III SA/Kr 362/20

III SA/Kr 362/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Kasprzycki
Maria Zawadzka
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 5807/21 - Wyrok NSA z 2025-01-28
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
Art. 107  par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
|Sygn. akt III SA/Kr 362/20 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki, WSA Maria Zawadzka, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w dniu 18 stycznia 2021 r. skargi P. S., na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu, z dnia 3 lutego 2020 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora w roku akademickim 2019/2020, , uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji;, zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu na rzecz skarżącego P. S. zwrot uiszczonych kosztów, postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych)., , ,
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2019 r. Komisja Stypendialna dla Studentów Uniwersytetu odmówiła przyznania P. S. stypendium rektora w roku akademickim 2019/2020. Komisja powołała się na § 10 załącznika nr 10 do zarządzenia Nr [...] Rektora Uniwersytetu z 1 października 2019 r. w sprawie regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu i na wysoką średnią ocen, za którą uznaje się średnią 4,0 i wyższą. Wskazała, że średnia ocen wnioskującego o stypendium wynosiła 3,8, czyli nie była punktowana, a nadto że uzyskany wynik, tj. 0 pkt nie uprawniał do otrzymania stypendium, gdyż wnioskujący nie posiadał wyróżniających wyników w nauce.
W odwołaniu P. S. (dalej: skarżący) zarzucił naruszenie art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 - dalej: "k.p.a."), wskazał, że nie wyjaśniano w decyzji sposobu wyliczenia średniej ocen, ani progu punktowego, który miał kwalifikować do przyznania stypendium rektora, a nadto zarzucił organowi ogólne naruszenie zasad postępowania.
Decyzją z 3 lutego 2020 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna dla Studentów utrzymała w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Wskazała, że istota sporu tkwiła w określeniu prawidłowości ustalenia średniej ocen odwołującego się. Powołała się na § 5 ust. 5 i 6 Regulaminu studiów z dnia 24 kwietnia 2019 r. stanowiącego załącznik do uchwały Senatu [...], podniosła że do studenta stosuje się zasady ujęte w Regulaminie Studiów stanowiącym załącznik do uchwały Senatu z dnia 26 kwietnia 2017 r. (nr [...]), oceny uzyskane od roku 2019/2020 będą wliczane do średniej według nowych zasad, wykładnia celowościowa i systemowa tych przepisów nie pozwalała na przyjęcie, że do średniej ocen nie bierze się pod uwagę ocen niedostatecznych, a nadto wywnioskowała, że średnią ocen oblicza się ze wszystkich przedmiotów objętych deklaracją przedmiotową, w stosunku do których odwołujący się przystąpił do egzaminu. Zaznaczyła także, że odwołujący się w roku akademickim 2018/2019 dwukrotnie otrzymał ocenę niedostateczną z jednego przedmiotu. Wskazała, że Regulamin świadczeń nie może być sprzeczny z regulaminem studiów. Ponadto Komisja Odwoławcza m.in. stwierdziła, że wymagania dotyczące podstawy prawnej co do sposobu obliczenia średniej zostały spełnione przez wskazanie § 24 Regulaminu świadczeń oraz załącznika nr 10 do Regulaminu świadczeń.
Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję organu odwoławczego, zarzucając jej:
1.) rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji w zasadzie pozbawionej uzasadnienia, a przynajmniej z uzasadnieniem w rażącym stopniu wadliwym; ponadto w uzasadnieniu - zdaniem skarżącego - powtórzono błędy organu I instancji, a także w niewystarczającym stopniu umotywowano kontrowersyjne przejścia i tezy kluczowe dla odtworzenia toku rozumowania organu;
2.) rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji, wadliwej w stopniu, który wyklucza przyjęcie przeprowadzenia faktycznego, rzetelnego merytorycznego postępowania w dwóch instancjach;
3.) rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - naruszenie art. 6 k.p.a., poprzez nieprawidłowe powoływanie się na przepisy, które utraciły swoją moc obowiązywania, a także działanie bez podstawy prawnej polegające na stawianiu nieprzewidzianych w prawie warunków otrzymania stypendium rektora;
4.) naruszenie przepisów prawa materialnego - § 5 ust. 2 załącznika nr 10 do zarządzenia nr [...] Rektora z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów poprzez jego błędną interpretację, w efekcie pominięcie jego zastosowania oraz § 2 ust. 2 załącznika do zarządzenia nr [...] Rektora z 1 października 2019 r. w sprawie regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu poprzez jego błędną interpretację i pomięcie jego stosowania;
5.) naruszenie przepisów prawa materialnego - § 2 ust. 2 załącznika nr 10 do zarządzenia nr [...] Rektora z 1 października 2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów poprzez jego błędną interpretację, w efekcie pominięcie jego zastosowania oraz § 2 ust. 2 załącznika do zarządzenia nr [...] Rektora z 1 października 2019 r. w sprawie regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu poprzez próbę oceny wniosku na podstawie kryteriów opisowych, nie metody punktowej.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku - o uchylenie decyzji w całości, stwierdzenie nieważności lub uchylenie w całości decyzji organu I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W obszernym uzasadnieniu zarzutów skargi, skarżący powołał się na orzecznictwo sądów administracyjnych, wskazał m.in. na wadliwość uzasadnienia decyzji organu I instancji i podważył stwierdzenie organu odwoławczego, że brak któregokolwiek z elementów decyzji wskazanych w art. 107 § 1 k.p.a. nie musi oznaczać, że pismo przestaje być decyzją i staje się innego rodzaju formą działania administracji. Podważył również zarzut organu odwoławczego, który stwierdził, że niesłuszny jest zarzut skarżącego dotyczący niewskazania materiału dowodowego w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Skarżący podniósł w tym miejscu problem, iż jego wnioskowanie o stypendium na podstawie średniej 4,12 stało się źródłem informacji organu o średniej 3,80, m.in. podkreślając, że organ nie odniósł się do podanej przez skarżącego średniej, ani do innych przekazywanych przez skarżącego informacji, np. pocztą e-mail. Zarzucił ogólnikowe podanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, które pozwoliło - w ocenie skarżącego - zignorowanie uwag skarżącego dotyczących korzystania przez organ z nieaktualnego stanu prawnego, który zamiast uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r. w sprawie: Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich, korzystał z nieaktualnej, bo obowiązującej do 30 września 2019 r. uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie: Regulaminu studiów pierwszego stopnia, drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich w Uniwersytecie.
Skarżący wskazał, że już po złożeniu odwołania od decyzji organu I instancji odczytał wiadomość, że podstawą korzystania z nieaktualnego Regulaminu studiów były wytyczne Działu Obsługi Studiów Centrum Wsparcia Dydaktyki Uniwersytetu, która - jak podkreślił skarżący - nie mogły być wyłączną podstawą prawną do regulowania jego sytuacji prawnej, gdyż było to działanie rażąco naruszające zasady praworządności. Skarżący podkreślił także, że jakkolwiek organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji w kwestii korzystania z nieaktualnego aktu prawnego, to wytłumaczył go odmiennie, powołując się na przepisy intertemporalne zawarte w § 42 ust. 3 aktualnego Regulaminu studiów, który dotyczył zaliczenia roku akademickiego 2018/2019 na zasadach dotychczasowych. W tej kwestii skarżący podniósł, że przyznanie stypendium nie mieści się w "zaliczeniu" roku, o którym mowa w tym przepisie i niedopuszczalna jest w tym zakresie wykładnia rozszerzająca. Skarżący wskazał, że za aktualnym stanem prawnym miarodajnym w zakresie jego sytuacji przemawia słowniczek zawarty w aktualnym Regulaminie studiów, który w § 2 ust. 1 pkt 3 dokładnie określa, co rozumieć należy przez Regulamin studiów użyty w § 5 ust. 1 załącznika nr 10 do Regulaminu świadczeń, a także wskazał na brak norm intertemporalnych w Regulaminie świadczeń. Skarżący wskazał na konieczność zgadywania motywów organu, który w uzasadnieniu decyzji nie stwierdził dlaczego utożsamia przyznanie stypendium z zaliczeniem roku.
