III SA/KR 276/24

III SA/Kr 276/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-08-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Maria Zawadzka /sprawozdawca/
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
Art. 71  ust. 7, art. 72  ust. 1, art. 73  ust. 1e pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1327
Art. 31i ust. 1, art. 31ia, art. 15
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j.)
Dz.U. 2023 poz 775
Art. 58 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr.) WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 15 grudnia 2023 r. nr SKO.UP/4121/121/2023 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do dokonania rejestracji pojazdu skargę oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2023 r. nr SKO.UP/4121/121/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienie Starosty Tarnowskiego z dnia 20 października 2023 r. nr WTK-II.5410.16.121.2023 o odmowie przywrócenia D. K. (zwanemu dalej także wnioskodawcą lub skarżącym) terminu do dokonania rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...].
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 13 września 2022 r. D. K. złożył wniosek o rejestrację i zawiadomił o nabyciu pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...], który został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej w dniu 8 kwietnia 2021 r.
Decyzją z dnia 16 maja 2023 r. nr WTK-II.5410.16.121.2023 Starosta Tarnowski wymierzył wnioskodawcy karę pieniężną w wysokości 200 zł za naruszenie obowiązku rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...] w terminie 60 dni od dnia jego sprowadzenia, tj. uchybienie art. 71 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie decyzją z dnia 5 lipca 2023 r. nr SKO.RD/4120/94/2023 uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji Kolegium w pierwszej kolejności stwierdziło, że termin rejestracji w/w pojazdu wynosił 30 dni, a nie jak wskazuje organ I instancji 60 dni. Następnie organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nie zastosował art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych i nie wyznaczył stronie 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji doszło do pozbawienia skarżącego możliwości skorzystania z zagwarantowanej w tym przepisie instytucji przywrócenia terminu co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem ewentualne przywrócenie terminu spowoduje, że wnioskodawcy nie będzie można przypisać naruszenia art. 71 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Kolegium nakazało zatem by w pierwszej kolejności organ I instancji zawiadomił skarżącego w trybie art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19 o uchybieniu terminu i wyznaczył stronie 30-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Dopiero po przyjęciu, że skarżący naruszył termin do rejestracji pojazdu, a więc po przyjęciu, że w ogóle powinien on ponosić odpowiedzialność na podstawie art. 140mb pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, organ zobowiązany będzie do rozważenia zastosowania art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zastosowanie art. 189f § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ rozważy dopiero po stwierdzeniu przesłanek do nałożenia kary administracyjnej wynikającej z art. 140 mb pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Pismem z dnia 21 sierpnia 2023 r. Starosta Tarnowski poinformował skarżącego o uchybieniu terminu do dokonania rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...] oraz o możliwości złożenia wniosku o jego przywrócenie.
W dniu 20 września 2023 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu na dokonanie rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o numerze identyfikacyjnym (VIN): [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 8 kwietnia 2021 r. sprowadził przedmiotowy pojazd celem powiększenia własnej kolekcji pojazdów zabytkowych. Podkreślił, że aby dokonać rejestracji tego pojazdu, konieczne było załączenie do wniosku o rejestrację m.in. zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego, którego nie sposób było uzyskać bez przeprowadzenia prac rekonstrukcyjnych przywracających sprawność techniczną pojazdu. Skarżący podniósł, że niezwłocznie po sprowadzeniu pojazdu przystąpił do realizacji niezbędnych prac umożliwiających zarejestrowanie pojazdu, tj. wykonania remontu blacharskiego i mechanicznego pojazdu, odnowienia wnętrza pojazdu i powłoki lakierniczej oraz uzyskania dokumentacji pozwalającej na rejestrację pojazdu jako pojazd zabytkowy, jednak konieczność realizacji powyższych czynności sprawiła, że ustawowy 60-dniowy termin na dokonanie rejestracji nie był możliwy do dotrzymania.
