 10 punktów za wykroczenie i 10 punktów za przestępstwo, to nie wywołało to żadnych negatywnych skutków dla skarżącego. W dniu odbycia przez niego szkolenia z zakresu ruchu drogowego, to jest 21 grudnia 2020 r. suma prawidłowo przypisanych skarżącemu punktów wynosiła 34. W tej sytuacji, zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia, odbycie szkolenia nie mogło spowodować zmniejszenia liczby punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, ponieważ przed jego rozpoczęciem skarżący dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i tymczasowych przekroczyła 24.
Organ wyjaśnił, że punkty karne wpisane do ewidencji mogą mieć charakter tymczasowy (do czasu uprawomocnienia się orzeczenia stwierdzającego popełnienie naruszenia) lub ostateczny (z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia). Nawet punkty tymczasowe wywołują jednakże skutki prawne, po pierwsze na podstawie § 8 ust. 6 rozporządzenia – w zakresie szkolenia, lecz również w zakresie przedawnienia. Przypisanie punktów za naruszenie z 22 listopada 2019 r., nawet jeśli miało charakter tymczasowy, spowodowało, że nie podlegały usunięciu punkty przyznane za wszystkie naruszenia popełnione przez skarżącego od 28 grudnia 2018 r. Ponieważ naruszenia skarżącego zostały popełnione w okresie od 28 grudnia 2018 r. do 22 listopada 2019 r. znajdują zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Art. 98 ustawy o kierujących pojazdami nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach pokreślonych w art. 100aa-100aq ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020 r. poz. 110, 284, 568 i 695). Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 957) minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia powyższych rozwiązań technicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zakres kognicji sądu administracyjnego, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137), obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej i opiera się na kryterium zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola, o której mowa obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uwzględnienie skargi, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe oznacza, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej, a badaniu podlega wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania skarżonego aktu (czynności).
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w sprawie ustalenia liczby punktów karnych jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2011 r., I OSK 1413/11, z 9 marca 2010 r., I OSK 329/10 oraz wyrok z 4 kwietnia 2013 r., I OSK 127/13, przywołane w uzasadnieniu wyroku NSA z 17 grudnia 2013 r., I OSK 2114/13 - opublikowane na stronach internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwanej dalej CBOSA).
Reasumując, skarżący mógł zwrócić się z wnioskiem do organu prowadzącego ewidencję kierowców o zmianę liczby punktów, a po otrzymaniu negatywnej odpowiedzi wnieść skargę do sądu administracyjnego na akt odmawiający zmiany liczby przypisanych mu punktów.
Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola legalności zaskarżonego aktu wykazała, że organ nie naruszył prawa.
Oceniając dopuszczalność wniesienia skargi na akty lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., wskazać trzeba, że zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a.,
jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. W ocenie Sądu skarżący spełnił powyższe wymogi formalne do wniesienia skargi, gdyż zaskarżony akt nosi datę 28 kwietnia 2021 r., a skarga została wniesiona w dniu 17 maja 2021 r.
Zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1212), w przypadku gdy naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957 oraz z 2019 r. poz. 730), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, a w przypadku kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Powyższy komunikat nie został ogłoszony do daty wydania zaskarżonego aktu. Prawidłowo zatem materialnoprawną podstawę kwestionowanego aktu Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 450; dalej powoływanej jako "Prawo o ruchu drogowym") oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 488; zwanego dalej "rozporządzeniem").
W tej sytuacji bezzasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 98 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1212), gdyż powyższe przepisy nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania.
