III SA/Kr 244/04

III SA/Kr 244/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Kremer
Krystyna Kutzner /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Wołek
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzje I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner spr. Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2006 r. sprawy ze skargi " S " S.A. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 lutego 2004 r. Nr : [...] z dnia 11 lutego 2004 r. Nr : [...] z dnia 21 lipca 2004 r. Nr: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia 1. uchyla następujące decyzje Dyrektora Izby Celnej: a) z dnia 26 lutego 2004 r. nr : [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w N z dnia [...] 2003 r. nr [...], b) z dnia 11 lutego 2004 r. nr ; [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w N. z dnia [...] 2004 r. nr : [...], c ) z dnia 21.07.2004 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w N. z dnia [...] 2004 r. nr : [...]; 2. określa , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane ; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] ) złotych
Uzasadnienie
W dniu [...] 2003 r. skarżąca "S" S.A. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar w postaci benzyny bezołowiowej SUPER 95 w ilości [...] kg według dokumentu SAD nr [...]. Towar został zaklasyfikowany do kodu PCN 2710 11 45 0 ze stawką celną 0%.
Po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny przystąpił do jego weryfikacji polegającej na ustaleniu ilości towaru. Na stacji PKP N. dokonano przeważenia dwunastu cystern na wadze elektronicznej ustalając w ten sposób wagę brutto towaru , a następnie odjęto od tej wagi wagę pustego wagonu ustaloną przed załadunkiem przez nadawcę towaru ( w zestawieniu wag wskazano natomiast , że " waga pustego wagonu z belki - tara " ) . Stwierdzono w ten sposób nadwyżkę towaru w ilości [...] kg , od której odjęto dopuszczalny błąd wagi wynoszący dla [...] wagonów [...] kg. Za nadwyżkę towaru uznano [...] kg towaru .
Czynności ważenia zostały udokumentowane kwitami wagowymi.
Naczelnik Urzędu Celnego w N. przyjął , że ujawniona nadwyżka towaru nie została przedstawiona organowi celnemu i w świetle art.9 § 1 Kodeksu celnego oznacza to nielegalne wprowadzenie towaru . Zgodnie z art.210 § 1 pkt.1 Kodeksu celnego towar taki podlega należnościom celnym .
Na podstawie art.65 § 7 Kodeksu celnego organ celny odstąpił od wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie , gdyż wszczęcie postępowania nastąpiło w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego.
W związku z powyższym w dniu [...] 2003 r. organ celny wydał decyzję nr [...] określającą wartość celną ujawnionego towaru, którą ustalono w oparciu o załączoną do zgłoszenia celnego fakturę określającą wartość jednostkową za 1 litr benzyny bezołowiowej SUPER 95 , natomiast dług celny określono przy zastosowaniu mieszanej stawki celnej w wysokości 25%.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej , działając na podstawie art.233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji - decyzja z dnia 26.02.2004 r. nr [...].
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy stwierdził , że odstąpienie od wydania postanowienia o wszczęciu postępowania i zastosowanie trybu określonego w art.65 § 7 Kodeksy celnego było wadliwe , gdyż tryb ten nie ma zastosowania do towarów nielegalnie wprowadzanych na polski obszar celny. Okoliczność ta stanowi wadę formalną postępowania skutkującą uchyleniem decyzji przez organ odwoławczy prawidłowego przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia , pomimo prawidłowego merytorycznego rozstrzygnięcia .
Równolegle z prowadzonym postępowaniem w sprawie nielegalnego wprowadzenia ww. towaru na polski obszar celny Naczelnik Urzędu Celnego w N. w dniu [...] 2003 r. wszczął postępowanie w sprawie opłaty manipulacyjnej dodatkowej i w dniu [...] 2004 r. wydał decyzję nr [...] określającą tę opłatę w wysokości [...]ZL tj. w wysokości wartości odpowiadającej różnicy między ilością towaru przedstawionego, a ujawnionego w wyniku rewizji celnej.
Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji , w dniu 11.02.2004 r. decyzją nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie uznając, że ujawnienie nadwyżki towaru miało miejsce po przyjęciu zgłoszenia celnego dokonanego przez skarżącą, dlatego zasadne było uznanie jej za adresata tej decyzji.
Wracając do pierwszego z opisanych postępowań, a więc do decyzji uchylającej rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie określenie długu celnego, organ I instancji w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po wydaniu w dniu [...] 2004 r. postanowienia o wszczęciu postępowania na podstawie art.165 Ordynacji podatkowej, w dniu [...] 2004 r. wydał decyzję nr [...] określającą wartość celną towaru ujawnionego w wyniku rewizji oraz określił kwotę długu celnego w wysokości identycznej , jak w pierwotnej decyzji i z podobną argumentacją zawartą w jej uzasadnieniu.
Dyrektor Izby Celnej, w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącej, w dniu 21.07.2004 r. wydał decyzję nr [...], na mocy której:
1. uchylił w całości zaskarżone rozstrzygnięcie
2. i orzekł w tym zakresie w ten sposób , że wartość celną towaru określił w wysokości [...] zł ( tak samo jak w uchylonej decyzji ) oraz określił kwotę długu celnego w wysokości [...] zł ( tj. mniej niż w uchylonej decyzji - [...] zł).
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji błędnie podano podstawę prawną jej wydania, a ponadto w określeniu wartości celnej towaru, a w konsekwencji w określeniu długu celnego należało uwzględnić korektę pierwotnej faktury dokonanej przez sprzedającego , co było zgodne z wnioskiem skarżącej z dnia [...] 2004 r. ( a więc złożonym przed datą wydania decyzji pierwszoinstancyjnej ).
Reasumując , w sprawie zgłoszenia celnego z dnia [...] 2003 r. SAD nr [...] toczyły się trzy postępowania pozostające ze sobą w związku : pierwsze - dotyczące określania wartości celnej towaru i długu celnego towaru nielegalnie wprowadzonego na polski obszar celny zakończone decyzją uchylającą rozstrzygnięcie pierwszoinstacyjne i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia ; drugie - dotyczące wymiaru opłaty manipulacyjnej dodatkowej oraz trzecie - ponowne określenie wartości celnej towaru i długu celnego .
Skarżąca złożyła skargi na wszystkie trzy decyzje Dyrektora Izby Celnej wydane ww. postępowaniach ; skargi były o identycznej treści i zarzucały naruszenie art.187 i 191 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego. Skarżąca podniosła , że różnice wagowe wykazane przez organ celny są niewielkie i wynoszą zaledwie 0,34% ustalonej wagi brutto ; jest to wynikiem błędów wskazań zastosowanych wag i warunków atmosferycznych w czasie wykonywania pomiaru i stanu wagonów. Ustalenie nadwyżki w sposób , w jaki dokonał to organ celny , zawsze jest obarczone błędem . Za niedopuszczalne skarżąca uznała założenie Dyrektora Izby Celnej , iż czynniki pogodowe zostały uwzględnione w ramach dopuszczalnego błędu wagi , gdyż założenie to jest w oderwaniu od stanu wagonów i dynamicznych czynników atmosferycznych.
Skarżąca podniosła , że wyniki przeważenia u eksportera , przez organ celny i w miejscu rozładunku różnią się między sobą , co - jej zdaniem - świadczy o tym , że nie istnieje obiektywna możliwość ustalenia prawidłowej masy towaru . Wyniki uzyskane przez organ celny winny być skonfrontowane z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie i ich oceny należało dokonać zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
W sprawie dotyczącej określenia długu celnego w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy , skarżąca dodatkowo zarzuciła , że w odniesieniu do ujawnionej nadwyżki towaru należało również zastosować stawkę celną zawieszoną . Wadliwe było również - zdaniem skarżącej - ustalenie wartości celnej dla ujawnionego towaru przy założeniu , że towar identyczny ma zawsze taka samą wartość transakcyjną.
W odpowiedzi na złożone skargi Dyrektor izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z kolei art.134 § 1 w/w ustawy stanowi , że sąd nie jest związany granicami skargi. Oznacza to , że Sąd ma prawo , a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa , a także wszystkie przepisy , które powinny znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji , nawet , gdy dany zarzut nie został podniesiony ( wyrok WSA w Warszawie , z dnia 25.02.2004 r , syg.akt III S.A. 1456/02 , Lex nr 113588 ).
W rozpatrywanej sprawie Sąd korzystając z ww. uprawnień , stwierdza , że skargi zasługują na uwzględnienie , ale z innych powodów niż w nich podniesiono.
W pierwszej kolejności należy podnieść , że skarga na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26.02.2004 r. nr [...] zawiera zarzuty dotyczące postępowania dowodowego , a przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Z zarzutów skargi nie wynika , dlaczego skarżąca nie zgadza się z uchyleniem decyzji organu I instancji i w jakim zakresie rozstrzygnięcie to narusza prawo.
W związku z powyższym Sąd wychodząc poza granice skargi dokonał kontroli przedmiotowych decyzji Dyrektora Izby Celnej pod kątem ich zgodności z prawem i stwierdza, że rozstrzygnięcia te naruszają prawo z dwóch powodów .
Po pierwsze - podstawą wydania decyzji z dnia 26.02.2004 r. był art.233 § 2 Ordynacji podatkowej , który stanowi , że organ odwoławczy uchyla decyzję , jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia , powodem uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej była wada formalna postępowania polegająca na nie wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie nielegalnego wprowadzenia towaru na polski obszar celny . Wskazana okoliczność nie mieści się w zakresie art.233 Ordynacji podatkowej i tym samym nie mogła stanowić podstawy uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w N. z dnia [...] 2003 r.
Dodać należy , że przed wydaniem decyzji w I instancji , jak i w postępowaniu odwoławczym skarżąca była pouczona o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszenia ewentualnych uwag , tak więc miała zapewniony czynny udział w prowadzonym postępowaniu i brała w nim udział.
Po drugie - stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że w okolicznościach faktycznych sprawy dotyczącej ujawnienia nadwyżki towaru w wyniku weryfikacji przyjętego zgłoszenia celnego należało wydać postanowienie o wszczęciu postępowania w trybie art.165 Ordynacji podatkowej - jest nie zgodne z prawem.
Powołany przez organ I instancji art.65 § 7 Kodeksu celnego wyraźnie stanowi , że organ celny nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania w wypadku , gdy po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny , na wniosek strony , wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję , w której :
1. uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe ,
2. uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części :
a) rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego ,
b) określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa lub
c) zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż określone w lit. a) i b) .
W rozpatrywanej sprawie organ celny przyjął zgłoszenie celne z dnia [...] 2003 r. SAD nr [...], dokonał jego weryfikacji i - jak twierdzi - stwierdził nadwyżkę towaru. W związku z tym ( przy założeniu , że ustalenie stanu faktycznego było poprawne ) organ celny miał obowiązek zachować się w sposób określony w art.65 § 4 pkt.2 Kodeksu celnego tj. uznać zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej ilości towaru , jego wartości celnej i określenia długu celnego i orzec w tym zakresie. Wszystkie zmiany wynikające z ujawnienia nadwyżki towaru ( ilość , wartość celna i dług celny ) mieściły się w treści zgłoszenia celnego i mogły być dokonane wyłącznie w trybie wynikającym z ww. art.65 § 4 pkt.2 Kodeksu celnego. Ta okoliczność uzasadniała zatem odstąpienie od wydania postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie zgłoszenia celnego z dnia [...] 2003 r. SAD nr [...] na podstawie art.65 § 7 Kodeksu celnego.
Nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że w zaistniałym stanie faktycznym sprawy ujawniona nadwyżka towaru została wprowadzona na polski obszar celny nielegalnie, co uzasadnia odrębny tryb postępowania wobec tego towaru , inny niż wynikający z art.65 § 4 Kodeksu celnego. Podkreślić należy , że fakt przyjęcia zgłoszenia celnego i dokonanie jego weryfikacji w trybie art.70 § 1 Kodeksu celnego , jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie , obliguje ten organ do stosowania ww. art.65§ 4 tej ustawy , co wprost wynika z art.70 § 2 Kodeksu celnego. Artykuł ten stanowi , że jeżeli organ celny po weryfikacji uzna zgłoszenie celne za nieprawidłowe (w niniejszej sprawie - w zakresie ilości towaru ) , stosuje się art.65 § 4 pkt.2. Ustawodawca nakazał określony tryb postępowania i nie ma tu dowolności w wyborze procedury , ani przepisów innych niż wskazane.
Interpretacja art.9 Kodeksu celnego dokonana przez Dyrektora Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest w oczywistej sprzeczności z treścią art.65 § 4 w związku z art.70 Kodeksu celnego .
