III SA/Kr 485/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie zajęcia pasa drogowego, uznając, że brak uregulowanego stanu prawnego części działek nie stanowi zagadnienia wstępnego uniemożliwiającego merytoryczne rozpatrzenie wniosku.
Sprawa dotyczyła wniosku spółki P. S.A. o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w celu przeprowadzenia przyłącza energetycznego. Starosta zawiesił postępowanie, uznając, że stan prawny części działek nie jest uregulowany i stanowi zagadnienie wstępne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało to postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił oba postanowienia, stwierdzając, że brak uregulowanego stanu prawnego części pasa drogowego nie jest przesłanką do zawieszenia postępowania w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., a sprawę można rozpoznać na podstawie istniejącego stanu prawnego.
Wniosek spółki P. S.A. o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej w celu umieszczenia przyłącza energetycznego został zawieszony przez Starostę z urzędu, ponieważ stan prawny części działek sąsiadujących z drogą nie był uregulowany. Starosta uznał to za zagadnienie wstępne, od którego zależy rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie o zawieszeniu, wskazując na brak decyzji wojewody potwierdzającej własność powiatu do części pasa drogowego, mimo że zgodnie z przepisami przejściowymi stał się on własnością powiatu z mocy prawa. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Sąd uznał, że organy błędnie zinterpretowały pojęcie zagadnienia wstępnego. Stwierdził, że brak uregulowanego stanu prawnego części działek nie uniemożliwia wydania decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego, a jedynie może wpływać na sposób ujawnienia prawa własności w księgach wieczystych. Sąd podkreślił, że sprawę można rozpoznać na podstawie istniejącego stanu prawnego, a decyzja lokalizacyjna określająca szerokość pasa drogowego nie stanowi przeszkody do wydania decyzji o zajęciu pasa drogowego. W konsekwencji Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, brak uregulowanego stanu prawnego części pasa drogowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., które uniemożliwiałoby merytoryczne rozpatrzenie sprawy o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pojęcie zagadnienia wstępnego wymaga, aby rozpatrzenie sprawy administracyjnej było całkowicie uwarunkowane uprzednim rozstrzygnięciem przez inny organ lub sąd. W sytuacji, gdy sprawę można rozpoznać na podstawie istniejącego stanu prawnego, nawet jeśli nie jest on w pełni uregulowany, zawieszenie postępowania jest nieuzasadnione. Brak decyzji wojewody potwierdzającej własność powiatu do części pasa drogowego nie uniemożliwia wydania decyzji o zajęciu pasa drogowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 97 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. jest uzasadnione tylko wtedy, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oznacza to, że bez takiego rozstrzygnięcia wydanie decyzji jest niemożliwe.
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądów administracyjnych.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Środki stosowane przez sąd w celu usunięcia naruszenia prawa.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Granice kontroli sądowej.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o kosztach postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie o kosztach postępowania.
Pomocnicze
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 73 § ust. 1
Nieruchomości zajęte pod drogi publiczne z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego.
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną art. 73 § ust. 3
Deklaratoryjna decyzja wojewody stanowi podstawę do ujawnienia prawa własności w księdze wieczystej.
u.d.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Definicja pasa drogowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak przesłanek do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., ponieważ rozpatrzenie sprawy nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Stan prawny części pasa drogowego, nawet nieuregulowany, nie uniemożliwia wydania decyzji o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego.
Odrzucone argumenty
Stan prawny części działek nieuregulowany stanowi zagadnienie wstępne, od którego zależy rozpatrzenie sprawy.
Godne uwagi sformułowania
rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd Pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania, a zagadnieniem wstępnym musi istnieć związek przyczynowy O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego Powstaje pytanie, czy w okolicznościach niniejszej sprawy, brak uregulowania stanu prawnego części działek, które wchodzą w skład pasa drogowego, stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.