Przepis art. 130 ust. 1 zd. 1 Prawa o ruchu drogowym stanowił, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz trybu występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; programu szkolenia i jednostek upoważnionych do prowadzenia szkolenia; liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; podmiotów uprawnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, zawarte zostały w wydanym na podstawie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. W akcie tym określa się w szczególności, że ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji (§ 3 ust. 1), że wpisu do ewidencji dokonuje policjant lub pracownik jednostki Policji (§ 4 ust. 8) z tym, że wpisu ostatecznego dokonuje się, jeżeli naruszenie przepisów ruchu drogowego stwierdzone zostanie prawomocnym wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym (§ 4 ust. 1). Wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1. Po stwierdzeniu naruszenia jednym z ww. rozstrzygnięć wpis ten staje się wpisem ostatecznym (§ 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia). Stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia, organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis ostateczny, jeżeli nastąpiło zatarcie ukarania (skazania) lub osoba wpisana do ewidencji zmarła. Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez kierowcę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W takiej sytuacji ustawodawca założył, że wielokrotne naruszenia przepisów świadczą o utracie kwalifikacji i w związku z tym taka osoba powinna być poddana ich kontrolnemu sprawdzeniu.
Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. W art. 130 ust. 3 ustawy przewidziana została przez ustawodawcę możliwość uczestniczenia przez kierowcę wpisanego do ewidencji w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Art. 130 ust. 3 ustawy stanowi, że kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.
Wskazać należy także, że Minister Spraw Wewnętrznych, działając na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy, wydał w dniu 25 kwietnia 2012 r. rozporządzenie w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, które weszło w życie w dniu 9 czerwca 2012 r. W § 8 ust. 6 rozporządzenia prawodawca stwierdził, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24.
W niniejszej sprawie skarżący otrzymał w okresie od 28 grudnia 2018 .r do 22 listopada 2019 r. łącznie 34 punkty karne za wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego, a Komendant Wojewódzki Policji pismami z dnia 22 marca 2021 r. zwrócił się do właściwego organu o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania przez skarżącego pojazdami oraz o skierowanie go na badanie psychologiczne. Skarżący w dniu 21 grudnia 2019 r. odbył szkolenie, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, czego organ nie kwestionuje.
Rozpatrując kwestię możliwości zmniejszenia ilości punktów na skutek odbycia szkolenia, należy mieć na względzie treść art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 8 ust. 6 rozporządzenia. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że dopiero odbycie szkolenia jest przesłanką zmniejszenia liczby punktów ujawnionych w ewidencji. Aby dobrowolne odbycie szkolenia mogło spowodować zmniejszenie liczby posiadanych punktów, musi się odbyć przed przekroczeniem dopuszczalnej ilości punktów. Niewątpliwie szkolenie jest przez kierowców odbywane w celu zmniejszenia liczby punktów. Jak już wywiedziono wyżej, odbycie szkolenia jest podstawą do usunięcia punktów z ewidencji. W tej samej jednostce redakcyjnej, tj. art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym, poświęconym instytucji ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i punktów za te naruszenia, ustawodawca zawarł zarówno regulację dotyczącą usuwania punktów z ewidencji po upływie rocznego okresu (ust. 2 ustawy), jak i regulację dotyczącą możliwości obniżenia liczby punktów (ust. 3 ustawy). Z uwagi na przyjętą redakcję, przepisów tych nie można interpretować w oderwaniu od siebie. Jednocześnie ustawodawca wprowadził zasadę, że przekroczenie w ciągu roku określonego limitu wynoszącego - w zależności od daty uzyskania prawa jazdy - 24 punkty albo 20 punktów, skutkuje wszczęciem postępowań administracyjnych mających zweryfikować predyspozycje i kwalifikacje kierowców. Unormowanie zawarte w art. 130 ust. 2 ustawy, uniemożliwiające usunięcie punktów z ewidencji w sytuacji przekroczenia w okresie roku ustalonego ich limitu, wpływa na interpretację art. 130 ust. 3 ww. ustawy, dotyczącego zmniejszenia liczby punktów w wyniku odbycia szkolenia. Prowadzi to do wniosku, że poddając się szkoleniu kierowca nie może doprowadzić do odliczenia punktów, jeśli ich liczba w ciągu roku od daty popełnienia pierwszego, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przekroczyła dopuszczalną górną granicę. Szkolenie nie jest już bowiem skuteczne, gdyż nie może zniweczyć stanu faktycznego zaistniałego na skutek przekroczenia określonego ustawowo limitu punktów. Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby do zaistnienia niemożliwej do zaakceptowania sytuacji, w której poprzez permanentne odbywanie szkoleń, kierowcy uporczywie naruszający przepisy ruchu drogowego mogliby nadal w tym ruchu uczestniczyć. Podczas gdy celem rozwiązań przyjętych przez ustawodawcę jest w miarę szybka identyfikacja takich osób i poddanie ich weryfikacji.
