III SA/Kr 364/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na uchwałę Rady Miasta Limanowa dotyczącą rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza, uznając sprawę za niedopuszczalną do rozpatrzenia przez sąd administracyjny w trybie skarg i wniosków.
Skarżący złożył skargę na uchwałę Rady Miasta Limanowa dotyczącą sposobu rozpatrzenia jego skargi na działalność Burmistrza. Skarga dotyczyła postępowania reklamacyjnego związanego z opłatą za parkowanie. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność jej rozpatrzenia przez sąd administracyjny w trybie skarg i wniosków (art. 227 k.p.a.). Sąd przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż sprawa nie należała do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę M. J. na uchwałę Rady Miasta Limanowa z dnia 31 stycznia 2025 r., która dotyczyła rozpatrzenia skargi skarżącego na działalność Burmistrza Miasta Limanowa. Skarga skarżącego była związana z postępowaniem reklamacyjnym dotyczącym opłaty dodatkowej za parkowanie. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawy rozpatrywane w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) dotyczące skarg i wniosków nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Sąd uznał, że nie jest właściwy do rozpatrywania tego typu skarg, powołując się na utrwalony pogląd orzeczniczy, zgodnie z którym skargi wniesione w trybie art. 229 k.p.a. są niedopuszczalne. Sąd podkreślił, że uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego w sprawach skarg z Działu VIII k.p.a. nie są sprawami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano również, że w takich sprawach dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego wnoszona przez wojewodę jako organ nadzoru. Dodatkowo, sąd nawiązał do możliwości kwestionowania obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej na etapie postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka jest niedopuszczalna, ponieważ sprawy rozpatrywane w trybie skarg i wniosków na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Uzasadnienie
Sądy administracyjne utrwaliły pogląd, że uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego w sprawach skarg rozpatrywanych w trybie k.p.a. nie są sprawami z zakresu administracji publicznej, a tym samym nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wniesienie skargi w takim trybie skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Pomocnicze
k.p.a. art. 227
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące postępowania w przedmiocie skarg i wniosków.
k.p.a. art. 229
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Tryb wnoszenia skargi.
u.p.e.a. art. 33 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Możliwość składania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ponieważ dotyczy rozpatrzenia skargi w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
uchwała nr XI.92.25 Rady Miasta Limanowa z dnia 31 stycznia 2025 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Limanowa skarga dotyczyła postępowania reklamacyjnego związanego z wysłanym upomnieniem za niezapłacenie opłaty dodatkowej w związku z parkowaniem w strefie płatnego parkowania skarga została odrzucona ponieważ wojewódzki sąd administracyjny nie był właściwy do rozpatrywania skarg złożonych w trybie art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego uchwały organów przedstawicielskich samorządu terytorialnego mogą być zasadniczo zaskarżane do sądu administracyjnego, jednakże sądy administracyjne przyjmują, że uznanie w takiej sytuacji skargi do sądu administracyjnego za dopuszczalną powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego w sprawach skarg z Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie są sprawami z zakresu administracji publicznej
Skład orzekający
Ewa Michna
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej niedopuszczalności skarg do sądów administracyjnych na uchwały organów samorządu w sprawach skarg rozpatrywanych w trybie k.p.a."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy uchwała dotyczy sposobu rozpatrzenia skargi w trybie k.p.a., a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 364/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-04-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-03-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Ewa Michna /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Odrzucenie skargi Skarżony organ Burmistrz Miasta~Rada Miasta Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 58 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Sygnatura akt III SA/Kr 364/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. J. na uchwałę nr XI.92.25 Rady Miasta Limanowa z dnia 31 stycznia 2025 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Limanowa postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie III SA/Kr 364/25 Uzasadnienie Pismem z 12 lutego 2025 r. M. J. złożył skargę na uchwałę nr XI.92.25 Rady Miasta Limanowa z dnia 31 stycznia 2025 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Limanowa. Zasadniczo skarga dotyczyła postępowania reklamacyjnego związanego z wysłanym upomnieniem za niezapłacenie opłaty dodatkowej w związku z parkowaniem w strefie płatnego parkowania w Limanowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej w sprawach dotyczących skarg i wniosków rozpatrywanych w trypie Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga została odrzucona ponieważ wojewódzki sąd administracyjny nie był właściwy do rozpatrywania skarg złożonych w trybie art. 227 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. póz. 572) dalej: "k.p.a." (postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. póz. 935) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje utrwalony pogląd odrzucający dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku wniesienia skargi w trybie art. 229 k.p.a. (a w takim trybie była procedowana skarga). Zgodnie z aktami sprawy w sprawie skarżącego została podjęta przez Radę Miasta Limanowa co zgodnie z przepisami stanowiło "załatwienie skargi". Wprawdzie uchwały organów przedstawicielskich samorządu terytorialnego mogą być zasadniczo zaskarżane do sądu administracyjnego, jednakże sądy administracyjne przyjmują, że uznanie w takiej sytuacji skargi do sądu administracyjnego za dopuszczalną powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona III SA/Kr 364/25 w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie przysługiwałaby (postanowienia: NSA z 12 kwietnia 2001 r., l SA 2668/00; WSA w Gorzowie Wlk. z 26 stycznia 2011 r., II SA/Go 13/11 - wszystkie cytowane orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W nowszym orzecznictwie sądów administracyjnych niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach uzasadnia się tym, że uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego w sprawach skarg z Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie są sprawami z zakresu administracji publicznej (postanowienia: WSA w Gorzowie Wlkp. z 16 lutego 2010 r., II SA/Go 37/10; WSA w Gliwicach z 18 kwietnia 2018 r., IV SA/GI 1206/17; WSA w Warszawie z 11 czerwca 2018 r., IV SAB/Wa 136/18; WSA w Rzeszowie z 31 stycznia 2019 r., II SA/Rz 80/19, postanowienie WSA w Krakowie z 22 lutego 2019 r., III SA/Kr 67/19 i powołane tam orzecznictwo). W sprawach tego rodzaju jest natomiast dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez wojewodę jako organ nadzoru nad samorządem terytorialnym. Sprawy sposobu załatwiania skarg przez jednostki samorządu terytorialnego nie są wyłączone spod nadzoru wojewody, zatem może on zaskarżyć do sądu każdą uchwałę i zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego, jeśli są one niezgodne z prawem (wyrok NSA z 28 kwietnia 2010 r., l OSK 209/10; wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 29 grudnia 2010 r., II SA/Go 824/10). Niezależnie od powyższych uwag orzekający Sąd wskazuje, że wykazywanie, że dowód opłaty za parkowanie został jednak umieszczony w samochodzie skarżącego, może nastąpić dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego. Stosownie bowiem do poglądów sądów administracyjnych powołujących się na uchwałę Sądu Najwyższego z 19 listopada 2010 r., III CZP 88/10, skoro obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa to przyjąć należy, że możliwość dochodzenia swych racji przez korzystającego z drogi publicznej powstaje dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego poprzez złożenie zarzutu nieistnienia obowiązku czy błędu co do osoby zobowiązanego zgodnie z art. 33 § 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. póz. 479 z późn. zm.). III SA/Kr 364/25 Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu. Sąd orzekał jednoosobowo na posiedzeniu niejawnym zgodnie z ww. art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI