III SA/Kr 557/05

III SA/Kr 557/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-01-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Kremer /sprawozdawca/
Grażyna Danielec
Wiesław Kisiel /przewodniczący/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Sygn. powiązane
I OSK 862/07 - Wyrok NSA z 2008-05-16
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Wiesław Kisiel Sędziowie: NSA Grażyna Danielec WSA Elżbieta Kremer (spr.) Protokolant: Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 24 marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie opinii stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
[...] Komendant Wojewódzki Policji orzeczeniem [...] z dnia 24 marca 2005 r. wydanym po rozpatrzeniu odwołania W. C., utrzymał w mocy orzeczenie [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lutego 2005 r. w którym stwierdzono, że W. C. nie posiada nienagannej opinii.
Wydanie powyższego orzeczenia poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi:
Postanowieniem l.dz. [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] lutego 2005 r. stwierdzono, że W. C. nie posiada nienagannej opinii wymaganej przez art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia /Dz. U. nr 114, poz. 740 z późn. zm./.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż W. C. w miejscu swojego zamieszkania ma opinię osoby konfliktowej i często dochodzi do interwencji policyjnych z powodu ciągłych kłótni z sąsiadami.
Ponadto toczy się przeciwko niemu postępowanie karne o przestępstwa z art. 284 § 1, 231 § 1 i 276 kk w zw. z art. 11 § 1 kk.
Odwołanie od postanowienia [...] Komendanta Powiatowego Policji w S. złożył W. C. W odwołaniu wnosił o uchylenie orzeczenia zarzucając mu brak obiektywizmu.
W uzasadnieniu odwołania podniósł, że toczące się postępowanie karne nie ma wpływu na opinię wydawana w trybie ustawy o ochronie dóbr i mienia.
[...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpoznaniu odwołania, postanowieniem l.dz. [...] z dnia 24 marca 2005 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu l instancji. W uzasadnieniu podtrzymano argumenty zawarte w postanowieniu wydanym przez organ pierwszej instancji, opierając swe rozstrzygnięcie na fakcie toczących się w Prokuraturze postępowań.
Od powyższego rozstrzygnięcia W. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W uzasadnieniu skargi podniósł zarzut naruszenia przepisów art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 42 ust. 3 konstytucji. Podniósł, iż do czasu wydania wyroku skazującego za przestępstwo, toczące się postępowanie karne nie powinno mieć wpływu na negatywną opinię o jego osobie. Ponadto wskazał, że inni pracownicy ochrony: B. L. i E. K. - nie utraciły licencji pomimo toczącym się przeciwko nim postępowaniom.
Ponadto zakwestionował prawdziwość przeprowadzonych w trakcie postępowania dowodów, będących podstawa wydanej decyzji.
[...] Komendant Wojewódzki Policji w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymano argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Ponadto organ podkreślił, że brak ustawowej definicji pojęcia "nienaganność" występującego w opinii, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia. Istnieją jednak wzorce zachowań odbierane w powszechnie w społeczeństwie jako negatywne. Do takiej okoliczności zaliczyć należy toczące się postępowanie karne, gdyż wskazuje na stosunek skarżącego do obowiązującego porządku prawnego. Okoliczności związane z naruszeniem prawa przez innych pracowników ochrony nie mogły być brane pod uwagę przy wydawaniu opinii o W. C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Powyższa kontrola, zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd sprawując tę kontrolę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Skarga w przedmiotowej sprawie jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów zarzutów podnoszonych przez skarżącego.
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz. U z 2002 r., nr 7, poz. 58/ określa, w art. 6 ust. 1, że:
"organami administracji rządowej na obszarze województwa w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1, są:
1) wojewoda przy pomocy komendanta wojewódzkiego Policji działającego w jego imieniu albo komendant wojewódzki Policji działający w imieniu własnym w sprawach:
a) wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, dochodzeniowo-śledczych i czynności z zakresu ścigania wykroczeń,
b) wydawania indywidualnych aktów administracyjnych, jeżeli ustawy tak stanowią,
2) komendant powiatowy (miejski) Policji,
3) komendant komisariatu Policji.
ust. 2. Terytorialny zasięg działania organów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, odpowiada zasadniczemu podziałowi administracyjnemu Państwa, z zastrzeżeniem ust. 3-5.
ust. 3. Wyłącza się z terytorialnego zasięgu działania komendanta wojewódzkiego Policji właściwego dla województwa mazowieckiego obszar m.st. Warszawy oraz powiatów: grodziskiego, legionowskiego, mińskiego, nowodworskiego, otwockiego, piaseczyńskiego, pruszkowskiego, warszawskiego zachodniego i wołomińskiego.
ust. 4. Komendant Stołeczny Policji wykonuje na obszarze, o którym mowa w ust. 3, zadania i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta wojewódzkiego Policji.
ust. 4a. Na obszarze m.st. Warszawy zadania i kompetencje odpowiadające zadaniom i kompetencjom komendanta powiatowego (miejskiego) Policji wykonuje właściwy terytorialnie komendant rejonowy Policji.
ust. 4b. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, właściwość terytorialną komendantów rejonowych Policji, tworzy i znosi komendy rejonowe Policji oraz ustala ich nazwy. Właściwość terytorialna komendantów rejonowych Policji obejmuje obszar jednej dzielnicy lub kilku dzielnic.
ust. 5. Komenda Stołeczna Policji stanowi aparat pomocniczy Komendanta Stołecznego Policji, wykonujący swoje zadania na obszarze, o którym mowa w ust. 3".
Natomiast w zakresie postępowania administracyjnego kompetencje organów policji do uczestniczenia w nim w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, przysługują komendantowi powiatowemu(miejski) policji, a na obszarze miasta stołecznego Warszawy komendantowi rejonowemu policji. W ust. 2 wymienionego art. 6a określono organy wyższego stopnia w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji jakimi są:
- w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji -komendant wojewódzki Policji,
- w stosunku do komendanta rejonowego Policji- Komendant Stołeczny Policji,
- w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji-Komendant Główny policji.
Licencję pracownika ochrony wydaje w formie decyzji administracyjnej Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w trybie art. 106 k.p.a.
Licencję pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wydaje się osobie, która spełnia warunki enumeratywnie wymienione w ust 2 art. 26 powołanej wyżej ustawy oraz posiada nienaganną opinię wydaną przez komendanta komisariatu policji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania (art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia).
Szczegółowy tryb wydawania licencji określają przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 czerwca 1998 r. w sprawie wzoru i trybu wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia technicznego oraz trybu i częstotliwości wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony (Dz. U. Nr 78, poz. 411), wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 30 ust. 5 ustawy o ochronie osób i mienia.
Wydanie omawianych licencji objęte jest współdziałaniem dwóch organów, tj. wojewódzkiego komendanta Policji rozstrzygającego sprawę w drodze decyzji administracyjnej oraz komendanta komisariatu Policji uprawnionego do zajęcia stanowiska niezbędnego do załatwienia tej sprawy. Przejawem tej współkompetencji jest opinia przewidziana w art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy.
Zastosowanie formy i trybu przewidzianego w art. 106 k.p.a. przy wydawaniu opinii przewidzianej w art., 26 ust 3 pkt 1 ustawy nie budzi wątpliwości na tle obowiązującego orzecznictwa (tak wyrok NSA z 14 lutego 2002 r. II SA 2555/00 LEX nr 157929).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w przedmiotowej sprawie opinię o W. C. wydał zatem niewłaściwy organ - Komendant Powiatowy Policji w S., podczas gdy organem pierwszoinstancyjnym winien być Komendant Komisariatu Policji w S., a drugoinstancyjnym Komendant Powiatowy Policji w S., co obliguje do stwierdzenia nieważności obu orzeczeń.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. 2000 nr 98, poz. 1071/ stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji.