III SA/KR 63/07

III SA/Kr 63/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Halina Jakubiec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec - spr. po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 grudnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. III SA/Kr 63/07
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12.12. 2006 r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy orzeczenie Prezydenta Miasta T. z dnia [...].10.2006 r. [...] nr decyzji [...] o uznaniu R. S. z dniem 2.10.2006 r. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 10.10.2006 r. w wysokości [...] zł.
Jako podstawę prawną wymienionych decyzji wskazany został przepis art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2002 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69 poz. 1001 ze zm.) oraz art. 71 ust.1 pkt 2 lit a tej ustawy .Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy w/w bezrobotnym w rozumieniu ustawy jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zakładzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej (...) zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Natomiast przepis art. 71 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dnia od dnia zarejestrowania we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75 (...).
Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, co nie jest sporne, że R. S. w dniu 2.10.2004 r. (poniedziałek) zgłosił w PUP w [...] z kompletem dokumentów dotyczących ostatniego zatrudnienia. Z uwagi na stwierdzone braki w dokumentacji odmówiono przyjęcia podania.
Po ponownym zgłoszeniu się przez skarżącego w dniu 4.10.2006r. i uwzględnianiu przez Dyrektora Urzędu skargi na czynności prawników PUP, skarżącemu został przyznany status osoby bezrobotnej już od dnia pierwszego stawiennictwa tj. od 2.10.2006 r., a w konsekwencji prawo do zasiłku - po upływie 7 dnia od rejestracji tj. od 8.10.2006 r.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji R. S. polemizując z przyjętą przez organy interpretacją powołanych przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy domagał się przyznania statusu bezrobotnego od dnia 1.10.2006 r., gdyż ten dzień był pierwszym dniem bez pracy, albowiem stosunek pracy ustał w dniu 30.09.2006 r., zatem z tym dniem brak było podstaw do zgłoszenia się w PUP. W dniu 1.10.2006 r. przypadała niedziela, a był to zdaniem skarżącego "ostatni dzień terminu proceduralnego", w którym mógł się zgłosić by uzyskać uprawnienia bezrobotnego już od pierwszego dnia pozostawania bez pracy. Według skarżącego zastosowanie winien znaleźć przepis art. 57 § 4 kpa, a zatem termin do zarejestrowania się przedłużał się do poniedziałku - 2.10.2006 r., lecz status bezrobotnego powinien być przyznany od 1.10.2006 r. a prawo do zasiłku od 8.10.2006 r.
Nadto skarżący zarzucał, iż termin określony w art. 71 ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest terminem prawa materialnego i błędne jest obliczenie terminu od którego przyznany mu został zasiłek dla bezrobotnych. Z obliczeń bowiem wynika, że organ zatrudnienia zastosował art. 57 § 1 kpa, który w tym przypadku nie może mieć zastosowania. W przekonaniu skarżącego zasiłek dla bezrobotnych winien być przyznany mu od dnia 8.10.2006 r.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji stwierdził, że decydujące znaczenie dla przyznania statusu osoby bezrobotnej i sposobu obliczania terminów jakie wynikają z art. 71 ust.1 pkt 2 lit a posiada moment rejestracji. Rejestracja następuje w dniu przedłożenia wymaganych dokumentów, po wypełnieniu karty rejestracyjnej oraz po poświadczeniu własnoręcznym podpisem w obecności pracownika urzędu prawidłowych danych i oświadczeń zaznaczonych przez niego w karcie. Ustalenie prawa do zasiłku dokonuje się podczas rejestracji.
Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Zarzucając naruszenie przez organy przepisów postępowania, a mianowicie art. 8, 11 i 107 § 3 kpa w zw. z art. 140 kpa art. 7 w zw. z art. 57 § 4 kpa tj. naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej nie odniesienie się do zarzutów odwołania i brak dogłębnego wyjaśniania stanu faktycznego. Ponadto skarżący R. S. domagał się uchylenia decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 71 ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i niewłaściwie przyjęcie, iż 7-dniowy termin wskazany w tym przepisie ma charakter proceduralny.
