III SA/KR 483/22

III SA/Kr 483/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /sprawozdawca/
Marta Kisielowska
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne
Prawo miejscowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 44 par 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Renata Czeluśniak Sędziowie S WSA Ewa Michna (spr.) ASR WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2022 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2022 r., nr SKO.NA/4130/52/2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz strony skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 stycznia 2022 r., nr SKO.NA/4130/52/2021 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, odmówiło C. Sp. z o.o. (dalej "strona skarżąca") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 26 października 2021 r, nr SA-06.7340.7.6.2021. Decyzją tą Prezydent Miasta Krakowa cofnął zezwolenie nr [...] z 18 listopada 2019 r. wydane dla strony skarżącej na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kat. B, tj. o, zawartości alkoholu powyżej 4,5% do 18 %, oprócz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, jakim jest drink-bar mieszczący się w K., ul. [...].
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy, co wykluczyło możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Kolegium wskazało, że ww. decyzja została przesłana listem poleconym na adres do korespondencji wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przesyłka była dwukrotnie awizowana i została zwrócona nadawcy tj. do Urzędu Miasta Krakowa. Zawiadomienie (I awizo) dokonane zostało 29 października 2021 r., przy czym na karcie "potwierdzenie odbioru" odnotowano, że "Adresat nieobecny Awizowano w Agencji Pocztowej K. [...], ul. [...]" oraz zaznaczono pkt 2 "Przesyłki nie doręczono w sposób wskazany w pkt 1, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym w dniu 20.10.2021 umieszczono zawiadomienie na drzwiach mieszkania/biura adresata". W oparciu o powyższe Kolegium uznało, że doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000) – dalej "k.p.a.".
Dalej Kolegium wskazało, że strona skarżąca powołała się na fakt, że listonosz nie wrzucił awiza do skrzynki ponieważ uważał, że skoro przy drzwiach znajduje się napis "H.", a strona skarżąca nosi nazwę "C." to jest to zupełnie inny adresat – to odpowiedzialna za błędne oznaczenie skrzynki oddawczej jest strona skarżąca. Kolegium podkreśliło przy tym, że skrzynka oddawcza powinna być oznaczona cyframi arabskimi zgodnie z numeracją porządkową nieruchomości, w sposób umożliwiający jednoznaczne jej przyporządkowanie do budynku lub wyodrębnionych w nim lokali
Strona skarżąca w wniesionej skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a to:
- art. 44 § 2 k.p.a. poprzez dokonanie doręczenia zastępczego w błędny sposób;
- art. 7a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na niekorzyść strony skarżącej, podczas gdy powołany przepis nakazywał stosować regułę odwrotną;
- art. 10 § 1 i § 2 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie skarżącej czynnego udziału w żadnym stadium postępowania, oraz uniemożliwienie stronie skarżącej wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji;
- art. 11 i 12 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie zasadności działania strony skarżącej, a także powolne i niekonsekwentne działanie;
- art. 7 i 77 k.p.a. poprzez wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, co polegało zwłaszcza na powielaniu tej samej argumentacji, pomimo nowych tez prezentowanych przez stronę skarżącą, braku pogłębionej analizy całej sprawy i na jednostronnym działaniu;
art. 35 § 3 k.p.a. poprzez przekroczenie miesięcznego terminu na rozpoznanie odwołania, w sytuacji gdy przepis nie przewiduje wyjątków w tym zakresie, a sprawa nie była szczególnie skomplikowana;
- art. 40 § 5 Prawa pocztowego w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie oddawczych skrzynek pocztowych, poprzez błędne przyjęcie, że skrzynka nie była właściwie oznaczona;
- art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji.
Strona skarżąca wniosła m.in. o:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia w zakresie odmowy przywrócenia terminu i nakazanie prawidłowego doręczenia decyzji organu I instancji, tj. decyzji Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nr [...] albo uchylenie postanowienia organu II instancji i przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji.