Skład orzekający
Maria Zawadzka
przewodniczący sprawozdawca
Renata Czeluśniak
sędzia
Ewa Michna
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia zagadnienia wstępnego w kontekście zawieszenia postępowania administracyjnego, zwłaszcza w sprawach dotyczących zajęcia pasa drogowego i nieuregulowanego stanu prawnego nieruchomości."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przepisami przejściowymi dotyczącymi dróg publicznych i może wymagać uwzględnienia odmienności stanu faktycznego w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak organy administracji mogą nadużywać instytucji zawieszenia postępowania, powołując się na nieistniejące zagadnienia wstępne, co prowadzi do przewlekłości postępowań. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy brak uregulowanego stanu prawnego może zatrzymać inwestycję? WSA wyjaśnia, kiedy zawieszenie postępowania jest zasadne.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 485/22 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2022-12-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-03-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Ewa Michna Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/ Renata Czeluśniak Symbol z opisem 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane) Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji Powołane przepisy Dz.U. 2021 poz 735 Art. 97 par. 1 pkt 4 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Sentencja WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Śródmieście Wschód T. W. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 grudnia 2021 r., nr SKO Dr/4122/224/2021 w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz P. S.A. z siedzibą w L. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie W 12 stycznia 2021 r. wpłynął do Starostwa wniosek P. S.A. Oddział S. (dalej jako strona skarżąca) o zezwolenie na zajęcie części pasa drogowego drogi powiatowej nr [...], w celu prowadzenia robót budowlanych dla umieszczenia w pasie drogowym metodą przecisku oraz rozkopu otwartego, przyłącza energetycznego niskiego napięcia kablem ziemnym od istniejącego słupa nr 15/6 usytuowanego na działce nr [...] do projektowanego złącza kablowo-pomiarowego dla zasilania realizowanego budynku mieszkalnego w obrębie nieruchomości nr [...]. Starosta M. postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. znak: [...] z urzędu zawiesił postępowanie, do czasu uregulowania stanu prawnego pasa drogowego oraz działek sąsiadujących do drogi powiatowej stanowiących część pasa drogowego DP nr [...] relacji C. – P. – W. - K. W zażalenie strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu postępowania w szczególności art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej k.p.a., poprzez wydanie postanowienia o zawieszeniu z urzędu postępowania, w sytuacji gdy nie występują przesłanki zawieszenia postępowania, przewidziane we wskazanym przepisie. Zdaniem strony skarżącej rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Staroście M. - Zarządowi Dróg Powiatowych w M., celem dalszego prowadzenia postępowania i wydania decyzji, zgodnie z wnioskiem. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że z wyjaśnień Zarządu Dróg Powiatowych w M. z dnia 22 września 2021 r., wynika, ż nie jest możliwe umieszczenie w pasie drogowym metodą przecisku oraz rozkopu przyłącza energetycznego niskiego napięcia kablem ziemnym od istniejącego słupa nr 15/6 usytuowanego na działce nr [...] do projektowanego złącza kablowo-pomiarowego dla zasilania realizowanego budynku mieszkalnego w obrębie nieruchomości nr [...] w S., nie zajmując tych części działek o nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], oraz [...], które nie mają uregulowanego stanu prawnego, tj. mieszczą się w zakresie ustawowego pasa drogowego, choć poza działką drogową wyznaczoną liniami granicznymi działki nr [...]. Zgodnie z art. 73 ust 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną - nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stały się z mocy prawa własnością Skarnu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia ww. nieruchomości na własność Powiatu jest ostateczna decyzja Wojewody, wydana na podstawie art. 73 ust 4 tej ustawy. Decyzja ta ma jedynie charakter deklaratoryjny, stanowi podstawę do ujawnienia prawa własności Skarnu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w księdze wieczystej, nie przesądza o własności, tylko potwierdza przejście własności. Na podstawie powyższych przepisów, wymienione powyżej nieruchomości zajęte pod drogę powiatową nr [...] zajęte pod pas drogowy, z dniem 1 stycznia 1999 roku stały się z mocy prawa własnością Powiatu M., jednak w stosunku do przedmiotowych działek nie została wydana decyzja wojewody, o której mowa w art. 77 ust 3 cytowanej ustawy. Kolegium wskazało, że w dniu 6 lipca 2020 r. została wydana decyzja lokalizacyjna [...] w przedmiocie zezwolenia na zlokalizowanie w pasie drogowym drogi powiatowej [...] relacji C. – P. – W. – K. oraz w jej bliskim sąsiedztwie urządzenia infrastruktury technicznej niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w postaci projektowanego przyłącza energetycznego niskiego napięcia kablem ziemnym od istniejącego słupa 15/6 usytuowanego na działce nr [...] do projektowanego złącza dla zasilania projektowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...] w miejscowości S. W decyzji tej została określona szerokość pasa drogowego drogi (14m), w tym obejmujące go również w części działek nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Decyzja ta stałą się ostateczna. Powyższa sytuacja faktyczna i prawna, z uwagi na brak uregulowania statusu prawnego ww. działek i drogi powiatowej [...], w ocenie Kolegium uniemożliwia prowadzenie niniejszego postępowania administracyjnego i sprawia, że żądanie strony by organ dopuścił do zajęcia pasa drogowego przebiegającego po działce nr [...], nie będzie odpowiadać decyzji lokalizacyjnej wydanej w tej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. S.A. zarzuciła naruszenia przez organ przepisu postępowania w postaci art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Starosty M. z dnia 31 sierpnia 2021 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie w sytuacji, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu l instancji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329) – dalej: p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a.). Kwestie dotyczące zawieszenia postępowania administracyjnego regulują przepisy art. 97 - art. 103 k.p.a.. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego, o którym mowa w ww. przepisie, rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem postępowania, a zagadnieniem wstępnym musi istnieć związek przyczynowy, to jest sytuacja, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji byłoby niemożliwe. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. W świetle art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno "zależeć" rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści, co błędnie przyjęły organy w kontrolowanej sprawie, ponieważ prejudycjalność zachodzi tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Istota kwestii prejudycjalnej wyraża się więc w tym, że brak jej uprzedniego rozstrzygnięcia wyklucza każde, to jest zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., II OSK 1570/11). To zaś, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji nie przesądza samo w sobie o istnieniu zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (wyrok NSA z 27 maja 2021 r., sygn. akt II GSK 461/20 oraz wyrok WSA w Warszawie z 15 lipca 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 248/21 publ. CBOSA). Zatem stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ i wydanie decyzji. Mając na uwadze tak przedstawione pojęcie prejudykatu, Sąd doszedł do przekonania, że ostateczna decyzja Wojewody wydana na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U.1998.133.872), regulujące kwestię szerokości pasa drogowego drogi powiatowej nr [...] relacji C. – P. – W. – K., w okolicznościach niniejszej sprawy nie stanowi zagadnienia wstępnego określonego w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1376 ze zm.) pas drogowy to wydzielony liniami rozgraniczającymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym jest lub będzie usytuowana droga. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 kwietnia 2022 r. (sygn. akt I OSK 797/19) o drogowym charakterze gruntu rozstrzyga położenie w liniach rozgraniczających drogi, a w przypadku drogi pozbawionej geodezyjnej dokumentacji dotyczącej tych linii, o zakresie zajęcia przesądza stan faktyczny. W okolicznościach kontrolowanej sprawy takim gruntem jest działka drogowa nr [...]. Ze stanowiska organu wynika, że "(...) nie jest możliwe umieszczenie w pasie drogowym metodą przecisku oraz rozkopu przyłącza energetycznego (...) od istniejącego słupa nr 15/6 usytułowanego na działce ewidencyjnej nr [...] do projektowanego złącza kablowo pomiarowego dla zasilania realizowanego budynku mieszkalnego w obrębie nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewidencyjny [...] w Sławicach Szlacheckich, nie zajmując tych części działek o nr ewid. [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...] , [...] , [...] oraz [...], które nie mają uregulowanego stanu prawnego, tj. mieszczą się w zakresie ustawowego pasa drogowego, choć poza działką drogową wyznaczoną liniami granicznymi działki [...]." Dlatego organ uznał, że niezbędne jest wcześniejsze uregulowanie stanu prawnego tychże działek. Wyjaśnić należy, że części ww. działek, stanowiące uprzednio własność osób prywatnych, wobec tego, że w dniu 31 grudnia 1998 r. były zajęte pod drogę powiatową nr [...], na podstawie art. 73 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa stały się własnością Powiatu M. Z tego powodu organ wywiódł, że pas drogowy w przedmiotowej sprawie przekracza granice ewidencyjne działki drogowej nr [...]. Podkreślić należy, że w stosunku do przedmiotowych działek nie została wydana deklaratoryjna decyzja wojewody, o której mowa w art. 73 ust. 3 ww. ustawy. Jej wydanie niewątpliwie będzie podstawą do ujawnienia nowych granic pasa drogowego w księgach wieczystych oraz na mapach ewidencyjnych. Pamiętać jednak należy, że w przedmiotowym wypadku wpis do księgi wieczystej również ma charakter deklaratoryjny, a więc nie tworzy prawa własności. Jednak po wpisaniu się do księgi wieczystej organ będzie mógł skutecznie względem innych podmiotów powoływać się na prawo własności pasa drogowego w szerszych niż dotychczas istniejących granicach. Brak decyzji wojewody nie uniemożliwia jednak wydania decyzji w przedmiocie zajęcia pasa drogowego oraz związanych z tym opłat. Do czasu jej wydania, ww. decyzja powinna opierać się na stanie prawnym istniejącym w chwili jej wydania. Na marginesie Sąd wskazuje, że chybiona jest argumentacja organu, że okolicznością przemawiającą za zawieszeniem postępowania w przedmiocie decyzji dotyczącej zajęcia pasa drogowego oraz związanych z tym opłat jest konieczność doprowadzenia do stanu prawnego pasa drogowego drogi powiatowej nr [...], który w swoim kształcie będzie odpowiadał wskazaniom zawartym w ostatecznej decyzji lokalizacyjnej z 6 lipca 2020 r., znak [...]. W treści tej decyzji poinformowano stronę, że pas drogowy dla drogi powiatowej nr [...] relacji C. – P. – W. – K. jest w trakcie regulacji stanu prawnego i wynosi minimum 14 m. W ocenie Sądu informacja skierowana do strony skarżącej w decyzji lokalizacyjnej nie ma waloru rozstrzygającego dla ustalenia granic pasa drogowego przy wydaniu decyzji dotyczącej zajęcia pasa drogowego oraz związanych z tym opłat. Potwierdza to nijako sam organ zawieszając postępowanie i uznając, że dopiero decyzja wojewody wydana na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną w sposób definitywny potwierdzi granice pasa drogowego. A zatem treść ostatecznej decyzji lokalizacyjnej Starosty M. z dnia 6 lipca 2020 r. w zakresie wskazanej tam szerokości pasa drogowego nie stanowi przeszkody do wydania decyzji dotyczącej zajęcia pasa drogowego oraz związanych z tym opłat przy uwzględnieniu obecnych granic pasa drogowego obejmującego działkę drogową [...]. Z przytoczonych wyżej względów, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI