III SA/Kr 700/23

III SA/Kr 700/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-11-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jakub Makuch /sprawozdawca/
Magdalena Gawlikowska
Tadeusz Kiełkowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1990
Art. 47a ust. 2
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1368
Par. 9  pkt 6
Rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi M. K., D. K. oraz K. K. na czynność Burmistrza Miasta B. z dnia 27 lutego 2023 r., znak [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego budynku oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. K., D. K. oraz K. K. (dalej: skarżący) jest czynność Burmistrza Miasta B. z dnia 27 lutego 2023 r. (znak [...]) w przedmiocie zmiany numeru porządkowego budynku.
W wyniku wniosku E. M.1 z 21 grudnia 2022 r. o ustalenie numeru porządkowego, Burmistrz Miasta B. poinformował skarżących oraz wnioskodawczynię i E. M., że analiza bazy Ewidencji Miejscowości, Ulic i Adresów wykazała, iż numer porządkowy 14 przy ul. K. został ustalony dla budynku zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr [...] w B. Organ zwrócił się do skarżących o informację, czy posługują się tym samym adresem również dla budynku zlokalizowanego przy ul. R. na nieruchomości nr [...].
W piśmie z 23 stycznia 2023 r. wnioskodawczyni i E. M. (dalej: wnioskodawcy) wskazali, że posługują się również adresem K. 14 dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Wnieśli o ustalenie prawidłowego numeru porządkowego dla tego budynku.
W piśmie z 30 stycznia 2023 r. skarżący wskazali, że wniosek z 21 grudnia 2022 r. złożyła ich siostra, która została wprowadzona w urzędach w błąd, że dla starego domu (budynku bliżej ul. R.) nie ma ustalonego numeru porządkowego. Skarżący podkreślili, że numer ten został ustalony dekady temu i jest to także ul. K. 14. W archiwach urzędu miasta najprawdopodobniej nie zachowały się żadne dokumenty o nadaniu numeru dla starego budynku. W 1979 r., kiedy rodzina skarżących nabyła tę nieruchomość, wszyscy posługiwali się już tym numerem. W ocenie skarżących, numer ten został nadany po II wojnie światowej. Skarżący zaznaczyli, że stary budynek jest skierowany frontem w stronę ul. K. i posiada tabliczkę z numerem 14, o takim samym formacie, jak tabliczki z numerami na wszystkich innych starych budynkach w miejscowości. Obecnie do starego budynku skarżący wchodzą nie przez swoją działkę, gdyż ta została zabudowana nowym budynkiem, lecz przez działkę sąsiada, do której posiadają wieczyste prawo przejazdu i przechodu. Wejście do starego budynku zawsze znajdowało się od strony ul. K., dopóki nie zostało zabudowane nowym budynkiem, od strony ul. R. nie ma nawet wejścia na klatkę schodową. Zdaniem skarżących numer K. 14 od wielu dekad był przypisany nie tylko do starego budynku, ale do całej posesji, w tym do części budynku sąsiada. Część ta jest połączona ze starym budynkiem skarżących klatką schodową, a w 2022 r. został jej nadany numer R. 25, gdyż w archiwach urzędu nie zachowały się pisma stanowiące, że posiada już nadany numer K. 14.
W ocenie skarżących zmiana numeru ich starego budynku na R. 23 jest bezprawna. Wprowadzenie nowego numeru wiązałoby się z wieloma utrudnieniami dla właścicieli i wszystkich osób zameldowanych pod tym adresem.
Odnosząc się do nowego budynku, leżącego na działce nr [...], bliżej ul. K., skarżący wskazali, że jego budowa została zakończona w 1995 r. i został mu nadany numer K. 14. Ówcześni urzędnicy nie zwrócili uwagi, że numer ten był już zajęty przez stary budynek. Skoro jednak cała posesja miała od pokoleń miała taki numer, to skarżący nie kwestionowali tej decyzji. Skarżący zaznaczyli, że nie było żadnych problemów związanych z istniejącą numeracją. Zdaniem skarżących należy skorygować numer nowego budynku, przez nadanie mu numeru 14C, a dotychczasowy numer starego budynku należy pozostawić.
