III SA/KR 397/06

III SA/Kr 397/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Kutzner
Tadeusz Wołek
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2007 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 10 stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków sanitarnych skargę oddala
Uzasadnienie
wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17.05. 2007r.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005 roku, znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity: Dz. U. z 1998 r. Nr '90, póz. 575 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.) po zapoznaniu się z protokołem z kontroli sanitarnej z dnia [...].10.2005 r. przeprowadzonej w sklepie spożywczym Lewiatan [..], ul. [...], [...], nakazał: nie prowadzić sprzedaży mięsa rozważanego, wydzielić magazyn opakowań zwrotnych, zabezpieczyć otwór wentylacyjny w pomieszczeniu mycia wózków, pomalować ściany w pomieszczeniach na zapleczu sklepu, drzwi do toalety, pomieszczenia mycia wózków, magazynu artykułów chemicznych doprowadzić do dobrego stanu technicznego, wstawić drzwi do pomieszczenia socjalnego, zapewnić bieżącą wodę ciepłą przy zlewozmywaku w pomieszczeniu socjalnym, wydzielić miejsce przeznaczone do przechowywania sprzętu i środków używanych do sprzątania, mycia i dezynfekcji, uzupełnić dokumentację dotyczącą dobrej praktyki higienicznej.
W uzasadnieniu wskazał, iż w trakcie kontroli przeprowadzonej dnia [...].10.2005r. na podstawie przedłożonych faktur zakupu mięsa i wędlin stwierdzono, że w sklepie prowadzona jest sprzedaż mięsa rozważanego, co jest niezgodne z wydaną przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. decyzją z dnia [...].12.1999r., znak: [...] oraz decyzją z dnia [...].08.2000r., znak: [...]. Stanowi to naruszenie art. 27 ust. 2 Ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia. Ponadto w trakcie kontroli stwierdzono, że opakowania zwrotne składowane są na zewnątrz budynku przy pojemnikach na odpady, otwór wentylacyjny w pomieszczeniu mycia wózków nie został zabezpieczony, ściany na zapleczu sklepu utrzymane są brudno, drzwi do toalety, pomieszczenia mycia wózków, magazynu artykułów chemicznych są zniszczone, brak drzwi do pomieszczenia socjalnego, przy zlewozmywaku w pomieszczeniu socjalnym brak bieżącej wody ciepłej, brak wydzielonego miejsca do przechowywania sprzętu i środków używanych do sprzątania, mycia i dezynfekcji, brak kompletnej dokumentacji dotyczącej dobrej praktyki higienicznej. Stanowi to naruszenie warunków sanitarnych wynikających z Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze.
W odwołaniu od decyzji, zaskarżając jaw części obejmującej pkt 1 nakazu o treści "nie prowadzić sprzedaży mięsa rozważanego", podniesiono jako okoliczność uzasadniającą odwołanie zmianę stanu faktycznego, która zaistniała przed uprawomocnieniem się zaskarżonej decyzji i wniesiono o uchylenie decyzji w części obejmującej pkt 1 nakazu o treści "nie prowadzić sprzedaży mięsa rozważanego" i umorzenie postępowania w tym zakresie, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji w części obejmującej pkt 1 nakazu o treści "nie prowadzić sprzedaży mięsa rozważanego" i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazano, iż zaskarżoną decyzją Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nakazał spółce "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w K. prowadzącej sklep spożywczy w P. pod nazwą "[...]" przy ul. [...] - w pkt 1 nakazu zaskarżonej decyzji "nie prowadzić sprzedaży mięsa rozważanego" z terminem do wykonania "bezzwłocznie". Decyzja została wydana w wyniku kontroli sklepu przeprowadzonej w dniu [...] października 2005 roku. W okresie pomiędzy przeprowadzoną kontrolą, a dniem zaskarżenia przedmiotowej decyzji - spółka "[...]" sp. z o.o. dokonała wszelkich czynności wymaganych dla sprzedaży mięsa rozważanego wymaganych ustawą z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, a w szczególności złożyła w dniu [...]listopada 2005 roku do organu pierwszej instancji, wniosek o wszczęcie postępowania, o którym mowa w art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia. W związku z powyższym z uwagi na zmianę stanu faktycznego przed uprawomocnieniem się zaskarżonej decyzji, zmiana ta winna stać się podstawą zmiany tej decyzji. "Organ odwoławczy, jako organ o charakterze reformacyjnym, ma obowiązek uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji" (ONSA z dnia 07.07.1988 r., sygn. akt IV S.A. 451/88, opubl. m.in. "KPA z orzecznictwem..." W-wa 1995, s. 281). Mając powyższe okoliczności na względzie w odwołaniu wniesiono o zastosowanie możliwości zmiany przedmiotowej decyzji w trybie art. 132 k.p.a. w związku z art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o potraktowanie pisma jako odwołania i przesłanie zgodnie z trybem instancyjnym.