Odnosząc się do drugiego z postępowań, a dotyczącego opłaty manipulacyjnej dodatkowej należy stwierdzić , że opłata ta pozostaje w ścisłym i nierozerwalnym związku z faktem ujawnienia różnicy (rozumianej jako nadwyżki) między towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku rewizji celnej . Decyzja w pierwszej instancji w tym zakresie została wydana w dniu [...] 2004 r. , natomiast w drugiej instancji - w dniu 11.02.2004 r. Oznacza to , że obie decyzje zapadły przed wydaniem decyzji przez Dyrektora Izby Celnej ( 26.02.2004 r. ) uchylającej w całości rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie określenia wartości celnej towaru i kwoty długu celnego . Ta okoliczność przesądza , iż nie mogły pozostawać w obrocie prawnym decyzje o wymiarze opłaty manipulacyjnej dodatkowej , jeśli z obrotu tego została wyeliminowana decyzja stwierdzająca istnienie nadwyżki towaru .
Wydanie decyzji w zakresie opłaty manipulacyjnej dodatkowej w odniesieniu do ww. zgłoszenia celnego należy uznać za co najmniej przedwczesne.
Pozostaje zatem ocena legalności trzeciej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 21.07.2004 r. nr [...], wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przez Naczelnika Urzędu Celnego w N.
Konsekwencją uchylenia przez tut. Sąd decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 26.02.2004 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji obliguje organ celny do wydania z urzędu decyzji w trybie art.65 § 4 Kodeksu celnego. W rozpatrywanej sprawie stan faktyczny ustalony przez organy celne i stanowiący podstawę do wydania decyzji przez Dyrektora Izby Celnej z dnia 21.07.2004 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego w N. z dnia [...] 2004 r. nr [...] budzi wątpliwości. Biorąc pod uwagę dowody dopuszczone na etapie postępowania sądowego należy stwierdzić , że niejednolitość zasad i kryteriów ważenia przyjętych przez te organy naruszają zasadę wyrażoną w art.121 ordynacji podatkowej , zgodnie z którą postępowanie celne powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów celnych.
Jako przykład stosowania niejednolitych zasad i kryteriów ustalania ilości towaru wprowadzonego na polski obszar celny obrazują niżej wymienione dowody:
1. SAD nr [...] z dnia [...] 2003 r. - dokonano dwukrotnego przeważenie całego składu pociągu składającego się z 8 cystern - pierwsze ważenie miało miejsce w dniu [...] 2003 r. i ważono cysterny załadowane oraz w dniu [...] 2003 r. ważono cysterny puste po wyładunku towaru ; od wykazanej w wyniku pierwszego ważenia każdego wagonu masy brutto towaru odjęto tarę pustego wagonu uzyskaną w wyniku drugiego ważenia. Uzyskano różnicę -nadwyżkę pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku ważenia w [...] wagonach w granicach +[...] t do + [...] t. oraz niedobór w [...] wagonach w granicach - [...] t do - [...] t. W związku z tym, że na wadze elektronicznej Firmy Schenk dopuszczalny błąd wagi dla każdego wagonu wynosi +_100 kg , a w dwóch wagonach ujawniono niedobór [...] i [...] kg , a w trzecim nadwyżkę [...] kg , deklarowaną wagę tych wagonów uznano za prawidłową i nie brano ich pod uwagę przy dalszych obliczeniach. W pozostałych czterech wagonach nadwyżka wynosiła [...],[...],[...],[...] kg ; od tej ujawnionej nadwyżki łącznej [...] kg odjęto stwierdzony w kolejnym wagonie niedobór w wysokości [...] jako nie mieszczący się w granicach dopuszczalnego błędu; w konsekwencji za nadwyżkę towaru przyjęto [...] kg ;
2. SAD nr [...] z dnia 16.02.2004 r. - przeważono jednokrotnie cały skład pociągu tj. [...] cystern ; od wykazanej w wyniku ważenia każdego wagonu masy brutto towaru odjęto tarę pustego wagonu. Uzyskano różnicę -nadwyżkę pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku ważenia we wszystkich wagonach w granicach +[...] t do + [...] t. Nadwyżka zsumowana wyniosła [...] kg. W związku z tym, że na wadze elektronicznej Firmy Schenk dopuszczalny błąd wagi dla każdego wagonu wynosi +_ 100 kg od ujawnionej nadwyżki łącznej odjęto dopuszczalny błąd wagi w sumie dla [...] cystern- [...] kg uznając, że nadwyżka wynosi [...] kg ;
3. SAD nr [...] z dnia [...] 2003 r. - przeważono cały skład składający się z 1 cysterny; stwierdzona masa brutto cysterny z towarem została pomniejszona o tarę pustego wagonu stwierdzoną przez eksportera przed załadunkiem ; uzyskano nadwyżkę w wysokości [...] kg, przy czym nie wskazano, aby dokonywano korekty dopuszczalnego błędu wagi;
4. SAD nr [...] z dnia [...] 2003 r. - przeważono cały skład [...] cystern; od wykazanej w wyniku ważenia każdego wagonu masy brutto towaru odjęto tarę pustego wagonu stwierdzoną przez eksportera przed załadunkiem ; uzyskano różnicę -nadwyżkę pomiędzy towarem przedstawionym a ujawnionym w wyniku ważenia w 8 na 9 wagonach, w granicach + [...] t do + [...] t, w jednym ujawniono wagę zgodną; nadwyżka zsumowana wyniosła [...] kg ; uwzględniając dopuszczalny błąd wagi dla każdego wagonu ( +_ 100 kg ) od ujawnionej nadwyżki łącznej odjęto dopuszczalny błąd wagi dla 12 cystern - [...] kg ; za nadwyżkę uznano [...] kg .
