III SA/KR 348/07

III SA/Kr 348/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Lechowski
Wiesław Kisiel
Symbol z opisem
602  ceny
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek spr. Sędziowie NSA Wiesław Kisiel NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w k. z dnia 4 grudnia 2006r., Nr: II/13/2006 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia taryf na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków l stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II orzeka , że wymieniona w pkt l uchwała nie może być wykonana
Uzasadnienie
wyroku z dnia 24 lipca 2007r.
Zaskarżoną uchwałą Rady Miejskiej w K. z dnia 4 grudnia 2006r. nr 11/13/2006 odmówiono zatwierdzenia taryf na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o zatwierdzenie taryf został złożony w dwóch wariantach, z których jeden uwzględniał aktualny stan majątkowy wnioskodawcy, a drugi stan majątkowy wnioskodawcy po ewentualnym przekazaniu przez gminę w formie aportu rzeczowego infrastruktury kanalizacyjnej. Ponieważ zaś do gminy nie wpłynął wniosek w sprawie wniesienia aportu, niemożliwe było rozpatrzenie kwestii przekazania infrastruktury, a tym samym możliwość kompleksowego rozpatrzenia wniosku o zatwierdzenie taryf. Z tego powodu uznano wniosek za niekompletny w rozumieniu art. 24 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków i dlatego podjęto uchwałę o odmowie jego zatwierdzenia.
Skarżący Wojewoda [...] wniósł o stwierdzenie nieważności tej uchwały w całości oraz wstrzymanie jej wykonania podnosząc, że w oparciu o przeprowadzoną przez organ nadzoru analizę przedmiotowego wniosku o zatwierdzenie taryf w kontekście spełniania przez niego wymogów ustawowych (w szczególności z §5 Rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006r. w sprawie określenia taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, Dz.U. nr 127, póz. 886). Niekompletność zaś wariantu II nie może stanowić przesłanki do odmowy zatwierdzenia taryfy w wariancie I. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków gmina odmawia zatwierdzenia taryfy jeżeli zostały spełnione przesłanki świadczące o niezgodności z prawem wniosku, tymczasem w przedmiotowej sprawie wniosek w jego wariancie I był zgodny z prawem. Nieprawidłowo zatem gmina przejęła przesłankę, że wobec niekompletności wariantu II cały wniosek jest niekompletny. Dodatkowo skarżący podniósł, że w trakcie badania wniosku gmina może kierować się nie tylko kryterium legalności, ale też celowości. Przesłanka celowości przewidziana w art. 24 ust. 4 ustawy dotycząca burmistrza wydaje się bowiem być kryterium dopuszczalnym również dla rady.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w K. wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu podtrzymano argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale stwierdzając, że wniosek dwuwariantowy uznany został przez gminę za niekompletny, gdyż wobec niekompletności jednego z wariantów niemożliwe było jego kompleksowe rozpatrzenie. Niemożliwe bowiem było dokonanie porównania obu wariantów, do czego rada była zmuszona z powodu istnienia dwóch wariantów, musiała bowiem wybrać wariant lepszy. Z tego powodu zmuszona też została do przekroczenia kryterium formalnego i dokonania analizy również w oparciu o kryterium materialne (konieczność wyboru wariantu lepszego). Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania wniesiono o jego oddalenie jako sprzecznego z art. 152 u.p.sp.s.a., albowiem zaskarżona uchwała nie nadaje się do wykonania
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje :
W ocenie Sądu skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona uchwała jest sprzeczna z prawem.
Zgodnie z art. 24 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. nr 72, póz. 747 z późn. zm.) taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy, podjętej na wniosek przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego do którego przedsiębiorstwo dołącza szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny plan. Taryfy i plan podlegają sprawdzeniu przez wójta pod względem zgodności z prawem i celowości (ust. 4), a następnie rada gminy podejmuje uchwałę o zatwierdzeniu taryf lub o odmowie ich zatwierdzenia. Zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 5 rada gminy odmawia zatwierdzenia taryfy jeżeli zostały one sporządzone niezgodnie z przepisami. Szczegółowe zasady dotyczące treści taryf wraz ze wzorem wniosku i ich zatwierdzenie wynikają z przepisów Rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006r. w sprawie określenia taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz.U. nr 127, póz. 886).