Do pisma skarżący załączyli dokumentację z lat 1966-2022 na dowód oznaczenia starego budynku numerem K. 14.
Pismem z 27 lutego 2023 r. organ zawiadomił skarżących i wnioskodawców o zmianie numeru porządkowego w ten sposób, że dla budynku mieszkalnego o numerze 14 przy ul. K. na działce nr [...] adres został zmieniony na ul. R. 23.
Organ wskazał, że adres K. 14 jest wykorzystywany przez właścicieli dwóch odrębnych nieruchomości. Podkreślił, że numery porządkowe są unikalne, czyli nie powtarzają się, zapewniają przestrzenną regularność, a przy tym istnieje jeden ciągły zbiór numerów. W przypadku gdy istniejący stan w zakresie numeracji porządkowej nie spełnia tych wymogów, możliwe jest dokonanie aktualizacji numeracji, jednakże pod warunkiem, że dotychczasowa numeracja zawiera wady utrudniające wykorzystywanie. Biorąc pod uwagę usytuowanie budynku położonego na działce nr [...], który nie ma dostępu od strony ul. K., a jedynym dostępem jaki posiada jest dostęp od strony ul. R. oraz przychylając się do wniosku wnioskodawców, zasadnym jest dokonanie zmiany adresu budynku zlokalizowanego przy ul. R. Organ dodał, że dane adresowe mają szerokie zastosowanie w wielu obszarach działalności administracji publicznej, obywateli i przedsiębiorców. Przede wszystkim podkreślił, że dane adresowe przekazywane do Państwowego Rejestru Granic są podstawowym źródłem informacyjnym dla systemu powiadamiania ratunkowego. Wystąpienie w bazie dwóch takich samych numerów porządkowych może spowodować utrudnienia w dotarciu do właściwego miejsca w przypadku wystąpienia zdarzenia losowego.
W skardze na powyższą czynność skarżący podnieśli zarzuty naruszenia:
– art. 47a ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.; dalej: p.g.k.) w zw. z art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a p.g.k. oraz § 9 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r. poz. 1368; dalej: rozporządzenie), poprzez ich wadliwe zastosowanie, a to bezpodstawne dokonanie czynności materialno-technicznej, gdy brak było podstaw do dokonania rzeczonej czynności, zwłaszcza że dotychczasowa numeracja nie powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu, co skutkowało wadliwym dokonaniem przedmiotowej czynności materialno-technicznej,
– art. 47a ust. 2 p.g.k. w zw. z art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a p.g.k. oraz § 9 pkt 6 rozporządzenia poprzez ich wadliwą wykładnię, a to rozumienie rzeczonych przepisów w sposób nieprawidłowy w odniesieniu do przyjętych reguł, polegające na uznaniu, iż rzeczone przepisy upoważniają organ do dokonania zmiany oznaczenia ulicy w trybie nadawania czy też zniesienia numeru porządkowego, podczas gdy w trybie nadawania czy też zniesienia numeru porządkowego może być zmieniany jedynie numer, a nie ulica, co skutkowało wadliwym zastosowaniem rzeczonych przepisów i dokonaniem przedmiotowej czynności materialno-technicznej,
– art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7 Konstytucji RP poprzez brak wskazania w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący motywów podjętej czynności, w tym:
• brak przedstawienia jakichkolwiek dowodów wskazujących, że dotychczasowa numeracja powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu,
• zbycie milczeniem podniesionych argumentów strony, iż nigdy rzeczone utrudnienia nie zaistniały,
• brak wyjaśnienia, z jakiego względu dotychczasowy nr budynku pozostawiono znacznie nowszemu budynkowi
- co skutkowało wadliwym dokonaniem przedmiotowej czynności materialno- technicznej.
