VIII SA/WA 803/22

VIII SA/Wa 803/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Owsińska-Gwiazda /przewodniczący/
Iwona Szymanowicz-Nowak
Marek Wroczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne
Kara administracyjna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134 par. 1, art. 135, art. 145 par. 1 i art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 988
art. 78 ust. 2, art. 140 mb pkt 2
Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska–Gwiazda Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna M. P. i R. P. z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 1 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia 23 czerwca 2022 r. nr [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. na rzecz skarżącej [...] Spółka Jawna M. P. i R. P. z siedzibą w R. kwotę 207 (dwieście siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 roku, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej jako organ odwoławczy lub SKO) działając na podstawie art. 138 §2 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2021 roku, poz. 735 ze zm. dalej jako kpa), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania [...] spółka jawna M. P. i R. P. od decyzji Prezydenta Miasta R. (dalej jako organ pierwszej instancji) z dnia [...] czerwca 2022 roku, znak: [...] nakładającej na odwołujących, karę pieniężną w wysokości 200 zł, z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki [...], numer rejestracyjny [...], w terminie 180 dni od dnia jego zbycia, tj. art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym – orzekło – utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i ocena prawna.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2022 roku Prezydent Miasta R. nałożył na
[...] spółka jawna M. P. i R. P. karę pieniężną w wysokości 200 zł z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu marki [...], nr rej. [...], w terminie 180 dni od dnia zbycia.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy wskazując przede wszystkim, że na podstawie art. 78 ust.2 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (DZ.U z 2022 roku, poz. 988 dalej jako uprd), właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić starostę w terminie nie przekraczającym 180 dni o jego zbyciu, czego w sprawie nie uczyniono. Fakt zbycia winien być zgłoszony do [...] stycznia 2021 roku, a zgłoszenia dokonano dopiero w dniu [...] stycznia 2021 roku, z przekroczeniem 23 dni.
Odwołując się od powyższej decyzji skarżący zarzucali zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 w związku z art. 77 §1 kpa, art. 28 kpa w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd w związku z art. 7 i art. 8 kpa w związku z §17 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 11 grudnia 2017 roku
w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych, art. 15 zzzzzn² §1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w związku z art. 8 i art. 9 kpa poprzez niezawiadomienie strony o uchybieniu terminu o którym mowa w art. 78 ust.2 pkt 1 uprd w brzmieniu zmienionym w ramach art. 31i ust.1 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DZ.U z 2021 roku, poz. 2095 ze zm. dalej ustawa o Covid) – tj. z przekroczeniem terminu 180 dni i niewyznaczenie stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, co uniemożliwiło spółce skorzystanie z instytucji przywrócenia terminu i wypełnienia nałożonego obowiązku administracyjnego w nowym przywróconym terminie, art. 189f §1pkt 1 kpa oraz naruszenie prawa materialnego – art. 140mb pkt 2 uprd w związku z art. 155 §2 k.c
i art. 8 kpa poprzez jego błędne zastosowanie wobec spółki i nałożenie na organ kary pieniężnej, podczas gdy spółka w dniu [...] lipca 2020 roku zbyła pojazd na rzecz nabywcy, a tym samym nie była właścicielem zobowiązanym do dokonania zgłoszenia do organu w ramach dyspozycji zastosowanej normy prawnej.
Skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.
Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 78 ust.2 pkt 1 uprd w związku z art. 31i §1 pkt 1 ustawy o Covid, właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić w terminie nieprzekraczającym 180 dni starostę o nabyciu lub zbyciu pojazdu. Zgodnie z art. 140mb pkt 2 uprd, kto będąc właścicielem pojazdu zarejestrowanego na terytorium RP wbrew przepisowi art. 78 ust.1 pkt 2 nie zawiadamia starosty o nabyciu lub zbyciu pojazdu podlega karze pieniężnej
w wysokości od 200 do 1000 zł. Uznaniu starosty pozostawiono wysokość kary, jednakże w granicach określonych w art. 140mb tj. od 200 do 1000 zł. Z ustaleń faktycznych wynika, że skarżąca nie dopełniła obowiązku zawiadomienia o zbyciu
w terminie do 4 stycznia 2021 roku.