Postanowieniem z dnia 20 października 2023 r. nr WTK-II.5410.16.121.2023 Starosta Tarnowski odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do dokonania rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...]. W ocenie organu I instancji, argumenty wnioskodawcy nie uprawdopodabniają należycie istnienia braku winy w niedochowaniu terminu do dokonania rejestracji pojazdu sprowadzonego. W pierwszej kolejności organ podkreślił, iż jak wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w decyzji z dnia 5 lipca 2023 r. sygn. akt: SKO.RD/4120/94/2023, zgodnie z art. 71 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, termin na dokonanie rejestracji przedmiotowego pojazdu wynosił 30 dni, a nie jak wskazuje strona we wniosku o przywrócenie terminu 60 dni. Skoro pojazd został sprowadzony w dniu 8 kwietnia 2021 r., a w okresie od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. brak było regulacji wydłużających termin na dokonanie rejestracji pojazdu sprowadzonego z kraju członkowskiego Unii Europejskiej, to jego rejestracja winna być dokonana w terminie 30 dni.
Następnie organ I instancji wskazał, że w realiach badanej sprawy skarżący uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu terminu powołała się na utrudnienia organizacyjne i formalne związane z przygotowaniem do rejestracji pojazdu jako pojazd zabytkowy, jednak w tym zakresie przywileju, jakim jest rejestracja pojazdu zabytkowego, nie należy przedkładać nad obowiązek rejestracji pojazdu sprowadzonego zgodnie z art. 71 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ podkreślił również, że zainteresowanemu, jako właścicielowi kolekcji pojazdów zabytkowych, znane były czynności i formalności związane z przygotowaniem niezbędnej dokumentacji do rejestracji, a więc przedstawiona argumentacja nie uwiarygadnia jego braku winy w uchybieniu terminu.
Ponadto jak wynika z akt pojazdu, strona sprowadziła przedmiotowy pojazd w dniu 8 kwietnia 2021 r., kolejno w dniu 25 maja 2022 r. uzyskała potwierdzenie włączenia do wojewódzkiej ewidencji zabytków karty ewidencyjnej ruchomego zabytku techniki, następnie w dniu 21 lipca 2022 r. uzyskała zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego wraz z zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu co do zgodności z warunkami technicznym pojazdu zabytkowego, a wniosek o rejestrację złożyła dopiero 13 września 2022 r. Organ I instancji zauważył przy tym, że pomimo ustania w dniu 21 lipca 2022 r. wskazanych przez skarżącego przeszkód do dokonania rejestracji przedmiotowego pojazdu, do dnia 13 września 2022 r. nie podjął on żadnych czynności związanych ze złożeniem wniosku o rejestrację.
Mając powyższe na uwadze organ I instancji uznał, że skarżący nie wykazał istnienia okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nagłej, niedającej się przezwyciężyć i istniejącej przez cały okres uchybienia, a zatem nie spełnił przesłanek do przywrócenia terminu do dokonania przedmiotowej czynności. W konsekwencji organ nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku odmówił przywrócenia terminu na dokonanie rejestracji w/w pojazdu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie organu I instancji skarżący wniósł o jego uchylenie. Organowi I instancji skarżący zarzucił, że ten nie wywiązał się z obowiązku zawiadomienia strony o przekroczeniu terminu do rejestracji pojazdu i wyznaczeniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zawiadomienie skarżącego nastąpiło już po ustaniu stanu epidemii oraz po dokonaniu rejestracji pojazdu.
Wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji z dnia 20 października 2023 r. W ocenie Kolegium, przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie wypełnia warunku uprawdopodobnienia "braku winy" w uchybieniu terminu. Zdaniem skarżącego, spełnienie wszystkich wymogów aby zarejestrować pojazd jako zabytkowy nie jest możliwe w terminie 60 dni. Zdaniem organu II instancji, trafnie wskazał organ I instancji, że mimo że deklarowana przez stronę przyczyna uchybienia ustała w dniu 21 lipca 2022 r., to rejestracja pojazdu nastąpiła dopiero w dniu 13 września 2022 r., a tym samym obowiązujący stronę termin 30 dni na rejestrację pojazdu nie został dochowany nawet jeżeliby początek jego biegu liczyć od dnia ustania deklarowanej przez stronę przyczyny uchybienia. Reasumując, wobec braku uprawdopodobnienia przez skarżącego "braku swojej winy w uchybieniu terminu", a zatem braku spełnienia podstawowej przesłanki warunkującej możliwość przywrócenia uchybionego terminu, spełnienie pozostałych przesłanek pozostaje bez znaczenia.
W skardze na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie skarżący wniósł o jego uchylenie i przywrócenie mu terminu do dokonania rejestracji pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że nie miał możliwości uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności po upływie ustawowego terminu, gdyż wystąpiły faktyczne okoliczności uzasadniające jego brak winy w uchybieniu terminu, tj. nagłe pogorszenie się stanu zdrowia jego rodziców w szczególności ojca, oraz konieczność opieki nad rodzicami. Skarżący wskazał, że jego rodzice są osobami niepełnosprawnymi. Matka jest osobą z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a ojciec ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności i ze względu na znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji wymaga stałej długotrwałej opieki drugiej osoby. Do tej pory w sytuacji gdy ze względu na swoją pracę zawodową w godzinach 7.00 - 15.00 skarżący samodzielnie nie był w stanie dokonać czynności rejestracyjnych wyręczał się ojcem. Jednak w tym czasie ze względu na pogorszony stan zdrowia ojca skarżący nie był w stanie wyręczyć się jego osobą, a co więcej w każdej wolnej chwili sprawował opiekę nad swoimi rodzicami.
Odnośnie argumentu Kolegium, że po ustaniu przyczyny uchybienia w dniu 21 lipca 2022 r., rejestracja pojazdu nastąpiła dopiero w dniu 13 września 2022 r., skarżący wyjaśnił, że w w/w okresie z przyczyn od niego niezależnych z uwagi na konieczność łączenia obowiązków wykonywanej pracy w godz. 7.00 do 15.00 oraz sprawowania opieki nad niepełnosprawnymi rodzicami nie był w stanie dokonać rejestracji w/w pojazdu. Skarżący stwierdził, że aby sprowadzony przez niego pojazd spełnił wymagania pojazdu zabytkowego wymagany był gruntowny remont mechaniczny, blacharski oraz odnowienie powłoki lakierniczej i wnętrza pojazdu. Skarżący pojazd sprowadził w dniu 8 kwietnia 2021 r. i niezwłocznie przystąpił do realizacji niezbędnych prac umożliwiających jego zarejestrowanie.
Po przeprowadzeniu niezbędnych prac renowacyjnych zakończonych w marcu 2022 r. skarżący niezwłocznie zwróciłem się do Rzeczoznawcy Samochodowego z wnioskiem o wykonanie niezbędnej oceny technicznej dającej podstawę uznania przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ww. pojazdu za zabytkowy. Pozytywną ocenę techniczną uzyskał w dniu 30 kwietnia 2022 r., na podstawie której w dniu 25 maja 2022 r. Małopolski Wojewódzki Konserwator zabytków włączył w/w pojazd do wojewódzkiej ewidencji zabytków na podstawie karty ewidencyjnej ruchomego zabytku techniki z dnia 12 maja 2022 r. Powyższy wpis umożliwił dalsze procedowanie rejestracji pojazdu, tj. wykonanie badania technicznego i rejestrację w organie rejestrującym. Pozytywny wynik badania technicznego skarżący uzyskał po przeprowadzonym badaniu technicznym dopiero w dniu 21 lipca 2022 r., gdyż do tego czasu w pojeździe cały czas były jeszcze problemy mechaniczne z prawidłową pracą silnika z uwagi na bardzo nietypowy sposób rozwiązania układu wtryskowego. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku badania technicznego niezwłocznie gdy tylko było to możliwe skarżący dokonał rejestracji pojazdu. Skarżący zaznaczył przy tym, że bezpośrednio po sprowadzeniu w dniu 8 kwietnia 2021 r. w/w pojazdu był w kontakcie telefonicznym z organem rejestrującym, gdzie uzyskał informację, że wystarczającym dopełnienia rejestracji jest zgłoszenie do Starostwa Powiatowego w Tarnowie nabycia pojazdu co też uczynił w dniu 1 czerwca 2021 r. przed upływem obowiązującego w tym czasie (z uwagi na stan pandemii COVID-19) terminu 60 dni (art. 31ia ustawy z dnia 2 marca 2020 r o szczególnych rozwiązaniach z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych).
Za bezpodstawny skarżący uznał zarzut Kolegium, że waga naruszenia jest znacząca, gdyż organ rejestrujący został powiadomiony w dniu 1 czerwca 2021 r. o fakcie nabycia przez niego w/w pojazdu zawiadomieniem o nabyciu pojazdu zawierającym wszystkie niezbędne informacje dotyczące właściciela (sprzedawcy) pojazdu oraz nabywcy pojazdu. Wobec powyższego skarżący uważa, że popełnione przez niego naruszenie prawa ma charakter znikomy. W jego ocenie, dołożył wszelkich starań aby w najkrótszym czasie zarejestrować pojazd jako zabytkowy. Dostosował się do pozyskanych informacji telefonicznych od organu rejestrującego i nie przekraczając wyznaczonego terminu dokonał zawiadomienia o nabyciu pojazdu.
Wobec powyższego skarżący uważa, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż dołożył wszelkich możliwych w danych warunkach starań, aby dotrzymać ustawowych terminów rejestracji pojazdu, jednakże stan zdrowia jego rodziców, nad którymi sprawuje on opiekę spowodował wystąpienie przeszkody, której nie był w stanie przezwyciężyć.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Normatywnym potwierdzeniem sprawowania przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej jest również art. 3 § 1 p.p.s.a., stanowiący ponadto, że sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie.
Zaznaczenia wymaga, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Co więcej, pozostaje zobowiązany do wzięcia z urzędu pod rozwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodniesionych w skardze, pozostających jednak w związku z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Oznacza to zatem, że w przypadku zaistnienia takiej konieczności, uchylone może zostać nie tylko orzeczenie organu wydane w postępowaniu odwoławczym, które zostało zaskarżonego do wojewódzkiego sądu administracyjnego, ale i orzeczenie wydane na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Poruszając się w tak zakreślonych ramach kontroli zgodności z prawem, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie I instancji nie naruszają prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 15 grudnia 2023 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty Tarnowskiego z dnia 20 października 2023 r. o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do dokonania rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o nr VIN: [...]. Jak wynika z akt sprawy samochód ten został sprowadzony w dniu 8 kwietnia 2021 r.
Zgodnie z treścią art. 71 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm., zwanej dalej P.r.d.) właściciel pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia. Z uwagi na stan epidemii z powodu COVID-19, ogłoszony na terytorium RP w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do dnia 16 maja 2022 r., termin, o którym mowa w art. 71 ust. 7 P.r.d. został wydłużony. Zgodnie z treścią art. 31i ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm., zwanej dalej ustawą COVID-19), w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r.: 1) wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. Z kolei w myśl art. 31ia ustawy COVID-19 w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19: 1) wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1.
Powyższe regulacje ustawy COVID-19 nie mają jednak zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż jak słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w decyzji z dnia 5 lipca 2023 r. nr SKO.RD/4120/94/2023 w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 30 czerwca 2021 r. termin na dokonanie rejestracji pojazdu wynosił 30 dni.
Skoro zatem skarżący sprowadził pojazd w dniu 8 kwietnia 2021 r., to termin na jego zarejestrowanie upływał w dniu 8 maja 2021 r. Tymczasem zawiadomienie o nabyciu w/w pojazdu skarżący złożył w Starostwie Powiatowym w Tarnowie w dniu 1 czerwca 2021 r., a wniosek o jego rejestrację w dniu 13 września 2022 r., a więc po terminie.
Zgodnie z treścią art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID-19, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Z kolei przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 stanowi, że w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast przepis art. 15zzzzzn2 ust. 3 stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jak wynika z akt sprawy, w związku z ww. decyzją SKO w Tarnowie z dnia 5 lipca 2023 r., zawiadomieniem z 21 sierpnia 2023 r. nr WTK-II.5410.16.121.2023 organ I instancji poinformował skarżącego, że doszło do uchybienia terminu na dokonanie rejestracji sprowadzonego przez niego pojazdu i w terminie 30 dni może złożyć wniosek o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o zarejestrowanie tego pojazdu. Organ stwierdził przy tym, że we wniosku skarżący powinien uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Pismem z dnia 20 września 2023 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu na dokonanie rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Volkswagen [...] o numerze identyfikacyjnym (VIN): [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że aby dokonać rejestracji tego pojazdu, konieczne było załączenie do wniosku o rejestrację m.in. zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego, którego nie sposób było uzyskać bez przeprowadzenia prac rekonstrukcyjnych przywracających sprawność techniczną pojazdu. Zdaniem skarżącego, konieczność realizacji powyższych czynności sprawiła, że ustawowy termin na dokonanie rejestracji nie był możliwy do dotrzymania.
Wskazać należy, że choć z treści przepisu art. 15zzzzzn² ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19 nie wynika według jakich zasad i przesłanek organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów, to jednak skoro ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego artykułu wprost do art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. K.p.a. (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), to należy przyjąć, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie w oparciu o tryb z Kodeksu postępowania administracyjnego. Do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu znajdą więc zastosowanie postanowienia art. 58 k.p.a., ale z modyfikacjami z art. 15zzzzzn² ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19 jako lex specialis.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminowi, należy przywrócić go na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przytoczony przepis określa zasadę, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić tylko na wniosek zainteresowanego oraz przesłankę przywrócenia terminu, tj. uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w niedopełnieniu określonej czynności procesowej w wyznaczonym terminie. Organ, oceniając czy strona dopuściła się uchybienia terminu bez swojej winy, powinien odwołać się do obiektywnych mierników staranności. O braku winy strony można mówić tylko wtedy, gdy zaistniała rzeczywista przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi i przyczyna ta była niezależna od strony, przy czym strona nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie była w stanie owej przeszkody przezwyciężyć. Ciężar wykazania, że istotnie zaistniała taka przeszkoda faktyczna, która wykluczyła możność terminowego dokonania czynności procesowej, spoczywa na stronie, przy czym wystarczającym środkiem jest tutaj uprawdopodobnienie. Jest ono środkiem zwolnionym od ścisłych formalności, ale jego zadaniem jest przekonanie organu orzekającego o prawdziwości graniczącej niemalże z pewnością, co do formułowanych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Powyższe oznacza, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy nieznajomość prawa. Istniejący stan epidemii i związane z nim obostrzenia nie mogą bezwzględnie usprawiedliwiać i tłumaczyć w każdym przypadku naruszenia obowiązujących przepisów. Dla uprawdopodobnienia braku winy, o którym mowa w art. 58 § 1 k.p.a., wymagane jest, aby zaistniała przeszkoda nie była możliwa do przezwyciężenia. Tylko w sytuacji, gdy strona dołożyła wszelkiej staranności i dbałości o swoje interesy, a niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, w danych warunkach nie do przezwyciężenia, można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Dopuszczenie się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa, wyklucza możliwość przywrócenia terminu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt II OSK 2369/16, z dnia 19 maja 2021 r. sygn. akt I OSK 2539/20, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu skarżący wskazał, że uchybienie terminu było spowodowane koniecznością przeprowadzenia gruntownego remontu mechanicznego, blacharskiego oraz odnowienia powłoki lakierniczej oraz wnętrza pojazdu, co w konsekwencji spowodowało, że nie był w stanie dochować ustawowego terminu do zarejestrowania pojazdu. Z kolei w treści skargi skarżący podniósł dodatkowo, że uchybienie terminu było spowodowane pogorszeniem się stanu zdrowia jego rodziców i koniecznością sprawowania nad nimi opieki.
Zdaniem Sądu, organ prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybienie terminu. Nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącego, że uchybienie terminu było spowodowane stanem zdrowia jego rodziców. Podkreślić należy, że okoliczność ta nie była podnoszona przez skarżącego w treści wniosku o przywrócenie terminu lecz dopiero w skardze, a zatem organy obu instancji nie mogły do niej się odnieść. Nadto, w ocenie Sądu okoliczność ta nie uprawdopodabnia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Jak wynika z dołączonych przez skarżącego do skargi orzeczeń o stopniu niepełnosprawności jego matka została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od dnia 14 września 2017 r. Z kolei ojciec skarżącego została zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności, który datuje się od 17 listopada 2021 r. Zatem ani niepełnosprawność matki skarżącego ani ojca nie jest nową okolicznością, a skarżący poza nadesłanymi orzeczeniami o stopniu niepełnosprawności nie przedstawił innych dowodów potwierdzających, że stan zdrowia jego rodziców uległ pogorszeniu w okresie, gdy biegł termin do złożenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu. Z treści skargi wynika również, że skarżący pracuje w godzinach od 7:00 do 15:00, a zatem jego rodzice nie wymagają jego stałej obecności. Tym samym stan zdrowia rodziców skarżącego nie stanowił, w ocenie Sądu, przeszkody w złożeniu przez niego wniosku o zarejestrowanie pojazdu w ustawowym terminie.
Odnośnie natomiast twierdzenia skarżącego, że z uwagi na konieczność przeprowadzenia gruntownego remontu pojazdu nie był w stanie złożyć wniosku o zarejestrowanie pojazdu w wyznaczonym do tego terminie wskazać należy, że przepis art. 71 ust. 7 P.r.d. ustanawia bezwzględny obowiązek nakładany na właściciela pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zarejestrowania pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia. Ani przepis ten, ani żaden inny przepis ustawy Prawo o ruchu drogowym nie zawiera odstępstwa od powyższego nakazu. Oznacza to, że również pojazd uszkodzony, sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego UE, powinien zostać przez właściciela zarejestrowany w powyższym terminie. Skoro zaś zgodnie z art. 72 ust. 1 P.r.d. do rejestracji pojazdu wymagane jest m.in. zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub inny dokument wydany przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzający wykonanie oraz termin ważności badania technicznego (pkt 4), a z kolei przepis art. 73 ust. 1e pkt 1 P.r.d. nakazuje organowi rejestrującemu wydanie decyzji o odmowie rejestracji pojazdu w przypadku braku pozytywnej weryfikacji dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1, z uwzględnieniem przy tej weryfikacji art. 72 ust. 1b-3, 4 i 5, to uznać należy, że jeżeli właściciel uszkodzonego pojazdu sprowadzonego z terytorium państw członkowskich UE nie doprowadza do naprawienia tego pojazdu po jego sprowadzeniu i przed upływem 30 dni od dnia sprowadzenia pojazdu nie uzyskuje zaświadczenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 P.r.d., dopuszcza się naruszenia obowiązku zarejestrowania pojazdu na terytorium RP w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia (art. 71 ust. 7 P.r.d.).
Tym samym konieczność wykonania remontu pojazdu również nie może stanowić okoliczności uprawdopodobniającej brak winy skarżącego w uchybieniu terminu tym bardziej, że jak zostało to już powyżej wskazane pojazd został sprowadzony przez skarżącego w dniu 8 kwietnia 2021 r., a zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego wraz z zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu co do zgodności z warunkami technicznymi pojazdu zabytkowego skarżący uzyskał w dniu 21 lipca 2022 r. Mimo to wniosek o rejestrację skarżący złożył dopiero w dniu 13 września 2022 r. Nawet zatem gdyby przyjąć, że termin na złożenie wniosku o rejestrację rozpoczął bieg od momentu uzyskania przez skarżącego zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego (tj. 21 lipca 2022 r.), to złożenie przez niego wniosku o rejestrację w dniu 13 września 2022 r. nastąpiło po upływie 30 dni.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy obu instancji prawidłowo stwierdziły, że skarżący nie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie przedstawił bowiem argumentacji uwiarygodniającej staranność oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niego niezależna. W związku z tym należało podzielić stanowisko organów, że niedochowanie przez skarżącego terminu do zarejestrowania pojazdu było wynikiem niedołożenia przez niego należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej należycie o swoje interesy.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił jako bezzasadną.