Reasumując stwierdzić należy, że zmniejszenie liczby punktów w wyniku odbytego szkolenia może nastąpić tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy przed rozpoczęciem takiego szkolenia w trybie art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym przypisana kierowcy liczba punktów nie przekroczyła sumy 24. Skoro, jak podnosi skarżący, ukończył on szkolenie w zakresie zmniejszenia liczby punktów w dniu 21 grudnia 2020 r., a nie ulega wątpliwości, że w dacie tej przekroczył już sumę 24 punktów karnych, to zaskarżona czynność odmowy zmniejszenia liczby punków karnych była prawidłowa.
W skardze został również podniesiony zarzut naruszenia § 2 ust. 8 rozporządzenia, zgodnie z którym w razie dopuszczenia się przez kierowcę przestępstwa drogowego, określonego w załączniku nr 1 kodem A 01, naruszeniu, które stanowiło znamię przestępstwa, punktów nie przypisuje się. Naruszenie powyższego przepisu nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Z powyższego przepisu nie wynika, że w ogóle nie przypisuje się punktów za przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., a tylko że nie przypisuje się dodatkowo punktów za inne naruszenie, które jest znamieniem tego właśnie przestępstwa drogowego, a więc gdy zachodzi zbieg przepisów naruszonych jednym czynem. W sprawie skarżącego w związku z potrąceniem pieszego w dniu 22 listopada 2019 r. na przejściu dla pieszych wpisano do ewidencji 10 punktów karnych za wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., jednak następnie, po uchyleniu mandatu karnego przez sąd i stwierdzeniu, że czyn nie stanowił wykroczenia, a stanowił przestępstwo z art. 177 § 1 k.k., usunięto z ewidencji 10 punktów za wykroczenie, a pozostało wpisanych 10 punktów za przestępstwo. Należy podnieść, że naruszenie stanowiące wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. (spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym) nie stanowi znamienia przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. (naruszenie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym i spowodowanie nieumyślnie wypadku, którego następstwem jest ciężki uszczerbek innej osoby na zdrowiu). Skoro nie następuje zbieg tych przepisów, punkty za poszczególne naruszenia sumują się (por. wyrok WSA w Poznaniu z 4 marca 2021 r., III SA/Po 679/20). Skoro jednak mandat karny z dnia 22.11.2019 r. nr [...] nałożony na skarżącego został uchylony postanowieniem Sądu Rejonowego z 3 marca 2021 r. sygn. Akt [...], to z ewidencji kierowców należało usunąć punkty wpisane w oparciu o tenże mandat, co organ prawidłowo uczynił. Pozostawić jednak należało punkty karne związane ze zdarzeniem z 22.11.2019 r. wypełniającym znamiona przestępstwa z art. 177 § 1 k.k., co wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego z 23 września 2020 r. sygn. akt [...].
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie nie zaistniała sytuacja, w której organ byłby zobligowany do usunięcia z ewidencji skarżącego punktów z uwagi na upływ czasu. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym - 20 punktów. Niewątpliwie zatem również wpis tymczasowy stanowi blokadę uniemożliwiającą skorzystanie z instytucji "przedawnienia".
W tym stanie rzeczy, skoro wszystkie zarzuty skargi okazały się bezzasadne, a Sąd nie znalazł podstaw do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego z uwagi na naruszenie prawa dostrzeżone z urzędu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę oddalić.