III SA/KR 559/25

III SA/Kr 559/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewelina Dziuban
Jakub Makuch
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 44
art. 6b5 ust. 5
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Makuch Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Prądnik Biały w Krakowie M. P. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. nr ON-II.9534.1.28173.2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Zespół Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie decyzją z dnia 29 listopada 2024 r. nr ON-II.9534.1.28173.2024 ustalił skarżącej W. K. poziom potrzeby wsparcia. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
W dniu 27 grudnia 2024 r. skarżąca wniosła pismo zatytułowane "odwołanie".
Wojewódzki Zespół Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie postanowieniem z dnia 19 lutego 2025 r. nr ON-II.9534.1.28173.2024 stwierdził skarżącej uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 10 grudnia 2024 r. doręczono skarżącej decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia. W decyzji ww. otrzymała pouczenie następującej treści: "w terminie 14 dni od otrzymania niniejszej decyzji, stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie. Nie wymaga on szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji." Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że 24 grudnia 2024 r. był ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydana została decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia. Skarżąca w dniu 27 grudnia 2024 r. nadała na Poczcie w Andrychowie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji powyższego organ stwierdził, że złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło z uchybieniem 14-dniowego terminu ustawowego wymaganego do dokonania tej czynności, bowiem nadano go po 17 dniach od doręczenia decyzji stronie. Organ wskazał na reguły obliczania terminów w postępowaniu administracyjnym i wyjaśnił, że termin wyznaczony skarżącej był określony w dniach. Początkiem terminu było doręczenie skarżącej ww. decyzji w dniu 10 grudnia 2024 r. Wobec tego bieg terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoczął się dla skarżącej 11 grudnia 2024 r. Koniec terminu liczony od 11 grudnia 2024 r. przypadał 24 grudnia 2024 r. i nie był to dzień ustawowo wolny od pracy, stąd był to ostatni dzień do skutecznego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem wniosek nadany na poczcie dopiero 27 grudnia 2024 r. jest wnioskiem spóźnionym o 3 dni.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wyjaśniła, że w dniach od 9 grudnia 2024 r. do dnia 19 grudnia 2024 r. była hospitalizowana w Wojewódzkim Szpitalu w Bielsku-Białej na oddziale okulistycznym z powodu pogorszenia stanu zdrowia (zagrożenie usunięcia gałki ocznej). W związku z tym decyzja ustalająca poziom potrzeby wsparcia z dnia 29 listopada 2024 r., dotarła do niej fizycznie i została jej odczytana po powrocie ze szpitala. W związku z tym, skarżąca podkreśliła, że nie była w stanie dotrzymać 14 dniowego terminu wskazanego w decyzji i dlatego też składa skargę na ww. postanowienie. Podniosła ponadto, że jest osobą całkowicie ociemniałą i nie jest w stanie samodzielnie się przemieszczać poza miejscem zamieszkania. Obecnie nie posiada też opiekuna prawnego, gdyż osoba ta zmarła w ubiegłym roku. Dodała, że jest cały czas obecna w stałym miejscu zamieszkania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Wojewódzkiego Zespołu Ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. stwierdzające skarżącej uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że na podstawie art. 6b5 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44 z późn. zm.), od decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do wojewódzkiego zespołu składany w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Zgodnie z art. 66 ust. 1 i ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego.
Stosownie do treści art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) dalej - k.p.a., do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy) powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy wnoszący odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy) przekroczył ustawowy 14-dniowy termin.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 19 lutego 2025 r. wynika, że doręczenie skarżącej decyzji ustalającej poziom potrzeby wparcia nastąpiło w dniu 10 grudnia 2025 r. Dzień 24 grudnia 2024 r. był zatem, w opinii organu, ostatnim dniem terminu do skutecznego wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast przedmiotowy wniosek skarżąca nadała dopiero w dniu 27 grudnia 2024 r., a zatem po terminie.
Podkreślić jednak należy, że organ nie wskazał, jaki to materiał dowodowy przemawiał za takim stanowiskiem. Można się jedynie domyślać, że chodzi o znajdujący się w aktach sprawy wydruk z elektronicznego systemu Poczty Polskiej "eMonitoring: "Śledzenie przesyłek". Ze sporządzonego wydruku wynikało m.in., że przesyłka została nadana – 6 grudnia 2024 r., a doręczona – 10 grudnia 2024 r. Tymczasem, jak wynika z orzecznictwa, wydruk ze śledzenia przesyłek nie stanowi dowodu doręczenia przesyłki w konkretnej dacie (por. np. wyrok NSA z 13.04.2017 r., sygn. akt II FSK 778/15). Rozstrzygająca jest data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, ewentualnie data ustalona w wyniku reklamacji. W aktach sprawy brak jest natomiast zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. decyzji, jak również z akt nie wynika, aby organ wszczynał w tym zakresie postępowanie reklamacyjne u operatora pocztowego. Ponadto, nie wiadomo również do kogo przesyłka zawierająca decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia została zaadresowana, czy do pełnomocnika skarżącej – M. K. – tak jak twierdzi to organ w odpowiedzi na skargę - czy też bezpośrednio do skarżącej, oraz kto ją odebrał.
Zdaniem Sądu, organ niewątpliwie zatem dopuścił się naruszenia ww. przepisów postępowania których naruszenie mogło mieć wpływ na wynika sprawy, bowiem organ nie przeprowadził czynności mających na celu dokładne ustalenie stanu faktycznego dotyczącego doręczenia decyzji do czego zobowiązany był w myśl art. 7 k.p.a.
Dodatkowo, organ mając na uwadze treść wniosku zatytułowanego "odwołanie", w którym skarżąca nie zgadza się z oceną zawartą w decyzji z dnia 29 listopada 2024 r. oraz co istotne, wyjaśnia, że w miesiącu grudnia 2024 r. była hospitalizowana przez dziesięć dni (9 grudnia 2024 r. – 19 grudnia 2024 r.) w szpitalu na oddziale okulistycznym, dołączając na potwierdzenie tego kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, winien był zwrócić się do skarżącej (jej pełnomocnika) o wskazanie, czy w ww. wniosku został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie zaś w zależności od udzielonej odpowiedzi podjąć stosowne czynności w niniejszej sprawie. Zaniechanie organu w tym zakresie narusza przepis art. 8 § 1 k.p.a. i art. 9 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni wskazane powyżej stanowisko Sądu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.