III SA/Kr 311/24

III SA/Kr 311/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-04-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Czarny-Drożdżejko /sprawozdawca/
Ewelina Dziuban
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący/
Symbol z opisem
6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
Art. 146 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie: WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. S. na akt Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 13 grudnia 2023 r., nr ML-02.7140.576.2023.IM w przedmiocie bezzasadności zastrzeżenia do projektu listy mieszkaniowej na rok 2023 I. uchyla zaskarżony akt; I. zasądza od Prezydenta Miasta Krakowa na rzecz skarżącej kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
B. S. (dalej: "skarżąca") złożyła 16 marca 2023 r. wniosek o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobu Gminy Miejskiej Kraków, z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych oraz osiągania niskich dochodów.
Przedmiotowy wniosek został rozpatrzony przez organ pod kątem spełniania kryteriów do ubiegania się o pomoc mieszkaniową z zasobów Gminy Miejskiej Kraków w oparciu o uchwałę Rady Miasta Krakowa Nr XXX/794/19 z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń (tekst jednolity: Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z 2019 r. poz. 9006 z późn. zm.).
Pismem z 16 maja 2023 r. skarżąca została poinformowana o zakwalifikowaniu jej wniosku o udzielenie gminnej pomocy mieszkaniowej do pozytywnego rozpatrzenia. W wyniku oceny sytuacji socjalno-mieszkaniowej w oparciu o kwestionariusz kwalifikacji punktowej skarżąca uzyskała 15 punktów.
Zarządzeniem Prezydenta Miasta Krakowa nr 3015/2023 z 10 października 2023 r. ustalono i podano do publicznej wiadomości projekt listy mieszkaniowej na rok 2023 z tytułu niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych i osiągania niskich dochodów.
Pismem z 20 listopada 2023 r., skarżąca działając na podstawie § 2 pkt 6 załącznika nr 2 do ww. Uchwały, wniosła zastrzeżenia do projektu listy mieszkaniowej na rok 2023 r. w kwestii braku naliczenia 20 punktów za zamieszkiwanie w lokalu, który wg skarżącej nie spełnia warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przyznanych na stały pobyt ludzi.
Pismem z 13 grudnia 2023 r. Prezydent Miasta Krakowa wystosował do skarżącej odpowiedź na wniesione zastrzeżenia, w którym wskazał powody dla których wniosek skarżącej uzyskał niewystarczającą liczbę punków, w konsekwencji czego skarżąca została objęta ostateczną lista mieszkaniową na rok 2023 na pozycji 325. Dodatkowo organ wyjaśnił, że realizacja ostatecznych list mieszkaniowych poprzez przedstawienie propozycji zawarcia umowy najmu lokalu odbywa się zgodnie z kolejnością ustaloną tą listą, przy uwzględnieniu ilości osób w rodzinie, które są uprawnione do zawarcia umowy najmu.
Na powyższe pismo skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie:
1) § 2 ust. 1 i 7 załącznika nr 2 do uchwały nr XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2019 roku (Dz. Urz. Woj. Małop.: z 2019 poz. 9006, z 2021 poz. 1160, z 2022 poz. 2980 i 8792, z 2023 poz. 4728, 7479 i 7745), zwanej dalej "uchwałą RMK", w zw. z pkt. 9 załącznika nr 3 do uchwały RMK "Kwestionariusz kwalifikacji punktowej warunków socjalno - mieszkaniowych" (w brzmieniu określonym w załączniku nr 1 do uchwały RMK LXXXII/2326/22 z dnia 13 kwietnia 2022 roku w sprawie zmiany uchwały RMK; Dz. Urz. Woj. Małop. 2980 - na mocy § 1 pkt 40 uchwały RMK LXXXII/2326/22; dalej: "Kwestionariusz") poprzez uznanie bezzasadności zastrzeżenia do projektu listy mieszkaniowej na rok 2023 bez merytorycznego odniesienia się do treści zastrzeżenia oraz poprzez nieprzyznanie skarżącej dodatkowych 20 punktów w ramach kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych, pomimo tego, że skarżąca zamieszkuje pomieszczenie o funkcji innej niż mieszkalna, niespełniające warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi;
2) art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym prawnym, polegające na wydaniu w odniesieniu do skarżącej odmiennego rozstrzygnięcia niż w odniesieniu do jej syna (którego sprawa była wcześniej rozpatrzona) w zakresie uwzględnienia kryterium zamieszkiwania pomieszczenia o funkcji innej niż mieszkalna, niespełniającego warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi.
Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi, skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie
Podkreślił, że nie zgadza się z zarzutem dot. naruszenia przez organ przepisów postępowania określonych w § 2 ust 1 i 7 załącznika nr 2 do uchwały nr XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa w zw. z pkt 9 załącznika nr 3 powołanej uchwały "Kwestionariusz kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych" (w brzmieniu określonym w załączniku nr 1 do Uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXXXI1/2326/22 z dnia 13 kwietnia 2022 r.) poprzez nieprzyznanie skarżącej dodatkowych 20 punktów w ramach kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych za zamieszkiwanie wg skarżącej w pomieszczeniu o funkcji innej niż mieszkalna, niespełniającym warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Zgodnie z pkt 9 Kwestionariusz kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych - 20 punktów przysługuje wnioskodawcy, który zamieszkuje pomieszczenie o funkcji innej niż mieszkalna, tj. piwnicę, suterenę, budynek gospodarczy, garaż, nieadoptowany strych, altanę itp. niespełniające warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi.
Skarżąca aktualnie zamieszkuje, w lokalu mieszkalnym, położonym przy ul. [...] w K., dla którego Sąd Rejonowy [...], Wydział IV Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczysta nr [...]. Umowa najmu ww. lokalu z dnia 31 grudnia 2017 r. zawarta pomiędzy właścicielem lokalu a S. S. byłym współmałżonkiem skarżącej, została przez właściciela wypowiedziana (wypowiedzenie z dnia 30 czerwca 2021 r.) na podstawie art 11 ust.2 pkt 4 w zw. z art. 32 Ustawy w dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego.
Wg. definicji pochodzącej z ustawy o własności lokali z 24czerwca 1994, § 2 ust. 2 samodzielny lokal mieszkalny, jest to wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb, przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, dlatego w związku z tym, że skarżąca nadal zajmuje lokal mieszkalny nr [...] położony w oficynie budynku przy ul. [...] nie można uznać, że zamieszkuje pomieszczenie o funkcji innej niż mieszkalna, które nie spełnia warunków technicznych na stały pobyt ludzi. Zły stan techniczny ww. lokalu mieszkalnego, który potwierdza dokumentacja znajdująca się w aktach mieszkaniowych, a które też podnosi w skardze skarżąca, nie stanowi podstawy do przyznania 20 punktów za kryterium określone w pkt 9 Załącznika nr 3 do uchwały Nr XXX/794/19.
Organ podkreślił również, że skarżąca nie przedłożyła do akt sprawy, orzeczenia Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego, w którym organ stwierdzałby, że zajmowany lokal mieszkalny z zasobu prywatnego położony przy ul. [...] w K. nie nadaje się do stałego pobytu w nim ludzi, na co powołuje się skarżąca. Należy w piśmie z 1 grudnia 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, w związku ze zgłoszeniem dotyczącym nieprawidłowego stanu technicznego lokalu nr 1 w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w K., wzywał jedynie wszystkich współwłaścicieli ww. budynku mieszkalnego do podjęcia działań mających na celu usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego obiektu przy ul. [...] - w szczególności w zakresie stropu nad lokalem nr [...].
Mając na uwadze powyższe –zdaniem organu - nie można uznać, że wniosek skarżącej spełnia kryterium, które uprawnia do naliczenia 20 punktów w ramach kwalifikacji punktowej warunków socjalnomieszkaniowych.
Z kolei zarzut o braku naliczenia 20 punktów za zamieszkiwanie w pomieszczeniu o funkcji innej niż mieszkalna (wg opinii skarżącej) był już podnoszony w drodze zastrzeżenia do projektu listy mieszkaniowej na rok 2022 ogłoszonego zarządzeniem Prezydenta Krakowa z dnia 7 października 2022 r. w związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o udzielenie pomocy mieszkaniowej z 15 kwietnia 2022 r. znak sprawy ML-02.7140.667.2022.IM. Zastrzeżenie wówczas również zostało uznane za bezzasadne o czym poinformowano skarżącą wraz z uzasadnieniem zajętego stanowiska w tej sprawie. Okoliczności w tej kwestii nie uległy zmianie.
Prezydent Miasta Krakowa za bezzasadny uznać zarzut o naruszeniu art. 8 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku k.p.a. poprzez odstąpienie przez organ bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, polegające wg skarżącej na wydaniu w odniesieniu do niej odmiennego rozstrzygnięcia niż w odniesieniu do jej syna w zakresie uwzględnienia kryterium zamieszkiwania pomieszczenia o funkcji innej niż mieszkalna, niespełniającego warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Nie jest zrozumiałe na jakiej podstawie skarżąca wysunęła wniosek, że w wyniku oceny sytuacji socjalno-mieszkaniowej jej syn, ubiegający się o udzielenie pomocy mieszkaniowej wnioskiem z 15 kwietnia 2022 r., w oparciu o kwestionariusz kwalifikacji punktowej uzyskał 20 punktów, za zamieszkiwanie w pomieszczeniu o funkcji innej niż mieszkalna. Wnioskodawca na każdym etapie prowadzonego postępowania ma prawo do wglądu do swoich akt mieszkaniowych. Pełnomocnik syna skarżącej nie występował o udzielenie informacji z jakiego tytułu jego wniosek uzyskał 50 punktów. Syn skarżącej spełnił przesłanki zawarte w "Kwestionariuszu kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych" w pkt 10, za które przysługuje 40 punktów oraz kryterium zawarte w pkt 11, za które przysługuje 10 punktów. Nie przyznano mu 20 punktów, za zamieszkiwanie w pomieszczeniu o funkcji innej niż mieszkalna. 5
Skarżąca nie otrzymała 40 punktów za łączne spełnienie przesłanek wymienionych w części 10 kwestionariusza kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych, gdzie m.in. jednym z warunków jest brak zbycia tytułu prawnego do lokalu, budynku mieszkalnego lub innej nieruchomości w całości bądź w części, uzyskując w zamian ekwiwalent umożliwiający samodzielne zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, ponieważ na podstawie Aktu Notarialnego - Umowy Sprzedaży z dnia 06.07.2020 r. (Rep. A nr [...]) sprzedała swój udział w lokalu mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...] za cenę 160.000,00 zł. W ocenie organu uzyskana ze sprzedaży kwota była wystarczająca do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Skarżąca w oparciu o kwestionariusz kwalifikacji punktowej uzyskała łącznie 15 punktów, w tym 10 punktów za wykazywanie posiadania, co najmniej 5 letniego centrum życiowego i na terenie Gminy oraz 5 punktów, w związku z nieobjęciem jej wniosku z 2022 r. ostateczną lista mieszkaniową z uwagi na zbyt niską liczbę otrzymanych punktów. Wnioski o udzielenie pomocy mieszkaniowej rozpatrywane są w oparciu o obowiązujące, jednakowe dla wszystkich ubiegających się o pomoc mieszkaniową przepisy prawne i nie są stosowane w tej kwestii żadne odstępstwa. Zarzut skarżącej zatem że jej sytuacja została przez organ oceniona inaczej niż jej syna jest chybiona i nie zasługuje na uwzględnienie. Zarówno syn skarżącej jak i skarżąca przy rozpatrywaniu wniosków nie otrzymali 20 punktów za zamieszkiwanie w pomieszczeniu o funkcji innej niż mieszkalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.
Przedmiotem skargi jest pismo organu z dnia 25 listopada 2022 r., w którym organ uznał bezzasadność zastrzeżenia skarżącej do projektu listy mieszkaniowej na rok 2023.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że pismo to stanowi akt z zakresu wykonywania zadania publicznego.
Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów NSA z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 działalność gminy w odniesieniu do mienia komunalnego nie opiera się wyłącznie na przepisach prawa cywilnego, ale ma także wymiar publicznoprawny, a w konsekwencji akt odmawiający zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z zasobu gminnego jest aktem z zakresu administracji publicznej i kończy etap postępowania obowiązującego przy udzieleniu pomocy mieszkaniowej przez gminę. Takie działanie nie stanowi oferty zawarcia umowy ani też negocjacji i nie ma charakteru cywilnoprawnego, ale administracyjnoprawny. Dopiero po skierowaniu do zawarcia umowy następuje drugi etap, który ze względu na kończącą go umowę najmu ma charakter cywilnoprawny. Ponadto w uzasadnieniu uchwały wydanej w składzie 7 sędziów z dnia 26 czerwca 2014 r., I OPS 14/13 Naczelny Sąd Administracyjny porównywał zakresy obowiązywania art. 3 § 2 ust. 4 i art. 3 § 2 ust. 6 p.p.s.a., uznając że akty te, prócz formy podjęcia, odróżnia to, czy dany akt wykazuje cechy aktu indywidualnego, czy generalnego, a także czy dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa, wreszcie czy ma charakter wykonawczy, czy też kreuje nową sytuację prawną adresatów. Jeżeli, tak jak w niniejszej sprawie, stanowisko organu administracji publicznej, dotyczy odmowy realizacji zadania publicznego i rozstrzyga o uprawnieniu wynikającym z przepisów powszechnie obowiązujących, odnosząc się do konkretnej sytuacji określonego podmiotu, należy je zaliczyć do kategorii aktów opisanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1710/16, czy wyrok NSA z 23 listopada 2016 r. I OSK 1873/15).
W niniejszej sprawie kontroli sądowej poddany został nie akt odmawiający umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z zasobu gminnego, ale odmowa uwzględnienie zastrzeżenia co do ilości przyznanych punktów, które decydują o miejscu na liście oczekujących. Niewątpliwie odmowa uwzględnienia zastrzeżenia jest również aktem o charakterze indywidualnym oraz dotyczy konkretyzacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa. Z uwagi na liczbę osób oczekujących oraz ilość lokali, które mogą zostać rozdzielone, istotne jest które miejsce konkretna osoba zajmuje, gdyż to przekłada się na czas oczekiwania na lokal socjalny. Stąd ilość punktów otrzymanych, a wynikających z kwestionariusza kwalifikacji punktowej warunków socjalno-mieszkaniowych, przekłada się na indywidualną pozycję jednostki w rankingu osób oczekujących. Uznanie więc zasadności bądź bezzasadności kreuje indywidualne uprawnienie jednostki. Pismo takie stanowi w swej materialnej treści samodzielny, jednostronny i władczy akt organu (por. postanowienie NSA z 12.05.2016 r., I OSK 3425/15, LEX nr 2082622, postanowienie WSA w Krakowie z 8.05.2023 r., III SA/Kr 106/23, LEX nr 3555034).
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy uchwały nr XXX/794/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków oraz tymczasowych pomieszczeń (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z 2019 r., poz. 9006, dalej: "uchwała").
Zgodnie z § 1 ust. 1 powołanej uchwały ma ona zastosowanie do wynajmu lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Z kolei § 4 uchwały stanowi, iż, zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samorządowej następuje przy zastosowaniu zasad racjonalnego gospodarowania zasobem (ust. 1). Kwalifikowanie i realizacja wniosków o pomoc mieszkaniową odbywa się wyłącznie na podstawie jednego tytułu przewidzianego przepisami niniejszej uchwały (ust. 2). W przypadku zbiegu tytułów uprawniających do starania się o pomoc mieszkaniową Gminy, gdy jeden z tych tytułów stanowi prawomocne orzeczenie sądowe, z którego wynika obowiązek zapewnienia przez Gminę lokalu, sprawa będzie rozpatrywana wyłącznie na podstawie prawomocnego orzeczenia sądowego (ust. 3).
W załączniku nr 2 do uchwały został unormowany tryb załatwiania wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu. Z zapisów tam zawartych wynika m.in., że na podstawie wniosków pozytywnie zweryfikowanych sporządzane są wykazy osób spełniających kryteria do udzielenia pomocy mieszkaniowej (§ 1 pkt 2 zał. Nr 2). Na podstawie przeprowadzonej kwalifikacji punktowej w ramach oceny warunków socjalno-mieszkaniowych tworzone są projekty list mieszkaniowych.
