III SA/Kr 344/21

III SA/Kr 344/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Janusz Kasprzycki
Renata Czeluśniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1382
Art. 73
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
Art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie WSA Ewa Michna WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B S.A. w K (poprzednio: A S.A. w K) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia pozostającej do pokrycia kwoty długu celnego skargę oddala.
Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] 2018 r. Oddział Celny przyjął zgłoszenie celne OGL [...], dokonane przez stronę skarżącą A S.A. w K (obecnie: B S.A. z siedzibą w K), obejmujące towar opisany jako:
- poz. 1 - "MONITOR ODDECHU, RUCHU Z NIANIA ELEKTRONICZNA I KAMERA
VIDEO [...] -1005 szt. ([...] poz. 1) [WZ [...]]".
Ww. towar zgłoszony został do kodu CN 85318070 (kod TARIC 8531807000 V999) z przypisaną mu stawką cła dla krajów trzecich 0%.
Zgodnie z dokumentami handlowymi - INVOICE NO: - [...], [...] (poz. 1) - towar został opisany, m.in. jako: - poz. 1 - VTECH; BM3200; VIDEO BM 2,4G FHSS; (...).
W trakcie prowadzonej, w trybie art. 48 Unijnego Kodeksu Celnego, kontroli w ww. firmie (protokół kontroli nr sprawy [...] z dnia 17 stycznia 2020 r.), w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów wprowadzanych na obszar celny Unii Europejskiej za okres od dnia 1 sierpnia 2017 do dnia 30 września 2017 r., stwierdzona została błędna klasyfikacja taryfowa importowanych urządzeń o oznaczeniach kodowych: VTECH BM 2600, VTECH BM 3200, VTECH BM4200, VTECH BM 4300, VTECH BM 4500, VTECH BM 4600, VTECH BM 4700, VTECH VM 2251, VTECH VM 3252, VTECH VM 3255, VTECH VM 5252, VTECH VM5261. Powyższe towary, tzw. "Monitory oddechu (...)", pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej, deklarowane do kodu TARIC: 8531807000 V999 powinny zostać objęte kodem CN 85287240.
Ustalono, że towary o oznaczeniach kodowych jak powyżej, spełniają warunki do zastosowania Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r., dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE L 34 z 9.02.2011 r.). Zgodnie z przedmiotowym rozporządzeniem, towar w rodzaju "system nadzoru wizyjnego niemowląt", używany do monitorowania niemowląt na odległość, przedstawiany w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, w skład którego wchodzą: — bezprzewodowa kamera telewizyjna z wbudowanym mikrofonem, nadajnikiem sygnałów wideo i anteną; kamera jest wyposażona w wyjście audio/wideo; — bezprzewodowy kolorowy monitor z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym (LCD) o przekątnej ekranu w przybliżeniu 14 cm (5,6 cala) i z proporcją ekranu 4:3, z wbudowanym głośnikiem, odbiornikiem sygnałów wideo oraz anteną; monitor jest wyposażony w wejście audio/wideo; — dwa adaptery; oraz — kabel audio/wideo, w którym to zestawie sygnały są przesyłane z kamery do monitora z częstotliwością 2,4 GHz w zasięgu 150 metrów, winien być klasyfikowany do kodu CN: 8528 72 40. Uzasadniając to rozstrzygnięcie Komisja stwierdziła, że: Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 b), 3 c) i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz brzmienie kodów CN 8528, 8528 72 i 8528 72 40. Produkt jest zestawem w rozumieniu reguły 3 b) ORI, składającym się z kamery objętej pozycją 8525 i z aparatury odbiorczej dla telewizji objętej pozycją 8528, w którym nie można określić, jaki składnik nadaje zestawowi zasadniczy charakter. Z zastosowaniem reguły 3c) ORI produkt należy zatem klasyfikować jako aparaturę odbiorczą dla telewizji objętą kodem CN 8528 72 40.
Zgodnie z pkt 3 protokołu kontroli przedmiotem kontroli były - zgodnie z Tabelą 1 - m.in. pozycje 36 do 112, dotyczące towaru o opisie monitor oddechu. W załączniku o numerze 49 do protokołu ujęte zostały opisy i specyfikacje tego towaru o oznaczeniach kodowych VTECH BM 1000, VTECH BM 2000, VTECH BM 2200, VTECH BM 2300, VTECH BM 2600, VTECH BM 3200, VTECH BM 4200, VTECH BM 4300, VTECH BM 4500, VTECH BM 4600, VTECH BM 4700, VTECH VM 2251, VTECH VM 3252, VTECH VM 3255, VTECH VM 5252, VTECH VM 5261, VTECH BM 3210.
Nieprawidłowość stwierdzona została jednak w 52 pozycjach towarowych w odniesieniu do towarów o oznaczeniach VTECH BM 2600, VTECH BM 3200, VTECH BM 4200, VTECH BM 4300, VTECH BM 4500, VTECH BM 4600, VTECH BM 4700, VTECH VM 2251, VTECH VM 3252, VTECH VM 3255, VTECH VM 5252, VTECH VM 5261 - pkt 5.2) Ad. 4 protokołu, w tym dla towarów opisanych na fakturach handlowych INVOICE NO: - [...], [...], dołączonych do zgłoszenia celnego z dnia [...] 2018 r. SAD [...].
W zastrzeżeniach do protokołu kontroli z dnia 3 lutego 2020 r., spółka stwierdziła, że wymienione w protokole kontrolowane towary nie mają dedykowanych wyjść A/V (kamera), wejść (monitor), ani kabla A/V, w związku z tym nie mogą pełnić funkcji uniwersalnych, jak elementy zestawu opisane w rozporządzeniu KE nr 113/2011. Zaznaczono, że elementy zestawu, czyli: a. kamera spółki nie może (ze względu na brak wyjścia A/V) pracować z innym monitorem lub telewizorem, b. monitor spółki nie będzie pracować (ze względu na brak wejścia A/V) z innym źródłem sygnału AV np. tunerem TV, odtwarzaczem DVD czy inną kamerą.
Kontrolowana spółka zaznaczyła, że opis zaimportowanego przez nią towaru i jego funkcjonalności są inne, niż przywołane w rozporządzeniu KE nr 113/2011. Dlatego opinia kontrolujących o złej kwalifikacji w tym zakresie, jako nie mająca rzeczywiście podstaw w powołanym rozporządzeniu KE, powinna być uznana za nieprawidłową. Dla wykazania powyższego wniosła o dopuszczenie dowodu z opisu produktu oraz z jego oględzin. Nadto spółka wniosła też o wystąpienie do wystawcy dokumentu WIT i uzyskanie w charakterze dowodu w sprawie - dokumentu WIT o nr [...], który, zdaniem kontrolowanej spółki, potwierdzi, iż kwalifikacja towaru, zastosowana w zgłoszeniach celnych Spółki ma uzasadnienie.
Odnosząc się do zastrzeżeń spółki, Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego stwierdził w piśmie z dnia 18 lutego 2020 r., że w trakcie całej kontroli oraz w protokole zachowano obiektywizm w ocenie zebranych dowodów, zgodnie z art. 191 Ordynacji podatkowej. W części dotyczącej towaru tzw. systemu nadzoru elektronicznego niemowląt, kontrolujący podtrzymali swoje stanowisko zawarte w protokole kontroli. Uzasadniając swoje stanowisko kontrolujący stwierdzili, opierając się o opisy oraz dane techniczne - specyfikacje, będące załącznikami do protokołu kontroli oraz opierając się o noty wyjaśniające do Sekcji XVI Taryfy Celnej, że: nianie elektroniczne o symbolach BM1000, BM2200, BM2000, BM2300, to zestawy składające się z nadajnika i odbiornika, pracujące w bezprzewodowej technologii DECT. Wszystkie powyższe urządzenia z wyjątkiem BM1000 wyposażone są w dwukierunkową komunikację, wyświetlacze LCD z monochromatycznymi ikonami i znakami alfanumerycznymi, posiadają czujniki temperatury i kołysanki, natomiast nianie elektroniczne BM 3200, BM 3210, BM 2600, BM 4500, BM 4200, BM 4300, BM 4600, BM 4700, VM 2251, VM 5261, VM 5252, to zestawy składające się z kamery z nadajnikiem, z monitora LCD z odbiornikiem, z technologią łączności bezprzewodowej z zastosowaniem cyfrowej technologii FHSS 2,4 GHz, dwukierunkową komunikacją, trybem nocnym, posiadające czujniki temperatury i kołysanki, zatem, zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r., jako "elektroniczne nianie" mające w zestawie kamerę z nadajnikiem oraz monitor z odbiornikiem, gdzie żaden z komponentów nie nadaje zestawowi jego zasadniczego charakteru, winny być klasyfikowane do kodu CN 85287240, a podniesiony w zastrzeżeniach fakt, iż towary "nianie elektroniczne" nie mają dedykowanych wyjść A/V (kamera), wejść (monitor), ani kabla A/V nie ma wpływu na zmianę zasadniczej klasyfikacji taryfowej tych towarów.