- na zasadzie art. 119 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym;
- przeprowadzenie dowodów z dokumentów wskazanych w treści skargi;
- zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów procesu za I i II instancję, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego za II instancję według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że wszystkie przesyłki skierowane na jej adres dostarczane za pomocą operatora krajowego, nie zostały doręczone z powodu błędów, jakich dopuścił się Urząd Pocztowy [...] w K. Strona skarżąca nie została również odpowiednio powiadomiona o awizacji przesyłek.
Pierwsza przesyłka w tej sprawie o numerze [...] nadana w dniu 24 lutego 2021., nie została skutecznie doręczona do siedziby strony skarżącej, a została awizowana w placówce pocztowej. Na przesyłce umieszczono informacje, że została wrzucona do nadawczej skrzynki odbiorczej, chociaż nie była to prawda.
Kolejną przesyłką była przesyłka o numerze [...] nadaną 1 czerwca 2021. Powyższy list również nie został dostarczony do siedziby strony skarżącej. Następną z przesyłek, była przesyłka o numerze [...] nadana w dniu 5 sierpnia 2021, która również nie została skutecznie doręczona. Przesyłka została awizowana w placówce pocztowej. Strona skarżąca nie została poinformowana również o tym fakcie w odpowiedni sposób (nie otrzymała informacji o awizacji przesyłki w placówce pocztowej). Znajdująca się w Urzędzie Miasta Krakowa dokumentacja pokazywała coś zgoła odmiennego. Istniała więc uzasadniona obawa, że doręczyciel nie próbował w należyty sposób dostarczyć w przesyłki, a jedynie wypisał niedbale potwierdzenie odbioru.
Kolejną z przesyłek była przesyłka o numerze [...] nadana w dniu 13 września 2021. Przesyłka zawierała najprawdopodobniej wezwanie do zapoznania się z aktami sprawy SA-06.7340.7.6.2021. Na potwierdzeniu odbioru zawarta była informacja, że przesyłka została umieszczona w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Zgodnie z art. 44 § 2 k.p.a. należało zostawiać przesyłki w skrzynce odbiorczej, która znajdowała się przy drzwiach siedziby strony skarżącej (zdjęcie zostało dołączone do skargi). Świadczyło to o nieskutecznie doręczonej przesyłce. Fakt ten uniemożliwił stronie skarżącej zapoznanie się z aktami sprawy, zgłoszenie ewentualnych wniosków, uwag bądź zastrzeżeń. Ostatnią przesyłką w sprawie o sygnaturze SA-06.7340.7.6.2021 była przesyłka o numerze [...] nadana w dniu 28 października 2021. Wskazana przesyłka zawierała najprawdopodobniej decyzję o cofnięciu wszystkich trzech zezwoleń: [...], [...] oraz [...] z dnia 18 listopada 2019 r. Strona skarżąca oświadczyła, że przesyłka z 28 października 2021 r., tak samo jak poprzednie, nie została dostarczona. Dokumentacja znajdująca się w UM Krakowa wskazywała, że przesyłkę awizowano, a o tym fakcie poinformowano "na drzwiach ,mieszkania/biura adresata". Siedziba strony skarżącej, na którą zaadresowana była przesyłka, posiadała oddawczą skrzynkę pocztową, która umieszczona była w widocznym miejscu, a dostęp do niej nie był utrudniony i był ogólnodostępny.
Strona skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 44 § 2 k.p.a, przesyłkę należało umieścić w oddawczej skrzynce pocztowej, jeżeli była taka możliwość. Fakt ten uniemożliwił złożenie odwołania się w przewidzianym do tego terminie. Co więcej 7 grudnia 2021 r. do siedziby strony skarżącej przy ul. [...] w K. przyszedł mężczyzna, który powiedział, że jest listonoszem i to on dokonywał błędnych doręczeń tj. w ogóle nie wrzucał awiz do skrzynki, ponieważ uważał, że skoro przy drzwiach znajduje się napis "H.", a spółka nosi nazwę "C. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ" to jest to zupełnie inny adresat i dlatego zaniechał nawet wrzucania awizo do skrzynki znajdującej się przy drzwiach wejściowych do lokalu lub zostawienia jej w drzwiach lokalu albo innym widocznym miejscu. Powoływał się na ustalenia z kierowniczką, nie chciał podać swoich danych osobowych, powtarzał, że nazywa się J. N. i się śmiał. Przypadkowa osoba zrobiła zdjęcie tego człowieka, które strona skarżąca załączyła do skargi. Świadkiem zdarzenia i rozmowy z członkiem zarządu D. K. był adwokat D. J. Wyjaśnienia listonosza wskazywały na fakt, że w ogóle nie zostawiał awizo, a jedynie wpisywał fałszywe informacje, jakoby miało być ono zostawione w drzwiach mieszkania albo w innym widocznym miejscu.
Strona skarżąca podkreśliła, że skrzynka pocztowa była w jej lokalu nieprzerwanie od 2019 r. tj. od początku istnienia lokalu. W takiej sytuacji za datę doręczenia uznać należy dzień, w którym adresat faktycznie otrzymał decyzję lub się z nią zapoznał (wyrok SN z 16 marca 2015 r. I UK 271/14).
Dodatkowo, zdaniem strony skarżącej, Kolegium rozpoznając sprawę uchybiło także własnemu terminowi. Zgodnie bowiem z art. 35: § 3 k.p.a. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej- nie później . niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia, postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym
w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Postępowanie odwoławcze, biorąc pod uwagę wpływ wniosku o przywrócenie terminu dnia 8 grudnia 2021 r., powinno zakończyć się najpóźniej w dniu 8 stycznia 2022 r. Samo postanowienie wydano dopiero dnia 17 stycznia 2022 r., a doręczono je stronie w dniu 11 lutego 2022 r.
Strona skarżąca złożyła przy tym wniosek o rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Podkreśliło ponownie, że strona skarżąca opisując oddawczą skrzynkę pocztową nazwą "H." niezgodnie z nazwą adresata "C.", wpłynęła swoim zachowaniem na bezpieczeństwo obrotu pocztowego, bowiem powyższe oznaczenie mogło wprowadzać w błąd osoby chcące pozostawić korespondencję, w tym awizo, w skrzynce.
Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu przekroczenia miesięcznego terminu na rozpoznanie odwołania, Kolegium wyjaśniało, że przywołany termin miał charakter instrukcyjny, a odwołanie, które wpłynęło w dniu 8 grudnia 2021 r. do Urzędu Miasta Krakowa przekazano pismem z dnia 13 grudnia 2021 r. do Kolegium (wpływ w dniu 15 grudnia 2021 r.), zostało rozpoznane na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Skarga została uwzględniona ponieważ Kolegium bezzasadnie uznało doręczenie decyzji organu I instancji za skuteczne w trybie art. 44 k.p.a. Z tych to powodów Sąd uznał, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania była bezzasadna ponieważ termin na wniesienie odwołania w ogóle nie zaczął swojego biegu w dacie przyjętej przez organ tj. 29 października 2021 r. W rezultacie błędne były ustalenia Kolegium, że doręczenie nastąpiło 12 listopada 2021 r. tj. 14 dni po pierwszym awizowaniu.
Na wstępie Sąd zaznacza, że w aktach administracyjnych (k. 145) znajduje się nieotwarta koperta oznaczona jako "SA-06.7340.7.6.2021 (3x)" przesyłki rejestrowanej o numerze [...] nadanej 28 października 2021. (okrągła pieczęć Urzędu Pocztowego K. [...]). Na umieszczonym na odwrotnej stronie koperty pocztowym druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, brak jest daty i podpisu doręczającego, pomimo że druk ten taką rubrykę zawiera. Na druku zakreślono natomiast pkt 2 "Przesyłki nie doręczono w sposób wskazany w pkt 1, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej" opatrując to zakreślenie pieczęcią datownika "29.10.2021". Przybito również pieczęć podłużną "Adresat nieobecny Awizowani w Agencji Pocztowej [...], ul. [...]". Zakreślono również punkt "na drzwiach mieszkania/biura adresata". W punkcie 3 druku "Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni pozostawiono powtórne zawiadomienie w dniu" umieszczono datownik "08.11.2021".
Z kolei na przedniej stronie koperty, oprócz ww. okrągłej pieczęci z datą 28 października 2021 r., umieszczono podłużne pieczęcie o dacie pierwszego awiza 29.10.2021 r. oraz II awiza – 08.11.2021 r., a także zwrotu przesyłki niepodjętej w terminie – opatrzone okrągłą pieczęcią Urzędu Pocztowego K. [...] z datą 15.11.2021 r. Żadna z pieczęci nie została podpisana lub oparafowana przez pracownika, który te pieczęcie umieszczał.
Brak podpisu doręczyciela oraz paraf pracowników urzędu pocztowego lub agencji pocztowej powoduje, że orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał tego typu doręczenie za bezskuteczne w rozumieniu art. 44 k.p.a.
W zaskarżonym postanowieniu Kolegium przyjęło skuteczność doręczenia stronie skarżącej decyzji przez organ I instancji w oparciu o art. 44 k.p.a., czyli skuteczność tak zwanego doręczenia zastępczego. Jak jednak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 31 stycznia 2018 r., II SA/Go 1081/17 by można było mówić o prawidłowym (skutecznym) doręczeniu zastępczym, dokonanym w trybie art. 44 k.p.a., powinny zostać spełnione wszystkie warunki określone tym przepisem to jest adresat musi być zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i miejscu, gdzie może je odebrać i o terminie odbioru, a zwrotne potwierdzenie odbioru musi być wypełnione czytelnie wraz z podpisem listonosza. Dołączona do zwróconej korespondencji tzw. zwrotka (czyli formularz pocztowego zwrotnego potwierdzenia odbioru) w ogóle nie zawiera podpisu (lub chociażby parafy) listonosza i podobnie, pieczęcie znajdujące się na kopercie o pierwszym (29 października 2021 r.) i drugim terminie (8 listopada 2021 r.) awizowania, również nie są oparafowane. W konsekwencji, zdaniem Sądu brak jest podstaw do stwierdzenia, że decyzja została doręczona prawidłowo (por. wyrok NSA z 17 sierpnia 2011 r., II GSK 794/10; postanowienie NSA z 14 czerwca 2011 r., I OSK 935/11; postanowienie NSA z 9 stycznia 2015 r., II GSK 2893/14, wyrok NSA z 1 marca 2017 r., I OSK 19/16; wszystkie cytowane orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dodatkowo Sąd zaznacza, że podczas ewentualnej konwalidacji braków doręczenia powinno się mieć na uwadze to, że odbywa się ono w sposób, którego warunków nie można odtworzyć w późniejszym postępowaniu. Nawet późniejsze jednoznaczne wykazanie przekazania korespondencji – co w niniejszej sprawie nie miało miejsca − nie powinno być elementem przesądzającym o skuteczności doręczenia w tym trybie. Należy podkreślić, że oświadczenia dotyczące wcześniejszych zachowań doręczyciela mogą być z dużym prawdopodobieństwem obarczone błędem. (por. postanowienie NSA z 13 marca 2014 r., I FSK 120/14 i powołane tamże wyroki NSA: z 11 października 2007 r., I FSK 1371/06 oraz z 11 października 2007 r., I FSK 1374/06)
Jak przy tym wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 27 maja 2021 r., II SA/Sz 156/21 jedną z pierwszych czynności organu przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej winno być zbadanie prawidłowości doręczenia stronie dokumentu, którego doręczenie skutkuje rozpoczęciem biegu terminu. Nieprawidłowe doręczenie pisma procesowego uprawnia bowiem stronę do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Taka sytuacja wystąpiła w przedmiotowej sprawie i zasadnie strona skarżąca złożyła wniosek w trybie art. 58 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 45 k.p.a.: Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do postanowień art. 44 k.p.a.:
§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W zaskarżonym postanowieniu Kolegium akcentowało błędy strony skarżącej w oznaczeniu skrzynki pocztowej i skutki ewentualnego zaniechania w tym zakresie. Co do zasady Kolegium ma rację, że na adresacie ciąży obowiązek prawidłowego oznaczenia skrzynki oddawczej. Tyle tylko, że uwagi te miałyby znaczenie w sytuacji gdyby doręczyciel prawidłowo wypełnił zwrotne potwierdzenie odbioru tzn. przede wszystkim podpisał się na formularzu.
