III SA/Kr 407/19

III SA/Kr 407/19 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2019-07-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący/
Hanna Knysiak-Sudyka /sprawozdawca/
Maria Zawadzka
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
I OSK 3256/19 - Postanowienie NSA z 2020-12-30
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
Art. 57a, art. 134, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 1990
Art. 2, art. 72, art. 74
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 2096
Art. 7, art. 77, art. 80, art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant specjalista Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu skargę oddala
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 1 marca 2019 r. znak [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej A sp. z o.o. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r., nr [...], na mocy której orzeczono o odmowie rejestracji pojazdu marki Toyota [...] o nr VIN: [...], działając na podstawie art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.), § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz.U. poz. 2355 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Zaskarżoną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r., nr [...], orzeczono o odmowie rejestracji pojazdu marki Toyota [...] o nr VIN: [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu 27.06.2018 r. do Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców Urzędu Miasta wpłynął wniosek w sprawie rejestracji jako "używanego" pojazdu marki Toyota [...] o nr VIN: [...], rok produkcji 2014. Do wniosku dołączono: kartę pojazdu seria i numer [...], dowód potwierdzenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 22 zł, fakturę VAT o nr [...] z dnia 21.01.2014 r., fakturę korygującą VAT o nr [...] z dnia 1.04.2014 r., oświadczenie o obowiązkowym zapewnieniu sieci zbierania pojazdów z dnia 1.07.2011 r., potwierdzenie zapłaty akcyzy, pełnomocnictwo, oświadczenie o użytkowaniu pojazdu przez firmę A Sp. z o.o. jako samochód testowy na terenie firmy z dnia 8.02.2018 r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 14.02.2018 r. wraz z załączonym dokumentem identyfikacyjnym pojazdu, świadectwo zgodności WE z dnia 17.01.2014 r., oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów z dnia 11.04.2014 r. oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów z dnia 2.09.2015 r. zawierające zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego z końcowej partii produkcji wydane w drodze decyzji administracyjnej z dnia 1.09.2015 r. (nr decyzji [...]).
Organ I instancji wskazał, że zgodnie z załącznikiem II, tabela l, lit. k rozporządzenia Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6), ostatni termin rejestracji wyżej wymienionego pojazdu, ze względu na określoną w dokumentach homologacyjnych normę emisji spalin (Euro 5), przypadał na dzień 31.08.2015 r. Do tego czasu właściciel nie zarejestrował samochodu. Natomiast dnia 1.09.2015 r. decyzją Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego uzyskał zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji umożliwiające, zgodnie z art. 70o ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestrację w okresie kolejnych 12 miesięcy, tj. do dnia 31.08.2016 r. Pomimo uzyskania niezbędnego dokumentu, we wskazanym terminie również nie doszło do rejestracji samochodu. Biorąc pod uwagę powyższe i mając na względzie obowiązujące przepisy, właściciel pojazdu mógł skutecznie zarejestrować samochód po dacie 31.08.2016 r., jeśli uzyskałby niezbędne dopuszczenie jednostkowe.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 62 Prawa o ruchu drogowym nowy pojazd to pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany. Z dokumentów załączonych do wniosku wynika, że pojazd nie był dotychczas rejestrowany oraz posiada normę emisji spalin Euro 5, która obecnie już nie obowiązuje (aktualnie jest to norma Euro 6). Mimo iż pojazd nie był wcześniej rejestrowany, właściciel wnioskuje o rejestrację wskazanego pojazdu jako używanego bez dołączania ważnego dopuszczenia jednostkowego. Dla uznania przedmiotowego pojazdu za używany nie ma znaczenia fakt, że pojazd ten brał udział w jazdach testowych na terenie firmy zgodnie z dołączonym oświadczeniem.
Organ podniósł, iż dnia 6.07.2018 r. wezwano stronę skarżącą w trybie art. 50 § 1 k.p.a. do złożenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikać, że pojazd jest używany, tj. zgodnie z przepisami był zarejestrowany na stałe w okresie obowiązywania normy emisji spalin Euro 5 lub w terminie, który dla tego pojazdu został wyznaczony w decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego o zezwoleniu na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji z dnia 1.09.2015 r., tj. do dnia 31.08.2016 r.
