III SA/Kr 502/21

III SA/Kr 502/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-05-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /sprawozdawca/
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Sygn. powiązane
III OSK 2581/22 - Wyrok NSA z 2025-10-16
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1668
Art. 18  ust. 2
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
Sentencja
|Sygn. akt III SA/Kr 502/21 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 maja 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak, WSA Ewa Michna (spr.), Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2022 r., sprawy ze skargi P. S. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 29 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją z [...] 2020 r., znak: [...] Rektor Uniwersytetu odmówił P. S. (dalej: skarżący) przyznania stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2020/2021.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił m.in., że na podstawie oceny dokonanej przez doktorancką komisję stypendialną ustalono, że skarżący uzyskał łącznie 65 punktów, w tym w kategorii: terminowa realizacja programu studiów doktoranckich – 10 punktów; zaangażowanie w prowadzenie zajęć dydaktycznych w ramach praktyk zawodowych - 8 punktów; postępy w pracy naukowej - 31 punktów; postępy w przygotowaniu rozprawy doktorskiej - 15 punktów; Minimalna liczba punktów uprawniająca do przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 wynosiła 79 punktów. W ocenie organu skarżący nie nabył więc prawa do stypendium.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił naruszenie:
§ 14 ust. 5 Regulaminu studiów doktoranckich, przez podjęcie decyzji w sprawie przyznania innym wnioskodawcom stypendium doktoranckiego za osiągnięcia naukowe w toku studiów na rok akademicki 2020/2021 na podstawie dokumentów złożonych przez nich po 30 września 2020 r.;
§ 3 ust. 1 Zarządzenia nr 43 Rektora Uniwersytetu z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania stypendiów doktoranckich w Uniwersytecie (dalej: "zarządzenie") przez uwzględnienie na liście rankingowej w sprawie stypendium doktoranckiego osób, które złożyły wniosek o przyznanie stypendium doktoranckiego wraz z dokumentacją po 30 września 2020 r., co doprowadziło do przyznania skarżącemu niższej pozycji na liście rankingowej niż miejsce, które otrzymałby, gdyby uwzględniono wnioski złożone w terminach przewidzianych w zarządzeniu;
§ 4 ust. 3 i 4 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 zarządzenia, przez sporządzenie listy rankingowej, która obejmowała doktorantów, którzy nie złożyli wniosków w terminie określonym w § 3 ust. 1 zarządzenia;
§ 4 ust. 3-8 zarządzenia, przez bezpodstawną odmowę zatwierdzenia przez Rektora pierwotnej listy rankingowej tylko na podstawie wniosków o przyznanie stypendium, w terminie przewidzianym w zarządzeniu i umożliwienie składania dalszych wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego po terminie, w trybie nieprzewidzianych w zarządzeniu;
§ 2 ust. 2 w zw. z § 6 ust. 1 zarządzenia, przez wydanie decyzji odmawiającej przyznania skarżącemu stypendium, mimo spełnienia warunków przewidzianych w § 2 ust. 2 zarządzenia oraz w uchwale Rady Wydziału Studiów [...] z 19 czerwca 2018 r. twierdząc, że na liście rankingowej zajął 2 miejsce, a stypendium doktoranckie mogło zostać przyznane trzem osobom.
Decyzją z 29 stycznia 2021 r., znak: [...] Rektor Uniwersytetu utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w I instancji.
Organ wyjaśnił, że 15 września 2020 r. Rada Wydziału [...] podjęła uchwałę w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021, w której to w punkcie drugim zadecydowała o nieprzeznaczaniu środków finansowych na stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 dla osób będących na przedłużeniu po czwartych roku studiów doktoranckich. Uchwała ta została opublikowana na stronie internetowej [...]. Organ wskazał też, że skarżący złożył wniosek o stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021, w terminie przewidzianym w § 3 ust. 1 zarządzenia oraz że skarżący został uwzględniony, z wynikiem 65 punktów na liście rankingowej z 14 października 2020 r. dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich w Instytucie Nauk [...] na [...] Uniwersytetu - bez rekomendacji do przyznania stypendium przez komisję. Dalej organ wskazał, że uruchomiono ponowną turę aplikowania o stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 w terminie od 16 do 20 listopada 2020 r. dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich na [...], o czym poinformowano doktorantów w drodze wiadomości e-mail w dniu 16 listopada 2020 r.
Na sporządzonej 31 listopada 2020 r. przez Komisję w Instytucie Nauk [...] liście rankingowej dla osób będących na przedłużeniu po czwartym roku studiów doktoranckich, skarżący uplasował się na trzeciej pozycji z wynikiem 65 punktów i nie został rekomendowany do przyznania stypendium. Wskazana lista rankingowa nie została zatwierdzona przez Rektora z powodu braku zachowania wymogu minimalnej liczby osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego. Organ podał, że zeznania pracownika sekretariatu Instytut Nauk [...] [...] – A. Z., złożone w postaci wiadomości mailowej z 22 stycznia 2021 r., potwierdzały, że skarżący w okresie od 30 września do 21 grudnia 2020 r. kontaktował się kilkakrotnie z pracownikiem sekretariatu [...] w sprawie postępowania o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 i został poinformowany o ilości złożonych wniosków przez doktorantów w pierwszej turze; o fakcie niezatwierdzonej listy rankingowej po pierwszej turze oraz o podjęciu decyzji Władz Dziekańskich o uruchomieniu drugiej tury wraz z przyczynami uruchomienia ponownej tury.
Rektor wyjaśnił, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy uchylonej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.). Organ wskazał też na przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 5 października 2011 r. w sprawie studiów doktoranckich (Dz. U. Nr 225, poz. 1351). W świetle tych przepisów stypendium doktoranckie przyznaje rektor uczelni, po zaopiniowaniu przez komisję. Dalej organ podał, wskazując na treść art. 195a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, że przepisy ten nakazuje przyznawanie stypendiów doktoranckich w liczbie nie mniejszej niż 50 % uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich i powyższa zasada odnosi się do doktorantów, którzy rozpoczęli studia doktoranckie począwszy od roku akademickiego 2017/18. Jednocześnie organ wskazał, że zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1311) procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie może być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim. Organ podał też, że ustawodawca wprowadzając ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz uchylając ustawę prawo o szkolnictwie wyższym, nie uchylił przepisów przejściowych znajdujących się w innych ustawach, co oznacza, że regulacja zawarta w art. 18 ust. 2 ustawy zmieniającej nadal obowiązuje.
Zdaniem organu, ustanowiony w § 3 ust. 1 zarządzenia termin na złożenie wniosku o stypendium doktoranckie miał charakter porządkowy, bowiem ani w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, ani w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jak również w ww. rozporządzeniu nie określono terminu do składania wniosku o stypendium doktoranckie. Jednocześnie ww. akty prawa powszechnie obowiązującego nie zawierały w swoich regulacjach możliwości wprowadzenia w regulaminie materialnoprawnego terminu zawitego, którego upływ udaremnia przyznanie stypendium, w sytuacji gdy wnioskujący doktorant spełnił kryteria wymagane rozporządzeniem, a doprecyzowane w regulaminie. W konsekwencji złożenie wniosku o stypendium doktoranckie po upływie terminów określonych w § 3 ust. 1 Regulaminu nie mogło stanowić o przekroczeniu tzw. terminów materialnych, które uniemożliwiłoby ubieganie się o stypendium.
Dalej organ wskazując na § 4 i § 5 zarządzenia podał, że aby otrzymać stypendium doktoranckie, doktorant musiał zająć miejsce na liście rankingowej rekomendowane do przyznania ww. świadczenia stypendialnego. Przyznanie stypendium doktoranckiego miało charakter postępowania konkursowego, a zatem organ uczelniany ograniczał się do oceny dokumentów dołączonych do wniosku wszczynającego postępowanie. Rektor stwierdził też, że doktorancka komisja stypendialna na [...] została w prawidłowym składzie powołana na rok akademicki 2020/2021. Komisja ta, 14 października 2020 r. sporządziła m.in. listę rankingową dla osób będących na przedłużeniu studiów doktoranckich uwzględniając na niej 20 doktorantów w Instytucie Nauk [...]. Spośród dwóch osób, które złożyły wnioski o stypendium, w tym skarżącego, komisja nie rekomendowała żadnej z nich do otrzymania stypendium. Organ wyjaśnił, że przyczyną małej ilości osób wnioskujących o stypendium, jak i braku rekomendacji do przyznania stypendium doktoranckiego spośród osób wnioskujących jest uchwała Rady Wydziału [...] z dnia 15 września 2020 r. Doktoranci mieli świadomość postanowień ww. uchwały opublikowanej na stronie internetowej [...], w związku z tym większość z nich nie ubiegała się o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021.
Organ wskazał, że na uczelni publicznej spoczywa obowiązek zapewnienia minimalnej liczby stypendiów określonych m.in. art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. W wyniku weryfikacja przedłożonych list rankingowych z [...] Uniwersytetu ustalono, że ww. limit w zakresie stypendium dla osób, które rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 nie został spełniony, a jego przyczyną był m.in. brak rekomendacji doktorantów do przyznania stypendium doktoranckiego, którym przedłużono okres odbywania studiów doktoranckich po czwartym roku. Tym samym, w ocenie organu, regulacja o braku przeznaczania środków na stypendium doktoranckie dla doktorantów będących na przedłużeniu studiów doktoranckich po czwartym roku zawarta w uchwale Rady Wydziału [...] Uniwersytetu z 15 września 2020 r., była sprzeczna z przepisami ww. ustawy. Organ wyjaśnił też, że skoro w roku akademickim 2015/2016 wskaźnik przyznania stypendium doktoranckiego na [...] Uniwersytetu wynosił 6,49 %, to w roku akademickim 2020/2021 w grupie doktorantów na [...] Uniwersytetu, którzy studia doktoranckie rozpoczęli przed rokiem akademickim 2017/2018 wskaźnik przyznań stypendium doktoranckiego nie mógł być mniejszy niż 6,49 %. Zgodnie z przedłożonymi listami rankingowymi do stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 na [...], na listach uwzględniono 39 doktorantów (wyłącznie doktoranci, którym przedłużono okres odbywania studiów doktoranckich), którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018, w tym 20 doktorantów w Instytucie Nauk [...]. W konsekwencji wydziałowa komisja, w ww. grupie osób, powinna rekomendować do przyznania stypendium doktoranckiego co najmniej 3 osoby (7,69 %). Tymczasem, lista rankingowa z 14 października 2020 r. uwzględniała dwie osoby, które nie zostały rekomendowane do przyznania stypendium.
Dalej organ podał, że bezzasadny był naruszenia § 14 ust. 5 Regulaminu studiów, gdyż zarządzenie jest aktem wewnątrzuczelnianym i termin określony tym przepisem ma charakter wyłącznie porządkowy. W związku z tym, rozpatrzenie wniosków o stypendium doktoranckie składanych po 30 września (czyli po upływie terminu porządkowego ustanowionego w Regulaminie) nie było uchybieniem przekroczenia wskazanego w tym przepisie terminu i nie ma negatywnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w postacie przyznania lub odmowy przyznania stypendium doktoranckiego. Ponadto w ww. przepisie nie określono wprost, że dotyczył on stypendium doktoranckiego dla uczestników studiów doktoranckich. Jednocześnie organ wskazał, że listy rankingowe powinny być sporządzone i przekazane Rektorowi do 15 października danego roku akademickiego.
Dalej Rektor wyjaśnił, że na liście rankingowej z 14 października 2020 r., doktorancka komisja nie rekomendowała skarżącego do przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021, niesłuszny zatem był zarzut, że dodatkowa tura naboru wniosków o stypendium doktoranckie wpłynęła na prawa nabyte przez skarżącego. Skarżący nie został rekomendowany przez komisję do przyznania stypendium na żadnej z dwóch sporządzonych przez nią list, tj. w październiku i listopadzie 2020 r. Jego sytuacja prawna nie uległa zatem zmianie.
Organ podał też, że co prawda zarządzenie nie zawierało regulacji dotyczących szczegółowego sposobu weryfikacji list rankingowych, nie oznaczało to jednak, że przedkładana przez komisję lista rankingowa powinna być bezrefleksyjnie zatwierdzona przez Rektora. Do kompetencji Rektora należało prawidłowe rozdysponowanie środków publicznych jakimi były stypendia doktoranckie. W związku z tym, skoro na listach rankingowych z 14 października 2020 r. nie zapewniono minimalnej liczby przyznać stypendiów wymaganej przez przepisy prawa, to na Rektorze spoczywał obowiązek weryfikowania list rankingowych także w zakresie liczby osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego.