Skarżący wnieśli o stwierdzenie bezskuteczności czynności.
Uzasadniając skargę skarżący wskazali, że uzasadnienie organu jest lapidarne. Organ zbył milczeniem fakt, iż strony w toku postępowania wskazywały, że nigdy nie zaistniały utrudnienia w korzystaniu z dotychczasowej numeracji. Samo stwierdzenie wadliwości numeracji porządkowej, nie jest wystarczającą przesłanka do wprowadzenia zmiany numeracji porządkowej, ponieważ ta wadliwość powinna mieć skutek w postaci utrudnienia wykorzystywania numeracji. Ponadto zmiana ukształtowanej numeracji nieruchomości, nawet jeżeli wprowadzona zostanie ciągłość i przestrzenna regularność numeracji, może bowiem prowadzić także do utrudnienia wykorzystywania nowej numeracji, na przykład ze względu na ukształtowane przyzwyczajenia mieszkańców.
Organ nie wykazał, iż dotychczasowy numer nieruchomości skarżących zawiera wady utrudniające jej wykorzystanie, w tym nie wskazywał on, że miała miejsce sytuacja, gdy służby miały problemy z dotarciem do nieruchomości, a jedynie ograniczył się do swoich dywagacji, iż potencjalnie mogą mieć one rzeczony problem. Organ nie zauważył, że dokonana przez niego zmiana może powodować, iż dla stosownych służb problematyczne będzie dotarcie do przedmiotowej nieruchomości. Stary budynek jest od ponad 50-ciu lat kojarzony przez mieszkańców, w tym służby, z numerem porządkowym ul. K. 14. Od roku 1966 brak jest jakichkolwiek utrudnień, które wynikałyby z dotychczasowego numeru nieruchomości. Egzemplifikując, zdarzały się sytuacje, kiedy do rzeczonej nieruchomości wzywane było pogotowie ratunkowe, które docierało na miejsce nie napotykając jakichkolwiek trudności z dojazdem, wynikających z aktualnego numeru nieruchomości. Nadto, również korespondencja, w tym pisma od organów, w tym także Urzędu Miasta B. zawsze doręczano pod rzeczony adres w sposób prawidłowy. Wskazać również można, że odpady komunalne są odbierane bez żadnych utrudnień.
Co więcej, w ocenie skarżących przepisy należy wykładać w ten sposób, że upoważniają one organ, aby w trybie nadawania czy też zniesienia numeru porządkowego mógł zmienić jedynie numer, a nie ulicę.
Zdaniem skarżących organ nie wskazał w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący motywów podjętej czynności, w tym: nie przedstawił jakichkolwiek dowodów wskazujących, że dotychczasowa numeracja powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu, zbył milczeniem podniesione argumentu strony, iż nigdy rzeczone utrudnienia nie zaistniały, nie wyjaśnił, z jakiego względu dotychczasowy nr budynku pozostawiono znacznie nowszemu budynkowi. Tym samym zaskarżona czynność jawi się jako arbitralna oraz jest co najmniej przedwczesna i niepotwierdzona jakąkolwiek analizą rzeczywistego stanu rzeczy.
Do skargi załączono oświadczenia skarżących oraz byłych mieszkańców nieruchomości, tj. A. C., J. C. i M. K. z 15 marca 2023 r. o braku utrudnień w korzystaniu z przedmiotowej nieruchomości, które wynikałyby z dotychczasowego numeru porządkowego oraz, że miały miejsce sytuacje, że do nieruchomości wzywane było pogotowie ratunkowe, które docierało na miejsce bez trudności. Odpady komunalne są odbierane bez utrudnień, a nawet ksiądz po kolędzie zawsze przychodził bez problemów, gdy była kolęda na ul. K. Korespondencja doręczana jest w sposób prawidłowy. Załączono także odpisy wykazu nieruchomości z 1966 r. do podatku od nieruchomości za stary budynek z dotychczasowym numerem porządkowym ul. K. 14, decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego w starym budynku z dotychczasowym numerem porządkowym z 1969 r., decyzji o pozwoleniu na budowę ogrodzenia nieruchomości przy ul. K. 14 z 1980 r., zatwierdzenia projektu podziału starego budynku z numerem porządkowym ul. K. 14, z 1986 r., decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za nieruchomości z numerem porządkowym ul. K. 14 z 2008 r., pisma z Urzędu Miasta B. o nadaniu indywidualnego numeru konta bankowego do wpłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi dla mieszkania będącego własnością M. K. z numerem porządkowym ul. K. 14, usytuowanego w starym budynku z dnia 18 stycznia 2023.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że, analiza bazy Ewidencji Miejscowości, Ulic i Adresów wykazała, iż numer 14 przy ulicy K. został ustalony tylko dla budynku zlokalizowanego na działce nr [...] przylegającej do tejże ulicy. Korzystanie z adresu ulica K. 14 przez budynek położony na działce nr [...] przylegającej do ulicy R., a niemającej dostępu do ulicy K., rozpoczęło się prawdopodobnie po wzniesieniu tegoż budynku na działce nr [...], położonej pomiędzy ulicami K. i R. i mającej dostęp do obu tych ulic, przed jej podziałem na działki nr [...] i [...].
Zgodnie z § 2 pkt 10 rozporządzenia "adres" to jednoznaczny opis obiektu, realizowany przez wskazanie miejscowości, kodu pocztowego oraz ulicy lub placu i numeru porządkowego przy tej ulicy lub tym placu. Z powyższego wynika, że zmiana danych adresowych zawartych w ewidencji dotyczyć może nie tylko zmiany numeru porządkowego, ale i zmiany nazwy ulicy. W ocenie organu zaistniałe po dokonanej zmianie skutki, polegające chociażby na konieczności wymiany dokumentów, czy też czasowej w początkowym okresie braku orientacji osób trzecich, mogą wprawdzie stanowić czasowe niedogodności zarówno dla skarżących, jak i dla pozostałych mieszkańców, jednakże nie dają podstaw do uznania, że doszło do naruszenia prawa przez organ dokonujący tej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z wnioskiem skarżących, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wobec wniosku skarżących i braku zażądania rozprawy przez pozostałych uczestników postępowania, sprawa mogła zostać skierowana do rozpoznania w tym trybie.
Zgodnie z art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 p.g.k. do zadań gminy należy: ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencję miejscowości, ulic i adresów prowadzi się w systemie teleinformatycznym. W myśl ust. 4 pkt 5 lit. a powołanego wyżej artykułu, ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera dane adresowe określające m.in. numery porządkowe budynków mieszkalnych. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a - z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają (art. 47a ust. 5).
Z kolei w wydanym na podstawie art. 47b ust. 5 p.g.k. rozporządzeniu w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów sprecyzowano, że nie stosuje się jednego numeru porządkowego dla wielu budynków położonych na tej samej nieruchomości (§ 6 ust. 7). Aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się z urzędu w trybie czynności materialno-technicznej, w przypadku gdy istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie (§ 9 pkt 6).
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w skarżonej czynności na stronie 1 organ ograniczył się do wskazania art. 47a p.g.k. i ogólnie powołanego rozporządzenia, jako podstawy prawnej działania, natomiast nie wskazał konkretnej jednostki redakcyjnej stosowanego rozporządzenia. Jednakże dostrzec trzeba, że w uzasadnieniu zawiadomienia (s. 2) organ wprost zacytował § 9 pkt 6 rozporządzenia i w oparciu o ten właśnie przepis przedstawił dalsze wywody. Również skarżący nie mieli wątpliwości co do tego, że wskazany wyżej przepis był podstawą działania organu, skoro sformułowali w oparciu o niego zarzuty.
W tych okolicznościach kluczowe dla oceny prawidłowości działania organu jest rozstrzygnięcie, czy istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie. Skarżący zwracali uwagę, że w stanie faktycznym nie było problemów z dotarciem do nieruchomości, w tym przez pogotowie ratunkowe, nie było problemów z odbiorem odpadów komunalnych, z korespondencją pocztową, czy wizytami duszpasterskimi, a dowodzić tego miały m.in. jednakowo brzmiące oświadczenia skarżących oraz byłych mieszkańców nieruchomości, jak też odpisy dokumentacji przedłożonej wraz ze skargą. W ocenie Sądu, decydujące dla prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia organu jest jednak to, że zdublowanie numeru porządkowego dla tej samej ulicy niewątpliwie utrudnia wykorzystywanie takiej numeracji. Zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 9 rozporządzenia, numer porządkowy to unikalny numer nadany obiektowi, związany z ulicą lub placem znajdującymi się w danej miejscowości, a jeżeli w miejscowości nie nadaje się nazw ulicom i placom, numer określony unikalnie w obszarze danej miejscowości. Podstawową cechą numeru porządkowego jest więc jego unikalność (niepowtarzalność). Zatem już z samej tej definicji wynika, że skoro numer porządkowy nie jest unikalny, to traci on zakładaną przez ustawodawcę funkcjonalność. W okolicznościach niniejszej sprawy prowadziło to do istnienia dwóch tych samych adresów, przy czym zaakcentować w tym miejscu należy, iż numeracja taka odnoszona dla starego budynku skarżących, dodatkowo zaburzała przyjęty i istniejący już ciąg numeracji na ul. R. Jeśli chodzi o akcentowaną przez skarżących kwestię uwarunkowań historycznych, to w ocenie Sądu nie są one bezwzględną dyrektywą dla organu i uwarunkowania te trzeba wyważyć z innymi okolicznościami i wartościami. Sąd zgadza się z poglądem, że zmiana ukształtowanej nieraz w długim okresie historycznym numeracji nieruchomości, nawet jeżeli wprowadzona zostanie ciągłość i przestrzenna regularność numeracji, może prowadzić także do utrudnienia wykorzystywania nowej numeracji, na przykład ze względu na ukształtowane przyzwyczajenia mieszkańców (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 1005/21, wyrok WSA w Lublinie z 19 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 698/14; wyrok WSA w Krakowie z 16 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 752/19). Omawiana okoliczność została uwzględniona przez ustawodawcę w taki sposób, że wprowadzona została zasada zachowania w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych. Wynika to z art. 47b ust. 5 p.g.k., formułującego upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia wykonawczego oraz wytyczne dotyczące treści tego aktu. Według treści wytycznych, określenie szczegółowego zakresu informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizacja i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępnianie tych baz powinno nastąpić (podkreślenie Sądu) z zachowaniem w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych. Uwarunkowania historyczne powinny być zatem zasadniczo brane pod uwagę, jednak powyższe nie oznacza, że w każdym przypadku mają one mieć decydujące, przesądzające znaczenie. W niniejszej sprawie istniejąca przez wzgląd na uwarunkowania historyczne numeracja, nie zapewniała unikalności adresów, zaś nowa numeracja, taką unikalność niewątpliwie już zapewnia. Jednocześnie nie sposób uznać, że wprowadzona nowa numeracja może prowadzić do utrudnienia wykorzystywania tejże numeracji. Skarżący przyznali, że budynek o obecnie nadanym numerze "R. 23" sąsiaduje z adresem R. 25 (s. 2 pisma z 30 stycznia 2023 r.). Potwierdzają to także akta administracyjne ukazujące, że budynek skarżących znajduje się - w aktualnym stanie - między numerami 21 i 25 na ul. R., a zatem jego nowy numer wpisuje się w ciąg numeracji numerami nieparzystymi po północnej stronie ulicy R. (k. 78 akt administracyjnych). Pozostawiając staremu budynkowi skarżących dotychczasowe oznaczenie i numer istniałaby sytuacja, w której - w ciągu zabudowy między dwoma adresami ul. R. – pojawiałby się adres przy ul. K. Taka zaś sytuacja burzyłaby logikę tej numeracji, destabilizując istniejącą na ulicy R. jej ciągłość. Oceniając niniejszą sprawę należy mieć także na względzie i to, że stary budynek skarżących nie ma dostępu do ul. K. Jak bowiem przyznali sami skarżący (k. 14 akt administracyjnych) wejście do tegoż budynku realizowane jest w ramach służebności przez działkę sąsiada, a dostrzec trzeba, że wjazd na tę działkę odbywa się właśnie z ul. R., do której także przylega przedmiotowy, stary budynek skarżących. W tych okolicznościach kwestionowana skargą czynność organu administracji publicznej była dostatecznie umotywowana i nie sposób jej zakwestionować. Nie sposób bowiem znaleźć logicznych argumentów dla twierdzenia, że funkcjonowanie starego budynku skarżących pod dotychczasowym adresem (ul. K. 14) nie utrudnia wykorzystywania takiej numeracji w sytuacji, gdy przedmiotowy budynek w ogóle nie ma dostępu do wskazanej ulicy, a jedyny do niego dostęp znajduje się od strony ul. R., przy której to ulicy, budynek ten jest obecnie położony. Zmiana przestrzennych uwarunkowań wynikająca z powstania (zrealizowania) zabudowy nowym budynkiem od strony ul. K. (działka nr [...]) spowodowała "odcięcie" starego budynku od tej ulicy. Te nowe uwarunkowania przestrzenne spowodowały zatem, że stary budynek nie ma już związku (w tym połączenia komunikacyjnego) z ulicą przy której niegdyś się znajdował (K.). Pozostawienie więc dotychczasowej numeracji – ze wszech miar wadliwej – utrudniałoby jej wykorzystywanie, skoro odnosiłoby się do budynku w ogóle niemającego aktualnie związku - tak z ulicą K., jak i z funkcjonującą na tej ulicy, numeracją. Powyższe uprawniało organ administracji do dokonania zmiany numeru porządkowego tego budynku w oparciu o przywołaną podstawę prawną.
Dalej odnieść się należy do argumentacji skarżących, jakoby organ uprawniony był jedynie do zmiany numeru porządkowego, a niedopuszczalna była zmiana ulicy. W nawiązaniu do powyższego zwrócić należy uwagę, że § 9 rozporządzenia stanowi o aktualizacji, uzupełnieniu lub zmianie "danych ewidencji", a nie wskazując wyłącznie "numerów" porządkowych nieruchomości. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera - jak sama nazwa wskazuje i co wynika z art. 47a ust. 4 pkt 2 p.g.k. oraz § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia - również nazwy ulic. W ocenie Sądu, § 9 rozporządzenia nie wyklucza zatem dokonania zmiany w sposób podjęty przez organ w przedmiotowej sprawie. Sąd dostrzegł, że skarżący dla uargumentowania swojego stanowiska powołali się na fragment wyroku WSA w Białymstoku z 27 stycznia 2023 r. sygn. II SA/Bk 531/22. Wyjaśnić jednak należy, że powołany w skardze cytat z uzasadnienia tegoż wyroku jest zakończony wielokropkiem i nie przedstawia tym samym istotnej odmienności między stanami faktycznymi obu spraw, która ujawnia się przy odczytaniu pełnego brzmienia stanowiska wyrażonego przez tamtejszy sąd. Otóż w cytowanym wyroku sąd zakwestionował przy zmianie numeru porządkowego także miejscowości oraz gminy, w której zamieszkiwali skarżący w ocenianej wówczas przez sąd sprawie. Realia natomiast niniejszej sprawy są istotnie odmienne, bowiem w przedmiotowym przypadku zmiana nastąpiła w obrębie tej samej miejscowości.
W tym stanie rzeczy, wobec niezasadności zarzutów podniesionych w skardze, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.