Zdaniem organu odwoławczego zarówno art. 78 ust.2 pkt 1, jak i art. 140 mb pkt 2 pkt 2 odnosi się m.in. do zbywcy pojazdu, a zatem osoby, która nie jest właścicielem pojazdu w chwili wykonaniu obowiązku zawiadomienia. Wykonanie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu reguluje też §17 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 roku w sprawie rejestracji
i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (DZ.U z 2017 roku, poz. 2355 ze zm. dalej jako rozporządzenie), który stanowi, że dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu. Tak obowiązek ciąży na byłym właścicielu.
Zdaniem organu odwoławczego przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym, jak
i rozporządzenia nie zawierają odesłania do przepisów ustawy kodeks cywilny
w kwestii ustalenia daty przeniesienia własności pojazdu. Tak więc zarzut, że obowiązek zawiadomienia o zbyciu nie dotyczył skarżącej spółki, która nie była już właścicielem pojazdu nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca spółka jako prowadząca działalność gospodarczą w zakresie hurtowego i detalicznego handlu pojazdami samochodowymi winna wiedzieć o obowiązkach spoczywających na zbywcy. Status spółki sprawia, że oceny znikomego naruszenia prawa należało dokonywać w sposób bardziej rygorystyczny aniżeli wobec innych podmiotów. W tym zakresie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji dotyczące braku przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary w trybie art. 189f kpa. Nadto należało zwrócić uwagę, że było to czwarte naruszenie spółki w tym zakresie.
Jeżeli chodzi o art. 15 zzzzzn² § 2 ustawy o Covid, to zdaniem organu odwoławczego dotyczy on terminów procesowych, a nie materialnych. Nie dotyczy to terminu zbycia/nabycia pojazdu. Przywróceniu nie podlegają terminy prawa materialnego, chyba, że taką możliwość przewidują przepisy prawa (wyrok NSA z 31 marca 2009 roku, II GSK 817/08). Ustawa o Covid nie przewiduje przywrócenia takiego terminu. Termin na zgłoszenie/zbycie pojazdu nie należy do żadnej grupy żadnej z grup terminów wymienionych w art. 15 zzzzzn² ust.1.
Skargę na decyzję organu odwoławczego wniosła [...] spółka jawna M. P. i R. P..
Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie:
-1) art. 7 w związku z art. 77 §1 kpa w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd polegającym na niepodjęciu przez organ pierwszej instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy i niewystarczające zgromadzenie materiału dowodowego,
-2) art. 9 w związku z art. 8 kpa poprzez niezawiadomienie skarżącej
o uchybieniu terminu i wyznaczeniu przez organ pierwszej instancji 30 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu – co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez ograniczenie skarżącej możliwości skorzystania z instytucji przewidzianej w ramach art. 15 zzzzzn² §1 i 2 ustawy o Covid,
- 3) art. 28 kpa w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd w związku z art. 7a i art. 8 kpa w związku z §17 ust.2 rozporządzenia poprzez podmiotowe ograniczenie stron postępowania polegającym na uznaniu, że nabywca pojazdu nie jest stroną niniejszego postępowania, pomimo, że obowiązek zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu odnosi się do osoby, która już nie jest właścicielem w chwili wykonania obowiązku tj. skarżącej,
-4) art. 15 zzzzzn2 §1 i 2 ustawy o Covid w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd polegające na braku zawiadomienia skarżącej o uchybieniu terminu na dokonanie zgłoszenia o zbyciu pojazdu i niewyznaczeniu skarżącej przez organ pierwszej instancji 30 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu – co miało istotny wpływ na wynik sprawy przez ograniczenie praw skarżącej,
- naruszenie art. 138 §1 pkt 1 kpa polegającego na utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy, które zostało dokonane z naruszeniem:
-1) przepisów postępowania – art. 28 kpa w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd
w związku z art. 7a i art. 8 kpa poprzez podmiotowe ograniczenie stron postępowania,
-2) przepisów postępowania w postaci art. 136 §1 w związku z art. 7 i art. 77 §1 kpa w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd w związku z art. 189f kpa poprzez nieprzeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego z urzędu celem uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie,
- 3) przepisów prawa materialnego w postaci art. 78 ust.2 pkt 1 uprd poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż dyspozycja tego przepisu odnosi się wyłącznie do zbywcy pojazdu,
-4) przepisów prawa materialnego w postaci art. 140mb pkt 2 uprd w związku z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd poprzez błędne zastosowanie wobec skarżącej
i uznaniu za zasadne nałożenia kary pieniężnej na skarżącą, podczas gdy nie była ona właścicielem zobowiązanym do dokonania zgłoszenia do organu zbycia pojazdu,
-5) przepisów prawa materialnego w postaci art. 15 zzzzzn² §1 i 2 ustawy
o Covid w związku z art. 78 ust.2 uprd poprzez błędną wykładnię i uznanie, że dyspozycja tego przepisu nie odnosi się do przepisów prawa materialnego i terminu wyznaczonego w ramach art. 78 ust.2 uprd podczas gdy instytucja ta obejmuje wszelkie terminy prawa administracyjnego, w tym również przepisy prawa materialnego i terminu wyznaczonego przez wyżej powołany przepis, co miało istotny wpływ na brak możliwości podjęcia prób przywrócenia terminu.
Mając powyższe na uwadze skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325,dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania,
w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego
i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada
w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a.
W ocenie Sądu skarga spółki częściowo zasługuje na uwzględnienie w zakresie naruszenia art. 15 zzzzzn² §1 i 2 ustawy o Covid w związku z art. 78 ust.2 uprd, co braku poinformowania skarżącej o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zawiadomienia o zbyciu pojazdu samochodowego.
Zgodnie z art. 15zzzzzn² ust. 1 ustawy COVID-19 w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie
w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, o czym mowa już w ust. 2 cytowanego artykułu, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Stosownie zaś do ust. 3
w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 kpa, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienie terminu.
Powyższa regulacja obejmuje zdarzenia, które miały miejsce w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Stan epidemii został ogłoszony od 20 marca 2020 r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020, poz. 491 ze zm.) i trwał do 16 maja 2022 r. w związku z jego odwołaniem na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r., poz. 1027). Regulacja ta znajduje przy tym zastosowanie także w razie uchybienia terminu z art. 78 ust. 2 pkt 1 uprd Przewidziany tam termin stanowi bowiem termin zawity,
z niezachowaniem którego ustawa wiąże ujemne skutki dla strony w postaci kary pieniężnej z art. 140mb pkt 2 uprd. Stwierdzając zatem uchybienie przez skarżącą rzeczonego terminu - z uwagi na zgłoszenie o nabyciu pojazdu, które miało miejsce [...] stycznia 2021 r. - organ powinien w pierwszej kolejności zawiadomić stronę o tym uchybieniu wyznaczając jej termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Przepisy zostały wprowadzone z myślą o zabezpieczeniu interesów stron, a więc na ich korzyść. Zatem celem tych regulacji jest ochrona podmiotów wchodzących
w relacje z organami, w relacje o charakterze publicznoprawnym, w tym relacje materialnoprawne w zakresie terminów z tych stosunków wynikających. Skoro zatem ze względu na epidemię ochrona zdrowia obywateli jest priorytetem i w tym celu wprowadzane są różnego rodzaju ograniczenia i obostrzenia, a celem prawodawcy było ustanowienie regulacji zapewniających skuteczną ochronę, to nie można tych przepisów interpretować w sposób zawężający. Winny one zatem znaleźć zastosowanie w zakresie terminów prawa materialnego, w tym terminów z art. 78 ust. 2 uprd. Za stosowaniem regulacji art. 15 zzzzzn² ustawy o Covid przemawia także okoliczność, iż na mocy jej przepisów, termin do dokonania zgłoszenia o jakim mowa
w niniejszej sprawie podlegał odpowiednio do 180 dni oraz do 60 dni. W tej sytuacji skoro przedłużamy termin z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd, to również o jego uchybieniu na mocy powołanych przepisów strona winna być zawiadomiona. Należy uznać, iż pojęcie ,,przepisów prawa administracyjnego‘’ należy wykładać szeroko ponieważ przepis ten reguluje bieg terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki oraz zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki prawne dla strony przewidzianych w regulacjach prawnych, które zaliczyć można do szeroko rozumianego prawa administracyjnego. Wynika to zdaniem Sądu
z kompleksowej wykładni przepisu ze szczególnym uwzględnieniem wykładni celowościowej, funkcjonalnej, prokonstytucyjnej. Tak sytuacja miała miejsce w zakresie uchybienia terminu z art. 78 ust.2 pkt 1 uprd.