W odpowiedzi strona skarżąca przesłała pismo, w którym podtrzymała wniosek o rejestrację pojazdu jako używanego. Stanowisko swoje uzasadniła tym, że pojazd został wcześniej zarejestrowany czasowo w celu umożliwienia przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Ponadto pojazd służył do jazd demonstracyjnych zarówno na terenie firmy jak i po drogach publicznych. Dnia 18.07.2018 r. do organu wpłynęło oświadczenie właściciela, w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie rejestracji pojazdu jako używanego. Następnie oświadczył, że zapoznał się z materiałem postępowania, nie składa dodatkowych wyjaśnień, dokumentów i wniosków oraz wnosi o wydanie decyzji o rejestracji pojazdu jako używanego.
Mając na uwadze powyższe organ I instancji stwierdził, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala uznać pojazdu za używany. Rejestracja czasowa w celu umożliwienia przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy nie jest tożsama z rejestracją stałą pojazdu. Rejestracja czasowa z art. 74 ust. 2 pkt 2c ustawy służy wyłącznie do przejazdu na badanie techniczne lub naprawy pojazdu. W związku z tym, że nigdy nie została wydana decyzja o rejestracji pojazdu zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie jest możliwe uznanie, że pojazd był kiedykolwiek zarejestrowany.
Organ I instancji podniósł następnie, iż z dokumentów przedłożonych wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu wynika jednoznacznie, że pojazd nie był nigdy zarejestrowany na stałe. Brak jest bowiem dowodu rejestracyjnego, którego wydanie stanowi nieodłączny element każdej decyzji o rejestracji pojazdu, zgodnie z art. 73 Prawo o ruchu drogowym.
Stanowisko, jakie zajął organ w niniejszej sprawie, zostało potwierdzone przez Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r., będącym odpowiedzią na zapytanie (pismo do Ministerstwa z dnia 4 kwietnia 2018 r.), w którym stwierdzono, iż: "Potraktowanie jako używanego pojazdu wcześniej niezarejestrowanego, dla którego zarówno świadectwo zgodności, jak i zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji utraciły ważność, zdaniem DTD stanowiłby naruszenie zasad ww. ustawy implementującej postanowienia Dyrektywy 2007/46/WE PEiR z dnia 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów i rozporządzenia Komisji (UE) Nrl83/2011.".
Podsumowując, organ I instancji wskazał, iż skoro pojazd nie był nigdy zarejestrowany, a termin, w którym wnioskodawca mógł tego dokonać, upłynął z powodu utraty ważności zarówno świadectwa zgodności WE, jak i zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji, to tym bardziej nie ma możliwości jego rejestracji w obecnym stanie faktycznym i prawnym.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła strona skarżąca A spółka z o.o. w K, wnosząc o uchylenie jej w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez dokonanie rejestracji pojazdu, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:
- art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania uczestników do organów władzy publicznej, poprzez interpretację przepisów w sposób zawężający, a jednocześnie sprzeczny z interesem strony skarżącej, rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść strony;
- art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego i brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym brak przeprowadzenia oględzin w przedmiocie stwierdzenia, czy pojazd jest pojazdem "fabrycznie nowym", w sytuacji gdy pojazd był użytkowany, zwłaszcza w okresie czasowej rejestracji pojazdu (tzw. pozwolenie czasowe). Naruszenie przepisów postępowania nastąpiło również poprzez brak wyjaśnienia, w jaki sposób dokonanie rejestracji pojazdu miałoby naruszać postanowienia Dyrektywy 2007/46/WE w sytuacji, gdy dyrektywa ta dotyczy wyłącznie pojazdów fabrycznie nowych, pominięcie faktu, że pojazd był użytkowany w okresie czasowej rejestracji na drogach publicznych oraz w innych okresach na terenach spółki, przez co utracił przymiot pojazdu "fabrycznie nowego" oraz poprzez pominięcie faktu, że pojazd był zarejestrowany, a tym samym nie mógł być pojazdem nowym.
Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie prawa materialnego, a to art. 2 pkt 62 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię pojęcia "pojazd nowy", a w szczególności pominięcie, że definicja pojazdu nowego obejmuje dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, a tym samym nie może być uznany za pojazd nowy pojazd, który nie jest pojazdem "fabrycznie" nowym, a nadto nie może być za taki uznany pojazd, który był zarejestrowany czasowo, art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy poprzez wymaganie do rejestracji pojazdu używanego dokumentów, które przedkłada się do rejestracji pojazdu nowego, a także art. 2 pkt 62 w zw. z art. 74 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pojazd, który jest zarejestrowany czasowo jest pojazdem nowym, w sytuacji gdy ustawa nie ogranicza definicji legalnej "nowego pojazdu" tylko do pojazdów zarejestrowanych "na stałe" i nie wyłącza pojazdów zarejestrowanych czasowo na podstawie art. 74 tej ustawy.
Strona skarżąca wskazała również na błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że zgłoszony we wniosku o rejestrację pojazd jest pojazdem nowym, w sytuacji gdy pojazd nie był fabrycznie nowy, a przede wszystkim był użytkowany, ubezpieczony i dopuszczony do ruchu drogowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało treść art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ podniósł, że powyższe regulacje ustawy precyzują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych.
W opinii organu odwoławczego zaskarżona decyzja organu I instancji jest prawidłowa. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, który był wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy, organ zasadnie odmówił rejestracji przedmiotowego pojazdu.
W pierwszej kolejności organ wskazał, iż w dniu 27.06.2018 r. do Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców Urzędu Miasta wpłynął wniosek A Sp. z o.o. o rejestrację pojazdu Toyota [...] o nr VIN: [...], rok produkcji 2014. Wraz z wnioskiem przedłożono: kartę pojazdu seria i numer [...], dowód potwierdzenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 22 zł, fakturę VAT o nr [...] z dnia 21.01.2014 r., fakturę korygującą VAT o nr [...] z dnia 1 kwietnia 2014 r., oświadczenie o obowiązkowym zapewnieniu sieci zbierania pojazdów z dnia 1.07.2011 r., potwierdzenie zapłaty akcyzy, pełnomocnictwo, oświadczenie o użytkowaniu pojazdu przez firmę A Sp. z o.o. jako samochód testowy na terenie firmy z dnia 8.02.2018 r., zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 14.02.2018 r., dokument identyfikacyjny pojazdu, świadectwo zgodności WE z dnia 17.01.2014 r., oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów z dnia 11.04.2014 r. oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów z dnia 2 września 2014 r. zawierające oświadczenie o udzielonym zezwoleniu na dopuszczenie do ruchu drogowego z końcowej partii produkcji wydane w drodze decyzji administracyjnej z dnia 1.09.2015 r. (nr decyzji [...]).
W rozpatrywanej sprawie organ I instancji podniósł, że rejestracja pojazdu nie może nastąpić ze względu na to, iż - co wynika ze Świadectwa Zgodności WE dołączonego do wniosku - poziom emisji spalin określony jest normą Euro 5. Tymczasem według rozporządzenia Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6) (zał. nr II, tabela l, lit. k) nowe pojazdy, które miały określoną w dokumentach homologacyjnych normę emisji spalin oznaczoną Euro 5, mogły być rejestrowane do dnia 31 sierpnia 2015 r. W rozpatrywanej sprawie, ze względu na to, iż - jak wynika z akt sprawy - na mocy decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia 1 września 2015 r. wydanej na podstawie art. 70o ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym uzyskano zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji umożliwiające rejestrację w okresie kolejnych 12 miesięcy, rejestracja była możliwa następnie do dnia 31 sierpnia 2016 r. W terminach tych pojazdu nie zarejestrowano. Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż w takiej sytuacji rejestracja pojazdu nie może nastąpić.
Jak wynika z powołanego wyżej art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy, rejestracja może nastąpić również na mocy dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła jednak dokumentów pozwalających na uznanie, iż zostało spełnione powyższe wymaganie - pomimo wezwania go pismem z dnia 6 lipca 2018 r. Tym samym odmowę rejestracji pojazdu należało uznać za zgodną z obowiązującymi przepisami.