Skarżący odniósł się również szczegółowo do kwestii przedmiotu przez niego niezaliczonego, który także organ odwoławczy uznał za ponadobowiązkowy, i który nie uzyskuje - w ocenie skarżącego - statusu zaliczonego. Wyjaśnił - w kontekście § 5 ust. 10 aktualnego Regulaminu studiów - konieczność wyliczenia średniej na potrzeby postępowania stypendialnego na nowo, a nie korzystanie ze średniej wyliczonej na potrzeby zaliczenia roku, wskazując że jego średnia powinna w efekcie wynosić 4,59. Wskazał także, że w kontekście rażących błędów organów, zwłaszcza organu I instancji prawdopodobnie jest także wadliwe wyliczenie progu, od którego przyznawane jest stypendium.
Skarżący zarzucił nieprawdę organowi odwoławczemu, który pisząc o uzasadnieniu prawnym decyzji wskazał, że wynika z niej podstawa prawna obliczenia średniej ocen studenta (§ 5 ust. 1 załącznika nr 10 Regulaminu odsyłającego do Regulaminu studiów), gdyż przepis ten nie został ani razu powołany wprost, zwłaszcza w decyzji organu I instancji.
Podkreślił także, że organ wprowadził nieistniejące w przepisach prawnych kryterium oceny wniosku, wskazując że punktowane osiągnięcia są enumeratywnie wyliczone w załączniku nr 10 do Regulaminu świadczeń, podobnie jak okoliczności, które nie pozwalają na otrzymanie stypendium. Skarżący stwierdził, że nie ma tam mowy o otrzymaniu dwóch ocen niedostatecznych, o ile nie oznaczają one konieczności skorzystania z instytucji wpisu warunkowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie podzielając zarzutów skarżącego. Podniósł m.in., że zaskarżona decyzja zawiera szczegółowe określenie i wyjaśnienie podstawy prawnej i sposobu obliczania średniej ocen skarżącego za rok akademicki 2018/2019, informacje o przedmiotach branych pod uwagę do obliczenia średniej uzyskane zostały z karty przebiegu studiów, organ odwoławczy wnikliwie, powtórnie przeanalizował cały materiał zgromadzony w sprawie i na jego podstawie podjął rozstrzygnięcie, a niezadowolenie skarżącego z decyzji nie stanowi podstawy do wysuwania zarzutów o naruszeniu zasady dwuinstancyjności.
W obszernej replice na odpowiedź na skargę skarżący po raz kolejny wskazał, na wadliwość postępowania organów w sprawie, w tym wadliwość podstawy prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz odniósł się szczegółowo do argumentacji organu odwoławczego ujętej w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga była zasadna.
Przedmiotem sporu w istocie był wynik liczbowy z uzyskanych ocen z egzaminów w roku akademickim 2018/2019 jaki obliczył skarżący i Komisja Stypendialna (I i II instancji) tj. sposób obliczenia średniej. Skarżący dodatkowo zarzucał naruszenie art. 107 §3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia w decyzji w jaki konkretnie sposób obliczono średnią ocen, co w praktyce doprowadziło do zignorowania jego szczegółowych wyliczeń.
Zdaniem Sądu, skarżący ma rację, że zarówno decyzja organu I instancji jak i decyzja organu II instancji nie przedstawia w sposób szczegółowy sposobu dokonywania obliczeń wyników skarżącego uzyskanych z egzaminów w roku 2018/2019. Takie uzasadnienie w praktyce uniemożliwia sądowi administracyjnemu kontrolę prawidłowości zaskarżonego orzeczenia. Powołany art. 107 §3 k.p.a. stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie od samego początku sporny był przede wszystkim wynik obliczeń średniej ocen uzyskanych przez skarżącego w roku akademickim 2018/2019. Dodatkowo, skarżący uważał, że należy w jego sprawie zastosować "nowe" przepisy, natomiast organ II instancji, powołując się na przepisy przejściowe – wskazywał na zastosowanie "starych" przepisów (str. 5 zaskarżonej decyzji "Przepis przejściowy nie budzi wątpliwości i ma jasny cel – studenci uzyskiwali oceny w roku akademickim 2018/2019, przed wejściem w życie obowiązującego Regulaminu Studiów, zatem zaliczają rok na zasadach dotychczasowych").
