III SA/Kr 613/04

III SA/Kr 613/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-03-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /sprawozdawca/
Krystyna Kutzner /przewodniczący/
Tadeusz Wołek
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia : NSA Krystyna Kutzner Sędziowie : WSA Tadeusz Wołek AWSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant : Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2006 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowej [...] Spółka jawna na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że uchylona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz skarżącego Firmy Handlowej [...] Spółka jawna kwotę [...] ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] .2004r. Nr [...] na podstawie wyników kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu [...].2004r. w sklepie [...] w [...] nałożył na Firmę Handlową [...] spółka jawna w [...] obowiązek przedłożenia wyniku badania wody w terminie do dnia [...].2004r. Jako podstawę prawną powołano ustawę z dnia 11.05.2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. Nr 63, poz.634 z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych zakładów i wymagań dotyczących higieny w procesie produkcji i w obrocie artykułami oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z tymi artykułami (Dz. U. Nr 234, poz.1979).
Stanowisko to podzielił organ odwoławczy tj. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] i decyzją z dnia [...].2004r., nr [...], powołując się na art. 12 ust.2 pkt 1 ustawy z 14.03.1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu powołano się na art. 27 ust. 1 i 28 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11.05.2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. Nr 63, poz.634 z późn. zm.) oraz § 5 pkt.3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 stycznia 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i metod wewnętrznej kontroli jakości zdrowotnej żywności i przestrzegania zasad produkcji w zakładach produkcyjnych lub wprowadzających żywność do obrotu (Dz. U. Nr 6, poz.77), jak również §2 i §23 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych zakładów i wymagań dotyczących higieny w procesie produkcji i w obrocie artykułami oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z tymi artykułami (Dz. U. Nr 234, poz.1979) oraz §10 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23.12.2002r. w sprawie przeprowadzania urzędowej kontroli żywności (Dz.U. nr 21, poz. 186).
W skardze na tę decyzję Firma Handlową [...] spółka jawna w [...] wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Skarżący zarzucił, że żadne z powołanych przez organ administracyjny przepisów nie może stanowić podstawy do nałożenia na skarżącego obowiązku przedłożenia badania wody. Skarżący podniósł, że powołane w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji akty normatywne w chwili wydawania tej decyzji już nie obowiązywały, albowiem zarówno przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych zakładów i wymagań dotyczących higieny w procesie produkcji i w obrocie artykułami oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z tymi artykułami (Dz. U. Nr 234, poz.1979), jak również Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23.12.2002r. w sprawie przeprowadzania urzędowej kontroli żywności (Dz.U. nr 21, poz. 186) przestały obowiązywać z dniem 1 maja 2004r. (zostały uchylone ustawą z dnia 30.10.2003r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003r., nr 208, poz. 2020).
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją argumentację i wnioski zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Potwierdzono, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nie obowiązywały już przepisy wykonawcze powołane jako podstawa prawa decyzji, w odpowiedzi na skargę organ administracyjny dokonał jednakże analizy przepisów które weszły w miejsce dotychczasowych podnosząc, że treść tych nowych przepisów stanowiła podstawę do nałożenia na zakład obowiązku przedłożenia badań wody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :
Analizując akta przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Za zasadny uznać bowiem należy zarzut skargi dotyczący wadliwej podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. W samej podstawie prawnej zaskarżonej decyzji ograniczono się do wskazania jedynie podstaw procesowych, tj. art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z 14 marca 1985r. o Inspekcji Sanitarnej oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa. Jeżeli natomiast chodzi o materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, dopiero z uzasadnienia decyzji wynika, że stanowią ją przepisy, które w dacie orzekania już nie obowiązywały. Zarówno bowiem przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19.12.2002 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych zakładów i wymagań dotyczących higieny w procesie produkcji i w obrocie artykułami oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z tymi artykułami (Dz. U. Nr 234, poz.1979), jak również Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23.12.2002r. w sprawie przeprowadzania urzędowej kontroli żywności (Dz.U. nr 21, poz. 186), z których to regulacji organ wyprowadził nałożony na stronę obowiązek przedłożenia wyników badania wody, zostały uchylone ustawą z dnia 30.10.2003r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003r., nr 208, poz. 2020) i przestały obowiązywać z dniem 1 maja 2004r. Brak powołania prawidłowej podstawy prawnej decyzji stanowi istotny brak formalny decyzji, naruszając art. 107 §1 kpa.
Zastrzeżenia budzi również niewystarczające uzasadnienie zaskarżonej decyzji, które nie spełnia wymogów art. 107 §3 kpa. Organ administracyjny ograniczył się bowiem do przytoczenia treści przepisów (nieobowiązujących już zresztą, o czym była mowa powyżej) i konkluzji, że stanowią one podstawę do nałożenia obowiązku przeprowadzenia przez zakład badania wody i potwierdzenia jej jakości wynikami tych badań, co przy braku w zacytowanych przepisach wyraźnej i jednoznacznej normy prawnej nakładającej na zakład taki obowiązek nie może być uznane za wystarczające. Nie uzasadniono zatem w sposób pełny i przekonywujący treści dokonanego rozstrzygnięcia. Jest to szczególnie istotne w przypadku nałożenia na stronę obowiązków o charakterze publicznoprawnym. Możliwość bowiem nałożenia na stronę takiego obowiązku musi wyraźnie wynikać z przepisów prawa.
Wskazane wady zaskarżonej decyzji nie mogą być konwalidowane treścią odpowiedzi na skargę.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 107 kpa. Stwierdzone przez Sąd uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c tej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc podstawę do jej uchylenia.
Rozstrzygnięcie w sprawie braku możliwości wykonywania decyzji zapadło na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracyjne winny w sposób prawidłowy i wyczerpujący przeprowadzić postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia, uwzględniając stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydawania decyzji. Powinny nadto należycie uzasadnić swoje rozstrzygnięcie, uwzględniając przy wydawaniu tego rozstrzygnięcia zawarte powyżej wskazówki Sądu dotyczące precyzyjnego wskazania jednoznacznej podstawy prawnej nałożenia na obywateli obowiązków publicznoprawnych. Dopiero takie rozstrzygnięcie nie będzie obarczone wadami prawnymi.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.