Niezależnie od tego faktu, orzekający w sprawie Sąd podkreśla, że zasadniczo na bramie wejściowej znajdował się wyraźny adres "Z. [...]. lok. [...]", natomiast nie są czytelne (z powodu małej rozdzielczości zdjęć) oznaczenia samej skrzynki pocztowej. Nie wiadomo więc, czy na skrzynce oddawczej umieszczona została nazwa "H" jakby pośrednio wynikało z treści skargi. Nawet gdyby jednak tak było, to w treści druku pocztowego potwierdzenia doręczenia powinna się znaleźć adnotacja doręczyciela, że "Przesyłki nie doręczono, gdyż ...." z zaznaczeniem właściwego kwadratu pkt 4 (np. oznaczenie skrzynki oddawczej niezgodnie z nazwą adresata). W takiej sytuacji dopuszczalne byłoby przyjęcie, że to strona skarżąca ponosiła winę w złym oznaczeniu skrzynki oddawczej i co za tym idzie, nie było zasadne przywracanie jej terminu do wniesienia odwołania.
Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w analogicznej sprawie badania wpływu stopnia zawinienia strony na złe oznaczenie skrzynki odbiorczej: "Na dezaprobatę zasługuje natomiast zachowanie skarżącego, który mając świadomość trudności występujących przy doręczaniu korespondencji na niego adresowanej nie wyznaczył pełnomocnika lub innego adresu do doręczeń. W tym miejscu podkreślić trzeba, że rzeczywiście powyższe działania są uprawnieniem, a nie powinnością strony. Nie można jednakże pominąć faktu, że jedną z przesłanek przywrócenia terminu do podjęcia danej czynności procesowej jest brak winy w tym uchybieniu po stronie wnioskodawcy" (por. postanowienie NSA z 10 kwietnia 2008 r., I FSK 61/08).
Jednakże, co należy ponownie podkreślić, kwestia zawinienia lub braku staranności strony skarżącej w uchybieniu terminu, miałaby znaczenie, gdyby na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdował się podpis doręczyciela potwierdzający fakt awizowania. Skoro takiego podpisu nie było, to dowodu awizowania nie można było uznać za dowód urzędowego doręczenia w rozumieniu art. 17 Prawa pocztowego. Przepis ten stanowi, że potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego..
Okoliczności dotyczące sposobu, w jaki adresat został zawiadomiony o nadejściu przesyłki oraz gdzie i w jakim terminie może ją odebrać, nie mogą bowiem nasuwać wątpliwości i muszą wynikać z materiału dowodowego sprawy, a przede wszystkim z tzw. zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki, gdyż to na nim powinna znajdować się adnotacja doręczyciela o dopełnieniu wszystkich wskazanych przez powołane przepisy warunków pozwalających na stwierdzenie skuteczności doręczenia. W odmiennym przypadku, brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia przesyłki stronie. Przyjęcie fikcji doręczenia pisma rodzi bowiem doniosłe skutki dla stron postępowania administracyjnego i dlatego nie może nasuwać żadnych wątpliwości.
W ponownym postępowaniu organ datę ustali datę doręczenia decyzji o cofnięciu zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych i rozstrzygnie w przedmiocie wniesionych odwołań i ewentualnie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.".
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł jako sumę zwrotu uiszczonego wpisu (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika (480 zł). Zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) został zasądzony wyłącznie w sprawie III SA/Kr 482/22, ponieważ opłata skarbowa została uiszczona jednokrotnie przy pełnomocnictwie udzielonym łącznie do wszystkich spraw. Wysokość wynagrodzenia została ustalona zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).