Z tego względu nie można podzielić stanowiska organu, iż regulacja z art. 15 zzzzzn² ustawy o Covid odnosi się tylko do terminów procesowych.
W związku z powyższym organ winien skarżącej wyznaczyć 30 dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zgłoszenia.
W zakresie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze w ocenie Sądu nie zasługują one na uwzględnienie.
Pojęcie właściciel pojazdu zarejestrowanego oznacza zarówno zbywcę, jak
i nabywcę pojazdu. Inna wykładnia jest nie do przyjęcia, gdyż nabywca pojazdu nie może zawiadomić starosty o jego zbyciu, a jedynie o jego nabyciu. O zbyciu pojazdu może zawiadomić jedynie zbywca - jego dotychczasowy właściciel. Tak rozumiany
art. 78 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym skorelowany jest z § 17 ust. 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań tablic rejestracyjnych stanowiącym, że w przypadku zawiadomienia o zbyciu pojazdu zarejestrowanego, dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu. Takie stanowisko zaprezentował WSA w Poznaniu z dnia 19 listopada 2021 roku i Sąd rozpoznający niniejszą skargę je w pełni podziela.
Zdaniem Sądu nie ma znaczenia, że dana osoba nie jest już właścicielem pojazdu w momencie dokonywania zawiadomienia, gdyż art. 140mb pkt 2 uprd odnosi się do zbywcy pojazdu, a zatem osoby, która nie jest już właścicielem pojazdu w chwili wykonywania obowiązku. Jeżeli chodzi o wykonanie obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, to stosownie do § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury
i Budownictwa z 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2355), dotychczasowy właściciel pojazdu do zawiadomienia dołącza kopię dokumentu, na podstawie którego nastąpiło zbycie pojazdu, zatem w przypadku obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, obowiązek ten w istocie ciąży na byłym właścicielu. Inna interpretacja omawianego przepisu prowadziłaby do sytuacji, że ta jego część, odnosząca się do zbywcy byłaby "martwa", gdyż żaden podmiot nie posiadałby obowiązku zawiadomienia o zbyciu pojazdu, a to byłoby sprzeczne z ratio legis tej regulacji. (por. wyrok WSA
w Łodzi z 15 grudnia 2020 r. o sygn. III SA/Łd 603/20, publ. Cbosa).
Niezasadny jest zarzut, iż w przedmiotowym postępowaniu powinien brać udział na prawach strony nabywca pojazdu. Przedmiotowe postępowanie odnosi się do ,,zbywcy ‘’ pojazdu, którym jest podmiot przenoszący własność pojazdu na nabywcę. Kwestia wykonania obowiązku zarejestrowania pojazdu przez jego nabywcę jest zupełnie inną kwestią, która może być przedmiotem odrębnego postępowania,
w przypadku niewykonania tego obowiązku. Nabywca pojazdu nie ma interesu prawnego uczestniczenia w postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej za brak zawiadomienia o zbyciu pojazdu.
W ocenie Sądu również jako niezasadny należy uznać zarzut nieprzeprowadzenia postępowania w przedmiocie dokonania oceny czy nie mamy do czynienia z przypadkiem mniejszej wagi w rozumieniu art. 189f kpa, który uprawniałby do odstąpienia od wymierzania pieniężnej kary administracyjnej i poprzestaniu na pouczeniu. Należy zgodzić się z organem, iż od skarżącej jako podmiotu gospodarczego zajmującego się w profesjonalny sposób zbywaniem samochodów, możemy stopień staranności postawić na wyższym poziomie, niż od przeciętnego zbywcy, zwłaszcza, że jak podnosił organ to był już czwarty przypadek niedochowania terminu zawiadomienia o zbyciu pojazdu czyli trudno uznać, że zachodzą przesłanki do uznania znikomej wagi naruszenia dające podstawy do odstąpienia od wymierzania kary pieniężnej.
Ocena organu w tym zakresie zdaniem Sądu jest prawidłowa, zwłaszcza, że wysokości administracyjnej kary pieniężnej została orzeczona w kwocie minimalnej
w zakresie przewidzianym w przepisach ustawy prawo o ruchu drogowym.
Z tych też względów biorąc za podstawę art. 145 §1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.