W tym kontekście ma znaczenie precyzja uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w najświeższym wyroku z 6 października 2020 r., I OSK 3235/18 (odwołując się do poprzedniego swojego poglądu wyrażonego w wyroku z 24 kwietnia 2018 r., I OSK 1351/16): "Do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. dochodzi wtedy, gdy uzasadnienie decyzji nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie albo gdy mimo formalnej poprawności jego treść - ze względu np. na ogólnikowość stwierdzeń i argumentów - nie pozwala na skontrolowanie poprawności rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym czyni w stopniu istotnym wątpliwym poprawność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie.
Z decyzji organu II instancji wynika przy tym, że w sprawie zastosowano jednak "nowe" przepisy tj. załącznik nr 10 do zarządzenia nr [...] Rektora. W podstawie prawnej obu decyzji powołano ww. załącznik nr 10, a ponadto wszystkie wyliczenia oparte zostały na brzmieniu Regulaminu świadczeń dla studentów i doktorantów Uniwersytetu tj. regulaminu przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r. (§2 ust. 1 pkt 3 ww. Zarządzenia nr [...] Rektora). Jak już więc Sąd zauważył powyżej, ogólnikowość uzasadnienia uniemożliwia sądowi administracyjnemu prześledzenie toku rozumowania tj. zastosowanego w sprawie algorytmu obliczeń.
W ocenie Sądu, nawet i zastosowanie "starych" przepisów budzi wątpliwości, czy podana w decyzji średnia uzyskanych ocen (3,8) została obliczona prawidłowo.
Zgodnie bowiem z §5 ust. 6 powołanej uchwały Senatu z 2017 r. "Średnią ocen zdanego roku akademickiego lub całego toku studiów oblicza się jako średnią ważoną z wagami określonymi przez wartości odpowiednich punktów ECTS ze wszystkich uzyskanych w tym okresie ocen, w tym również ocen niedostatecznych". Dalej zgodnie z §5 ust 10 uchwały Senatu z 2017 r. "Średnią ważoną oblicza się w następujący sposób:
a) ocenę z każdego przedmiotu wchodzącego w skład podstawy obliczenia średniej wyrażoną liczbowo, mnoży się przez przypisaną mu liczbę punktów;
b) uzyskane wyniki mnożenia dodaje się;
c) sumę określoną w pkt b dzieli się przez sumę punktów ze wszystkich przedmiotów stanowiących podstawę ustalenia średniej;
d) wynik zaokrągla się do dwóch miejsc po przecinku"
Sąd zwraca uwagę, że algorytm obliczania średniej ważonej z ww. §5 ust. 10 odnosi się do ocen z "każdego przedmiotu", a nie do wszystkich ocen. Ma to o tyle znaczenie, że gdyby zastosować sposób obliczania średniej przewidziany w późniejszych przepisach (o czym poniżej) to rzeczywiście matematyczny wynik byłby inny. Wynika to z tego, że pomimo braku wyraźnych przepisów co do sposobu obliczenia sumy punktów w §5 ust. 10 pkt c regulaminu – suma punktów w mianowniku algorytmu została obliczona najprawdopodobniej (w decyzji obu organów nie wyjaśniono tego dokładnie) jako zsumowanie dwóch liczb 11 (tyle punktów było przypisanych egzaminowi z procedury przepisów prawa administracyjnego).