Zdaniem organu bezzasadny był również zarzut naruszenia § 2 ust. 2 i § 6 ust. 1 zarządzenia. Skarżący spełnił bowiem warunki formalne do przyznania stypendium i z wynikiem 65 punktów zajął ex-aquo trzecią pozycję na właściwej dla niego liście rankingowej z 31 listopada 2020 r., podczas gdy próg uprawniający do otrzymania stypendium wynosił 79 punktów (drugie miejsce na liście rankingowej).
Organ podkreślił, że skarżący nie kwestionował przy tym ilości punktów otrzymanych za wniosek o stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący domagał się uchylenia decyzji organów obu instancji.
Skarżący zarzucił organowi:
1. naruszenie prawa materialnego - tj. § 4 ust. 5-8 zarządzenia - przez jego niezastosowanie i niewydanie decyzji dotyczącej przyznania stypendium w ustalonym w zarządzeniu terminie w sytuacji, gdy istniała pierwotna lista rankingowa sporządzona w oparciu o wnioski stypendialne złożone do 30 września 2020 r., a organ mając obowiązek rozstrzygnięcia kwestii przyznania stypendium zgodnie z przepisami zarządzenia, bezpodstawnie przedłużył możliwość składania wniosków dla innych studentów o prawie dwa miesiące;
2. naruszenie § 4 ust. 3-8 zarządzenia, przez bezpodstawną odmowę zatwierdzenia przez organ pierwotnej listy rankingowej opracowanej przez doktorancką Komisję Stypendialną, tylko na podstawie wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego, złożonych wraz z dokumentacją w terminie przewidzianym w § 3 ust. 1 zarządzenia tj. nie później niż do 30 września 2020 r., w sytuacji, gdy z uzyskanych informacji wynikało, że w postępowaniu o przyznanie stypendium oprócz skarżącego brały udział jeszcze dwie inne osoby, a zatem został zachowany wymóg minimalnej liczby osób rekomendowanych do przyznania stypendium doktoranckiego. Działanie organu w tym zakresie pozbawiło skarżącego prawa do rozpoznania jego wniosku w zakreślonym przez zarządzenie terminie;
3. naruszenie art. 6 k.p.a., przez bezzasadne podjęcie decyzji przez organ o ponownym uruchomieniu tury naboru wniosków o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 w sytuacji, gdy przepisy zarządzenia nie przewidywały takich uprawnień po stronie organu - tym samym organ nie działał w granicach prawa;
4. naruszenie § 5 ust. 1-5 zarządzenia polegające na nierekomendowaniu skarżącego oraz pozostałych osób wnioskujących o przyznanie stypendium w pierwotnym terminie ze względu na zbyt małą liczbę osób wnioskujących o przyznanie stypendium do 30 września 2020 r. w sytuacji, gdy zarówno zarządzenie, jak i Regulamin studiów doktoranckich nie przewidywały takiego uprawnienia po stronie organu - Komisji stypendialnej;
5. naruszenie § 3 ust. 1 zarządzenia, przez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że termin na złożenie wniosku o stypendium doktoranckie był terminem porządkowym, a nie ustawowym i tym samym mógł być przez organ przedłużany w sytuacji, gdy termin ten powinien być jednoznaczny, a wnioski złożone po jego upływie nie powinny wpływać na prawo do stypendium tych osób, które złożyły wnioski w pierwotnym terminie wraz z wymaganą dokumentacją;
6. naruszenie § 14 ust. 5 Regulaminu studiów doktoranckich - przez podjęcie decyzji w sprawie przyznania stypendium doktoranckiego za osiągnięcia naukowe w toku studiów na rok akademicki 2020/2021 na podstawie dokumentów złożonych przez wnioskodawców po 30 września 2020 r., pomimo tego, że kierownik studiów doktoranckich działający w imieniu organu powinien w terminie do 30 września każdego roku rozstrzygnąć nie tylko o zaliczeniu roku, ale też podjąć wszelkie czynności przewidziane w odrębnych przepisach, związane z przyznawaniem stypendiów za osiągnięcia naukowe w toku studiów. Ze względu na brak wypełnienia tego obowiązku przez organ - skarżący został pozbawiony prawa do uzyskania stypendium;
7. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieprawidłowym i dowolnym ustaleniu, że przyczyną małej liczby wniosków o przyznanie stypendium w terminie do 30 września 2020 r. była uchwała Rady Wydziału Studiów [...] z 15 września 2020 r. w sprawie stypendiów na rok akademicki 2020/2021 w sytuacji, gdy przedmiotowa uchwała nie została ogłoszona w sposób formalny i tym samym nie mogła wejść w życie. Wbrew twierdzeniom organu, uchwała nie była opublikowana na stronach internetowych we wrześniu 2020 r., lecz dopiero w grudniu 2020 r., a o jej treści skarżący oraz pozostałe osoby dowiedziały się dopiero kilka miesięcy po upływie pierwotnego terminu do składania wniosków o przyznanie stypendium. Powyższe sprawiło, że bezpodstawny był brak rekomendacji dla skarżącego dotyczący przyznania stypendium w pierwotnym terminie;
8. uchybienie przepisom art. 8 § 1 i § 2 k.p.a. przez nieprzyznanie skarżącemu stypendium na podstawie listy rankingowej utworzonej w pierwotnym terminie do składania wniosków o przyznanie stypendium i jednocześnie przeprowadzenie dodatkowego naboru wniosków na stypendia doktoranckie w sytuacji, gdy z zasad doświadczenia życiowego oraz z utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw przez organ w takim samym stanie faktycznym i prawnym, jeśli w pierwszym terminie zgłosiło się zbyt mało wnioskodawców pierwotny nabór nie był przedłużany, ani anulowany, lecz organizowano dodatkowy nabór w celu wypełnienia obowiązku zapewnienia minimalnej liczby stypendiów określonej przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego, tj. art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw;
9. naruszenie art. 7 k.p.a. przez naruszenie zasady równego traktowania stron w postępowaniu administracyjnym oraz niewyjaśnienie wszystkich aspektów przedmiotowej sprawy - zorganizowanie dodatkowego naboru dla osób i tym samym wydłużenie im możliwości składania wniosków o przyznanie stypendium do 20 listopada 2020 r. podczas, gdy skarżący oraz inne osoby przystępujące do pierwotnego naboru musiały swoje wnioski przedłożyć do 30 września 2020 r., co miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji przez pozbawienie skarżącego prawa do uzyskania stypendium;
10. uchybienie § 26 ust. 11 zarządzenia nr 78 Rektora Uniwersytetu z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu, przez niewykonanie obowiązku sporządzenia protokołów z posiedzeń Komisji Stypendialnej na Wydziale Studiów [...] Uniwersytetu, co miało wpływ na brak ustalenia prawidłowego stanu faktycznego oraz treść zaskarżonej decyzji;
11. rażące naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez błędną ocenę materiału dowodowego i dowolne zastosowanie przepisów prawa polegające na niezatwierdzeniu listy rankingowej z dnia 14 października 2020 r. w sytuacji, gdy na podstawie tej listy rankingowej co najmniej dwie osoby - w tym skarżący, powinny zostać rekomendowane do przyznania stypendium, a ewentualne dodatkowe, niewykorzystane 3 stypendia powinny zostać przyznane w drodze odrębnego naboru. Ponadto organ zupełnie dowolnie zdecydował o anulowaniu pierwotnej tury naboru do przyznania stypendium, nie działając na podstawie żadnej normy prawnej;
12. naruszenie art. 80 k.p.a. mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i polegające na dokonaniu niewłaściwej oceny na podstawie niepełnego materiału dowodowego. Przede wszystkim organ nie wyjaśnił jak duża liczba osób ubiegała się o przyznanie stypendium w pierwotnym terminie podczas gdy z uzyskanych informacji wynika, że troje studentów złożyło wnioski o przyznanie stypendium w terminie. Organ nie wyjaśnił też dlaczego osoby, które złożyły wnioski o stypendium w terminie przewidzianym przepisami prawa nie zostały rekomendowane pomimo tego, że zajmowały pierwsze trzy miejsca na liście rankingowej. Nie wskazano również, dlaczego wydano uchwałę z 15 września 2020 r., która była niezgodna z powszechnie obowiązującym prawem - § 15 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie studiów doktoranckich i stypendiów doktoranckich (Dz.U. z 2017 r., poz. 1696) w zw. z art. 285 Przepisy wprowadzające ustawę z 3 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r., poz. 1669) w zw. z art. 200 oraz art. 201 ust. 1 pkt 6 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017 r., poz. 2183, ze zm.) i nie przedstawiono wiarygodnego dowodu na opublikowanie tej uchwały przed 30 września 2020 r. Ustalenie tych faktów ma istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, a organ nie rozstrzygając tych wątpliwości wydał decyzję na podstawie własnych subiektywnych przekonań bez rozważenia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności;