Wniesiony w dniu [...] października 2003r. wniosek spółki Wodociągi i Kanalizacja K. sp. z o.o. o zatwierdzenie taryf został sformułowany w dwóch wariantach, z których jeden uwzględniał aktualny stan majątkowy wnioskodawcy, a drugi stan majątkowy wnioskodawcy po ewentualnym przekazaniu przez gminę w formie aportu rzeczowego infrastruktury kanalizacyjnej. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie z uwagi na to, że nie doszło do wniesienia przedmiotowego aportu, wariant II wniosku uznać należało za niekompletny, a więc nie spełniający wymogów przewidzianych w ustawie. Nie przesądza to jednak o równoczesnej niekompletności wariantu I wniosku. Spełnia on bowiem wszystkie wymogi wynikające z cyt. powyżej ustawy i wykonawczego do niej rozporządzenia, należy zatem uznać, że został on sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami w rozumieniu art. 24 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zdaniem Sądu zatem nie było w mniejszej sprawie podstaw do odmowy jego zatwierdzenia przez radę gminy. Podejmując zaskarżoną uchwałę rada gminy naruszyła zatem prawo materialne dokonując błędnej interpretacji art. 24 ust. 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków poprzez wyciągnięcie błędnego wniosku, że niekompletność jednego z wariantów wniosku przesądza również o niekompletności drugiego z wariantów i świadcząc o wadliwości całego wniosku. Sąd podziela w tym zakresie argumenty skarżącego, że rada gminy w sposób nieuprawniony pominęła fakt, że wariant I był prawidłowy, sporządzony zgodnie z wymaganiami przewidzianymi przez obowiązujące przepisy. Zdaniem Sądu zatem zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem, dlatego Sąd orzekł o stwierdzeniu jej nieważności, działając na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270).
Odnosząc się do wypowiedzianej na marginesie powyższej sprawy uwagi skarżącego dotyczącej kryteriów jakimi może się posługiwać rada gminy przy zatwierdzaniu taryfy Sąd nie podziela poglądu, że przepis art. 24 ust. 4 dopuszczający możliwość zastosowania kryterium celowości może obejmować swym zakresem także radę gminy. Kolejny bowiem ustęp tegoż artykułu, tj. art. 24 ust. 5 wyraźnie wskazuje, że do podjęcia przez radę gminy uchwały o odmowie zatwierdzenia taryfy może dojść tylko wówczas, gdy taryfa została sporządzona niezgodnie z przepisami. Przepis ten przewiduje zatem wyraźnie jedynie kryterium legalności. Powyższe uwagi nie mają jednak wpływu na zasadność skargi w pozostałym zakresie i na treść rozstrzygnięcia sądu w przedmiotowej sprawie.
Podjęte przez Sąd w punkcie II wyroku orzeczenie, że przedmiotowa uchwała nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku oparte zostało na podstawie art. 152 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z którego wynika, że w razie uwzględnienia skargi sąd określa w wyroku czy i w jakim zakresie akt lub czynność nie mogą być wykonane. Treść tego przepisu budzi spory doktrynalne, niemniej jednak Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela pogląd przyjmowany w orzecznictwie, że chodzi tu o wykonalność w szerokim znaczeniu, a więc w sensie "czynienia użytku z uprawnienia bądź wypełnienia obowiązku z niego wynikającego" (por. wyrok NSA z 29 lipca 2004r., OSK 591/04, ONSA WSA 2004, nr 2, póz. 32 wraz z glosą Z. Kmieciaka, OSP 2005, z.4, póz. 50, s. 207). Wobec zaś treści art. 24 ust. 2a i nast. ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków Sąd uznał konieczność wydania w niniejszej sprawie przedmiotowego orzeczenia o niemożliwości wykonywania przedmiotowej uchwały do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.