Stwierdzono także, że kontrola została przeprowadzona z obowiązującą metodologią. Odnosząc się do żądania strony o wystąpienie do wystawcy dokumentu WIT i uzyskanie w charakterze dowodu w sprawie WIT o nr [...], stwierdzono, że wykonanie ww. żądania jest niemożliwe z uwagi, że kontrola została zakończona w dniu doręczenia protokołu.
W dniu 24 marca 2020 r. w organie I instancji sporządzono wydruki instrukcji obsługi urządzeń: VTECH BM 2600, VTECH BM 3200, VTECH BM 4200, VTECH BM 4300, VTECH BM 4500, VTECH BM 4600, VTECH BM 4700, VTECH VM 2251, VTECH VM 3252, VTECH VM 3255, VTECH VM 5252, VTECH VM 5261, dostępnych na stronach internetowych; https://plphones.vtech.com/baby-monitors, https://vtech-polska.pl/produkty/?term=nianie-elektroniczne. Wydruki zostały załączone do sprawy: [...].
Powiadomieniem z dnia 22 kwietnia 2020 r. organ I instancji powiadomił stronę o zamiarze wydania decyzji oraz poinformował o prawie do bycia wysłuchanym przed wydaniem rozstrzygnięcia. W przedmiotowym piśmie wskazano również, że będące w posiadaniu organu celnego akta sprawy obejmują wyłącznie materiały przekazane wraz z protokołem kontroli oraz materiały dodatkowo dostępne na stronach internetowych https://plphones.vtech.com i https://vtech-polska.pl, tj. instrukcje obsługi urządzeń.
W dniu 27 maja 2020 r. strona zwróciła się drogą elektroniczną z prośbą o zapoznanie się z aktami m.in. niniejszej sprawy poprzez udostępnienie linków (hiperłączy) do pobranych instrukcji obsługi urządzeń. W odpowiedzi na powyższe w dniu 27 maja 2020 r. organ celny przekazał drogą elektroniczną linki (hiperłącza) do pobranych instrukcji obsługi urządzeń.
Następnie w dniu 2 czerwca 2020 r. wpłynęło do organu pismo strony, w którym wyraziła swoje stanowisko w sprawie kwalifikacji produktów VTech do kodu 8528 72 40. W piśmie tym powtórzono argumentację z postępowania pokontrolnego, zaznaczono, że opis zaimportowanego towaru jest inny, niż przywołany w rozporządzeniu KE nr 113/2011 oraz wniesiono o dopuszczenie dowodu z opisu produktów oraz z jego oględzin zamieszczonego na stronach www, z których skorzystał Naczelnik UCS. Wniesiono także o uzyskanie przez organ I instancji i przedłożenie do akt postępowania w charakterze dowodu z dokumentu w sprawie - dokumentu WIT o nr [...].
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego decyzją z dnia [...] 2020 r. znak: [...], określił kwotę należności celnych przywozowych (typ A00), która pozostaje do pokrycia, w wysokości 30.610,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia [...] 2018 r., powiadomił o długu celnym w wysokości 30.610,00 zł oraz o obowiązku zapłaty odsetek (typ-D00) od kwoty 30.610,00 zł za okres od dnia powstania długu celnego tj. od dnia 5 października 2018 r. do dnia powiadomienia o tym długu.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że dłużnikiem, a więc osobą odpowiedzialną za dług celny, zgodnie z art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 3 w związku z art. 5 pkt 19 unijnego kodeksu celnego jest strona skarżąca. W myśl art. 77 ust. 2 unijnego kodeksu celnego, dług celny powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego tj. w dniu [...] 2018 r.
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ustalił jako prawidłowy, dla towaru opisanego na fakturze handlowej - INVOICE NO: [...], [...] (poz. 1) jako : - poz. 1 - VTECH;BM3200; VIDEO BM 2,4G FHSS; (...) - kod TARIC 8528724000 V999, zamiast zadeklarowanego przez spółkę kodu TARIC 8531807000 V999, stosując do prawidłowego określenia kwoty należności celnych przywozowych, stawkę celną w wysokości 14%.
Organ I instancji stwierdził, że klasyfikacja spornego towaru, tzw. "niań elektronicznych", dokonana w pozycji 1 SAD, a dotycząca w przypadku tego zgłoszenia towaru o symbolach BM3200, które to towary - zgodnie z regułą 3b) ORINS stanowią zestaw do sprzedaży detalicznej - składający się z kamery video klasyfikowanej do pozycji 8525 Taryfy celnej w brzmieniu Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo oraz kolorowego wyświetlacza LCD klasyfikowanego do ww. kodu 8528 Taryfy celnej, gdzie komunikacja pomiędzy kamerą a wyświetlaczem LCD odbywa się za pośrednictwem transmisji bezprzewodowej w paśmie 2,4 GHz i żaden ze składników nie nadaje zestawowi zasadniczego charakteru, winna być dokonana w myśl reguły 3c) i tym samym prawidłową winna być pozycja 8528 Taryfy celnej, jako ostatnia w kolejności numerycznej z pozycji możliwych do zastosowania tj. pozycji 8525 i 8528 Taryfy celnej.
Jak stwierdził Naczelnik UCS dalsza klasyfikacja towaru (w ramach pozycji 8528) winna być dokonana do podpozycji - Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, 852872 - -Pozostała, kolorowa, - - - Pozostała, 85287240 - - - - Z ekranem, w którym zastosowano ciekłokrystaliczną technologię wyświetlania (LCD) z przypisaną mu stawką cła dla krajów trzecich 14%.
Klasyfikacja do kodu CN 85287240 (kodu TARIC 8528724000) została wyznaczona przez reguły 1, 3b), 3c) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz opis kodów 8528, 852872 i 85287240 i według organu I instancji jest zgodna z rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r.
W odwołaniu skarżąca wniosła o zmianę decyzji organu I instancji, poprzez określenie kwoty należności celnych przywozowych z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia [...] 2018 r., nr [...] na kwotę 0.00 zł.
Spółka zarzuciła, iż towary w pozycji 1 objęte przedmiotowym zgłoszeniem winny być klasyfikowane do kodu CN 8531 80 70 (stawka celna 0%), jak to zostało dokonane w pierwotnym zgłoszeniu celnym, ewentualnie do kodu CN 8528 52 91 (stawka celna 0%), a nie do kodu 8528 72 40, jak tego dokonał Naczelnik Urzędu Celno - Skarbowego.
Spółka uzasadniając powyższe wskazała, że Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, powołując się na Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r., zakwalifikował towar w rodzaju: "system nadzoru wizyjnego niemowląt", zaimportowany przez spółkę, do kodu 8528 72 40. Spółka podkreśliła, że już w toku postępowania przed organem l instancji, wskazywała, że sporne towary nie mają dedykowanych wyjść A/V (kamera), wejść (monitor), ani kabla A/V, a w związku z tym nie są opisane w rozporządzeniu KE nr 113/2011. Podała, że elementy: a. kamera VTech nie może (ze względu na brak wyjścia A/V) pracować z innym monitorem lub telewizorem, b. monitor VTech nie będzie pracować (ze względu na brak wejścia A/V) z innym źródłem sygnału AN np. tunerem TV, odtwarzaczem DVD czy inną kamerą. Tym samym stwierdziła, że opis zaimportowanego przez nią towaru jest inny, niż przywołany w rozporządzeniu KE nr 113/2011. Podniosła, że organ I instancji nie zakwestionował jej stanowiska w tym zakresie, a je potwierdził - vide na str. 11 uzasadnienia wywód organu I instancji: Brak tych elementów w omawianych nianiach nie jest w żaden sposób kwestionowany przez tut. Urząd.
Dlatego, w opinii spółki, kwalifikacja towaru przez organ I instancji do kodu 8528 72 40 odbywająca się niejako automatycznie z użyciem rozporządzenia KE nr 113/2011, nie powinna mieć miejsca. Taka kwalifikacja została bowiem obarczona błędem wynikającym z tego, że organ I instancji nie dokonał samodzielnego zaklasyfikowania dwóch podstawowych elementów składających się na importowany produkt, jakim był w tym przypadku system nadzoru wizyjnego niemowląt, tj. kamery i wyświetlacza LCD, lecz wykorzystał dwa kody (8525 oraz 8528 72 40) z ww. rozporządzenia KE przyjmując, że pasują one do elementów zaimportowanego produktu, ex defmitione. Zdaniem spółki, tak nie jest. Podkreśliła, że do ponownej interpretacji Nomenklatury Scalonej w tym zakresie, skłoniła ją analiza ustaleń organu I instancji zawartych na str. 8 i 9 uzasadnienia decyzji.
W przypadku wyświetlacza LCD wchodzącego w skład importowanego zestawu, kodem którego opis odpowiada najbardziej cechom produktu jest raczej kod 8528 52 91. Jest to bowiem monitor, który jest zdolny do przyjmowania sygnału z maszyny do automatycznego przetwarzania danych i zapewnia graficzną prezentację przetworzonych danych. Wypełnia wszystkie cechy dla podanego wyżej kodu, nie wypełnia cech tzw. dyskwalifikujących oraz służy wyświetlaniu danych z kamery pełniącej funkcję maszyny automatycznego przetwarzania danych (sygnał wideo z czujnika optycznego ulega cyfryzacji potem kompresji przy użyciu algorytmów przy użyciu maszyny ADAP przed wysłaniem go bezprzewodowo w eter).
Strona zaznaczyła, że kod 8528 52 91 wyświetlacza LCD, zastosowany w tym wypadku do całego produktu, wedle Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przyporządkowuje importowanemu produktowi stawkę celną 0%. Zwróciła też uwagę, że wnosiła o uzyskanie przez organ I instancji oraz przedłożenie do akt postępowania w charakterze dowodu z dokumentu - WIT o nr [...], który: 1/ obejmował produkt identyczny, jak towary Spółki, 2/ kwalifikował je do pozycji taryfy celnej nr 8531 80 95 90, a następnie do jej następcy: 8531 80 70.
Równocześnie spółka zaznaczyła, że nie chodziło przy tym o ochronę w znaczeniu prawnym, uzyskiwaną z wydanego WIT przed taryfikacją organu I instancji - jak to, zdaniem spółki, przedstawił organ I instancji w decyzjach - lecz o ustalenie stanu faktycznego i cech towaru, które zostały przyjęte przez organy celne w tamtej sprawie, a które zaważyły na kwalifikacji zestawu do kodu 8531 80 70, a zatem stanowią dowód w niniejszej sprawie. Zdaniem spółki, organ I instancji pominął ten dowód. A jest to dowód istotny.
Spółka podkreśliła, że zdaje sobie sprawę, że WIT wiąże tylko wnioskodawcę, z wystawcą WITa i dotyczy tylko produktu do którego został wydany, lecz baza wydawanych WITów jest powszechnie dostępna i w swoim założeniu powinna służyć podmiotom pomocą w taryfikacji niedających się jednoznacznie przyporządkować produktów. Dlatego wniosła ona o jego przeprowadzenie (ponowiła wniosek o przeprowadzenie dowodu z WIT) w II instancji.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej pismem z dnia 10 listopada 2020 r. po rozpatrzeniu wniosku dowodowego, postanowił odmówić przeprowadzenia dodatkowego dowodu, w postaci dołączenia do akt sprawy dowodu z dokumentu WIT o nr [...], ponieważ, w jego ocenie, brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego żądania. Organ wskazał, że stan faktyczny i cechy importowanych towarów, przeznaczenie towarów zostały ustalone w trakcie kontroli i nie są przyczyną sporu, a dowód w postaci dokumentu Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) PL- [...], o którego dołączenie do akt wnioskuje strona (celem ustalenia jaki stan faktyczny i cechy zaważyły w tamtej sprawie na kwalifikacji do kodu 85318070), nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. DIAS podkreślił, że podstawą do wydania rozstrzygnięć przez organ I instancji było prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i cech importowanych towarów. Stan faktyczny stwierdzony - na podstawie przedłożonych przez spółkę dokumentów oraz ustaleń kontrolujących, nie jest sporny.
W dniu 24 listopada 2020 r. spółka złożyła uzupełniające stanowisko wraz z nowymi wnioskami dowodowymi. Wskazała, że dokonała ponownej analizy stanowiska organu I instancji oraz ponownego sprawdzenia kodu taryfy celnej dla analogicznych towarów (jak objęte spornymi zgłoszeniami celnymi) stosowanych przez firmy konkurencyjne i stwierdziła, że organy celne na terenie Unii Europejskiej nie stosują wobec tych towarów Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r. kwalifikującego towar w rodzaju: "system nadzoru wizyjnego niemowląt" do kodu 8528 72 40. Spółka podniosła, jako prawidłowy dla importowanych towarów, stosowany w decyzjach WIT holenderskich organów jest kod CN- 8517 69 90. Stwierdziła też, że importowany przez nią produkt nie spełnia następujących parametrów produktu opisanego w rozporządzeniu wykonawczym Komisji nr 113/2011, ponieważ: kamera nie posiada wyjścia AN, odbiornik nie posiada wejścia AN, zestaw nie posiada kabla AN, nadto odbiornik nadaje sygnały (dźwięk) do kamery (jest jednocześnie aparaturą nadawczą audio). Dedykowane wejścia, wyjścia i kable AN, o których mowa w rozporządzeniu, nadają każdemu z elementów zestawu niezależne funkcje (kamera, monitor z zestawu w rozporządzeniu mogą pracować niezależnie). Spółka podkreśliła, że z uwagi na brak wejścia, wyjścia i kabli AN nie mogą pracować samodzielnie. Nie ma więc żadnych podstaw zastosowanie reguły 3b) i 3c) ORI wskazanych w rozporządzeniu wykonawczym nr 113/2011.
Ponadto spółka wskazała, że w tym stanie faktycznym kierując się uwagą 4 w Sekcji XVI, należało ustalić, czy urządzenie spółki: (1) składa się z elementów połączonych, (2) jest przeznaczone do pełnienia ściśle określonej funkcji i jeśli odpowiedzi na pytania 1 i 2 będą pozytywne, zakwalifikować cały komplet (urządzenie) do pozycji właściwej dla funkcji urządzenia, a ponieważ, jej zdaniem, odpowiedź na powyższe dwa pytania jest pozytywna, a funkcją urządzeń jest transmisja dźwięku i obrazu i stąd właściwym kodem CN jest kod 8517 69 90.
Mając na uwadze zgłoszone przez spółkę wnioski dowodowe, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowił odmówić przeprowadzenia dodatkowych dowodów w postaci: przesłuchania świadka - pracownika inżyniera W. K. wzywanego na adres spółki, oraz opinii biegłego rzeczoznawcy w zakresie elektroniki użytkowej, na okoliczność podaną w odwołaniu oraz nadto na okoliczność, że zaimportowane przez spółkę urządzenia składają się z elementów ze sobą połączonych i pełniących określoną funkcję - transmisja dźwięku i obrazu, nie stanowiących aparatury odbiorczej dla telewizji (kwalifikowanej do kodu 8528 72), ponieważ brak jest podstaw do uwzględnienia żądań.
Dyrektor IAS, w piśmie z dnia 4 grudnia 2020 r., kolejny raz podkreślił, że stan faktyczny i cechy importowanych towarów zostały ustalone w trakcie kontroli i nie są przyczyną sporu, dlatego ww. dowody nie mają znaczenia dla niniejszych spraw, ponieważ dokumentowałyby okoliczności już stwierdzone, na podstawie materiału przedstawionego przez spółkę w trakcie kontroli oraz zgromadzonego w trakcie postępowania wyjaśniającego.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz rozpatrzeniu zarzutów odwołania, decyzją z dnia 31 grudnia 2020 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał w pierwszej kolejności, że wobec sporu dotyczącego prawidłowości klasyfikacji przedmiotowego towaru włączono do sprawy decyzje WIT, zarówno przedstawione przez stronę, jak i włączone z urzędu do akt o numerach: - [...]; - [...]; -[...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...], - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...].
Następnie organ wskazał na mające zastosowanie w sprawie przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny oraz Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, ustanawiającego Wspólną Taryfę Celną.
DIAS wyjaśnił, że opierając się na Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej należy zauważyć, iż decydującym kryterium klasyfikacji taryfowej towarów powinny być obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru ujęte w opisie pozycji oraz w uwagach do sekcji i działów Taryfy celnej. Obiektywnym kryterium klasyfikacji może być również przeznaczenie towaru, jeżeli jest ono właściwe danemu towarowi, co należy oceniać w każdym przypadku według obiektywnych cech i właściwości tego towaru.
W okolicznościach sprawy, stan faktyczny i cechy importowanych towarów, ich przeznaczenie zostały ustalone w trakcie kontroli i nie są przyczyną sporu, a dowody w postaci: dokumentu Wiążącej Informacji Taryfowej (WIT) [...], o którego dołączenie do akt wnioskowała strona (celem ustalenia jaki stan faktyczny i cechy zaważyły w tamtej sprawie na kwalifikacji do kodu 85318070), przesłuchania świadka - pracownika spółki inżyniera W. K. wzywanego na adres spółki, oraz opinii biegłego rzeczoznawcy w zakresie elektroniki użytkowej, na okoliczność podaną w odwołaniu oraz nadto na okoliczność, że zaimportowane przez spółkę urządzenia składają się z elementów ze sobą połączonych i pełniących określoną funkcję - transmisja dźwięku i obrazu, nie stanowiących aparatury odbiorczej dla telewizji (kwalifikowanej do kodu 8528 72) - nie mają znaczenia dla ustalenia cech, składu i przeznaczenia towaru.