Stanowisko organu I instancji i organu odwoławczego potwierdza opinia Departamentu Transportu Drogowego Ministerstwa Infrastruktury z 26 kwietnia 2018 r., nr [...]. Nie wiąże ona wprawdzie organów w rozpatrywanej sprawie, niemniej jednak warto odnotować, iż stwierdzono w niej, że potraktowanie jako używanego pojazdu wcześniej niezarejestrowanego, dla którego zarówno świadectwo zgodności, jak i zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji utraciły ważność, stanowiłoby naruszenie zasad ustawy Prawo o ruchu drogowym implementującej postanowienia Dyrektywy 2007/46/WE PEiR z 5 września 2007 r. ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów i rozporządzenia Komisji (UE) Nr 183/2011. W opinii wskazano także, iż wymienione przepisy jako rozwiązania alternatywne dopuszczają procedury zwolnienia z końcowej partii produkcji, wyłączenia określonych pojazdów z wymagań homologacji typu albo procedurę dopuszczenia jednostkowego pojazdu. Innych procedur europejskie przepisy homologacyjne nie przewidują i nie mogą tego przewidywać przepisy polskie. Ponadto dodano, iż odpowiedzialność za właściwe wprowadzenie do obrotu pojazdu spoczywa na producencie pojazdu i nie istnieją przeszkody, aby pojazd był zarejestrowany w odpowiednim czasie ważności świadectwa zgodności lub zezwolenia na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji.
Organ odwoławczy podniósł, że zasadnie organ I instancji uznał, że materiał dowodowy w sprawie nakazuje przyjąć, iż będący przedmiotem rejestracji pojazd jest pojazdem nowym w rozumieniu art. 2 pkt 62 ustawy (zgodnie z którym "nowy pojazd" oznacza pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany), a zatem obowiązują go wymagania co do wyżej wskazanego terminu rejestracji.
Organ odwoławczy wskazał, iż podziela stanowisko organu I instancji, iż przez "zarejestrowanie" pojazdu, o którym mowa w tym przepisie, należy rozumieć zarejestrowanie pojazdu na stałe, gdyż pojęcie braku "zarejestrowania" pojazdu odnosić należy odnosić do jego rejestracji na podstawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, jako aktu, na podstawie którego następuje dopuszczenie pojazdu do ruchu na drogach publicznych. Istotnie ustawa nie wyłącza wprost w omawianym przepisie innych niż "stała" sposobów rejestracji pojazdu, niemniej jednak zwrócić uwagę należy, iż samo pojęcie "stałej rejestracji" również nie funkcjonuje w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Ustawa wskazuje bowiem jedynie w art. 72 na rejestrację jako taką, natomiast w art. 74 wskazuje na rejestrację czasową. Natomiast pojęcie "rejestracji stałej" funkcjonuje w praktyce w orzecznictwie sądowym, dla odróżnienia definitywnej rejestracji pojazdu od czasowej rejestracji i zaakcentowania "stałych" skutków prawnych takiej rejestracji. W związku z tym, mając na uwadze zastosowanie w art. 2 pkt 62 ustawy jedynie wyrażenia "zarejestrowanie", można podnosić również, iż brak wskazania w tym przepisie również na rejestrację czasową powoduje, że pozostaje ona poza zakresem tego przepisu.
Przedmiotowy pojazd został w dniu 8 lutego 2018 r. zarejestrowany czasowo na wniosek strony skarżącej na podstawie art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy, zgodnie z którym na wniosek właściciela pojazdu dokonuje się czasowej rejestracji w celu umożliwienia przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. Organ odwoławczy wskazał, iż z zebranej dokumentacji wynika, iż przedmiotowy pojazd nie był rejestrowany czasowo z urzędu. Wprawdzie w aktach sprawy znajduje się, oprócz wniosku z dnia 27 czerwca 2018 r. o rejestrację stałą przedmiotowego pojazdu, również wniosek A sp. z o.o. z dnia 19 lutego 2018 r. (data wpływu do UM - 20 lutego 2018 r.) o rejestrację stałą przedmiotowego pojazdu. Organ I instancji wyjaśnił w odpowiedzi na wezwanie Kolegium, iż wniosek ten został wycofany 15 maja 2018 r. i tym samym w oparciu o niego nie były wydawane żadne rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym nie można w opinii organu odwoławczego stwierdzić, iż pojazd był zarejestrowany w rozumieniu art. 2 pkt 62 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Odnosząc się natomiast do przesłanki "pojazdu fabrycznie nowego", w opinii organu odwoławczego stanowisko organu I instancji także i w tym zakresie jest prawidłowe. Wprawdzie organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił, jakie okoliczności wziął pod uwagę w tym przypadku, niemniej jednak Kolegium jest zdania, iż bardzo niski przebieg pomimo upływu 4 lat (268 km według oświadczenia z dnia 8 lutego 2018 r.), brak jazdy po drogach publicznych (z wyjątkiem przejazdu do badania technicznego), brak informacji o uszkodzeniach, czy wymaganych naprawach, użytkowanie w ograniczonym zakresie jedynie przez dilera dla celów demonstracyjnych / testowych - a zatem ogólny stan pojazdu - świadczy o spełnieniu przesłanki "pojazdu fabrycznie nowego".
Mając na uwadze natomiast powołaną przez stronę skarżącą opinię Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 lipca 2013 r., niezależnie od tego, iż nie jest ona wiążąca dla organów administracji w toku postępowania administracyjnego, nie można uznać, iż dotyczy ona tej samej sytuacji, jaka zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Wynika z niej bowiem, iż za pojazd nowy nie można uznać pojazdu, który przed sprowadzeniem na terytorium RP był używany w innym kraju. Jednocześnie opinia kładzie słusznie nacisk na konieczność spełnienia łącznie dwóch przesłanek z definicji "nowego pojazdu": pojazd musi być fabrycznie nowy oraz nie być wcześniej zarejestrowany. Zatem skoro pojazd był sprowadzony jako używany, a nie fabrycznie nowy, to nie można uznać, iż jest pojazdem nowym.
Na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę wniosła strona skarżąca A Spółka z o.o. w K.
Strona skarżąca zarzuciła:
- naruszenie przepisów postępowania, a to:
art. 8 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę zaufania uczestników do organów władzy publicznej, a to poprzez interpretację przepisów w sposób zawężający, a jednocześnie sprzeczny z interesem wnioskodawczyni i rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść strony,
art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a., poprzez:
brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym poprzez brak przeprowadzenia oględzin w przedmiocie stwierdzenia, czy pojazd jest pojazdem "fabrycznie nowym", w sytuacji gdy pojazd był użytkowany zwłaszcza w okresie czasowej rejestracji pojazdu (tzw. pozwolenie czasowe) i jedynie arbitralne stwierdzenie, że skoro przebieg pojazdu to 268 km, co oznacza, że pojazd nie może być uznany za fabrycznie nowy,
pominięcie faktu, że pojazd był użytkowany w okresie czasowej rejestracji również na drogach publicznych (nie tylko na terenie salonu), przez co m.in. utracił przymiot pojazdu "fabrycznie nowego" i jako taki nie może być zbywany,
c) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, w sytuacji gdy na skutek uchybień wskazanych w odwołaniu winna zostać uchylona,
- naruszenie prawa materialnego, a to:
art. 2 pkt 62 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędną wykładnię pojęcia "pojazd nowy", a w szczególności pominięcie, że definicja pojazdu nowego obejmuje dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, a tym samym nie może być uznany za pojazd nowy pojazd, który nie jest pojazdem "fabrycznie" nowym, a nadto nie może być za taki uznany pojazd, który był zarejestrowany czasowo,
art. 72 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez wymaganie do rejestracji pojazdu używanego dokumentów, które przedkłada się do rejestracji pojazdu nowego,
d) art. 2 pkt 62 w zw. z art. 74 Prawa o ruchu drogowym poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że pojazd, który jest zarejestrowany czasowo, jest pojazdem
nowym, w sytuacji gdy ustawa nie ogranicza definicji legalnej "nowego pojazdu" tylko do pojazdów zarejestrowanych "na stałe" i nie wyłącza pojazdów zarejestrowanych czasowo na podstawie art. 74 tej ustawy,
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że zgłoszony we wniosku o rejestrację pojazd jest pojazdem nowym, w sytuacji gdy pojazd nie był fabrycznie nowy, a przede wszystkim: był użytkowany, ubezpieczony, dopuszczony do ruchu drogowego.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W ocenie strony skarżącej nie sposób jednocześnie zgodzić się, aby pojazd z przebiegiem 268 km był pojazdem nowym. Wbrew twierdzeniom decyzji pojazd poruszał się po drogach publicznych w ramach jazd demonstracyjnych. Nadto wbrew stanowisku Kolegium o używaniu pojazdu nie mogą przesądzać uszkodzenia, naprawy - pojazd może i przez 10 lat być używanym i nie przechodzić napraw, a nie oznacza to, że 10 lat pojazd pozostaje pojazdem "fabrycznie nowym". Fakt używania pojazdu, noszenie znamion użytkowania, nawet jeżeli było to kilkaset kilometrów świadczy o tym, że pojazd przestaje być pojazdem fabrycznie nowym.
Zdaniem strony skarżącej organ l instancji winien wyczerpać wszelkie środki dowodowe w tym zakresie, nie wyłączając nawet przeprowadzenia oględzin przedmiotowego pojazdu, a skoro tego nie poczynił, decyzja organu l instancji winna zostać uchylona. Powyższe uchybienie powoduje, że doszło do naruszenia innych - wymienionych w zarzutach odwołania i w konsekwencji niniejszej skargi - przepisów ustawy, a to głównie w zakresie domagania się przedstawienia dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdu nowego, w sytuacji gdy pojazd był używany.
W ocenie strony skarżącej przesłanka "braku zarejestrowania pojazdu" nie ogranicza rejestracji wyłącznie do rejestracji "stałej", wyłączając rejestrację czasową (co wydaje się logiczne mając na uwadze fakt, że w okresie rejestracji czasowej pojazd może być również użytkowany).
Strona skarżąca podkreśliła, że żaden przepis ustawowy (ani dyrektywy) nie ogranicza pojęcia pojazdu używanego wyłącznie do pojazdów, które były zarejestrowane i to tym bardziej zarejestrowane "na stałe", a tym samym interpretacja nie może być zawężająca. W związku z powyższym wszelkie ewentualne wątpliwości organu co do treści przepisów winny być rozstrzygane na korzyść obywatela, a to w myśl zasady wykładni w sposób sprzyjający pogłębianiu zaufania obywateli do Państwa. Wskazać należy, że odmowa rejestracji jako pojazdu używanego i pojazdu nowego powoduje, że pojazd nie może być używany, a w związku z tym obywatel narażony jest na wymierną szkodę (albowiem pojazd może jedynie trzymać "w garażu").
W ocenie skarżącej wbrew stanowisku Kolegium załączona do odwołania informacja Ministerstwa Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 18.07.2013 r. które dokonało wykładni pojęcia "nowego pojazdu", ma odniesienie w niniejszej sprawie. Wykładnia została dokonana w związku z wejściem w życie tej definicji legalnej, a to wykładni, która przedstawia rozumienie przepisu w taki właśnie sposób jak przedstawia skarżąca. Nie sposób uznać za nowy pojazdu - nawet jeżeli nie był zarejestrowany - w sytuacji gdy nie jest to pojazd fabrycznie nowy, a był wcześniej użytkowany. Ministerstwo dokładnie przedstawia, że wymagane jest łączne spełnienie dwóch przesłanek, a przesłanka pojazdu "fabrycznie nowego" winna być dokonywana w oparciu o stan faktyczny (organy obu instancji nawet pojazdu nie widziały). O użytkowaniu pojazdu i braku przymiotu nowego w świetle powołanej wykładni świadczy stan pojazdu, fakt zarejestrowania pojazdu i jego ubezpieczenia.
Zdaniem strony skarżącej organ niewłaściwe znaczenie przydaje faktowi cofnięcia wniosku o rejestrację pojazdu jako pojazdu nowego - okoliczność ta wynika właśnie z faktu, że wnioskodawca stwierdzając kolokwialnie "nie brnął" dalej w rejestrację pojazdu nowego, skoro pojazd był pojazdem używanym. Zamiast zatem się odwoływać zgodnie z faktycznym stanem pojazdu złożył wniosek o rejestrację pojazdu jako używanego.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Dokonując pod takim kątem oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż w dniu 27 czerwca 2018 r. roku A sp. z o.o. złożyła wniosek o rejestrację pojazdu marki Toyota [...] o nr VIN: [...].
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy pojazd w chwili złożenia wniosku był pojazdem "nowym" czy też "używanym", a co za tym idzie,, jakie dokumenty powinna strona skarżąca przedstawić w postępowaniu o rejestrację pojazdu.
Kwestie rejestracji pojazdu regulują przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm.). Warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu zostały wskazane w przepisach rozdziału 2 powyższej ustawy, a art. 72 wskazuje, na podstawie jakich dokumentów dokonuje się rejestracji pojazdu. Zgodnie z regulacjami rozdziału 2 ustawy można dokonać stałej lub czasowej rejestracji pojazdu.
Brak jest natomiast – w oparciu o obowiązujące, wskazane wyżej regulacje prawne – do twierdzenia, iż rejestracja pojazdu jako "nowego" lub jako "używanego" tworzą dwie odmienne sprawy administracyjne. Zdaniem sądu stan faktyczny, jakim jest istnienie niezarejestrowanego pojazdu, tworzy potencjalną sprawę o jego rejestrację, niezależnie od tego, czy pojazd finalnie zostanie zarejestrowany jako nowy czy używany. Rolą organu w postępowaniu w sprawie rejestracji pojazdu jest ustalenie, czy pojazd powinien być zarejestrowany jako nowy, czy jako używany i w związku z tym zgromadzenie w postępowaniu (zażądanie przedstawienia przez wnioskodawcę) stosownych dokumentów związanych z rejestracją pojazdu. W postępowaniu administracyjnym organy przeprowadziły postępowanie w celu ustalenia, czy pojazd jest pojazdem nowym czy używanym i w ocenie Sądu wyciągnęły trafne wnioski ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Decyzja w sprawie rejestracji wydawana jest w stosunku do konkretnego pojazdu. Przepis art. 72 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym zawiera ogólną normę odnoszącą się do każdej rejestracji. W ustawie - Prawo o ruchu drogowym ustawodawca nie dokonał rozróżnienia pomiędzy rejestracją pojazdu nowego i rejestracją pojazdu używanego. Ustawa zawiera jedynie wykaz dokumentów, jakie należy dołączyć do wniosku o rejestrację w przypadku, gdy pojazd był wcześniej zarejestrowany. Ustawodawca posłużył się jedynie terminem "rejestracja pojazdu", który odnosi się zarówno do czynności związanych z pierwszą rejestracją pojazdu, jak również do czynności związanych z przerejestrowaniem pojazdu wcześniej już zarejestrowanego.
Zgodnie z art. 2 pkt 62 ustawy Prawo o ruchu drogowym nowy pojazd to pojazd fabrycznie nowy, który nie był zarejestrowany. Rejestracja pojazdu pozbawia go cechy pojazdu fabrycznie nowego. Innymi słowy poprzez "stałą" rejestrację pojazd fabrycznie nowy traci w rozumieniu ustawy cechę nowości i po raz kolejny może być zarejestrowany tylko jako pojazd używany, niezależnie od tego, czy był faktycznie używany. Nie pozbawia pojazdu cechy "fabrycznej nowości" w ocenie Sądu rejestracja czasowa. Zgodnie bowiem z art. 74 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym czasowej rejestracji pojazdu dokonuje, w przypadkach określonych w ust. 2, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu, wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.
2. Czasowej rejestracji dokonuje się:
1) z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu;
2) na wniosek właściciela pojazdu - w celu umożliwienia:
a) wywozu pojazdu za granicę,
b) przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
c) przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy;
3) na wniosek jednostki uprawnionej lub jednostki badawczej producenta pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części - w celu umożliwienia odpowiednich badań;
2a. Czasowej rejestracji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, można dokonać pomimo braku dołączonych do wniosku o rejestrację dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6 i 6a. Dokumenty te powinny zostać złożone przed wydaniem dowodu rejestracyjnego.
2b. Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje się warunkowo, jeżeli właściciel pojazdu złoży oświadczenie, że w okresie od tej rejestracji do wydania dowodu rejestracyjnego nie nastąpi zmiana w zakresie własności pojazdu.
3. Czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 4. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, rejestracji dokonuje się na okres wynikający z wniosku, nie dłuższy jednak niż 6 miesięcy.
5. Po upływie terminu czasowej rejestracji pozwolenie czasowe i tablice rejestracyjne zwraca się do organu, który je wydał, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a.
Rejestracja czasowa jest dokonywana w ściśle określonym ustawowo celu i na czas określony, nie dłuższy niż 6 miesięcy. Dokonanie zatem przez stronę skarżącą rejestracji czasowej pojazdu nie pozbawiło go cechy pojazdu "fabrycznie nowego". Nie pozbawiło go tej cechy również faktyczne jego użytkowanie – na marginesie należy zaznaczyć, że czasowa rejestracja nie upoważnia do prowadzenia próbnych jazd, w tym szczególnie po drogach publicznych. Nie było zatem potrzeby prowadzenia dowodów na okoliczność stanu technicznego pojazdu, gdyż pod względem prawnym musiał on być przez organy traktowany jako pojazd nowy – z uwagi na brak wcześniejszej "stałej" rejestracji.
Organy prawidłowo zakwalifikowały zatem pojazd, o którym była mowa we wniosku o rejestrację, jako pojazd "nowy".
Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji dokonuje się na podstawie:
1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5;
2) karty pojazdu, jeżeli była wydana;
3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane;
4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego;
5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany;
6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy;
1b. W przypadku nabycia od wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, samochodu osobowego lub pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6a, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenie stwierdzające zwolnienie od akcyzy pojazdu elektrycznego albo pojazdu napędzanego wodorem może być zastąpione oświadczeniem wyspecjalizowanego salonu sprzedaży, że posiada odpowiednio oryginał lub kopię dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od tego samochodu osobowego lub pojazdu albo oryginał lub kopię zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy pojazdu elektrycznego albo pojazdu napędzanego wodorem.
2. Wymagania ust. 1 nie dotyczą:
1) pojazdu, który był już zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 3;
2) pojazdu zakupionego po przepadku na rzecz Skarbu Państwa lub na rzecz jednostki samorządu terytorialnego - w zakresie ust. 1 pkt 2 i 5;
3) pojazdu zakupionego od Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Krajowej Administracji Skarbowej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 5;
5) pojazdu wycofanego czasowo z ruchu - w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego wymaga się przedstawienia decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu;
7) pojazdu wyrejestrowanego, o którym mowa w art. 79 ust. 4 pkt 3 - w przypadku powtórnej rejestracji - w zakresie ust. 1 pkt 5;
8) pojazdu, o którym mowa w art. 81 ust. 4 pkt 3 lit. a - w zakresie ust. 1 pkt 4.
3a. Świadectwo zgodności WE lub świadectwo zgodności traci ważność po upływie terminu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 70zm ust. 1 pkt 10 i nie może być uznane za dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
Sąd podziela stanowisko organów, że rejestracja pojazdu nie mogła nastąpić ze względu na to, iż - co wynika ze Świadectwa Zgodności WE dołączonego do wniosku - poziom emisji spalin określony jest normą Euro 5. Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 459/2012 z dnia 29 maja 2012 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6) (zał. nr II, tabela l, lit. k) nowe pojazdy, które miały określoną w dokumentach homologacyjnych normę emisji spalin oznaczoną Euro 5, mogły być rejestrowane do dnia 31 sierpnia 2015 r. W rozpatrywanej sprawie, ze względu na to, iż - jak wynika z akt sprawy - na mocy decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia 1 września 2015 r. wydanej na podstawie art. 70o ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym uzyskano zezwolenie na dopuszczenie do ruchu drogowego pojazdu z końcowej partii produkcji umożliwiające rejestrację w okresie kolejnych 12 miesięcy, rejestracja była możliwa do dnia 31 sierpnia 2016 r. W terminach tych pojazdu nie zarejestrowano. Zdaniem Sądu po upływie powyższych terminów rejestracja pojazdu nie może nastąpić, o czym trafnie orzekły organy administracji.
Jak wynika z art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy, rejestracja może nastąpić również na mocy dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie przedłożyła jednak dokumentów pozwalających na uznanie, iż zostało spełnione powyższe wymaganie - pomimo wezwania jej o to przez organ pismem z dnia 6 lipca 2018 r.
Zdaniem Sądu, ustalenia stanowiące podstawę wydanych rozstrzygnięć przeprowadzone zostały w oparciu o prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego, a zatem zgodnie z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. Podniesione w skardze zarzuty są bezzasadne a rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd nie dopatrzył się również naruszenia innych przepisów prawa procesowego i prawa materialnego.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.