Z akt administracyjnych wynika, że skarżący początkowo tj. przy składaniu wniosku o stypendium (18 października 2019 r.) zastosował sposób obliczania zawarty w "nowych" przepisach tj. uchwale nr [...] Senatu z dnia 24 kwietnia 2019 r. - jego wniosek o stypendium rektora został bowiem złożony 18 października 2019 r. Zgodnie z §5 ust. 6 Regulaminu stanowiącego załącznik do ww. uchwały z 2019 r. "W przypadku gdy student przystąpił do egzaminu więcej niż jeden raz, do obliczenia średniej ocen uwzględnia się wartość będącą średnią arytmetyczną z ocen uzyskanych we wszystkich terminach, ustaloną z matematycznym zaokrągleniem według skali określonej w ust. 2.". Przepis ten zbieżny jest z §5 ust. 2 Załącznika nr 10 do zarządzenia nr [...] Rektora z 1 października 2019 r. Stanowi on, że: "Za podstawę do obliczenia średniej ocen studenta bierze się przedmioty zaliczone w roku studiów, za który stypendium ma być przyznane, w tym przedmioty objęte deklaracją przedmiotową oraz przedmioty, na włączenie których do swojego planu studiów student uzyskał zgodę dziekana".
Przenosząc powyższe uwagi Sądu na konkretne obliczenia to wynik powinien wynosić:
- liczony przez skarżącego - 4,12
tj. 35 (5x7 prawo karne wykonawcze)+ 16 (4x4 prawo karne gospodarcze)+20 (5x4 prawo wykroczeń)+30 (5x6 teoria prawa) +35 (5x7 the mind and the law)+ 22 (2x11 postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne) +38,5 (3,5x11 – proces karny)+45 (5x9 prawo własności intelektualnej) +10 (5x2 język łaciński )=251,5/61 czyli 4,12
- liczony przez organy – 3,8
tj. 35 (5x7 prawo karne wykonawcze)+ 16 (4x4 prawo karne gospodarcze)+20 (5x4 prawo wykroczeń)+30 (5x6 teoria prawa) +35 (5x7 the mind and the law)+ 44 (2x2x11 postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne) +38,5 (3,5x11 – proces karny)+45 (5x9 prawo własności intelektualnej) +10 (5x2 język łaciński )=273,5/72 czyli 3,8
Sąd podkreśla przy tym, że z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia prezentującego tok rozumowania organów przy ustaleniu średniej z egzaminów, nie ma pewności, czy rzeczywiście organy zastosowały powyższy algorytm dwukrotnie wliczając do licznika liczbę 22 (jako iloczyn oceny 2 z liczbą punktów 11) i jednocześnie wliczając do mianownika liczbę 22 jako dwukrotność ilości punktów za zdawany przedmiot postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne.
Powyższe wyliczenia Sądu dowodzę, że naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało wpływ na wynik sprawy, bowiem uniemożliwiało skarżącemu odniesienie się do prawidłowości dwukrotnego liczenia oceny niedostatecznej z tego samego przedmiotu, a w konsekwencji sąd administracyjny kontrolując zaskarżoną decyzję nie ma pewności, co do sposobu obliczenia średniej.
Odnosząc się natomiast do argumentacji stron, który z regulaminów należało stosować to Sąd zauważa, że "nowy" Regulamin (stanowiący załącznik do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu z dnia 24 kwietnia 2019 r. wchodził w życie z dniem 1 października 2019 r. (§42 ust. 1) przy czym, skoro zgodnie z §42 ust. 3 zdanie drugie "Wnioski złożone przed wejściem w życie niniejszego Regulaminu rozpatrywane są na zasadach dotychczasowych" to wniosek skarżącego złożony 18 października 2019 r. powinien być rozpatrywany według "nowych" zasad.
W przypadku skarżącego, istotne jest, że uzyskał on dwie oceny niedostateczne z tego samego egzaminu. Najprawdopodobniej wyliczona więc przez Komisję Stypendialną średnia 3,8 wynikała z dwukrotnego wykazania w liczniku liczby 2 (ocena z egzaminu) z liczbą 11 (ilość punktów przypisanych egzaminowi) i podzieleniu sumy z licznika przez sumę punktów ze wszystkich przedmiotów, przy czym z uwagi na dwukrotne podejście do egzaminu w mianowniku uwzględniono liczbę 22, a nie 11.
Taki sposób liczenia średniej przede wszystkim jest sprzeczny z §5 ust. 6 Regulaminu stanowiącego załącznik do uchwały Senatu nr [...]. Stanowi on, że w przypadku gdy student przystąpił do egzaminu więcej niż jeden raz, do obliczenia średniej ocen uwzględnia się wartość będącą średnią arytmetyczną z ocen uzyskanych we wszystkich terminach, ustaloną z matematycznym zaokrągleniem według skali określonej w ust. 2. Tym sposobem w obliczeniach uwzględniany jest fakt kilkakrotnego "podejścia" do egzaminu bowiem student, który w pierwszym terminie uzyskał ocenę niedostateczną, zawsze końcowy wynik będzie miał niższy niż student, który uzyskał pozytywną ocenę za pierwszym razem. Rację ma również skarżący, że zgodnie z §5 załącznika nr 10 do Zarządzenia Nr [...] Rektora za podstawę do obliczenia średniej ocen studenta bierze się przedmioty zaliczone w roku studiów, za który stypendium ma być przyznane, w tym przedmioty objęte deklaracją przedmiotową oraz przedmioty, na włączenie których do swojego planu studiów student uzyskał zgodę dziekana. Skoro przez sam fakt uzyskania dwukrotnie oceny niedostatecznej skarżący nie zaliczył przedmiotu "Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne" to oceny z tego przedmiotu nie powinny być wliczane do podstawy obliczania średniej. Zdaniem Sądu zasada ta nie jest sprzeczna z art. 91 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce ponieważ w sytuacji skarżącego fakt zdawania czy też niezadawania tegoż przedmiotu nie miał znaczenia dla zaliczenia całego roku. Jak pośrednio wynika z argumentów stron przedmiot ten mógł być zdawany również na V roku studiów. Uzyskanie natomiast niedostatecznej oceny za przedmiot obowiązkowy na danym roku powodowałoby utratę w ogóle możliwości starania się przez studenta o stypendium rektora.
Odnosząc się natomiast do argumentu organu o bezprzedmiotowości ewentualnych błędów przy wyliczeniach średniej ocen, ponieważ do stypendium uprawniałoby osiągnięcie progu co najmniej 46,4 pkt to Sąd nie ma możliwości skontrolowania w tym zakresie zaskarżonej decyzji ponieważ w istocie, ani akta sprawy, ani uzasadnienie decyzji nie potwierdza, że tego typu braki w osiągnięciach naukowych spowodowały nieprzyznanie skarżącemu stypendium. Zgodnie z art. 133 §1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Sąd nie ma więc kompetencji do samodzielnie prowadzonego postępowania dowodowego na okoliczność ewentualnie innych faktów, skoro zasadniczo ustalenia organów zostały skutecznie podważone przez skarżącego przed sądem administracyjnym. Sąd zwraca przy tym uwagę, że skarżący powołując się na błędy w wyliczeniach średniej wskazał, że: "prawdopodobnie jest także wadliwe wyliczenie progu, od którego przyznawane jest stypendium". W tym kontekście Sąd zauważa, że zgodnie z art. 91 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10% studentów na określonym kierunku studiów. Zgodnie więc z §6 ust. 1 Załącznika nr 10 do ww. Zarządzenia Rektora nr [...] Stypendium rektora otrzymuje do 10% studentów każdego kierunku studiów, którzy na liście rankingowej osiągnęli najwyższą liczbę punktów obliczoną zgodnie z § 10. W aktach sprawy brak jest jednak jakichkolwiek ustaleń co do sposobu ustalenia ww. średniej 46,4 pkt - co uniemożliwia na obecnym etapie weryfikację zaskarżonej decyzji w tym zakresie, w szczególności w jaki sposób została obliczona podana w ww. decyzji średnia 46,4 pkt; jaki konkretnie organ dokonał tych wyliczeń i na jakiej podstawie.
W ponownym postępowaniu organy wskażą w sposób precyzyjny (z uwzględnieniem poszczególnych jednostek redakcyjnych Zarządzenia nr [...] Rektora Uniwersytetu z 1 października 2019 roku wydanego na podstawie art. 23 ust. 1 w związku z art. 95 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce) w jaki sposób została obliczona średnia ocen i rozstrzygną, czy skarżący jest uprawniony, czy też nie jest uprawniony do stypendium rektora.
W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 §1 powołanej ustawy zasądzając od organu zwrot uiszczonego wpisu od skargi