III SA/KR 698/23

III SA/Kr 698/23 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-05-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
Art. 58 par. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2023 r. sprawy ze skargi B. A. i H. H. na działanie Burmistrza Miasta Trzebini i Przewodniczącego Rady Miasta Trzebini w przedmiocie zaniedbywania niewykonywania uchwały postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
H. H. i B. A. wniosły na podstawie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775), zwanej dalej w skrócie K.p.a. skargę na działanie Burmistrza Miasta Trzebini i Przewodniczącego Rady Miasta Trzebini polegające na zaniedbywaniu i niewykonywaniu uchwały polegającej na braku wydania przez Burmistrza Miasta Trzebini zarządzenia o zorganizowaniu w terminie wyborów sołtysów sołectw i członków rad sołeckich. Ma to stanowić naruszenie praworządności oraz przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że mimo procedowania przez Radę Miasta Trzebini uchwały dotyczącej nowego statutu sołectw, na sesji Rady Miasta w dniu 26 stycznia 2023 r. przekazano informację o braku obsady stanowisk sołtysów w Gminie przez okres ponad 2 miesięcy. Mimo upływu kadencji dotychczasowych sołtysów, Burmistrz Miasta Trzebini nie wydał zarządzenia w sprawie przeprowadzenia wyborów sołtysów i członków rad sołeckich.
Skarżące podniosły nadto, że zostały powiadomione o konieczności zdania pieczątek sołtysów, ale mimo to nadal będą społecznie pełnić służbę w sołectwach.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Trzebini wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu tej odpowiedzi podniesiono, że trwały w Radzie Miasta Trzebini prace nad nowymi statutami jednostek pomocniczych polegające na dostosowaniu ich treści do obecnych przepisów oraz uwzględnieniu postulatów mieszkańców. Przeprowadzono stosowne konsultacje społeczne i na ich podstawie odroczono na pewien okres dalsze prace nad zmianami statutów. Wskazano, że na datę wniesienia odpowiedzi na skargę przeprowadzono wybory w osiedlach jako jednostkach pomocniczych Gminy.
Burmistrz Miasta Trzebini szczegółowo przedstawił przebieg prac związany z przeprowadzeniem konsultacji z mieszkańcami oraz badaniem ankiet. Rada Miasta Trzebini uchwałą z dnia 28 marca 2023 r. zmieniła dotychczasowe statuty sołectw w tej Gminie i ta uchwała została opublikowana w wojewódzkim dzienniku urzędowym.
Na jej podstawie Burmistrz Miasta Trzebinia wydał zarządzenie nr 0050.204.2023, w którym zarządził na dzień 28 maja 2023 r. wybory sołtysów i rad sołeckich w sołectwach na terenie Gminy Trzebinia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy podjęciu zaskarżonej uchwały nie doszło do istotnego naruszenia przepisów prawa, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stąd badając legalność zaskarżonego aktu ocenił niezależnie od zarzutów podniesionych w samej skardze prawidłowość postępowania organu stanowiącego samorządu terytorialnego.
Skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023, poz. 775), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022, poz. 2651 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga wniesiona przez skarżące w niniejszej sprawie skarga jest skargą wniesioną w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221- 256 K.p.a.) i nie mieści się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-9 P.p.s.a., a w konsekwencji nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Same skarżące wprost wskazały, że wnoszą skargę na podstawie art. 227 K.p.a.
Określony w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego tryb skargowo - wnioskowy jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie polegające na zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi nie daje podstaw nie tylko do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego (postępowania odwoławczego), ale także możliwości uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym skoro sposób zakończenia postępowania skargowego uregulowanego w ww. dziale K.p.a. nie podlega zaskarżeniu, to także nie jest dopuszczalna skarga wnoszona w zakresie tego trybu. Wprawdzie skarga uregulowana w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma taka sama nazwę jak skarga z art. 227 K.p.a., ale to tylko zbieżność nazw dwóch różnych środków prawnych. Nie można skargi jako środka zaskarżenia przed wojewódzkim sądem administracyjnym rozumieć jako skargi wnoszonej na podstawie działu VIII K.p.a.
Pogląd o niedopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi na podstawie art. 227 K.p.a. jednolicie postrzegany jest w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2783/13; postanowienie NSA z 18 kwietnia 2023 r. sygn. akt I OSK 180/23; postanowienie NSA z 15 marca 2022 r. sygn. akt II GSK 194/22).
Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzec jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.