13. uchybienie przepisom prawa materialnego - § 2 ust. 2 w zw. z § 6 ust. 1 zarządzenia przez wydanie przez organ decyzji odmawiającej przyznania skarżącemu stypendium doktoranckiego mimo spełnienia warunków przewidzianych w § 2 ust. 2 zarządzenia oraz szczegółowych warunków określonych w uchwale Rady Wydziału Studiów [...] Uniwersytetu z 19 czerwca 2018 r. w sprawie: przyporządkowania szczegółowych kryteriów przyznawania stypendium doktoranckiego oraz zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej do kryteriów ogólnych wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, a tym samym istnienia podstaw do przyznania stypendium doktoranckiego skarżącemu na rok akademicki 2020/2021 ze względu na to, że na sporządzonej zgodnie z prawem liście rankingowej skarżący zajął 2 miejsce, podczas gdy stypendium doktoranckie mogło zostać przyznane trzem osobom, które uzyskały najwyższe miejsca na liście rankingowej, a zatem przygotowana w grudniu 2020 r. lista rankingowa naruszała zasady przyznawania stypendium doktoranckiego przewidziane w zarządzeniu;
14. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na wskazaniu, że skarżący nie był rekomendowany do przyznania stypendium w pierwotnym terminie naboru wniosków, bez podania podstawy braku rekomendacji, w sytuacji gdy biorąc pod uwagę tylko osoby, które złożyły wnioski w pierwotnym terminie - skarżący zajął drugie miejsce na liście rankingowej i tym samym powinien otrzymać rekomendację do przyznania stypendium;
15. uchybienie przepisom postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji w sytuacji, gdy zaistniały przesłanki do uchylenia w całości decyzji z 15 grudnia 2020 r. i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyznanie skarżącemu prawa do stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2020/2021;
16. błędną wykładnię znaczenia terminu wyznaczonego do składania wniosków o przyznanie stypendium naukowe przez przyjęcie, że termin ten jest jedynie terminem instrukcyjnym, którego uchybienie nie ma wpływu na możliwość przyznania stypendium w sytuacji, gdy ustalenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie stypendium rektora dla doktorantów, a w dalszej kolejności ogłoszenie listy rankingowej, służy szybkiemu podjęciu decyzji administracyjnych w sprawie przyznania pomocy materialnej, co stanowiło realizację zasady zaufania ustanowionej w art. 8 k.p.c. Poza tym ustanowiony w zarządzeniu termin do złożenia wniosku o przyznanie stypendium rektora był terminem procesowym, do dokonania określonej czynności procesowej i podlega przywróceniu na zasadach określonych w k.p.a. Podkreślić bowiem należało, że decyzja o przyznaniu bądź odmowie przyznania stypendium była decyzją administracyjną, wobec czego do postępowania w przedmiocie przyznania stypendium stosuje się przepisy k.p.a., w tym przepisy odnoszące się do terminów i instytucji przywrócenia terminu;
17. naruszenie art. 77 § 4 k.p.a., które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnym przyjęciu przez organ z urzędu, że w pierwotnym terminie naboru na stypendium doktoranckie, studenci nie składali wniosków o stypendium z uwagi na treść ww. uchwały z 15 września 2020 r., w sytuacji gdy organ nie wykazał skąd ma wiedzę o tym, że studenci z uwagi na uchwałę odstąpili od złożenia wniosków w wyznaczonym terminie biorąc pod uwagę fakt, że uchwała została opublikowana 2 grudnia 2020 r. na stronie internetowej organu - a zatem potencjalni wnioskodawcy nie mogli znać jej treści przed 30 września 2020 r., co potwierdza screen załączony do niniejszej skargi.
W odpowiedzi Rektor wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko.
Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2022 r. skarżący i jego pełnomocnik podtrzymali skargę, podkreślając, że postępowanie ma charakter precedensowy. Zdaniem skarżącego postępowanie Wydziału przedkładało się na negatywną opinię wszystkich studentów.