DIAS podkreślił, że Wiążące Informacje Taryfowe (WIT) są decyzjami rozstrzygającymi o klasyfikacji taryfowej towarów, tj. ustalającymi właściwy kod Taryfy celnej dla określonego towaru i w stosunku do osoby, która wnioskowała o WIT. Wskazana przez spółkę decyzja WIT [...] stosownie do obowiązujących przepisów w roku jej wydania, tj. roku 2013 do dnia jej obowiązywania, tj. 31 grudnia 2016 r., była wiążąca dla organów celnych wyłącznie w stosunku do osoby, której jej udzielono, w zakresie towarów, które były w niej wskazane oraz dla formalności celnych dokonanych po dniu, w którym informacja została wydana. Jak wskazano w decyzjach I instancji, informacja WIT ma ograniczone znaczenie podmiotowe (wiąże organ w stosunku do podmiotu, na którego rzecz została wydana), przedmiotowe (wiąże organ w odniesieniu do towaru objętego informacją) oraz czasowe (wiąże organ w okresie obowiązywania informacji). Oznacza to, że WIT wywiera skutek jedynie w odniesieniu do jej posiadacza lub jego przedstawiciela i jedynie w odniesieniu do towarów, które są w niej wskazane, a co ważne w czasie jej obowiązywania. Co istotne, posiadacz WIT może korzystać z niej tylko w odniesieniu do określonego towaru, jeżeli wykaże organom celnym, że istnieje całkowita zgodność między tym towarem a towarem opisanym w przedstawionej informacji. Zatem WIT na który wskazuje strona nie może zostać w tej sprawie uwzględniony bowiem po pierwsze utracił ważność w dniu 31 grudnia 2016 r., nie może zatem wywoływać żadnych skutków prawnych nawet w stosunku do posiadacza decyzji, a jako dokument będący decyzją adresowaną do innego podmiotu w innej sprawie, nie może przesądzić o klasyfikacji taryfowej zaimportowanych przez firmę wyrobów. Dyrektor podniósł przy tym, że Wiążąca Informacja Taryfowa nie jest normą prawną.
Organ wskazał, że wobec sporu dotyczącego prawidłowości klasyfikacji przedmiotowego towaru włączono do sprawy decyzje WIT, zarówno przedstawione przez stronę, jak pozyskane z urzędu. W decyzjach WIT holenderskiego organu celnego o numerach: - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], -[...], - [...], klasyfikacja towaru, opisanego jako systemy obserwacji video, przeznaczone do zdalnego monitoringu i komunikowania się z dzieckiem, składające się z kamery telewizyjnej (opisywane towary posiadają dodatkowo w kamerach w zależności od typu urządzenia: m.in. diody podczerwieni, obiektywy kamery w uchylnej obudowie, lampki kontrolne, przyciski do zmniejszania głośności, czytnika kart micro SD, złącza micro USB do zasilania, czujniki światła, włącznik/wyłącznik, regulacje poziomu dźwięku, czujnik temperatury, przycisk parowania do nawiązania połączenia bezprzewodowego, antenę, przyciski do uruchomienia kołysanek, gniazdo do zasilacza, podstawy z wbudowanym silnikiem elektrycznym do obracania i pochylania kamery) oraz monitora lub tabletu z dotykowym wyświetlaczem LCD (składającego się w zależności od opisywanego urządzenia: m.in. z przycisków sterujących, lampek kontrolnych, komory akumulatorów, anteny, mikrofonu, głośnika, gniazd do zasilacza, statywu, złącza słuchawkowego, czytnika kart micro SD, micro USB), gdzie oba urządzenia są wyposażone w radiowe urządzenia nadawcze i odbiorcze działające na przemian, będącego zestawem oferowanego do sprzedaży jako zapakowana łącznie całość, została dokonana do kodu CN 851769900.
Natomiast we włączonych do akt sprawy decyzjach WIT o numerach: -[...] – [...], - [...], [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...], - [...] klasyfikacja towaru, opisanego jako systemy nadzoru dla niemowląt, przeznaczone do zdalnego monitoringu, nadzoru dziecka, pozwalające na interakcje z dzieckiem, składające się z kamery telewizyjnej (opisywane kamery posiadają dodatkowo, w zależności od typu urządzenia: m.in. funkcje oświetlenia nocnego, czujniki obrazu, funkcje noktowizora, moduły dźwiękowe, mikrofony, głośniki, diody LED, obrotowe podstawy z przyłączem zasilania, lampki kontrolne, czujniki temperatury, zdalny zoom, zdalny ruch kamery, przyciski do parowania urządzeń, przyciski do uruchomienia kołysanek...) oraz zasilanego z sieci lub baterii monitora z dotykowym wyświetlaczem LCD (tzw. Jednostka rodzicielska"- składającego się w zależności od opisywanego urządzenia: m.in. z przycisków sterujących, lampek kontrolnych, komory akumulatorów/baterii, anteny, mikrofonu, głośnika...), gdzie oba urządzenia są wyposażone w radiowe urządzenia nadawcze i odbiorcze, dla interakcji z niemowlakiem, będącego zestawem oferowanego do sprzedaży jako zapakowana łącznie całość, dla których charakterystyczna, główna czynność to monitorowanie niemowląt, została dokonana do kodu 8528724000, zgodnego z opisywanym powyżej rozporządzeniem nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r.
Podsumowując kwestie dowodów, Dyrektor wskazał, że odmowa przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, wynika przede wszystkim z faktu wyjaśnienia już okoliczności, na które wnioskowane dowody miałyby zostać przeprowadzone, czyli ustalenia stanu faktycznego, składu zestawu, który jest przedmiotem sporu, cech towaru, jego właściwości i przeznaczenia. Pozyskiwanie dodatkowych dowodów na okoliczności już udowodnione lub nie mające znaczenia jest tym samym zbędne. Natomiast dopuszczenie dowodów w postaci decyzji WIT ma na celu dokładne przeanalizowanie spornych klasyfikacji taryfowych, dokonywanych przez różne administracje celne państw unijnych, dla takich samych lub bardzo podobnych w charakterze, składzie i przeznaczeniu towarów.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących prawidłowości zastosowanej przez organ I instancji klasyfikacji taryfowej, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że przedmiotem importu wg zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] 2018 r., zgodnie ze złożonymi w trakcie ww. kontroli przez spółkę dokumentami (specyfikacjami), był towar oznaczony na fakturach handlowych INVOICE NO: - [...], [...] ( w poz. 1) - jako: poz. 1 - VTECH;BM3200; VIDEO BM 2,4G FHSS; (...). Stan faktyczny pozwala przyjąć, że przedmiotem ww. zgłoszenia celnego były m.in.: tzw. nianie elektroniczne - oznaczone symbolami BM3200 - tj. system nadzoru elektronicznego, monitoringu niemowląt na odległość, składający się z kamery z nadajnikiem sygnałów wideo/audio oraz kolorowego wyświetlacza - ekranu LCD z odbiornikiem tych sygnałów, w których komunikacja pomiędzy kamerą a wyświetlaczem LCD obywa się za pośrednictwem transmisji bezprzewodowej w paśmie 2,4 GHz w zasięgu do 50 m (w budynkach) lub 300 m (na zewnątrz budynków). Ww. towar deklarowany był do pozycji 8531 Taryfy celnej w brzmieniu: Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, panele wskaźnikowe, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530.
Organ II instancji wyjaśnił, że na etapie klasyfikacji taryfowej takiego rodzaju urządzenia należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na fakt, iż mamy do czynienia z zestawem zawierającym elementy (urządzenia), które pełnią odmienne funkcje tj. nadajnik oraz odbiornik. Tym samym każdy z tych elementów posiada odrębną pozycję taryfową i zarazem żaden z nich nie nadaje zestawowi zasadniczego charakteru. W spornym urządzeniu nie można w sposób obiektywny jednoznacznie wskazać, który z elementów pełni funkcję podstawową, ponieważ jedno urządzenie (kamera) bez drugiego (wyświetlacz LCD) i na odwrót nie pozwoli zrealizować zamierzonego celu. Wobec powyższego w myśl reguł klasyfikacyjnych, które są normą prawa należało prawidłowo dokonać klasyfikacji takiego rodzaju urządzenia według reguły 3c.
Ponieważ zarówno w trakcie kontroli, w postępowaniu przed organem I instancji, jak i w odwołaniu spółka zaznaczyła, że jej towary nie mają dedykowanych wyjść A/V (kamera), wejść (monitor), ani kabla A/V, a w związku z tym nie są opisane w rozporządzeniu KE nr 113/201, Dyrektor stwierdził, że brak tych elementów w będących przedmiotem importu nianiach elektronicznych - nie był i nie jest kwestionowany przez organy celne. Jak opisano w decyzji, od której wniesiono odwołanie, różnica ta nie ma wpływu na ustalenie prawidłowego kodu CN towaru. Sposób komunikowania się urządzeń ze sobą (kablowy, czy radiowy) nie zmienia charakteru, tak poszczególnych urządzeń, jak i funkcji całego zestawu. Funkcja ta, czyli monitoring audio-wizyjny jest zachowana w obu sposobach komunikacji. Komunikacja radiowa zwiększa komfort korzystania z urządzenia (z zestawu), eliminując problem odpowiedniego poprowadzenia kabla, a w przypadku zakłóceń w łączności jest możliwość połączenia za pomocą kabla obu części zestawu.
