III SA/KR 35/25

III SA/Kr 35/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-09-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-01-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki /sprawozdawca/
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący/
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1251
Art. 73 aa  ust. 1  pkt 1 , art. 140 mb ust. 1, art. 140 n ust. 6
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 listopada 2024 r., sygn. akt: SKO.RD/4120/1309/2024, w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną przez G. G., zwanego dalej skarżącym, decyzją z dnia 15 listopada 2024 r., sygn. akt: SKO.RD/4120/1309/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie działając na podstawie art. 140mb ust. 1 w zw. z art. 73aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm., dalej: "Prawo o ruchu drogowym."), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję Starosty Miechowskiego z dnia 15 października 2024 r. nr KTiD.K.5410.1.133.2024 o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 500 (pięćset) zł w związku z przekroczeniem terminu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Decyzją z dnia 15 listopada 2024 r. Starosta Krakowski nałożył na skarżącego karę pieniężną w związku z przekroczeniem terminu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący nabył pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 14 maja 2024 r. - 30 dniowy termin, wskazany w art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym upływał więc w dniu 13 czerwca 2024 r. Skarżący nie złożył wniosku w tym terminie. Mając na uwadze powyższe organ orzekł o wymierzeniu kary.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł skarżący, podnosząc w jego treści, że niezarejestrowanie w terminie pojazdu było spowodowane kłopotami rodzinnymi i wniósł o umorzenie kary.
Wymienioną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2024 r., właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 140mb pkt 1 Prawa o ruchu drogowym kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Kara pieniężna jest nakładana w drodze decyzji administracyjnej i jest wnoszona na odrębny rachunek bankowy starostwa w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna (art. 140n ust. 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym). Stosownie do art. 140n ust. 6 ww. ustawy do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f k.p.a. nie stosuje się.
Kolegium ustaliło, że skarżący nabył pojazd w dniu 14 maja 2024 r., a wniosek o rejestrację pojazdu został przez niego złożony w dniu 19 września 2024 r. Z powyższego wynika, że doszło do 3-miesięcznego opóźnienia w złożeniu wniosku.
Zdaniem Kolegium wystąpiła podstawa do ukarania skarżącego karą pieniężną w wysokości 500 zł. Zgodnie bowiem z art. 140mb ust. 1 Prawa o ruchu drogowym karę wymierza się w wysokości 500 zł i nie podlega ona miarkowaniu, ani też nie można odstąpić od jej nałożenia niezależnie od przyczyn, które spowodowały uchybienie terminu do zarejestrowania pojazdu. Art. 140n ust. 6 Prawa o ruchu drogowym wyłączył bowiem możliwość stosowania w odniesieniu do kar pieniężnych za niezarejestrowanie pojazdu w terminie 30 dni od jego nabycia oraz za niezawiadomienie starosty w terminie 30 dni o zbyciu pojazdu art. 189d-189f k.p.a., które to przepisy zezwalają na obniżenie kar administracyjnych lub w szczególnych okolicznościach na odstąpienie od ich wymierzania. W związku z powyższymi regulacjami prawnymi ani starosta, ani Kolegium nie mają podstaw prawnych do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej nawet w sytuacji, gdy niedotrzymanie terminu zarejestrowania pojazdu było niezawinione przez jego nabywcę.
W skardze na powyższą decyzje, złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący powtórzył argumentację odwołania, że niedochowanie terminu złożenia wniosku o rejestracje pojazdu było spowodowane jego sytuacja zdrowotną. Dodał, że kara w wysokości 500 zł całkowicie przekracza jego możliwości finansowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a P.p.s.a.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.
Przedmiotem kontroli sądowej była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 15 listopada 2024 r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w związku z przekroczeniem terminu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
Materialnoprawną podstawą kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 140mb ust. 1 w zw. z art. 73 aa ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1251 ze zm., dalej: "Prawo o ruchu drogowym.").
Zgodnie z art. 73 aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z kolei w myśl art. 140mb ust. 1 Prawa o ruchu drogowym kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Kary pieniężne, w sprawach określonych w art. 140ma i art. 140mb, są nakładane w drodze decyzji administracyjnej. Kary pieniężne, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, nakłada starosta ( art. 140n ust. 1 i 2 Prawa o ruchu drogowym).
W rozpoznanej sprawie, z niekwestionowanych ustaleń organów wynika, że skarżący w dniu 14 maja 2024 r. nabył pojazd: przyczepka nr rej. [...] marki N., nr nadwozia: [...]. W związku z powyższym, zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, do dnia 13 czerwca 2024 r. miał obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tymczasem skarżący złożył wniosek o rejestracje pojazdu dopiero w dniu 19 września 2024 r. Okoliczności te świadczą o tym, że wniosek został złożony po upływie 30 dni od nabycia pojazdu, z naruszeniem przepisu art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym. Fakt ten nie jest również kwestionowany przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 140mb ust. 1 Prawa o ruchu drogowym nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 500 zł.
Z uwagi na podniesione w odwołaniu okoliczności, dotyczące niedochowania terminu złożenia wniosku o rejestrację pojazdu ( tj. z powodu kłopotów rodzinnych), organ rozważył możliwość zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), które zezwalają na obniżenie kar administracyjnych lub w szczególnych okolicznościach na odstąpienie od ich wymierzenia. W konsekwencji doszedł do przekonania, że ani starosta, ani Kolegium nie mają podstaw prawnych do odstąpienia od nałożenia lub miarkowania ww. kary pieniężnej, nawet w sytuacji gdy niedotrzymanie terminu zarejestrowania pojazdu było niezawinione przez jego nabywcę. Zgodnie bowiem z przepisem art. 140n ust. 6 Prawa o ruchu drogowym do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Powyższe stanowisko organu, Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę podziela.
Zauważyć bowiem należy, że regulacje prawne w przedstawionym brzmieniu zostały wprowadzone na mocy art. 2 pkt 4, pkt 9 oraz pkt 10 ppkt b ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości (Dz. U. z 2023 r., poz. 1394, dalej jako ustawa zmieniająca). W ustawie zmieniającej w związku z wprowadzanymi zmianami ustawodawca przewidział przepisy przejściowe – art. 14 i art. 16 ustawy zmieniającej. W myśl art. 14 przywołanej ustawy zmieniającej, w przypadku gdy pojazd został: 1) sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, 2) sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 3) nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – przed dniem 1 stycznia 2024 r., do spraw związanych z rejestracją oraz zawiadamianiem o zbyciu albo nabyciu pojazdu stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 (tzn. Prawa o ruchu drogowym), w brzmieniu dotychczasowym.
Z kolei zgodnie z art. 16 ustawy zmieniającej do postępowań w sprawie nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 140mb ustawy zmienianej w art. 2, wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 stycznia 2024 r., stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym.
Na gruncie przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący w dniu 14 maja 2024 r. (a więc już po zmianie przepisów) nabył pojazd: przyczepka nr rej. [...] marki N., nr nadwozia: [...]. Z kolei wniosek o rejestracje pojazdu została zgłoszony w dniu 19 września 2024 r., zatem z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu zawiadomieniem z dnia 1 października 2024 r. Wobec powyższego organy rozpoznając przedmiotową sprawę prawidłowo zastosowały przepisy Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.
W wyniku przeprowadzonego postępowania organy nałożyły na skarżącego karę pieniężną w kwocie 500 zł, stosownie do postanowień art. 140mb ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, wykluczając możliwość zastosowania przepisów art. 189d-189f k.p.a. Organy słusznie bowiem przyjęły, że w obowiązującym stanie prawnym kara pieniężna nie podlega miarkowaniu, ani też nie można odstąpić od jej nałożenia, niezależnie od przyczyn, które spowodowały uchybienie terminu do zarejestrowania pojazdu.
Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że w rozpatrywanym przypadku przepisy prawa materialnego, ani procesowego nie zostały przez organy prowadzące i postępowanie i orzekające naruszone. Ustaliły one w sposób prawidłowy, które z nich mają zastosowanie, w sposób poprawny je odczytały i zastosowały. Nie można więc im skutecznie zarzucić niewłaściwego działania. W świetle powyższego uznać więc należało, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Skarga nie mogła więc wywrzeć zamierzonego skutku.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) oddalił skargę jako bezzasadną.