Pełnomocniczka organu przyznała, że uchwała z dnia 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] Uniwersytetu w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021 została ujawniona w systemie dopiero 2 grudnia 2020 r., ale jej zdaniem, była ona znana większości doktorantów wchodzących w skład Rady Wydziału.
W odrębnym piśmie z 17 stycznia 2022 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skierowane do organu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2022 r. o przedstawienie szczegółowej informacji na temat sposobu wyliczenia minimalnej liczby punktów, od której uzależnione było uzyskanie stypendium oraz minimalnej liczby przyznanych stypendiów, a także, czy na liście rankingowej znajdują się doktoranci studiów stacjonarnych i niestacjonarnych, Rektor podał, że:
1. zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy- Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1311), procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie może być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim. Procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016 na Wydziale [...] wynosi 6,49 %. W postępowaniu o przyznanie stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2020/2021 na ww. Wydziale wzięło udział 39 doktorantów, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 (doktoranci na przedłużeniu po czwartym roku studiów). Spośród 39 osób w ww. grupie stypendium przyznano 3 doktorantom - jednemu na Wydziałowych Kulturoznawczych Studiach doktoranckich - dyscyplina: nauki o kulturze i religii - próg punktowy wynosił 76 pkt, oraz dwóm w Instytucie Nauk [...] - dyscyplina: nauki o polityce i administracji - próg punktowy 79 pkt, a osoba na pierwszym miejscu listy zdobyła 151 pkt), co stanowi wskaźnik 7,69 %, zatem spełniony został minimalny limit przyznań, który powinien wynosić co najmniej 6,49 %;
2. wydziałowa komisja powinna rekomendować do przyznania stypendium doktoranckiego co najmniej 3 osoby (7,69 %). Stwierdzenie to odnosi się do minimalnej liczby stypendium ogółem w grupie osób, które rozpoczęły studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 na [...], nie zaś w Instytucie Nauk [...]. Łącznie przyznana została wymagana liczba stypendiów;
3. na [...], w tym w roku akademickim 2020/2021, prowadzone są stacjonarne studia doktoranckie, w związku z tym do obliczeń brani byli pod uwagę wyłącznie doktoranci stacjonarnych studiów doktoranckich.
Na rozprawie w dniu 5 maja 2022 r. strony podtrzymały swoje twierdzenia, a skarżący wyjaśnił że nie przedstawił swojego stanowiska co do wyjaśnień organu zawartych w piśmie z 17 stycznia 2022 r., ponieważ nie uważał tej kwestii za istotną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ sam fakt, że skarżący złożył w pierwotnym terminie tj. do 30 września 2020 r. dokumenty niezbędne w aplikowaniu o stypendium doktoranckie nie dawał mu uprawnienia do takiego stypendium, skoro nie osiągnął wymaganego minimum punktowego.
Sąd zaznacza przy tym, że zaakceptował argumentację organu, że pierwotne postępowanie konkursowe obarczone zostało błędem z uwagi na nieprawidłową uchwałę z dnia 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021, w której to w punkcie drugim Rada zadecydowała o nieprzeznaczaniu środków finansowych na stypendium doktoranckie w roku akademickim 2020/2021 dla osób będących na przedłużeniu po czwartych roku studiów doktoranckich. Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed rokiem akademickim 2017/2018 i którym przyznano stypendium doktoranckie, w liczbie uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich w jednostce organizacyjnej uczelni lub jednostce naukowej, którzy rozpoczęli studia doktoranckie przed tym rokiem akademickim, nie mógł być mniejszy niż procentowy udział liczby uczestników studiów doktoranckich, którym przyznano stypendium doktoranckie w roku akademickim 2015/2016, w liczbie uczestników studiów doktoranckich odbywających stacjonarne studia doktoranckie w tych jednostkach w tym roku akademickim.