Skarżący podnosił, że organ nie ustosunkował się do wyrażonych w odwołaniu poglądów, nie przekonał go o słuszności podjętej decyzji, co stanowi uchybienie podstawowej zasady postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 11 kpa. Uchybienia powyższe wg Skarżącego uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymują argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2005 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Działając w zakresie wyznaczonym tym przepisem oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej zwaną p.p.s.a.).Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Zasadniczymi kwestiami podnoszonymi w rozpatrywanej sprawie są:
- po pierwsze, możliwość przyznania statusu osoby bezrobotnej z wcześniejszą data niż data zgłoszenia się i rejestracji w powiatowym urzędzie pracy,
- po drugie, sposób obliczania 7-dniowego terminu przewidzianego art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Odnosząc się do pierwszej z w/w kwestii należy przede wszystkim stwierdzić, że ustawodawca w żaden sposób nie wskazuje w jakim terminie od ustania zatrudnienia bezrobotny powinien zgłosić się w urzędzie pracy i dokonać rejestracji. Skoro taki termin nie jest przewidziany i ustawodawca nie stanowi ograniczeń w tym zakresie, to rozważania dotyczące sposobu obliczenia tego terminu są bezprzedmiotowe. Wyjątek stanowi przepis art. 73 ust. 5 regulujący tryb ubiegania się o zasiłek na okres uzupełniający jednakże rozpatrywany stan faktyczny nie jest objęty dyspozycją tego przepisu.
Argumentacja skargi w zakresie w jakim dotyczy przyjęcia daty 1.10.2006 r. jako ostatniego dnia w którym po ustaniu zatrudnienia z dniem 30.09.2006 r. mógł dokonać rejestracji, jest zatem chybiona. Rejestracji bezrobotny może dokonać w każdym czasie, ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie uzależnia możliwości przyznania statusu osoby bezrobotnej od wpływu terminu liczonego od daty ustania zatrudnienia. Termin w jakim dokonane zostało zgłoszenie do powiatowego urzędu pracy zależy od osoby, która dokonuje tego zgłoszenia w celu rejestracji i uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Natomiast okoliczność, że uprawnienia wynikające z uzyskania statusu bezrobotnego, mogą zostać rozmaicie ukształtowane w zależności od tego w jakim okresie od ustania zatrudnienia dokonana zostanie czynność rejestracji (np. art. 71 ust. 1 pkt 2) nie jest tożsama z wyznaczeniem terminu do dokonania tej czynności.
Należy także zauważyć, że dzień 1.10. 2006 r. jest pierwszym dniem w którym skarżący mógłby dokonać rejestracji, a nie ostatnim.
Druga z podniesionych w skardze kwestii jest charakter terminu wymienionego w art. 712 ust.1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Trafnie skarżący zauważa, że jest to termin prawa materialnego.
Należy jednak mieć na uwadze, że sposób obliczenia terminów prawa materialnego jest uregulowany w przepisach art. 110 -116 kodeksu cywilnego.
Przepis art. 110 kc stanowi, że jeżeli ustawa orzeczenie sądu lub decyzja innego organu państwowego lub czynność prawna oznacza termin nie określając sposobu jego obliczania stosuje się przepisy poniższe. Zgodnie z przepisem art. 111 kc termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym stosownie do § 2 tego przepisu jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu tego terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Skarżący zgłosił się w PUP w T. w dniu 2.10.2006 r., zatem 7-dniowy termin z art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy był od dnia 3.10.2006r. i skończył się z upływem ostatniego dnia wyczekiwania na zasiłek tj. z dniem 9.10 2006r. Pierwszym dniem od którego skarżącemu przysługiwał zasiłek jest dzień 10.10.2006r. Dokonane przez organy obliczenie terminu od którego skarżącemu przysługiwał zasiłek jest prawidłowe. Przepisy art. 111 kc oraz 57 § 1 kpa są całkowicie zbieżne co do zasad obliczania terminu. Brak jest także jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że ustawodawca wyznaczając termin 7-dniowy, miał na celu tygodniowe określenie terminu (art. 112 kc), jak to wywodzi skarżący.
Na koniec należy zauważyć, że sposób rejestracji bezrobotnych określony jest aktem wykonawczym stanowiącym rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. Nr 262 poz. 2607 z poźn. zm.).
W myśl § 2 pkt 1 rozporządzenia czynność rejestracji jest inicjonowana zgłoszeniem się bezrobotnego do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na zameldowanie (stałe lub czasowe). Z kolei § 3 tego rozporządzenia nakłada na osoby rejestrujące się obowiązek przedłożenia do wglądu pracownikowi powiatowego urzędu pracy wymienionych w tym zakresie dokumentów. Rejestracji nie dokonuje się w przypadku nieprzedłożenia dokumentów o których mowa w tym przepisie (§ 3 pkt 4).
W wypadkach szczególnie uzasadnionych starosta może wyrazić zgodę na rejestrację osoby nieposiadającej kompletu dokumentów.
Wobec powyższego argumentacja i zarzuty skargi nie znajdują prawnego uzasadnienia, dlatego Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.