Z powyższego przykładowego opisu wynika , że organy celne w odniesieniu do tego samego importera stosowały niejednolite zasady i kryteria przeważenia poszczególnych składów pociągów , którymi był przewożony towar w postaci paliwa . Sposób zsumowania wag wynikający z przeważenia konkretnych wagonów był różny; w jednych przypadkach kompensowano braki z nadwyżkami paliwa w poszczególnych wagonach , a w innych przypadkach pomijano nadwyżki nie przekraczające [...] kg.
Wątpliwości też budzi ustalanie wagi netto wagonów . Jak wynika z materiału dowodowego możliwe są cztery wagi , które różnią się między sobą ; pierwsza - przyjęcie wagi netto wagonu podanej przez eksportera , druga - przyjęcie wagi netto stwierdzonej u importera po wyładunku wagonu , trzecia możliwość - przyjęcie wagi wagonu z tzw. " belki" oraz czwarta - przeważenie pustego wagonu na tej samej wadze na przejściu granicznym , na której odbyło się ważenie wagonu brutto ( z paliwem). Nie jest rolą Sądu wskazywanie , który z tych sposób należy uznać za prawidłowy , istotne jest , aby organy celne w sposób jednolity , konsekwentny i przejrzysty stosowały te same zasady w odniesieniu do wszystkich dostaw dla tego samego odbiorcy , jak i wobec innych importerów wprowadzających na polski obszar celny taki sam towar . Ważne przy tym jest , aby przy wyborze określonych zasad uwzględniać nie tylko interes Skarbu Państwa , ale uzasadniony interes strony. Wydaje się , że strony zgodne są co do tego , że przy tak masowych towarach nie istnieje możliwość obiektywnego , dokładnego ustalenia ilości towaru i z konieczności wymagane są w tym zakresie pewne uproszczenia . W tym kontekście wymaganie od importera , aby po rozładunku wagonów ( nie raz w różnych miejscach ) kierował puste wagony na granicę w celu ich przeważenia netto wydaje się nie racjonalne z uwagi na związane z tym koszty . Który z wariantów zostanie przyjęty dla ustalenia stanu ( ilości ) towaru objętego zgłoszeniem , to muszą rozważyć organy celne przy ponownym rozstrzyganiu sprawy, o ile decyzja w tym zakresie zostanie wydana przed upływem 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego ( art.65 § 5 Kodeksu celnego ).
Sąd podziela stanowisko organów celnych co do zasady , że dla celów postępowania celnego wiążące są wyniki pomiaru wagonów z paliwem dokonane w ramach rewizji celnej w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego , natomiast sposób ustalenia ilości paliwa , wielkość stwierdzonej nadwyżki budzi wątpliwości poda kątem stosowanych metod pomiaru .
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało uchylić decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 21.07.2004 r. nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w N. z dnia [...] 2004 nr [...].
W ocenie Sądu, liczba uchybień popełnionych przez organy celne w toku prowadzonych postępowań, a przede wszystkim stopień naruszenia prawa, powodują konieczność uchylenia zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających ich decyzji organu pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) - orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art.152 w/w ustawy Sąd orzekł , że uchylone rozstrzygnięcia organów celnych nie podlegają wykonaniu , co oznacza , iż rozstrzygnięcia te nie wywołują skutków prawnych od chwili wydania wyroku , mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 tej ustawy.