Projektem list mieszkaniowych są objęte osoby, które w wyniku dokonanej oceny warunków socjalno-mieszkaniowych uzyskały największą ilość punktów (§ 2 pkt 1 i 2 zał. Nr 2). Wnioskodawcom przysługuje uprawnienie do wniesienia zastrzeżenia do przeprowadzonej kwalifikacji punktowej w ramach oceny warunków socjalno-mieszkaniowych w terminie 30 dni od dnia publicznego wywieszenia projektów list mieszkaniowych. Zastrzeżenie powinno obejmować całość dokumentacji, na podstawie której wnioskodawca żąda zmiany naliczonej punktacji.
Zastrzeżenia podlegają rozpatrzeniu przez Dyrektora Wydziału przy udziale przedstawicieli właściwych Rad Dzielnic (§ 2 pkt 6 i 7 zał. Nr 2). Po rozpatrzeniu zastrzeżeń, Prezydent Miasta Krakowa ustala w drodze zarządzenia ostateczne listy mieszkaniowe (§ 2 pkt 8 zał. Nr 2).
Z uwagi na fakt, że na akt uznający zarzuty do listy mieszkaniowej za bezzasadne, przysługuje skarga do sądu administracyjnego powinien on zostać uzasadniony. Kontrola aktu musi bowiem umożliwiać zbadanie przesłanek, leżących u podstaw jego wydania, rozstrzygającego o prawach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa. Z tego powodu akt taki jak będący przedmiotem skargi w niniejszej spawie wymaga uzasadnienia, gdyż przy braku uzasadnienia niemożliwe jest przeprowadzenie kontroli powodów uznania bezzasadności zarzutów i w związku z tym, zgodności z prawem tego aktu. Wymóg należytego uzasadnienia władczego aktu z zakresu administracji publicznej wynika z treści konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2) oraz zasady praworządności i legalności (art. 7) (por. wyrok NSA z 19.12.2018 r., II OSK 2747/18, LEX nr 2690003.
W poddanym kontroli sądowej akcie administracyjnym organ w ogóle nie odniósł się do kwestii lokalu zajmowanego przez skarżącą, który jej zdaniem nie spełnia warunków technicznych wymaganych dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Organ stwierdził jedynie, że zastrzeżenia skarżącej są bezzasadne. Następnie w odpowiedzi na skargę uzasadnił swoje stanowisko.
W ocenie Sądu, mając na względzie brak odniesienia się do zastrzeżenia skarżącej - zaskarżony akt administracyjny w tym zakresie w ogóle nie poddaje się kontroli Sądu. Z kolei do kompetencji sądu administracyjnego nie należy ustalanie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej za organ administracji, lecz wyłącznie ocena, czy organ administracji ustalił ten stan prawidłowo, a w konsekwencji czy właściwie dokonał subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji określonych przepisów prawa materialnego. Argumentacja zaprezentowana w odpowiedzi na skargę nie może zastępować czy uzupełniać zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odpowiedź na skargę nie może więc zastępować lub uzupełniać uzasadnienia, które winno znajdować się w zaskarżonej informacji. Odpowiedź na skargę jest wyłącznie pismem procesowym składanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ orzekający powinien odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub ocen prawnych. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z 19 października 2021 r., I SA/Gd 836/21, wyrok WSA w Olsztynie z 28.06.2023 r., I SA/Ol 183/23, LEX nr 3576988, wyrok WSA w Łodzi z 29.03.2023 r., III SA/Łd 28/23, LEX nr 3550166, wyrok NSA z 9.09.2021 r., II OSK 117/21, LEX nr 3310607). W orzecznictwie podnosi się również, że odpowiedź na skargę nie może, jako pismo procesowe, być traktowana jako uzupełnienie istotnych braków rozstrzygnięcia organu. Przedmiotem kontroli Sądu nie są bowiem wywody zawarte w odpowiedzi na skargę, lecz prawidłowość wydanej przez organ informacji o odmowie przyznania pomocy na realizację danej operacji (por. wyrok WSA w Lublinie z 6 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Lu 366/19; wyrok WSA w Gliwicach z 24 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 452/18).
Ponadto Sąd stwierdza, że organ uznając zastrzeżenia skarżącej za bezzasadne, nie pouczył jej o środkach zaskarżenia wydanego aktu, czym naruszył wynikającą z art. 9 k.p.a. zasadę informowania, zgodnie z którą organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Wobec naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez bra uzasadnienia zaskarżonego aktu, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.