Wprawdzie jak przyznała na rozprawie w dniu 10 stycznia 2022 r. pełnomocniczka organu, ww. uchwała z dnia 15 września 2020 r. Rady Wydziału [...] w sprawie stypendiów doktoranckich na rok akademicki 2020/2021 została opublikowana na stronie internetowej 2 grudnia 2020 r.; jednakże jej treść, zdaniem Sądu, musiała być znana pozostałym doktorantom, skoro w pierwotnym terminie z 20 doktorantów; tylko sześciu złożyło wnioski (k. 21). Nie ma przy tym znaczenia w istocie dlaczego w pierwotnym postępowaniu konkursowym pozostali doktoranci nie złożyli wniosków o stypendium. Procedura administracyjna tylko w ściśle określonych sytuacjach ogranicza powtarzanie czynności (np. przepisy określające zasady wznowienia postępowania; uchylania ostatecznych decyzji administracyjnych). Skoro więc pierwotne postepowanie konkursowe było wadliwe to jak najbardziej prawidłowym działaniem było jego powtórzenie.
Symptomatyczne, że nawet i skarżący zgadzał się ze stanowiskiem organu, że z powodów niezgodności z prawem istotnej dla sprawy ww. uchwały z dnia 15 września 2020 r., postępowanie konkursowe powinno zostać powtórzone.
Z akt wynika przy tym, że istotnie – formalnie nie tyle przedłużono termin składania wniosków o stypendia, ale "otwarto turę do składania wniosku" (mail M. O. do Dziekana ws. list rankingowych z 29 października 2020 r. – k. 18 akt administracyjnych oraz mail A. Z. do doktorantów w sprawie "drugiej tury składania wniosków" z 16 listopada 2020 r. – k. 19 akt administracyjnych).
Powyższe dokumenty potwierdzają więc, że pomimo formalnego nieopublikowania na stronie uczelni ww. uchwały z 15 września 2020 r. , była ona znana doktorantom.
Niezasadne więc były zarzuty skargi dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, w tym wskazanych w skardze przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W szczególności w zaskarżonej decyzji organ w sposób szczegółowy wyjaśnił, dlaczego uznał pierwotne postępowanie konkursowe za sprzeczne z przepisami ww. ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. Nie miało przy tym znaczenia – dlaczego Rada Wydziału podjęła 15 września 2020 r. uchwałę sprzeczną z wymienionymi w zaskarżonej decyzji przepisami. Ważne było czy ta uchwała była nieprawidłowa, a tak było również w opinii samego skarżącego.
Niezasadne były przy tym zarzuty naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez przedłużenie terminu składania wniosków, a nie ponowienia procedury konkursowej. Z akt wynika, że w istocie ponowiona została cała procedura z uwagi na popełnione nieprawidłowości (których co do zasady skarżący nie kwestionował). W ocenie Sądu takie postępowanie władz uczelnianych było jedynym możliwym rozwiązaniem. Przyjąwszy nawet, że pierwotne postępowanie nie mogło zostać powtórzone, to, na co zwracał uwagę organ, nigdy nie doszło do przyznania skarżącemu stypendium. W wyniku ponowienia procedury konkursowej skarżący w dalszym ciągu nie kwalifikował się do uzyskania stypendium; nie została nawet zmieniona punktacja.
Słusznie przy tym organ uzasadniał w zaskarżonej decyzji, powołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 grudnia 2006 r., I OSK 646/06, że przekroczenie terminu składania dokumentów konkursowych nie miało charakteru naruszenia przepisów prawa materialnego, ponieważ § 3 ust.1 zarządzenia nie określał takiego skutku. Byłoby to zresztą nielogiczne, skoro nawet skarżący nie kwestionował możliwości powtórzenia postępowania konkursowego. Żaden przepis, ani ustawowy (k.p.a.; ustawa z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw; ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym; ww. rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 9 sierpnia 2017 r.), ani przepisy wewnętrzne (zarządzenie i regulamin studiów) nie przewidywały skutku automatycznego nabycia prawa do stypendium (niezależnie od uzyskanej punktacji); jeżeli ilość wnioskodawców była mniejsza niż ilość stypendiów, które uczelnia miała obowiązek przyznać zgodnie z wymogami art. 18 ust. 2 ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw.
Sąd zdaje sobie sprawę, że skarżący miał prawo czuć się rozżalony postępowaniem władz uczelni – tym bardziej, że terminowo złożył wymagane dokumenty – niemniej jednak, na co Sąd zwracał uwagę na wstępie – skoro nigdy nie uzyskał wymaganej do przyznania stypendium liczby punktów – to z faktu, że w pierwotnym postępowaniu zajął trzecią pozycję (ex equo) nie można było wywodzić uprawnienia do przyznania świadczenia.
Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.). Powołany przepis stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.