DIAS podkreślił, że urządzenia z zestawu mogą współpracować z innymi urządzeniami pracującymi w technologii bezprzewodowej, po ich odpowiednim skonfigurowaniu. Zatem zarzut, że nie mogą być wykorzystane w innej konfiguracji nie znajduje uzasadnienia.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że w protokole kontroli z dnia [...] 2020 r., stwierdzona została, m.in. błędna klasyfikacja taryfowa towaru o oznaczeniach kodowych: VTECH BM 2600, VTECH BM 3200, VTECH BM 4200, VTECH BM 4300, VTECH BM4500, VTECH BM 4600, VTECH BM 4700, VTECH VM 2251, VTECH VM 3252, VTECH VM 3255, VTECH VM 5252, VTECH VM 5261. Zdaniem kontrolujących ww. towar - deklarowany do kodu CN 85318070 - zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE L 34 z 9 lutego 2011 r.) - powinien być klasyfikowany do kodu CN 85287240. Klasyfikację tę, jako właściwą, utrzymał w swoim rozstrzygnięciu Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego.
Dyrektor zaznaczył, że w związku z rozstrzyganiem przez Komitet Kodeksu Celnego wybranych zagadnień klasyfikacyjnych wydawane są tzw. rozporządzenia klasyfikacyjne Komisji (UE). Wskazują one, że towar opisany w załączniku do rozporządzenia klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do ustalonego tym rozporządzeniem kodu CN. Rozporządzenia te wiążą w całości i są bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 113/2011 z dnia 7 lutego 2011 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej tzw. system nadzoru wizyjnego niemowląt składający się z bezprzewodowej kamery telewizyjnej, bezprzewodowego kolorowego monitora z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym (LCD), dwóch adapterów oraz kabla audio/video, w którym sygnały przesyłane są z częstotliwością 2,4 GHz w zasięgu 150 m klasyfikuje się do pozycji 8528 (kodu CN 85287240). Importowane, konkretne modele niań elektronicznych to zestawy do sprzedaży detalicznej składające się z kamery video objętej pozycją 8525 Taryfy celnej oraz kolorowego wyświetlacza LCD klasyfikowanego do pozycji 8528 Taryfy celnej. Komunikacja między kamerą a wyświetlaczem odbywa się bezprzewodowo w paśmie 2,4 GHz. Jak podkreślił organ, rozporządzenie 113/2011, wskazuje na różne możliwości komunikowania się urządzeń, wchodzących w skład zestawu ze sobą - kablowy i radiowy, klasyfikując zestaw niezależnie od sposobu komunikacji jego poszczególnych składników, do pozycji 85287240.
W tym miejscu organ wyjaśnił, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag, z uwzględnieniem reguł 2-6. Jak już wskazano produkt jest zestawem w rozumieniu reguły składającym się z kamery objętej pozycją 8525 i aparatury odbiorczej dla telewizji objętej pozycja 8528, w którym żaden ze składników nie nadaje zestawowi zasadniczego charakteru. Tak więc brak jest możliwości zastosowania reguł 2a) i 2b), jak również reguły 3a) i reguły 3b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.
Reguła 2a) odnosi się do klasyfikacji wyrobów niekompletnych lub niegotowych, posiadających charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Nianie elektroniczne – BM3200 są wyrobem gotowym i kompletnym, z tego też względu reguła ta nie może być zastosowana. Reguła 2b) dotyczy klasyfikacji towarów uwzględniającej skład surowcowy towaru (materiał lub substancja). Taki problem nie występuje w przypadku niań elektronicznych - BM3200 - materiał, z którego zostały wytworzone nie przesądza o przeznaczeniu i zastosowaniu, o właściwościach towaru. Z tego powodu i ta reguła nie może być zastosowana. Zgodnie z regułą 3a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z dwoma pozycjami, które w jednakowym stopniu określają towar. Druga część reguły 3a) dotyczy przypadku, gdy dwie pozycje lub więcej odnosi się tylko do części materiałów, czy substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym, albo tylko do części towarów w zestawach. Zatem uwaga ta nie dotyczy towaru w rodzaju niań elektronicznych - BM3200 i również wobec tego nie znajduje zastosowania. Z kolei Reguła 3b) odnosi się do klasyfikacji mieszanin wyrobów z różnych materiałów lub komponentów oraz do wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej.
Nianie elektroniczne - BM3200 - zgodnie z regułą 3b) ORINS, stanowią zestaw do sprzedaży detalicznej - składający z kamery video klasyfikowanej do pozycji 8525 Taryfy celnej w brzmieniu Aparatura nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierająca aparaturę odbiorczą lub aparaturę zapisującą lub odtwarzającą dźwięk; kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery wideo oraz kolorowego wyświetlacza LCD klasyfikowanego do ww. kodu 8528 Taryfy celnej. Komunikacja pomiędzy kamerą a wyświetlaczem LCD obywa się za pośrednictwem transmisji bezprzewodowej w paśmie 2,4 GHz. W przypadku tego towaru nie sposób założyć, że jeden ze składników nadaje zestawowi zasadniczy charakter. Wobec tego, ponieważ żaden z elementów zestawu niań elektronicznych - BM3200, nie nadaje zestawowi zasadniczego charakteru również i ta reguła nie może być zastosowana.
W analizowanej sprawie, z uwagi na fakt, iż pozycje taryfowe wskazane przez stronę, jak i przez organ celny mieszczą się w obrębie tej samej sekcji, to dokonując klasyfikacji taryfowej należało wziąć pod rozwagę, zdaniem Dyrektora, treść uwagi 3 do sekcji XVI Taryfy celnej w brzmieniu: Jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, zespoły maszyn składających się z dwóch lub więcej maszyn połączonych razem, aby tworzyć całość oraz inne maszyny przeznaczone do wykonywania dwóch lub więcej wzajemnie uzupełniających się lub alternatywnych funkcji, należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się tylko z tej części składowej lub jako będące tą maszyną, która wykonuje funkcję podstawową. Uwaga ta jednak w tym przypadku nie będzie miała zastosowania, ponieważ nie można w sposób obiektywny jednoznacznie wskazać, który z elementów pełni funkcję podstawową, ponieważ jedno urządzenie (kamera) bez drugiego (wyświetlacz LCD) i na odwrót nie pozwoli zrealizować zamierzonego celu.
Zdaniem DIAS, mając na uwadze powyższe, w myśl reguły 3c) prawidłową winna być pozycja 8528 Taryfy celnej, jako ostatnia w kolejności numerycznej z pozycji możliwych do zastosowania, tj. pozycji 8525 i 8528 Taryfy celnej.
Dalsza klasyfikacja towaru (w ramach pozycji 8528) winna być dokonana do podpozycji: - Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, 852872 - - Pozostała, kolorowa, Pozostała, 85287240 ----- Z ekranem, w którym zastosowano ciekłokrystaliczną technologię wyświetlania (LCD) z przypisaną mu stawką cła dla krajów trzecich 14%.
Dyrektor podkreślił, że klasyfikacja do kodu CN 85287240 (kodu TARIC 8528724000) jest wyznaczona przez reguły 1, 3b), 3c) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz opis kodów 8528, 852872 i 85287240 i jest zgodna z rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 113/2011.
Organ odwoławczy stwierdził, że zaklasyfikowanie do pozycji wskazanej i zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym stanowiłoby, naruszenie zasad klasyfikacyjnych, bowiem pozycja 8531 80 70 nie uwzględnia wszystkich cech przedmiotowego zestawu.
Nieprawidłowe są zatem zarzuty spółki, że organ I instancji pominął i nie odniósł się do prawidłowości pozycji 8531 Taryfy celnej deklarowanej w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Pozycja 8531 obejmuje aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej, elektryczną, inną niż objęta pozycją 8512 lub 8530 (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe, przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe). Pozycja ta obejmuje urządzenia elektryczne używane wyłącznie do celów sygnalizacyjnych, tj. umożliwiających nadawanie i odbiór sygnałów (informacji) działających na ludzkie zmysły -akustycznych i optycznych. Urządzenia klasyfikowane w pozycji 8531 to urządzenia pozwalające na szybki odbiór przekazywanych dźwięków i sygnałów. Z brzmienia tej pozycji wynika, że dotyczy ona aparatury przeznaczonej do prostego działania i do szybkiego, nieskomplikowanego odbioru przekazywanych dźwięków i sygnałów.
Z opisu, właściwości, funkcji i przeznaczenia klasyfikowanego zestawu wynika natomiast, że jego techniczno-funkcjonalne właściwości nie polegają na prostym wyświetlaniu emitowanych osobno sygnałów świetlnych, sygnalizacyjnych sygnałów dźwiękowych, czy też znaków graficznych-ostrzegawczych, tj. sygnalizacji. Jest to urządzenie, które transmituje dźwięki i obrazy. Ten zestaw nie wzbudza dodatkowych sygnałów ani wzrokowych ani dźwiękowych, czy też graficznych. W zestawie nie ma dodatkowych brzęczków, lampek sygnalizacyjnych, alarmów, nie włączają się tutaj specjalne sygnały, dlatego nie może być on klasyfikowany do pozycji 8531, gdzie właśnie takie cechy towaru decydują o jego klasyfikacji do tego kodu. Urządzenia klasyfikowane w pozycji 8531 są używane do celów sygnalizacyjnych, a nie monitorujących, tak jak ma to miejsce w opisywanym przypadku.
Dyrektor podkreślił, że przekaz wizji i dźwięku w tzw. " niani elektrycznej" następuje jak w systemach opisanych i objętych pozycją 8528. Przez system słyszalny jest głos dziecka, lub/i jego obraz a nie specjalny sygnał ostrzegawczy, który emitowany byłby osobno z urządzenia, sygnalizując niebezpieczeństwo, czy ostrzegając przed zagrożeniem. Okoliczności te przemawiają za brakiem możliwości zaklasyfikowania przedmiotowego towaru do wskazanej przez skarżącego pozycji 8531.
Odnosząc się do podanego przez spółkę jako możliwego prawidłowego kodu CN 85285291, podanego alternatywnie do kodu CN deklarowanego w zgłoszeniu celnym- jako 85318070, organ odwoławczy stwierdził, że biorąc pod uwagę ustalony bezspornie stan faktyczny towaru, jego cechy i przeznaczenie nie można zgodzić się z argumentacją strony, uzasadniającą przyjęcie, że wyświetlacz LCD wchodzący w skład importowanego zestawu to monitor zdolny do przyjmowania sygnału z maszyny do automatycznego przetwarzania danych. Należy podkreślić, że kod HS 852852 obejmuje pozostałe monitory (inne niż m.in. monitory z lampą elektronopromieniową czy też aparaturę odbiorczą dla telewizji) zdolne do bezpośredniego podłączenia i zaprojektowane do użycia z maszyną do automatycznego przetwarzania danych objętą pozycją 8471. W takiej sytuacji zupełnie nieracjonalnie, należałoby przyjąć, że kamera z nadajnikiem sygnałów wideo / audio objęta pozycją 8525 Taryfy celnej powinna być taryfikowana do pozycji 8471 Taryfy celnej jako maszyna do automatycznego przetwarzania danych, co pozostawałoby w sprzeczności z obiektywnymi cechami i właściwościami tego towaru.
Organ odwoławczy stwierdził, że udowadnianie, iż kamera jest maszyną do automatycznego przetwarzania danych jest pomysłem nietrafionym, nie znajdującym uzasadnienia w obowiązujących przepisach taryfikacyjnych, niezgodnym z cechami towaru i jego przeznaczeniem.
Odnosząc się do klasyfikacji spornych towarów do kodu 85176990, organ wyjaśnił, że ze swej natury, przeznaczenia, które przewidział producent towarów, wynikającego z obiektywnych cech i składu wyrobów, nianie elektroniczne nie są aparaturą do transmisji lub odbioru głosu, obrazów lub innych danych, włączając aparaturę do komunikacji w sieci przewodowej lub bezprzewodowej (takiej jak lokalna lub rozległa sieć komputerowa). Co prawda urządzenia umożliwiają transmisje, komunikowanie się dwustronne między opiekunem a dzieckiem, ale trzeba podkreślić, że w przypadku sygnału, że dziecko się obudziło, płacze, jest niespokojne, jest za niska lub za wysoka temperatura w pomieszczeniu itd..., to zwrotna informacja od opiekuna nie ma na celu prowadzenie rozmów, czy komunikowania się z niemowlakiem, na zasadzie wymiany informacji (nie ma cech sieci komputerowych, które obejmuje ten kod), ma tylko funkcję doraźnego uspokojenia dziecka, jest to jednak funkcja marginalna urządzenia przeznaczonego do monitoringu. Tak więc ta dwukierunkowa komunikacja nie może przesądzać o charakterze klasyfikowanych urządzeń. Przypomnieć należy, że zamierzeniem producenta zestawów, co do przeznaczenia towarów, jest monitoring zachowań dziecka a nie wymiana komunikatów między opiekunem a dzieckiem. Wymiany komunikatów, rozmów dokonuje się przez inny rodzaj urządzeń, które są do tego przeznaczone np. telefon, czy walki-talki. Cechy klasyfikowanych niań elektronicznych wskazują na konkretne przeznaczenie tych towarów - czyli monitorowanie i nadzór niemowląt.
Dyrektor Izby podkreślił, że ani Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego ani on sam nie są powołani do sprawdzania prawidłowości wystawiania decyzji WIT przez inne państwa członkowskie Unii Europejskiej i do dokonywania oceny prawidłowości innych klasyfikacji dla tożsamych urządzeń. Decyzje WIT wystawione, m.in. przez holenderskie organy celne, klasyfikujące systemy obserwacji niemowląt do kodu 8517699000, nie mogą być podstawą do naruszenia obowiązującego Rozporządzenia Komisji (UE) nr 113/2011. Niezgodność klasyfikacji tych towarów we wskazanych przez stronę postępowania, holenderskich WIT-ach - odmiennej od klasyfikacji określonej w rozporządzeniu nr 113/2011, została już zasygnalizowana do Komisji Europejskiej, odpowiedzialnej za jednolite stosowanie przepisów klasyfikacyjnych w całej Unii. Wniosek na posiedzenie Komitetu Kodeksu Celnego złożyła administracja Niemiec. Wniosek DE dotyczył tzw. elektronicznych niań wideo (Video-Babyphone sets), które składają się z jednostki nadawczej z kamerą i jednostki odbiorczej z ekranem.
Mając na uwadze powyższe organ II instancji wskazał, że zarzut dotyczący braku samodzielnego zaklasyfikowania przez organ celny elementów zestawu, a wyłącznie wykorzystania automatycznie kodów z rozporządzenia Komisji (UE) Nr 113/2011 nie znajduje uzasadnienia, o klasyfikacji towaru do kodu CN 8528 7240 zadecydowały bowiem jego obiektywne cechy i właściwości towaru istniejące w dniu zgłoszenia celnego, w tym również przeznaczenie towaru.
Na marginesie organ wskazał na włączone z urzędu do akt postępowania decyzje klasyfikacyjne (WIT), wydane przez administracje celne innych krajów członkowskich Unii Europejskiej - Francji, Niemiec, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, opisane jako zestawy do monitoringu niemowląt, o cechach i funkcjonalności takich jak te będące przedmiotem niniejszego postępowania. We wszystkich przypadkach, administracje celne państw UE, wskazały jako prawidłowy, kod CN 85287240. Kod CN został określony, zgodnie z regułami ORINS 1, 3c i 6, a dodatkowo powołano się na rozporządzenie klasyfikacyjne Komisji UE nr 113/2011, które jest obowiązującym przepisem prawa.
Podsumowując, w opinii DIAS, klasyfikacja taryfowa dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Naruszenie to polega na błędnym sklasyfikowaniu zgłoszonego towaru do pozycji CN 85287240 Wspólnej Taryfy Celnej. Błąd ten wywiera istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż powoduje określenie długu celnego, niemającego podstawy prawnej, co stanowi naruszenie art. 56 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny, zgodnie z którym podstawą należności celnych przywozowych jest Wspólna Taryfa Celna.
Wobec powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości, oraz o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora lAS kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) dalej p.p.s.a.
Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).
Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.
Kontrolując zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak jest podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Przedmiotem oceny jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 grudnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] 2020 r., określającą stronie skarżącej kwotę należności celnych przywozowych (typ A00), która pozostaje do pokrycia, w wysokości 30.610,00 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia [...] 2018 r., informującą o długu celnym w wysokości 30.610,00 zł oraz o obowiązku zapłaty odsetek (typ-D00) od kwoty 30.610,00 zł za okres od dnia powstania długu celnego, tj. od dnia 5 października 2018 r. do dnia powiadomienia o tym długu.
Rozpoznając nin. sprawę Sąd w całości podtrzymuje stanowisko wyrażone w poprzednich wyrokach tut. Sądu (np. sygn. akt III SA/Kr 351/21 – III SA/Kr 354/21, III SA/Kr 356/21).
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zakwalifikowania sprowadzonych przez stronę skarżącą produktów, tzw. niań elektronicznych. Według skarżącej powinien być im przypisany kod CN 8531 80 70 (stawka taryfy celnej 0%), podczas gdy w ocenie organów celnych powinny być one zakwalifikowane do CN 8528 72 40 (ze stawką taryfy celnej 14%). Zauważyć przy tym należy, że na etapie postępowania przed organem II instancji skarżąca podnosiła, że towar powinien być zakwalifikowany do kodu CN 8517 69 90 (pismo z dnia 24 listopada 2020 r.), jednak na etapie skargi wskazywała ona już wyłącznie kod CN 8531 80 70.
