III SA/Kr 400/25

III SA/Kr 400/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jakub Makuch
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący/
Magdalena Gawlikowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 737
Art. 66 ust. 1  pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j.)
Sentencja
Dnia 15 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie Sędzia WSA Jakub Makuch Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2025 roku sprawy ze skargi A. D. na uchwałę Zarządu Powiatu Suskiego z dnia 14 listopada 2024 r., nr 95.2024 w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. zasądza od Zarządu Powiatu Suskiego na rzecz skarżącej A. D. 797 (słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
A. D. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr 955.2024 Zarządu Powiatu Suskiego z 14 listopada 2024 r. o odwołaniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S., w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U.2024.737), bez wypowiedzenia.
Wydanie tej uchwały poprzedziła pozytywna opinia kuratora oświaty z 4 listopada 2024 r.
W uzasadnieniu uchwały, jako podstawy do wydania zaskarżonego aktu, organ wskazał szereg okoliczności.
1/napływające zgłoszenia i skargi w zakresie złych relacji pracowniczych w placówce, a także wykazane w kontroli nieprawidłowości związane z wykonywaniem obowiązków pracodawcy w kierowanym przez skarżącą Zespole Szkół. Wymieniono tu:
1/ skargę nauczycieli z 19 marca 2024 r.;
2/ zawiadomienie rodziców klasy 3H/F z 29.05.2024 r.;
3/ zawiadomienie uczniów klasy 3 HF z 6.06.2024 r.;
4/ skargę złożoną przez Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w S. z 2.09.2024 r.;
5/ skargę złożoną przez Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w S. przekazana przez Małopolskiego Kuratora Oświaty z 6.09.2024 r.;
6/ pismo rodziców uczniów klasy 4HF z 10.09.2024 r. w sprawie wniosku o odwołanie dyrektora ZS [...] w S.
Wskazano, że w skardze nauczycieli z 16 kwietnia 2024 r. zarzucono m.in.: brak regulaminu rady pedagogicznej, brak możliwości wypowiadania się przez nauczycieli podczas zebrań, brak rocznego harmonogramu konferencji, kwestie podpisywania przez nauczycieli protokołów rady pedagogicznej, procedura karania uczniów, ocenianie uczniów klas maturalnych, wyznaczanie nauczycieli do opieki w trakcie wycieczek, kwestia pozostawiania uczniów na lekcjach bez opieki, niewłaściwe odnoszenie się do nauczycieli, wywołujące u nich poczucie wyśmiewania, krytykowania, a nawet upokarzania. Jak podano, zarzuty zawarte w skardze nauczycieli zostały powielone w zawiadomieniach skierowanych do organu przez rodziców i uczniów jednej z klas, w związku z odejściem z pracy wychowawcy tej klasy.
W trakcie kontroli stwierdzono nieprawidłowości związane z brakiem pisemnych zgód u większości nauczycieli na realizację godzin ponadwymiarowych w wymiarze powyżej 1,25 etatu oraz niezgodności w zakresie przydzielania dodatków motywacyjnych z obowiązującą uchwałą Rady Powiatu Suskiego z dnia 21 czerwca 2018 r. dotyczącą min. sposobu określania wysokości i warunków przyznawania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw. Pomimo sformułowania zaleceń pokontrolnych w ww. zakresie, system monitorowania zgód na realizację godzin ponadwymiarowych nie został w pełni wdrożony,
Organ wskazał na nasilające się problemy w zakresie polityki kadrowej w szkole, złe relacje pracownicze polegające na niewłaściwym odnoszeniu się do nauczycieli, podejrzenia dyskryminacji ze względu na przynależność związkową, a także zastraszania i stosowania mobbingu wobec nauczycieli.
Dalej wskazano, że 31 października 2024 r. wpłynęła do Starostwa Powiatowego uchwała nr 37/2024 Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół [...] z dnia 30 października 2024 r. w sprawie wniosku o odwołanie skarżącej ze stanowiska dyrektora. W uzasadnieniu uchwały powołano się na zdarzenia i zaniechania polegające na niedopełnieniu przez dyrektora obowiązków i naruszenia uprawnień przewidzianych przepisami prawa, działania destabilizujące realizację funkcji dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej szkoły, a także podejmowane przez skarżącą działań godzących w interes szkoły i stanowiących przez to zagrożenie interesu publicznego jakim jest prawidłowo funkcjonująca placówka oświatowa i bezpieczne warunki kształcenia i wychowania uczniów. Wymieniono tam m.in. następujące sytuacje i zdarzenia:
a/ podczas kadencji skarżącej na stanowisku dyrektora z Zespołu Szkół odeszło ponad 40 doświadczonych i szanowanych nauczycieli, a to rzutuje na poczucie bezpieczeństwa uczniów i jakość kształcenia,
b/ nieprawidłowości dotyczące dodatków motywacyjnych,
c/ umieszczenie monitoringu w pokoju nauczycielskim,
d/ brak poszanowania godności nauczycieli i innych pracowników szkoły,
e/ brak zapewnienia zastępstw umożliwiających realizację podstawy programowe podczas dłuższych absencji nauczycieli,
f/ łamanie regulaminu rady pedagogicznej w zakresie dbałości o godność członków Rady Pedagogicznej oraz w zakresie usprawiedliwiania nieobecności na radzie.
Następnie wskazano na dwukrotny zarzut dotyczący kwestii bezpieczeństwa uczniów, tzn. wzywanie nauczycieli przez skarżącą do swojego gabinetu w trakcie trwania lekcji bez wyznaczenia zastępstwa. Podniesiono, że kontrola zaleceń pokontrolnych potwierdziła nieprawidłowości w organizacji opieki nad uczniami podczas nieobecności nauczyciela spowodowanej wezwaniem do dyrektora. Wskazano na trzy przypadki uchybienia w zakresie zapewnienia nadzoru nad uczniami: pierwsze gdy opiekę nad uczniami powierzono sekretarce szkoły, która nie posiadała uprawnień pedagogicznych, a jednocześnie nie wystąpiły nadzwyczajne okoliczności uzasadniające takie działanie; drugie gdy uczniowie pozostali bez nadzoru dorosłej osoby przez cały czas nieobecności nauczyciela i trzecie gdy nadzór nad klasą przejął nauczyciel matematyki, który formalnie zakończył już swoje obowiązki.
Kolejnym argumentem organu na poparcie zasadności podjętej uchwały była malejąca z roku na rok liczby uczniów - kandydatów do klas I w kierowanym przez skarżącą Zespole Szkół. Zdaniem organu, istnieje uzasadniona obawa, że na malejący nabór ma wpływ atmosfera i reputacja szkoły, za którą odpowiedzialność ponosi w dużym stopniu skarżąca. Malejący nabór, który, jak stwierdził organ, prawdopodobnie w dużym stopniu jest wynikową działań skarżącej, jest dowodem na destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym jednostki oświatowej kierowanej przez skarżącą.
Następnie wskazano na fakt stwierdzenia 30 sierpnia 2024 r., w protokole kontroli bezpiecznych i higienicznych warunków korzystania z obiektów należących do Zespołu Szkół, że na terenie szkoły występują nieprawidłowości, które "mogą zagrażać bezpieczeństwu osób przebywających na terenie szkoły". Stwierdzono, że co prawda skarżąca poinformowała, że nieprawidłowości zostały usunięte lub też odpowiednio zabezpieczone, niemniej jednak w protokole z przeglądu sporządzonym przez komisję działającą na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach w dniu 28 sierpnia 2024 r. były one nadal zawarte.
W dalszej części uzasadnienia uchwały wskazano na wynikający z sygnałów rodziców (10.09.2024 r.) lekceważący stosunek skarżącej zarówno do organu prowadzącego jak i organu nadzoru pedagogicznego wyrażony w słowach skierowanych do rodziców: "złożyli państwo skargi do kuratorium i co z tego wynika ? Nic proszę państwa. Złożyliście skargi do Starostwa Powiatowego, była rada i głosowanie - i cóż z tego wynika? Nic proszę Państwa".
Jak podano, również rodzice poczuli się na zebraniu zlekceważeni i zbulwersowani obwinianiem ich o malejący nabór do pierwszych klas. Zwróciła się do zebranych słowami “(...) że ją niesłusznie oskarżyliśmy, nie dając jej szansy na wypowiedź, obronę, a na to są też stosowne paragrafy, jeżeli się kogoś niesłusznie oskarża".
Organ przywołał też fakt, że uczniowie zdecydowali się wystąpić w obronie swojego wychowawcy i szkoły w oficjalnym piśmie. Z tego wywiódł, że podstawowe funkcje szkoły: dydaktyczna, wychowawcza i opiekuńcza są zagrożone.
Dalej podano, że konflikt rozszerzył się też na płaszczyznę skarżąca - Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w S. Między innymi z powodu podejrzeń dyskryminacji nauczycieli ze względu na przynależność związkową, została złożona skarga na skarżącą, która została skierowana do Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Powiatu Suskiego. Ponadto Związek Nauczycielstwa Polskiego negatywnie zaopiniował aneks 1 do arkusza organizacji Zespołu Szkół na rok szkolny 2024/25 ze względu na rozwiązania organizacyjne niezgodne, w opinii ZNP, z obowiązującymi przepisami prawa i niekorzystne z punktu widzenia interesów pracowniczych oraz uczniów.
Następnie wskazano na nieprawidłowości stwierdzone w toku kontroli kuratoryjnej, tj.:
- zmiany w regulaminie rady pedagogicznej wprowadzono zarządzeniem dyrektora, a nie uchwałą rady pedagogicznej,
- niepełne wydrukowanie protokołów rad pedagogicznych,
- brak potwierdzenia w dokumentacji, że z protokołem zapoznali się wszyscy członkowie Rady, w szczególności nieobecni na danym zebraniu,
- nadzór pedagogiczny dyrektora szkoły nad pracą Komisji Przedmiotów Ekonomicznych i Informatycznych nie jest wystarczający, gdyż nauczyciele nie wykonują zadań powierzonych przez dyrektora szkoły terminowo,
- dyrektor nie uzyskał zgody Małopolskiego Kuratora Oświaty na zatrudnienie nauczyciela emeryta,
- rozkłady zajęć dla zawodu technik reklamy zawierają kontynuację dwóch przedmiotów, które zakończyły się egzaminem w klasie trzeciej i nie obowiązują do drugiej kwalifikacji.
Następnie organ wskazał na poważne, jego zdaniem, uchybienie godności zawodu nauczyciela polegające na tym, że 11 maja 2023 r. na jednym z portali społecznościowych, skarżąca opublikowała relację ze zdarzenia ze swoim udziałem, w czasie którego weszła w konflikt z organami policji sugerując pobicie przez funkcjonariusza. Zdarzenie to zostało rozpowszechnione na kilku innych ogólnodostępnych portalach informacyjnych.
Kolejno organ podał, że decyzją Starosty Suskiego skarżąca została z dniem 3 października 2024 r. zawieszona w pełnieniu obowiązków nauczyciela pełniącego funkcję dyrektora szkoły w związku z informacją Sądu Rejonowego w S. II Wydział Karny o wpłynięciu aktu oskarżenia przeciwko skarżącej, oskarżonej jest o czyny z art. 222 § 1 i 226 § 1 Kodeksu karnego. Oskarżenie dotyczyło naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza oraz znieważenia funkcjonariusza podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. W dniu 22.10.2024 r. Komisja Dyscyplinarna dla Nauczycieli przy Wojewodzie Małopolskim utrzymała w mocy decyzję starosty suskiego z 3 października 2024 r. o zawieszeniu skarżącej w pełnieniu obowiązków służbowych.
Zdaniem organu waga, powtarzalność i poszerzająca się skala zarzutów i konfliktów skarżącej z gronem pedagogicznym, rodzicami i Związkiem Nauczycielstwa Polskiego, dały podstawę organowi prowadzącemu do podjęcia niniejszej decyzji o odwołaniu jej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. Odwołanie nastąpiło niezwłocznie.
Organ stwierdził, że przywołana w uzasadnieniu niniejszej uchwały ilość argumentów, a w szczególności ich waga, niezbicie wskazują, że nie można czekać z odwołaniem dyrektora, decyzja o pozbawieniu dyrektora funkcji kierowniczej musi być podjęta natychmiast. Ilość złożonych skarg, wiarygodność zarzutów, wyniki kontroli organu prowadzącego (szczególnie w zakresie bezpieczeństwa uczniów), stanowisko Małopolskiego Kuratora Oświaty, uchwała Rady Pedagogicznej, konflikt ze Związkiem Nauczycielstwa Polskiego, częścią rodziców uczniów, uchwała Rady Powiatu uznająca skargę na Panią Dyrektor za zasadną w części, wskazują że przyczyny odwołania obiektywnie uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie szkoły, nie tylko w przekonaniu organu prowadzącego. Według Zarządu Powiatu skarżąca nie spełnia w swojej pracy należytych standardów kultury organizacyjnej, umiejętności interpersonalnych, nie łączy kwalifikacji zarządcy z integrowaniem ludzi, co jest niezbędne na stanowisku dyrektora, jej postępowanie godzi w zasadę dbania o dobre imię i wizerunek szkoły, a przede wszystkim w dobro uczniów. Utraciła zaufanie.
W skardze na opisaną wyżej uchwałę skarżąca zarzuciła:
1/ naruszenie art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 16 europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej (rezolucja Parlamentu Europejskiego z 6 września 2001 r., Dz.U.UE.C z 29 września 2011 r. 2011/C285/03) poprzez uchybienia podstawowym zasadom postępowania administracyjnego, tj. prawa do czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania oraz prawa do wypowiedzenia się przed rozstrzygnięciem dotyczącym praw i interesów skarżącej;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r., poz. 737) - dalej "Prawo oświatowe", poprzez odwołanie skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. w czasie trwania roku szkolnego bez wypowiedzenia, pomimo niewystąpienia przesłanki materialnoprawnej określonej w ww. normie, wymagającej do odwołania danej osoby ze stanowiska kierowniczego w szkole bez wypowiedzenia wystąpienia "szczególnie uzasadnionego przypadku".
Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z wymienionych w skardze dokumentów stanowiących załączniki do skargi, a także o wezwanie organu do przedłożenia szeregu szczegółowo wskazanych dokumentów na okoliczność ich treści i bezzasadności zarzutów kierowanych pod adresem skarżącej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przed podjęciem zaskarżonej uchwały skarżącej nie zapewniono możliwości wzięcia udziału w sprawie dotyczącej odwołania jej z funkcji. Samo odwołanie nastąpiło ponadto w okresie, kiedy skarżąca nie wykonywała pracy w związku z jej wcześniejszym zawieszeniem w pełnieniu obowiązków. Powołując się na treść wyroku NSA z 14 stycznia 2022 r., sygn. akt III OSK 913/21 stwierdzono, że pomimo tego, że akt odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego nie jest wydawany w trybie postępowania jurysdykcyjnego, to jedną z podstawowych gwarancji procesowych w każdym postępowaniu toczącym się przed organami administracyjnymi jest zapewnienie stronom przez te organy możliwości czynnego udziału.
Dalej wskazała, że wiele okoliczności, na które powołuje się organ dotyczy zdarzeń, które miały miejsce wiele miesięcy przed odwołaniem z funkcji dyrektora. Nie były to zatem okoliczności, o których organ dowiedział się "nagle", tuż przed podjęciem uchwały, co mogłoby uzasadniać niezwłoczne pozbawianie funkcji.
Skarżąca wymieniła szereg dokumentów powoływanych przez organ w zaskarżonej uchwale, z którymi skarżąca nie została zapoznana i nie mogła się do nich odnieść.
W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych na poparcie stanowiska, że wysuwane względem niej zarzuty nie stanowią podstawy do zastosowania przepisu art. 66 ustawy Prawo oświatowe. Ponadto szczegółowo odniesiono się do stawianych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
W ocenie Sądu skarga jest zasadna.
W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, że skarżąca miała interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego albowiem zaskarżona uchwała w sposób bezpośredni dotyczy praw i interesów, tj. posiadania statusu dyrektora szkoły.
Ponadto skarga podlegała rozpoznaniu przez Sąd albowiem stosownie do art. 53 § 2a p.p.s.a., w sprawie zaskarżenia uchwały organu prowadzącego, odwołującej ze stanowiska dyrektora szkoły, skarga do sądu administracyjnego nie musi zostać poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia, ani jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem (por. wyrok NSA z 26 maja 2023 r., III OSK 111/22)
Podstawą wydania zaskarżonej uchwały Zarządu Powiatu Suskiego nr 95.2024 z 14 listopada 2025 r. w sprawie odwołania Dyrektora Zespołu Szkół [...] w S. z zajmowanego stanowiska był art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r., poz. 737 ze zm.), dalej także jako: "u.p.o.".
Zgodnie z jego treścią organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce, w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty (...) może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia.
Z treści przytoczonego wyżej przepisu art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. wynika więc, po pierwsze: możliwość (a nie obowiązek) odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia, a po drugie: o ile w sprawie zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek".
Sąd zwraca uwagę, że ustawa Prawo oświatowe przewiduje różne tryby odwołania dyrektora szkoły bez wypowiedzenia. I tak dyrektor może zostać odwołany przez organ prowadzący szkołę bez wypowiedzenia:
- w razie "ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 57 ust. 2 (tj. prawidłowości dysponowania przyznanymi szkole lub placówce środkami budżetowymi oraz pozyskanymi przez szkołę lub placówkę środkami pochodzącymi z innych źródeł, a także gospodarowania mieniem; przestrzegania obowiązujących przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i uczniów; przestrzegania przepisów dotyczących organizacji pracy szkoły i placówki) w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli (art. 66 ust. 1 lit. b) oraz
- "jeżeli dyrektor szkoły lub placówki nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień, o których mowa w ust. 1 (tj. naruszających przepisów niniejszej ustawy lub ustawy o systemie oświaty albo rozporządzeń wydanych na ich podstawie, nie opracuje lub nie wdroży w określonych w harmonogramie terminach programu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania albo nie uwzględni w tym programie zgłoszonych uwag i wniosków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny występuje do organu prowadzącego szkołę lub placówkę z wnioskiem o odwołanie dyrektora szkoły lub placówki z końcem albo w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Wniosek złożony w tej sprawie przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest wiążący dla organu prowadzącego szkołę lub placówkę " (art. 56 ust. 3).
Przywołanie ww. rozróżnienia trybów zwalniania dyrektora szkoły bez wypowiedzenia jest istotne dla prawidłowego zidentyfikowania okoliczności, które mogą być podstawą do zastosowania trybu przewidzianego w art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. Z pewnością więc "szczególnie uzasadnione okoliczności" to coś więcej niż okoliczności dające podstawę do zwolnienia dyrektora bez wypowiedzenia na podstawie art. 66 ust. 1 lit. b i art. 56 ust. 3 u.p.o.
W orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, zgodnie z którym pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego, ponieważ naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w jej pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły, a przy tym nie ulega wątpliwości, że dyrektor utracił zdolność wykonywania powierzonej mu funkcji z przyczyn etycznych lub rażącej niekompetencji w realizacji spoczywających na nim obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 86/08, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 1883/17).
W orzecznictwie sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego (wyrok SN z dnia 9 grudnia 2003 r., I PK 103/03, OSNP 2004/21/371, wyrok NSA z dnia 19 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 3053/01 oraz wyrok NSA z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 648/06, wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. – I OSK 2330/16 i z dnia 25 lutego 2011 r. – I OSK 2018/10) zwraca się uwagę, że negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej lub inne zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, nie mieszczą się w zawartym w powołanym przepisie pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadniają odwołania dyrektora w omawianym trybie. Zwolnienie dyrektora nie może być też dokonane w dowolnym czasie w relacji do zdarzeń je uzasadniających. Powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz", a decyzja o pozbawieniu funkcji dyrektora powinna być podjęta natychmiast. Brak szybkiej reakcji organu prowadzącego szkołę na postępowanie jej dyrektora w naturalny sposób osłabia, a nawet - z upływem czasu - znosi możliwość odwołania z funkcji dyrektora na podstawie omawianego przepisu, przewidzianego dla przypadków wymagających natychmiastowego przeciwdziałania. (wyrok NSA z 19 lutego 2002 r., II SA 3053/01; wyrok NSA z 27 września 2012 r., I OSK 1615/12; wyrok WSA w Poznaniu z 14 stycznia 2015 r., IV SA/Po 851/14; wyrok NSA z 1 lipca 2015 r., I OSK 978/15).
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy Sąd w pierwszej kolejności nadmienia, że wydanie zaskarżonej uchwały zostało poprzedzone uzyskaniem opinii właściwego kuratora oświaty, zatem został wyczerpany tryb jej wydania.
Jednakże zdaniem Sądu, żadna z powołanych w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały okoliczności, rozpatrywanych zarówno każda z osobna jak i wszystkie łącznie, nie dawała podstaw do zwolnienia skarżącej w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.
W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały organ wskazał na eskalację problemów i skarg.
Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że z twierdzeń skarżącej wynika, że w szkole zatrudnionych jest 105 nauczycieli i jest 45 klas (Protokół posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji z dnia 28 października 2024 r., As 38 str. 3). Natomiast z akt sprawy wynika, że wpłynęła jedna skarga od nauczycieli z 19 marca 2024 r. (podpisana przez 4 z nich), skarga z 29 maja 2024 r. oraz pismo z 10 września 2024 r. od rodziców jednej klasy, pismo z 6 czerwca 2024 r. uczniów tej samej klasy oraz skarga Prezesa Oddziału Powiatowego ZNP z 2 września 2024 r. Zatem złożonych skarg nie można było uznać za liczne w odniesieniu do wielkości placówki, tj. ilości zatrudnionych osób oraz liczebności uczniów.
Odnosząc się do zawartości skargi z 19 marca 2024 r. Sąd wskazuje, że skarga ta zawierała szereg zarzutów dotyczących naruszeń z zakresu organizacji pracy szkoły, przestrzegania procedur, formy komunikowania się skarżącej z nauczycielami i niewłaściwego, zdaniem wnoszących skargę, stosunku skarżącej do nauczycieli i uczniów.
Uchwałą nr 0007/IV/38/2024 Rady Powiatu Suskiego z 29 sierpnia 2024 r. uznano ww. skargę jedynie za częściowo zasadną w zakresie nieprawidłowości w przyznawaniu dodatków motywacyjnych oraz braku w aktach osobowych nauczycieli zgód na przyznawanie godzin ponadwymiarowych.
Powyższe nieprawidłowości były też przedmiotem kontroli organu prowadzącego, przeprowadzonej w dniach 26-30 kwietnia 2024 r. Z protokołu tej kontroli (As 7) wynika, że mimo stwierdzenia ww. nieprawidłowości "Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie, a także wyjaśnień P. Dyrektor (...) nie wynika, iż procedura przydziału godzin ponadwymiarowych w trybie art. 35 ust. 1 KN odbywa się wbrew woli nauczycieli". Ponadto z protokołu posiedzenia Rady Pedagogicznej z 6 maja 2024 r. (As 33, k. 34) wynika, że wszyscy nauczyciele potwierdzili, że zostali poinformowani o konieczności złożenia zgód na realizację godzin ponadwymiarowych.
W kwestii natomiast dodatków motywacyjnych wnioski z ww. kontroli wskazywały, że dyrektor miał prawo nie przyznać takiego dodatku jednak nie powinien w takim przypadku określać jego wysokości jako 0% i powinien był swoją decyzję umotywować.
Z protokołu realizacji zaleceń pokontrolnych w ww. zakresie z 12 listopada 2024 r. (As 18) stwierdzono, min. że przypadki przyznania dodatku w wysokości 0% zostały wyeliminowane, a mimo braku aktualizacji Regulaminu Zespołu Szkół, system przyznawania dodatków jest zgodny z obowiązującymi przepisami, co uznano za spełnienie wymogu monitorowania w tym zakresie. Odnośnie zgody nauczycieli na realizację większej liczby godzin ponadwymiarowych stwierdzono, że uzupełniono brakujące zgody dla przeważającej części nauczycieli oraz skorygowano błędne dane. Stwierdzono, że brakuje zgód jedynie dla dwóch nauczycieli i dla trzech na rok 2024/2025.
Z kolei, jak wynika z nadesłanej do Sadu opinii kuratora oświaty z 4 listopada 2024 r., po przeprowadzeniu kontroli z dn. 4 i 18 kwietnia 2024 r., wydano zalecenia do: kontynuowania działań związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego uczniom, doprecyzowania zapisów statutu dotyczących informowania rodziców i uczniów o nałożonych karach, udzielania nagan dyrektora zgodnie ze statutem Zespołu, przechowywania protokołów i uchwał rady pedagogicznej w trakcie roku szkolnego w formie wydruku komputerowego u dyrektora szkoły i konieczności znowelizowania regulaminu rady pedagogicznej.
W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że stwierdzone nieprawidłowości dotyczące organizacji pracy szkoły częściowo zostały usunięte, a w pozostałym zakresie, z uwagi na swój charakter i ciężar gatunkowy, nie mogły stanowić podstawy do zwolnienia dyrektora bez wypowiedzenia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.
Ponadto cześć zarzutów stawianych skarżącej ma źródło w konfliktach personalnych z pracownikami, co nie mieści się w pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadnia odwołania dyrektora szkoły na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo oświatowe (tak też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2005 r., sygn. I OSK 91/05 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. I OSK 2018/10).
Odnosząc się do zarzutów stawianych w piśmie rodziców klasy 3H/F z 29 maja 2024 r. Sąd wskazuje, że dotyczyło ono niezadowolenia z odejścia wychowawczyni klasy. Rodzice stwierdzili tam, że z informacji, które do nich dotarły, przyczyną rezygnacji wychowawczyni były metody zarządzania szkołą przez skarżącą. Podali przy tym, że "Są to okoliczności, które nam rodzicom trudno zweryfikować, ale które wzbudzają nasz niepokój i troskę (...)". Dalej wskazano na praktykę skarżącej podsłuchiwania pod drzwiami sal lekcyjnych, wchodzenia na lekcję i pouczania nauczycieli. Zdaniem rodziców takie zachowanie ociera się o przemoc psychiczną, co przekłada się min. na efektywność uczenia. Podniesiono również okoliczność licznego odejścia nauczycieli ze szkoły w ostatnim czasie.
Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że sami rodzice podali w ww. piśmie, że nie są w stanie zweryfikować okoliczności nieprawidłowego, ich zdaniem, zarządzania szkołą, zatem należy uznać, że zarzut stawiany w tym zakresie skarżącej jest bez pokrycia. Z kolei, z zebranej w sprawie dokumentacji, w tym protokołach licznych kontroli, sposób sprawowania nadzoru skarżącej nad pracą nauczycieli nie był przedmiotem stwierdzonych nieprawidłowości, czy wydanych zaleceń. W aktach sprawy brak jest też skarg nauczycieli w tym zakresie. Kwestia ta nie została też poruszona w skardze nauczycieli z 19 marca 2024 r. Natomiast model komunikacji skarżącej z zespołem i uczniami oraz jej postawy mogące mieć wpływ na atmosferę szkoły, nie są zdaniem Sądu okolicznością dającą podstawę do zwolnienia dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.
Odnośnie treści pisma rodziców klasy 4 HF z 10 września 2024 r. (As 15) zawierającego wniosek o odwołanie skarżącej z funkcji dyrektora, Sąd zauważa, że postawiony w nim skarżącej zarzut dotyczył zasadniczo sposobu komunikowania się skarżącej na zebraniu z rodzicami i emocjonalnego odbioru jej słów przez rodziców podpisanych pod pismem. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, w żaden sposób nie dowodzi zasadności zaskarżonej uchwały.
Ponadto jak wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, pism rodziców uczniów wyrażających niezadowolenie z pracy dyrektora nie sposób zakwalifikować jako uzasadniającego odwołanie dyrektora w trybie natychmiastowym (por. wyrok NSA z 5 listopada 2020 r., sygn. akt I OSK 82/19).
Również analiza treści stanowiska uczniów klasy III HF zawartego w piśmie z 6 czerwca 2024 r. (As 9) nie wskazuje na zaistnienie okoliczności dającej podstawę do zwolnienia skarżącej bez wypowiedzenia w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. W piśmie tym, nacechowanym dużym ładunkiem emocjonalnym, uczniowie obarczają skarżącą odpowiedzialnością za odejście wychowawczyni nie podając na tę okoliczność żadnych rzeczowych argumentów mających oparcie w faktach. Jedyny klarowny zarzut wysunięty w stronę skarżącej to, że wkracza bez zapowiedzi na lekcje, czym stresuje nauczycieli i uczniów, do czego Sąd odniósł się już powyżej.
Odnosząc się do skargi złożonej przez Związek Nauczycielstwa Polskiego Zarząd Oddziału Powiatowego w S. z 2.09.2024 r. Sąd wskazuje, że opisano w niej przebieg spotkania skarżącej z częścią germanistów odnośnie przydziału godzin lekcyjnych. Ze sposobu przeprowadzenia tego spotkania przez skarżącą, wywiedziono zarzut dyskryminacji członków ZNP ze względu na przynależność związkową i nieprzestrzeganie zasady równego traktowania. Zdaniem składającego skargę sformułowania użyte przez skarżącą stanowiły "zawoalowane groźby sprzecznej z prawem modyfikacji zatrudnienia" i były zastraszaniem nauczycieli. Postawiono też skarżącej zarzut utrudniania działalności związkowej w związku ze sposobem przydziału godzin nauczycielowi pełniącemu funkcję w ZNP. W skardze pojawił się też zarzut naruszenia bezpieczeństwa uczniów w czasie wzywania nauczycieli podczas lekcji do dyrektora.
Sąd zauważa, że skarga ta uchwałą nr 0007/IX/69/2025 Rady Powiatu Suskiego z 30 stycznia 2025 r. została uznana jedynie w części za zasadną (As 41), w zakresie ostatniego zarzutu, tj. pozostawienia dzieci bez opieki lub niewłaściwego organizowania opieki nad dziećmi w sytuacji zawezwania nauczyciela do dyrektora podczas lekcji. Zdarzyły się bowiem 5 kwietnia 2024 r. trzy przypadki, gdzie podczas wezwania nauczyciela do dyrektora, dzieci zostały same w klasie na czas nieobecności nauczyciela; zostały pod opieką sekretarki – pracownika niepedagogicznego oraz zostały w klasie pod opieką nauczyciela, który zgodził się na to mimo zakończenia już swoich godzin pracy.
Kwestia ta była przedmiotem kontroli organu prowadzącego i w protokole z 12 listopada 2024 r. (As 18) stwierdzono w związku z tym nieprawidłowość w kwestii organizacji opieki nad uczniami podczas nieobecności nauczyciela spowodowanej wezwaniem do dyrektora i sformułowano stosowne zalecenia.
W ocenie Sądu także i ten zarzut dotyczy organizacji pracy szkoły, a ściślej istnienia i przestrzegania procedur organizowania opieki nad dziećmi w sytuacji zawezwania nauczyciela do dyrektora podczas lekcji. Sąd wskazuje też, że pozostawienie dzieci bez opieki było sytuacją jednostkową, a odnośnie wszystkich trzech przypadków wezwani do dyrektora nauczyciele złożyli oświadczenia, że nie doszło do zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu dzieci (oświadczenia z 22 października 2025 r. (As 18, k. 8-10). Zatem także i te okoliczności nie mogły stanowić podstawy do zwolnienia skarżącej bez wypowiedzenia w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 o.p.o.
Sąd nie dopatrzył się również szczególnych okoliczności dających podstawę do zwolnienia skarżącej bez wypowiedzenia w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. w zawartości skargi Prezesa Oddziału Powiatowego ZNP z 29 sierpnia 2024 r. (As 14 k. 1-5). Skarga ta została wywiedziona w konsekwencji negatywnego zaopiniowania przez organizację związkową aneksu nr 1 do arkusza organizacji szkoły zarządzanej przez skarżącą na rok szkolny 2024/2025. Dotyczyło zmiany warunków pracy i wynagrodzenia jednego z nauczycieli, zatrudnienia nauczycieli emerytów, przy jednoczesnym ograniczeniu wymiaru godziny nauczycielom tej samej specjalności oraz przydzielenia nauczycielce przedmiotu, do którego zdaniem organizacji związkowej nie ma ona uprawnień i kompetencji. Natomiast Sąd zauważa, że jak wynika z pisma z 26 sierpnia 2024 r., zalegającego w aktach administracyjnych sprawy na k. As 27, Międzyzakładowa Komisja NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty pozytywnie zaopiniowała aneks nr 1 projektu organizacyjnego szkoły na rok 2024/2025, a zatem sytuacja nie była jednoznaczna.
Abstrahując od powyższego, zdaniem Sądu, opinie organizacji związkowej, czasem także i te negatywne, są elementem typowych procedur funkcjonowania szkoły. Przy tak dużej placówce, jak ta kierowana przez skarżącą, trudno założyć aby nigdy takowa się nie zdarzyła, a w wyniku kontroli nie stwierdzono żadnych obszarów wymagających poprawy. W ocenie Sądu omawiane zarzuty oscylują wokół zagadnień związanych z organizacją pracy szkoły, które – zgodnie z przywołanym wyżej orzecznictwem sądów administracyjnych - nie mieszczą się w zawartym w powołanym przepisie pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków".
Przechodząc dalej Sąd nadmienia, że z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że po zawieszeniu skarżącej w sprawowaniu funkcji dyrektora szkoły, 30 października 2024 r. została podjęta uchwała rady pedagogicznej w sprawie złożenia wniosku do organu prowadzącego o odwołanie skarżącej ze stanowiska dyrektora, jednak i ta okoliczność nie stanowi o legalności zaskarżonej uchwały.
Jak wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych nie sposób zakwalifikować jako uzasadniającego odwołanie dyrektora w trybie natychmiastowym - konflikt z gronem pedagogicznym, "wotum nieufności", czy wniosek o odwołanie dyrektora uchwalone przez radę pedagogiczną nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w tym absolutnie wyjątkowym trybie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 1997 r., sygn. akt II SA/Wr 472/96, opubl. Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych z 1997 r., Nr 2, poz. 53; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2001 r., sygn. akt II SA 1657/2001; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1971/11).
Również treść zarzutów stawianych skarżącej w przedmiotowej uchwale zasadniczo odnosi się do organizacji pracy i zarządzania szkołą, problemów komunikacyjnych, a także odwołuje się do subiektywnych odczuć nauczycieli, uczniów i rodziców. W ocenie Sądu w aktach sprawy brak jest poparcia dla zarzutów o największym kalibrze tj. zastraszania nauczycieli, czy braku poszanowania godności nauczycieli i innych pracowników. W przypadku karania nauczycieli istnieje system odwołań, natomiast akta sprawy nie wskazują aby ktokolwiek kwestionował ewentualne ukaranie. Brak też materiału dowodowego na poparcie naruszenia godności pracowników. Jednocześnie w protokole kontroli z 12 listopada 2024 r. (As 18 k. 6) stwierdzono, że w szkole obowiązuje procedura antymobbingowa, a szkoła podjęła działania mające na celu jej uaktualnienie. Akta sprawy nie wskazują aby skarżącej ktokolwiek zarzucił stricte mobbing i aby wszczęto jakiekolwiek postępowanie wyjaśniające w tym zakresie.
W szczególności bezpodstawne jest zdaniem Sądu stawianie skarżącej zarzutu odejścia za jej kadencji ponad 40 nauczycieli (zarzut taki postawiono również w piśmie rodziców uczniów klasy 3 H/F z 29 maja 2024 r.). Stawiający zarzut nie podają żadnych danych na poparcie, że odejścia te były spowodowane osobą skarżącej, a nie innymi względami. Dowodów takich nie ma też w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały oraz w dokumentacji akt sprawy. Skarżąca podniosła natomiast w skardze, że na przestrzeni ostatnich 7 lat zatrudniła ponad 50 osób, zatem ww. odejścia mogły być elementem zwyczajnego ruchu kadrowego.
Odnośnie zarzutów dotyczących nieprawidłowości w przebiegu rad pedagogicznych, co do manipulowania informacjami, czy zobowiązywania nauczycieli do wystąpień celem poparcia dla skarżącej Sąd zauważa, że zarzuty te też nie znajdują potwierdzenia w konkretnych faktach, czy dokumentach. Przeciwnie, w aktach sprawy widnieje protokół z posiedzenia rady pedagogicznej z 6 maja 2024 r. (As 33, dok. 15), w którym zaprotokołowano wypowiedzi kilku nauczycieli, niektóre korzystne dla skarżącej, a niektóre zauważające problem relacji w zespole i występujących podziałów (k. 39-41). W odpowiedzi na zadane pytanie wszyscy nauczyciele potwierdzili, że mają możliwość wypowiadania się na konferencji (k. 38).
Nietrafny zdaniem Sądu jest również argument uzasadnienia zaskarżonej uchwały, że skalę problemu pokazuje determinacja uczniów, którzy zdecydowali się wystąpić w obronie swojego wychowawcy i szkoły w oficjalnym piśmie. W kontekście tego, że na wystąpienie zdecydowali się uczniowie jednej z 45 klas, a także z uwagi na nikłą merytoryczną zawartość pisma pod kątem rzeczowych zarzutów stawianych skarżącej, powołane pismo wskazuje, że "skala problemu" nie miała charakteru dającego postawy do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.
Odnosząc się natomiast do kwestii zdarzenia z 11 maja 2023 r., w związku z którym wniesiono przeciwko skarżącej akt oskarżenia, stawiając jej zarzut z art. 222 § 1 i art. 226 § 1 kodeksu karnego (tj. naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza i znieważenia funkcjonariusza) Sąd wskazuje, że w następstwie powyższego 3 października 2024 r. wydano decyzję o zwieszeniu skarżącej w pełnieniu obowiązków. Decyzja ta została utrzymana w dalszym toku instancyjnym.
W kontekście powyższego, jako okoliczności uzasadniającej zastosowanie względem skarżącej trybu z art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o., Sąd zauważa, że po pierwsze:
- niekwestionowane przez organ okoliczności zdarzenia z 11 maja 2023 r. wskazują, że nie miało ono związku ze sprawowaną funkcją dyrektora przez skarżącą, nie miało miejsca na terenie szkoły i nie było związane z działalnością szkoły lub osobami w niej zatrudnionych, a po drugie:
- zdarzenie miało miejsce 11 maja 2023 r. i było powszechnie znane w związku z rozgłosem medialnym mu towarzyszącym, natomiast zaskarżona uchwała zapadła 14 listopada 2024 r., a zatem nie spełnił się ukształtowany w orzecznictwie wymóg natychmiastowości działania przy zastosowaniu art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o. w reakcji na zdarzenie. Do 3 października 2024 r., czyli ponad rok od zdarzenia, skarżąca sprawowała funkcję dyrektora za przyzwoleniem organu. Skoro więc zaraz po wystąpieniu rzeczonego zdarzenia z 11 maja 2023 r. organ nie uznał, że zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek" pozwalający przyjąć, że dalsze kierowanie szkołą stanowi istotne zagrożenie dla jej funkcjonowania lub z jakichkolwiek innych, obiektywnie ważnych przyczyn jest nie do przyjęcia – tym bardziej nie można takiej kwalifikacji przyjąć po półtora roku od zdarzenia. Po trzecie:
- skarżąca korzysta z domniemania niewinności dlatego właśnie to instytucja zawieszenia w pełnieniu obowiązków jest adekwatna dla takiego stanu rzeczy albowiem z jej istoty wynika pewna tymczasowość zastosowanego środka, do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej.
Ponadto, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem organu, że brak natychmiastowego odwołania skarżącej doprowadzi do destabilizacji realizacji podstawowych funkcji szkoły tj.: dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, choćby z tego powodu, że skarżąca od dnia 3 października 2024 r. nie sprawuje funkcji dyrektora placówki ponieważ została zawieszona.
Całościowy ogląd sprawy daje podstawę do przyjęcia, że żadne z opisanych w uzasadnieniu uchwały zdarzeń, czy skarg nie wywołało niezwłocznej reakcji organu zmierzającej do zwolnienia skarżącej w zwykłym trybie. Z tego faktu, a także wyników przeprowadzonych kontroli należy wnioskować, że organ nie doszukał się ku temu powodów (kwestia ta była też punktowana w piśmie rodziców z 10 września 2024 r., As 15). Tym bardziej nie było więc podstaw aby zastosować względem skarżącej najbardziej radyklany tryb zwolnienia dyrektora z art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.o. Nie dawał ku temu podstaw również kaliber i ilość stwierdzonych naruszeń. Żadne z nich zdaniem Sądu nie kwalifikowało się do uznania za "szczególnie uzasadniony przypadek", tj. taki, który obiektywnie powodowałby destabilizację pod względem dydaktycznym, wychowawczym czy oświatowym szkoły kierowanej przez skarżącą, a jedyną możliwością zapobieżenia takiej sytuacji jest odwołanie dyrektora w trakcie roku szkolnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3346/15). Sąd zauważa, że zarówno uzasadnienie zaskarżonej uchwały jak i materiał dowodowy akt sprawy zawiera liczne kategoryczne sformułowania o charakterze ocennym, które jednak nie znajdują oparcia w rzeczowych argumentach i faktach.
W tym miejscu Sąd zauważa, że przedstawioną wyżej argumentacją Sąd nie bagatelizuje uchybień, które zostały stwierdzone w toku kontroli kuratoryjnych czy też przeprowadzonych przez organ prowadzący, zwłaszcza tych które, mimo stosownych wskazań nie zostały w pełni usunięte. Wątpliwości budzić może też profesjonalizm skarżącej przy formułowaniu wypowiedzi czy też stosowanej formuły komunikacji z częścią personelu czy rodziców jednej klasy. Z całą pewnością nie są to jednak okoliczności, które dawałyby podstawe do zwolnienia dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 u.p.o.
Sąd nie uznał natomiast za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia 2 Konstytucji RP w zw. z art. 16 Europejskiego Kodeksu Dobrej Administracji (Decyzja w sprawie Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej) odnośnie niezapewnienia skarżącej złożenia wyjaśnień lub wysłuchania w postępowaniu poprzedzającym podjęcie zaskarżonej uchwały. W tym zakresie orzekający w niniejszej sprawie Sąd wskazuje, że przed wydaniem zaskarżonej uchwały skarżąca była zaznajamiana z większością skarg i miała możliwość odniesienia się do nich, a także była wysłuchiwana przez Komisję Skarg Wniosków i Petycji Rady Powiatu Suskiego. W aktach sprawy widnieją też pisma skarżącej odnoszące się do poszczególnych zastrzeżeń. Tym samym nie można uznać, że została ona pozbawiona prawa zajęcia stanowiska w przedmiocie stawianych jej zarzutów. Pomimo tego, stwierdzony przez Sąd brak podstaw do zastosowania art. 66 ust. pkt 2 u.p.o., był wystarczającą podstawą do stwierdzenia nieważności kwestionowanej uchwały.
Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Na podstawie powyższych przepisów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O koszach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. Na kwotę zasądzonych kosztów złożył się: wpis w wysokości 300 zł, opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł i należność pełnomocnika skarżącej będącego radcą prawnym – 480 zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).