III SA/Kr 269/25

III SA/Kr 269/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-07-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jakub Makuch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 220 par. 3  , art. 49 par. 1  i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. spółki komandytowej w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 28 listopada 2024 r. znak 1201-IOC-4322.427.2024 w przedmiocie odmowy przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego towaru . określenia kwoty należności celnych przywozowych oraz różnicy między prawidłową kwotą podatku od towarów i usług a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym. postanawia 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; 2. odrzucić skargę; 3. zwrócić stronie skarżącej Ł. spółka komandytowa w S. 238 (dwieście trzydzieści osiem) złotych uiszczone tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
1. Ł. spółka komandytowa w S. (dalej: "strona skarżąca", "spółka") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 28.11.2024 r. w Krakowie utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Krakowie z 12.06.2024 r. (znak 358000-COC1.4322.12.2023) o odmowie przyznania preferencyjnego traktowania taryfowego towaru, określenia kwoty należności celnych przywozowych oraz różnicy między prawidłową kwotą podatku od towarów i usług a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym.
2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7.02.2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej (r.pr. E. C.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 238 zł. Powyższe zarządzenie zakreślało 7-dniowy termin na wykonanie wskazanego w nim wezwania oraz zawierało prawidłowe pouczenie o konsekwencji jego niewykonania (odrzucenie skargi). Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki 04.03.2025 r, a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał 11.03.2025 r. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca uiściła wpis 13.03.2025 r.
3. Pismem z 13.03.2025 r. (podpisanym kwalifikowanym podpisem elektronicznym przez S. S.) złożono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi podnosząc, że nieuiszczenie opłaty w ustawowym terminie nastąpiło z przyczyn od Spółki niezależnych i niezawinionych, tj. ze względu na wzmożone obowiązki zawodowe.
4. Zarządzeniem z 24.04.2024 r. wezwano pełnomocnika Spółki (radcę prawnego) o wykazanie stosownym dokumentem, że S. S. podpisana pod wnioskiem z 13.03.2025 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu - jest uprawniona do reprezentacji strony skarżącej, względnie o podpisanie powyższego wniosku przez pełnomocnika (radcę prawnego) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania.
5. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki 06.05.2025 r. W odpowiedzi z 08.05.2025 r. pełnomocnik strony skarżącej przesłał odpis aktu notarialnego (pełnomocnictwa) z 05.06.2023 r., Rep. A numer [...] wskazując, że zgodnie z § 2 pkt 5 ww. aktu, S. S. została uprawniona do reprezentowania Spółki przed sądami administracyjnymi.
6. W związku z przedłożonym aktem notarialnym i jego treścią, zarządzeniem z 30.05.2025 r. (doręczonym w dniu 06.06.2025 r.) pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wykazania stosownym dokumentem, że S. S. spełnia przesłanki podmiotowe do bycia pełnomocnikiem strony skarżącej określone w art. 35 p.p.s.a. – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi.
7. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej pismem z 13.06.2025 r. (data stempla pocztowego) poinformował, że S. S. nie jest pracownikiem Spółki, a wniosek podpisała w przekonaniu, że pełnomocnictwo udzielone jej aktem notarialnym nie może być niezgodne z przepisami. Jednocześnie pełnomocnik (radca prawny) nie podpisał wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi (pkt 4 powyżej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
8. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Przedmiotem wezwania kierowanego do skarżącego w trybie cytowanego przepisu może być tylko usunięcie takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu (postanowienie NSA z dnia 15.06.2005 r., FSK 2583/04). Stosownie do art. 49 § 2, jeśli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Z art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
9. Jak wynika z przytoczonego wyżej stanu sprawy, z uwagi na fakt, że wniosek o przywrócenie skarżącej spółce terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożyła osoba, która wraz z tym wnioskiem nie przedłożyła pełnomocnictwa do działania imieniem spółki, celowym było podjęcie czynności zmierzających do ustalenia istnienia umocowania tej osoby do występowania przed sądem (por. punkt 2 powyżej). Choć, w wyniku wezwania Sądu przedłożone zostało pełnomocnictwo z którego wynikało, iż skarżąca spółka umocowała składającą przedmiotowy wniosek do występowania przed sądem administracyjnym, to jednak osoba ta bezspornie nie spełniała przesłanek podmiotowych wynikających z art. 35 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.
Z przedłożonego przez pełnomocnika wyjaśnienia (pkt 7 powyżej) wynikało natomiast, że składająca wniosek o przywrócenie terminu nie jest pracownikiem Spółki. Jednocześnie adresat wezwania (radca prawny) nie wskazał, aby S. S., dysponowała innym niż bycie pracownikiem spółki przymiotem, realizującym podmiotowy wymóg z art. 35 p.p.s.a. Skoro zatem nie zostało wykazane, iż składająca wniosek o przywrócenie terminu S. S. została skutecznie umocowana przez Spółkę do działania w jej imieniu przed sądem administracyjnym, a zarazem przedmiotowy wniosek nie został podpisany przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika (radcę prawnego), mimo zwrócenia uwagi na taką możliwość (por. punkt 4 uzasadnienia oraz zarządzenie k. 71) – zaktualizowała się, określona art. 49 § 2 p.p.s.a przesłanka pozostawienia bez rozpoznania ocenianego wniosku, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji.
10. Z uwagi zaś na to, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 04.03.2025 r., a ostatnim dniem zakreślonego 7-dniowego terminu do dokonania tej czynności był 11.03.2025 r., to uiszczenie wpisu 13.03.2025 r. nastąpiło po terminie do dokonania tej czynności. Uwzględniając nieterminowe uzupełnienie braku fiskalnego skargi oraz to, że wniosek o przywrócenie terminu nie został skutecznie złożony przez co został pozostawiony bez rozpoznania (por. punkt 9 uzasadnienia) - skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w punkcie 2. sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
11. O zwrocie wpisu (pkt 3) orzeczono na zasadzie art. 232 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.