Jak wskazano w rozporządzeniu Komisji (UE) z dnia 7 lutego 2011 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. U. UE. L. 2011.34.37 z dnia 9 lutego 2011 r.), rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej, bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego (pkt 2 preambuły). Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł, towar opisany w kolumnie 1. tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2., na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3. tej tabeli (pkt 3 preambuły). Z załącznika do ww. rozporządzenia wynika następujący opis towaru: "Produkt (tak zwany "system nadzoru wizyjnego niemowląt") przedstawiany w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, w skład którego wchodzą: bezprzewodowa kamera telewizyjna z wbudowanym mikrofonem, nadajnikiem sygnałów wideo i anteną; kamera jest wyposażona w wyjście audio/wideo; - bezprzewodowy kolorowy monitor z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym (LCD) o przekątnej ekranu w przybliżeniu 14 cm (5,6 cala) i z proporcją ekranu 4:3, z wbudowanym głośnikiem, odbiornikiem sygnałów wideo oraz anteną; monitor jest wyposażony w wejście audio/wideo; - dwa adaptery; oraz - kabel audio/wideo. Sygnały są przesyłane z kamery do monitora z częstotliwością 2,4 GHz w zasięgu 150 metrów. Zestaw jest używany do monitorowania niemowląt na odległość." Ww. produkt objęty jest klasyfikacją NC 8528 72 40. Z uzasadnienia załącznika do ww. rozporządzenia wynika, że "Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1., 3b), 3c) i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienia kodów CN 8528, 8528 72 i 8528 72 40. Produkt jest zestawem w rozumieniu reguły 3b) ORI, składającym się z kamery objętej pozycją 8525 i z aparatury odbiorczej dla telewizji objętej pozycją 8528, w którym nie można określić, jaki składnik nadaje zestawowi zasadniczy charakter. Z zastosowaniem reguły 3c) ORI produkt należy zatem klasyfikować jako aparaturę odbiorczą dla telewizji objętą kodem CN 8528 72 40."
Zgodnie z uwagą 4 do sekcji XVI Nomenklatury scalonej, jeżeli maszyna (włączając kombinację maszyn), składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy klasyfikować do pozycji właściwej dla tej funkcji.
Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1754 zmieniającym załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) w sprawie nomenklatury taryfowej, statystycznej oraz sprawie wspólnej taryfy celnej, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami: 2. a) Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym; b) wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3. 3. Jeżeli stosując regułę 2b) lub z innego powodu, towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób: a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru; b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania; c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a) lub b), należy klasyfikować do pozycji pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
Należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przeznaczenie produktu może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 17 lipca 2014 r., Sysmex Europe, C-480/13, EU:C:2014:2097, pkt 31 i przytoczone tam orzecznictwo). Dla dokonania klasyfikacji celnej towaru nie jest konieczne, aby towar ten był tylko i wyłącznie przeznaczony do użytku zgodnego ze wspomnianą obiektywną cechą. Wystarczy, aby zastosowanie to stanowiło jego zasadnicze przeznaczenie (wyrok z dnia 13 lipca 2006 r. Anagram International, C-14/05, EU:C:2006:465, pkt 26). Z kolei, ogólne reguły interpretacji CN stanowią, iż klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, natomiast tytuły sekcji, działów lub poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne (wyrok z dnia 15 listopada 2018 r., Baby Dan, C-592/17, EU:C:2018:913, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo).
Dokonując klasyfikacji taryfowej towarów należy odwoływać się do obiektywnych cech i właściwości towarów, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (wyrok z dnia 13 września 2018 r., Vision Research Europe, C-372/17, EU:C:2018:708, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono właściwe temu towarowi, co należy ocenić według jego obiektywnych cech i właściwości (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in., C-435/15 i C-666/15, EU:C:2017:232, pkt 40 i przytoczone tam orzecznictwo). Pośród istotnych aspektów w tym względzie należy ocenić użycie towaru zamierzone przez producenta, podobnie jak warunki i miejsce jego użycia (wyrok z dnia 4 marca 2015 r., Oliver Medical, C-547/13, EU:C:2015:139, pkt 52). Ponadto, zgodnie z uwagą 3 do sekcji XVI części drugiej CN, maszyny zaprojektowane do wykonywania dwóch lub więcej różnych funkcji, alternatywnych lub wzajemnie się uzupełniających, należy klasyfikować wedle funkcji podstawowej charakteryzującej całą maszynę. W orzecznictwie TSUE przyjmuje się, że konieczne jest wzięcie pod uwagę, co jest podstawowe lub dodatkowe z punktu widzenia konsumenta (wyrok z dnia 11 czerwca 2015 r., Amazon EU, C-58/14, EU:C:2015:385, pkt 24 i przytoczone tam orzecznictwo).
Analiza opisów produktów, których dotyczy niniejsze postępowanie prowadzi do wniosku, że podstawowym przeznaczeniem elektronicznych niań jest możliwość monitorowania dziecka w sytuacji, gdy rodzic znajduje się w innym pomieszczeniu. Możliwość ta jest zagwarantowana przez przekaz dźwięku i obrazu.
Zaznaczyć należy, że zgodnie z orzecznictwem TSUE rozporządzenie klasyfikacyjne ma charakter generalny, jako że znajduje zastosowanie nie do pojedynczego podmiotu gospodarczego, ale do ogółu towarów takich samych, jak towar badany przez Komitet Kodeksu Celnego. Przy określaniu zakresu stosowania rozporządzenia, należy uwzględnić między innymi jego uzasadnienie (wyrok TSUE z 23 marca 2017 r., sprawy połączone C-435/15 i C-666/15).
Rozporządzenie Komisji (UE) z dnia 7 lutego 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej nie dotyczy niewątpliwie identycznych produktów, jak te sprowadzone przez stronę skarżącą, a zatem należy rozważyć, czy mogło ono zostać zastosowane przez organy przez analogię. Zgodnie z orzecznictwem TSUE, stosowanie w drodze analogii rozporządzenia klasyfikującego do produktów podobnych, o których mowa w tym rozporządzeniu sprzyja spójnej wykładni CN, a także równemu traktowaniu podmiotów gospodarczych (wyrok z dnia 26 kwietnia 2017 r., Stryker EMEA Supply Chain Services, C-51/16, EU:C:2017:298, pkt 61, 62). Jednakże, aby rozporządzenie klasyfikacyjne mogło zostać zastosowane w drodze analogii, konieczne jest aby towary wskazane w rozporządzeniu oraz towary podlegające klasyfikacji były wystarczająco podobne. W tym względzie należy wziąć również pod uwagę uzasadnienie rozporządzenia (wyrok z dnia 22 marca 2017 r., GROFA i in., C-435/15 i C-666/15, EU:C:2017:232, pkt 38 i przytoczone tam orzecznictwo).
Dokonując oceny wystarczającego podobieństwa produktów, należy zwrócić uwagę na przeznaczenie produktu oraz jego obiektywne cechy i właściwości. Strona skarżąca w toku postępowania podkreślała elementy, które jej zdaniem powinny zadecydować o odmiennej klasyfikacji: brak wyjścia audio/video w kamerze i odbiorniku, brak kabla audio/video, a także fakt, że odbiornik nadaje równocześnie sygnały (dźwięki), a zatem jest równocześnie aparaturą nadawczą audio.
W ocenie Sądu, brak wyjść audio/video w sprowadzanym urządzeniu nie miał znaczenia dla sprawy, nie wpływał bowiem na przeznaczenie produktu, a także nie stanowił cech, które mogłyby decydować o odmowie zastosowania w niniejszej sprawie rozporządzenia 113/2011. Podkreślić należy, że ww. rozporządzenie zostało wydane w 2011 r., a postęp techniczny powoduje, że sygnał pomiędzy urządzeniami jest przesyłany bezprzewodowo – ta okoliczność nie powoduje odmiennej klasyfikacji kamer lub aparatury odbiorczej. Rację miał więc organ odwoławczy wskazując, że sposób komunikowania się urządzeń ze sobą (kablowy, czy radiowy) nie zmieniał charakteru, tak poszczególnych urządzeń, jak i funkcji całego zestawu.
Wskazać należy, że z opisu produktów importowanych przez stronę skarżącą oraz z opisu towarów zawartego w rozporządzeniu 113/2011 wynika, że obydwa produkty składają się z dwóch elementów: kamery i bezprzewodowego monitora z wyświetlaczem LCD, przekazywany jest pomiędzy nimi dźwięk i obraz z częstotliwością 2,4 GHz, a celem zestawów jest monitowanie niemowląt na odległość. W ocenie Sądu, produkty te są wystraczająco do siebie podobne, aby zastosować rozporządzenie nr 113/2011 w niniejszej sprawie przez analogię.
W ocenie Sądu również fakt możliwości nadawania przez odbiornik sygnału dźwiękowego (w postaci głosu rodzica, czy kołysanek) nie wpływa na przeznaczenie elektronicznej niani, która służyć ma monitowaniu sytuacji w pokoju dziecka, ewentualnie zareagowaniu przez rodzica na dostrzeżone nieprawidłowości.
Zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu rozporządzenia 113/2011 Komisja odwołała się do reguł Klasyfikacji Nomenklatury Scalonej wskazując, że zastosowana klasyfikacja (kod CN) 8528 72 40) jest wynikiem zastosowania reguły 3c) ORI.
W ocenie Sądu rację miały organy kierując się przede wszystkim Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej (ORI), zgodnie z którymi jeżeli towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji (a tak było w rozpoznawanej sprawie), klasyfikacji należy dokonać w następujący sposób:
a) pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Jednak, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów lub substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym lub tylko do części artykułów w zestawie pakowanym do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za jednakowo właściwe w odniesieniu do tych towarów, nawet gdy jedna z nich daje bardziej pełne lub bardziej dokładne określenie tego towaru;
b) mieszaniny, wyroby złożone składające się z różnych materiałów lub wytworzone z różnych składników oraz wyroby pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej, które nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a), należy klasyfikować tak, jak gdyby składały się one z materiału lub składnika, który nadaje im ich zasadniczy charakter, o ile takie kryterium jest możliwe do zastosowania;
c) jeżeli towary nie mogą być klasyfikowane przez powołanie się na regułę 3a) lub b), należy klasyfikować do pozycji, pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie.
Z brzmienia tych przepisów wynika, że właściwa klasyfikacja powinna się odnosić do pozycji "pojawiającej się w kolejności numerycznej jako ostatnia z tych, które jednakowo zasługują na uwzględnienie" (pkt 3c) ORI). Gdyby zasadniczo stosować te reguły, to nieprawidłowa byłaby wskazywana przez stronę skarżącą klasyfikacja do kodu 8517 69 90, ponieważ kod ten wyprzedzał kod podany pierwotnie przez ww. (CN 8531 80 70), a także zastosowany przez organy (CN 8528 72 40).
Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji, należało również rozstrzygnąć czy wprowadzany przez skarżącą na unijny obszar celny "monitor oddechu, ruchu z nianią elektroniczną i kamerą video" zawierał aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, panele wskaźnikowe, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe) tj. urządzenia zawarte w opisie kodu CN 8531.
W ocenie Sądu, brak było podstaw do zastosowania klasyfikacji wskazywanej przez skarżącą, w świetle której importowane produkty powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 8531 80 70. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z notami wyjaśniającymi klasyfikacja 8531 obejmuje aparaturę do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (np. dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inna niż objęta pozycją 8512 lub 8530, z kolei 8531 80 obejmuje pozostałą aparaturę. Z ww. not wyjaśniających wynika, że pozycja obejmuje wszystkie urządzenia elektryczne używane do celów sygnalizacyjnych, bez względu czy są to urządzenia akustyczne (dzwonki, brzęczyki), czy też wskaźniki wizualne (lampki, klapki, oświetlone cyfry itp.) oraz bez względu na to czy są uruchamiane ręcznie (np. dzwonki przy drzwiach), czy też automatycznie (np. alarmy przeciwwłamaniowe). Pozycja ta obejmuje między innymi: dzwonki elektryczne, brzęczyki, gongi do drzwi, urządzenia do sygnalizacji dźwiękowej klaksony, syreny, inne elektryczne urządzenia sygnalizacyjne, tablice sygnalizacyjne i podobne, wskaźniki pokojowe, wskaźniki numerów, wskaźniki biurowe, wskaźniki w windach, okrętowe telegrafy maszynowe, dworcowe tablice informacyjne, tablice informacyjne na giełdach, alarmy przeciwwłamaniowe, alarmy przeciwpożarowe. Tymczasem, z opisu cech produktów, ani ich przeznaczenia, nie wynika, aby obiektywną cechą, czy też celem produktu była sygnalizacja dźwiękowa, czy świetlna. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że nie były to tego typu urządzenia, ponieważ z opisu znajdującego się w aktach sprawy wyraźnie wynikało, że sprzedawany zestaw składał się przede wszystkim z monitora i urządzenia odbiorczego. Nie była więc to aparatura typu "dzwonki, syreny, panele wskaźnikowe, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe" wskazywana w opisie jako przykłady urządzeń kodu CN 8531. Strona skarżąca akcentowała przede wszystkim funkcję sprzedawanego produktu argumentując w skardze, że elektroniczna niania nie dawała się wpasować do opisu monitora. Jak twierdziła, w zasadzie nie występowała potrzeba wpatrywania się rodziców dziecka (tj. klientów nabywających produkt) w ekran, na którym wyświetlany jest obraz śpiącego dziecka. Urządzenie jest potrzebne wówczas, gdy rodzic zajęty innymi czynnościami, w momencie zasygnalizowania nieprawidłowości, zerknie na ekran. Przytaczany przez skarżącą opis, dowodzi jednak zdaniem Sądu, prawidłowości rozumowania organów, a nie strony skarżącej. Skoro ostatecznie "rzut oka" na ekran elektronicznej niańki miał upewniać rodziców, co do stanu ich dziecka, to w istocie podstawową funkcją urządzenia było, zdaniem Sądu, przekazywanie obrazu pochodzącego z kamery zainstalowanej przy dziecku, za pomocą aparatury odbiorczej.
W produktach sprowadzonych przez stronę skarżącą brak było elementu, który monitorowałby sytuację w pokoju dziecka i wzbudzał alarm w postaci brzęczyka, czy też migającej lampki widocznej na monitorze rodzica. Taka funkcja elektronicznej niani nie wynika ani z opisu produktów, ani z argumentów podnoszonych przez skarżącą. Nie sposób uznać za taką funkcję wskazywaną przez stronę skarżącą możliwość ustawienia poziomu czułości niani, ponieważ wybór ten determinuje tylko poziom przekazywanych rodzicowi dźwięków z pokoju dziecka, a nie pełni funkcji alarmu sygnalizującego nieprawidłowości. Nie była to więc aparatura typu "dzwonki, syreny, panele wskaźnikowe, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe" wskazywana w opisie jako przykłady urządzeń kodu CN 8531.
Nie były również zasadne zarzuty nieuwzględnienia uwagi 4 do sekcji XVI. Reguła ta stanowi, że jeżeli maszyna (włączając kombinację maszyn), składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy klasyfikować do pozycji właściwej dla tej funkcji. Powołana zasada nie stoi więc na przeszkodzie zaliczeniu sprowadzanych produktów do aparatury odbiorczej objętej kodem CN 8528 72 40, skoro to właśnie tę funkcję akcentowała strona skarżąca, a nadto funkcja ta wynika wprost z opisów sprowadzonych produktów, z których wynika, że przeznaczeniem niani jest wizyjny nadzór nad niemowlęciem.
Sąd nie podziela zarzutów skarżącej spółki, w świetle których zaskarżona decyzja narusza zasadę sprawiedliwości i równości w obciążeniach celnych, poprzez brak uwzględnienia dostarczonych przez nią dokumentów WIT, z których wynika, że podmioty konkurencyjne w stosunku do niej korzystają ze stawki zerowej cła. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że z WIT wynikają prawa jedynie dla osoby, na którą wystawiono tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Nie oznacza to oczywiście, że WIT nie powinna być w żaden sposób uwzględniana przez sądy czy organy celne. Jeśli bowiem została wydana WIT dla innego podmiotu przez władze krajowe czy też przez władze innego państwa członkowskiego, czy też na późniejszy okres, o odmiennej treści, to powinno to skłonić organ do zachowania szczególnej ostrożności (tak słusznie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2019 r., I GSK 840/16, CBOSA). W niniejszej sprawie, organy zweryfikowały podniesione przez stronę skarżącą okoliczności i ustaliły, że tylko holenderskie organy celne zastosowały stawkę "zero", a okoliczność ta została zgłoszona Komitetowi Kodeksu Celnego przez administrację Niemiec. Tymczasem w innych państwach członkowskich (m.in. Francja, Niemcy, Hiszpania), zastosowano kod CN oraz stawkę 14% przyjętą przez polskie organy celne.
W ocenie Sądu, niezasadne były podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, ponieważ organy celne w sposób wyczerpujący zebrały, oceniły materiał dowodowy i prawidłowo ustaliły przeznaczenie produktów sprowadzonych przez skarżącą spółkę. Sąd uznał za prawidłowy pogląd organów i tym samym za prawidłowe działanie odmawiające przeprowadzenia dowodu na okoliczność istnienia/braku wyjść A/V. Zgodnie z art. 188 Ordynacji podatkowej żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Skoro ewentualne oględziny urządzenia w części dotyczącej braku wyjść audio/video nie miały dla klasyfikacji towaru znaczenia to prawidłowe było nieprzeprowadzanie w tym zakresie dowodu, tym bardziej, że organ tej okoliczności nie kwestionował.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że niezasadne były zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej oraz art. 56 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013. Organy prawidłowo bowiem ustaliły stan faktyczny, a co za tym idzie dokonały prawidłowej kwalifikacji kodu CN.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374 ze zm.), skargę oddalił.