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jedn. tekst - Dz. U. Nr 90, póz. 575 z 1998 r. z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania "[...] Sp. z o.o. z dnia [...].12.2005 r., od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].11.2005 r. znak:[...] dot. sklepu [...], zlokalizowanego w P. przy ulicy [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w dniu [...].01.2006 r. została przeprowadzona kontrola sanitarna w przedmiotowym obiekcie przez przedstawiciela Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. W wyniku kontroli stwierdzono, iż w witrynie ekspozycyjnej mięso oddzielone jest od wędlin poprzez ściankę z plexi. Przedmiotowe stoisko wyposażone jest w dwa jednokomorowe zlewozmywaki, umywalkę do mycia rąk, dwie wagi oraz sprzęt do krojenia mięsa i wędlin (deski, noże). Zgodnie z Rozporządzeniem (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych - rozdział IX pkt 3 - na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem, które może spowodować, iż stanie się niezdatna do spożycia przez ludzi, szkodliwa dla zdrowia lub zanieczyszczona w taki sposób, że byłoby nierozsądnie oczekiwać, iż zostanie w tym stanie skonsumowana. W ocenie organu odwoławczego, pomimo oddzielenia mięsa od wędlin poprzez ściankę z plexi, zainstalowania dodatkowego zlewozmywaka oraz wydzielenia sprzętu do mięsa, przedmiotowe stoisko z wędlinami nie spełnia warunków sanitamo-higienicznych do poszerzenia działalności o sprzedaż mięsa rozważanego. W sklepie wyznaczona została tylko jedna osoba do sprzedaży zarówno
wędlin, jak i mięsa. Ponadto w w/w obiekcie wydzielone zostało jedno wejście od strony pomieszczenia magazynowego, które jest przeznaczone zarówno dla pracowników jak i dostaw towaru, co świadczy o tym, iż mięso rozważane dostarczane jest wspólnym wejściem z innymi artykułami spożywczymi, tzn., że występuje krzyżowanie się dróg środków spożywczych przeznaczonych do bezpośredniego spożycia ze środkami spożywczymi, które będą poddawane dalszej obróbce przez konsumenta.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] sp. z o.o, zarzuciła: a) naruszenie przepisów postępowania poprzez nie uwzględnienie zmiany stanu prawnego, b) naruszenie przepisów art. 107 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. w związku z art. 37 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego tj. wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, c) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: naruszenie przepisów rozporządzenia nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, naruszenie przepisu § 20 ust. 1` rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno - sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia poprzez ich błędną wykładnię. W skardze wniesiono o: 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2) na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W skardze podano, iż od 1 stycznia 2006 r. obowiązuje w Polsce rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych. Rozporządzenia zaś, w przeciwieństwie do dyrektyw, stosuje się w państwach członkowskich UE (w tym w Polsce) bezpośrednio, bez konieczności przenoszenia ich do prawa krajowego. Przedmiotowe rozporządzenie nie zawiera zakazu dostawy mięsa rozważanego wspólnym wejściem i drogą z innymi artykułami spożywczymi. Przedmiotowe rozporządzenie nie zawiera również obowiązku sprzedaży mięsa i wędlin przez dwie różne osoby. Tak więc w okresie po wydaniu decyzji, a przed jej uprawomocnieniem się, uległ zmianie stan prawny będący podstawą decyzji organu I instancji, tym samym więc nie istnieje obecnie żadna regulacja prawna która nakładałaby na sklep "[...]" obowiązek spełnienia wymagań, z uwagi na które nałożony został na stronę skarżącą decyzją z dnia [...]listopada 2005 roku nakaz nie prowadzenia sprzedaży mięsa rozważanego i z uwagi na które organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uwzględnianie zmieniającej się podstawy prawnej znajduje zaś uzasadnienie w orzecznictwie NSA. Skarżąca spółka podniosła ponadto, iż spełniła także wszystkie inne wymagania konieczne dla zapewnienia higieny w obrocie środkami spożywczymi oraz zapewnienia ich właściwej jakości zdrowotnej, w zakresie sprzedaży mięsa rozważanego tj. wymogi rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno- sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze oraz ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, a także rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady m- 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. W skardze podano też, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia 10 stycznia 2006 roku organ II instancji nie powołał żadnej podstawy prawnej na której oparł swoje twierdzenia, iż przedmiotowe stoisko nie spełnia warunków sanitarno - higienicznych do poszerzenia działalności o sprzedaż mięsa rozważanego, jak również przepisów które przewidują zakaz dostawy mięsa rozważanego wspólnym wejściem i drogą z innymi artykułami spożywczymi oraz obowiązek sprzedaży mięsa i wędlin przez dwie różne osoby, tym samym więc naruszył art. 107 § 3 k.p.a. a także art. 6 k.p.a. poprzez pominięcie uzasadnienia prawnego tj. wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (jednolity tekst: Dz. U. z 2005 r. Nr 31, póz. 265), obrót artykułami żywności wolno prowadzić, jeżeli zostaną spełnione wymagania w zakresie właściwej jakości zdrowotnej żywności, w tym wymagania dotyczące pomieszczeń, urządzeń oraz ich lokalizacji, a stan zdrowia osób biorących udział w obrocie żywnością będzie odpowiadał wymaganiom określonym w przepisach o chorobach zakaźnych i zakażeniach. Podczas kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu [...].10.2005 r. w sklepie [...] w P. przez przedstawiciela Państwowego Powiatowego Inspektora w Proszowicach, stwierdzono, iż w sklepie prowadzona jest sprzedaż mięsa rozważanego, co jest niezgodne z decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].12.1999 r. znak:[...] oraz decyzją z dnia [...].08.2000 r. znak: [...] na podstawie których określony został asortyment artykułów spożywczych dopuszczonych do obrotu w w/w sklepie (bez mięsa rozważanego). Brak wymagań koniecznych do zapewnienia higieny oraz zapewnienia właściwej jakości w zakresie sprzedaży mięsa rozważanego potwierdziła także kontrola sanitarna w dniu [...].12.2005 r. przeprowadzona w przedmiotowym sklepie w ramach zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, w związku z wnioskiem jego kierownictwa o wydanie decyzji zezwalającej na poszerzenie działalności o sprzedaż mięsa rozważanego. Stwierdzono wówczas, że na stoisku z wędlinami, gdzie prowadzona jest sprzedaż mięsa rozważanego zainstalowano dodatkowy zlewozmywak, wyposażono go w dodatkową wagę oraz sprzęt do krojenia mięsa. Oddzielne, prawidłowe stoisko nie zostało jednak wydzielone. Brak jest wyposażenia sklepu w urządzenia, które we właściwy sposób oddzielają środki spożywcze przeznaczone do bezpośredniego spożycia od środków spożywczych, które będą poddawane dalszej obróbce przez konsumenta. Organ wskazał, iż zarzut zawarty w skardze, iż nie uwzględnił zmiany stanu prawnego po 1 stycznia 2006 r. i wydał decyzję orzekającą o utrzymaniu w mocy nakazu nie prowadzenia przez sklep mięsa rozważanego bez podstawy prawnej, nie znajduje uzasadnienia. Przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 852/2004 nie mówią wprost o warunkach higieniczno-sanitarnych sprzedaży mięsa i wędlin (sprzedaż przez dwie różne osoby, nie krzyżowanie się dróg środków spożywczych przeznaczonych do bezpośredniego spożycia ze środkami spożywczymi, które będą poddawane dalszej obróbce przez konsumenta), w ocenie jednak organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej powinny być stosowane zasady dobrej praktyki higienicznej (GHP) w celu zapewnienia bezpieczeństwa wprowadzanych do obrotu środków spożywczych. Mięso, które może być zanieczyszczone drobnoustrojami groźnymi dla zdrowia człowieka typu Salmonella i które jest poddawane dalszej obróbce musi być w sposób bezwzględny oddzielone od wędlin, które są przeznaczone do bezpośredniego spożycia przez konsumentów. Poprzez zasady dobrej praktyki higienicznej należy interpretować obowiązujący przepis rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady stanowiący, iż na wszystkich etapach dystrybucji, żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem, które może spowodować, iż stanie się ona niezdatna do spożycia przez ludzi, szkodliwa dla zdrowia lub zanieczyszczona. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., pomimo oddzielenia mięsa od wędlin poprzez ściankę z plexi, zainstalowania dodatkowego zlewozmywaka oraz wydzielenia sprzętu do mięsa - stoisko z wędlinami nie spełnia warunków higieniczno-sanitarnych do poszerzenia działalności o sprzedaż mięsa rozważanego. Postawione wymagania higieniczno-sanitarne w decyzji o zakazie sprzedaży mięsa rozważanego mają właśnie na celu ochronę żywności przed zanieczyszczeniem, do czego zobowiązuje przepis zamieszczony w rozdziale IX pkt 3 rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29.04.2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :
Analizując akta przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy ani naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zakres kompetencji organów Inspekcji Sanitarnej regulują przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Z art. 27 ust. 1 tej ustawy wynika, że w razie stwierdzenia przez państwowego inspektora sanitarnego naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, nakazuje on, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. W przedmiotowej sprawie inspektor sanitarny stwierdził naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych polegające na tym, że w skontrolowanym sklepie [...] skarżący dokonywał sprzedaży mięsa rozważanego, nie mając na takie działanie stosownego zezwolenia właściwego organu, tj. w przedmiotowej sytuacji nie posiadając uprzedniego stwierdzenia w drodze decyzji przez właściwego Inspektora Sanitarnego spełnienia wymagań higienicznych niezbędnych do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej artykułami spożywczymi, wydanej na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz.U. nr 63, póz. 634). W niniejszej sprawie bezspornym zatem jest, że w wyniku przeprowadzonej kontroli sanitarnej w dniu [...].10,2005r. stwierdzono naruszenie wymagań sanitarnych, przeprowadzona kontrola sanitarna wykazała bowiem fakt sprzedaży mięsa rozważanego, czego skarżący nie kwestionuje, jak również fakt, że skarżący nie posiadał stosownej decyzji organu inspekcji sanitarnej w tej sprawie. Także i tej okoliczności skarżący nie kwestionuje. Organ administracyjny prawidłowo zatem nałożył na skarżącego obowiązek zaniechania dalszych naruszeń wymogów sanitarnych, tj, zakazał dalszej sprzedaży mięsa rozważanego. Skarżący miał zresztą świadomość naruszenia przepisów sanitarnych, skoro podjął kroki prawne zmierzające do uzyskania stosownej decyzji organów sanitarnych wydanej na podstawie cyt. art. 27 ust. 2 ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia zezwalającej na handel mięsem rozważanym.
Argumentacja skargi, a wcześniej także odwołania, koncentruje się na argumentacji merytorycznej dotyczącej zasadności obowiązku sanitarnego prawidłowego wydzielania stoiska przeznaczonego do sprzedaży mięsa rozważanego. Mogłaby ona zatem być wzięta pod uwagę w sprawie dokonywania przez organy inspekcji sanitarnej oceny spełniania przez skarżącego wymagań sanitarnych do sprzedaży mięsa rozważanego, np. w toku uzyskiwania stosownego zezwolenia w trybie art. 27 ust. 2 ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia. Pozostaje ona jednak poza zakresem przedmiotowej sprawy, która dotyczy jedynie stwierdzenia przez organ administracyjny uchybień sanitarnych polegających na dokonywaniu sprzedaży mięsa rozważanego bez wymaganego zezwolenia. Taka jest bowiem treść decyzji organu I instancji i jej uzasadnienie. Wprawdzie w uzasadnieniu organu II instancji znalazły się dodatkowo argumenty wykraczające poza zakres niniejszej sprawy i merytorycznie ustosunkowujące się do oceny spełniania przez stronę warunków sanitarnych przy sprzedaży mięsa rozważanego, to jednak nie zmieniło to przedmiotu niniejszej sprawy, a powyższe uchybienie procesowe nie miało wpływu na wynik tej sprawy.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy są też argumenty skarżącego o zmianie stanu faktycznego, zmiana ta nie polegała bowiem na tym, że skarżący zaniechał sprzedaży mięsa rozważanego, tylko na tym, że zmienione zostały warunki dokonywania tej sprzedaży. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy są też zarzuty dotyczące zmiany stanu prawnego i wejścia w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r., gdyż dotyczą one merytorycznej polemiki z zakresem obowiązku wydzielenia osobnego stoiska do sprzedaży mięsa, a nie kwestionują faktu jego sprzedaży bez uprzedniego uzyskania stosownego zezwolenia.
Mając powyższe na uwadze należy ocenić, że wobec ustalenia przez organy inspekcji sanitarnej, że skarżący prowadzi sprzedaż mięsa rozważanego bez wymaganego zezwolenia organów inspekcji sanitarnej wydanego na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, organy inspekcji sanitarnej prawidłowo zastosowały obowiązujące w dacie wydawania decyzji przepisy, tj. art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, nakładając stosowny obowiązek sanitarny polegający na zakazie dalszego naruszania wymogów higienicznych tj. dokonywania sprzedaży mięsa rozważanego. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja jest pozbawiona znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a organy administracyjne orzekające w niniejszej sprawie dokonały właściwej oceny stanu faktycznego i wykładni obowiązujących przepisów oraz prawidłowej subsumcji. W ocenie sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo, a wydane decyzje administracyjne są zgodne z prawem.
Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.