II SA/Bd 1007/05

II SA/Bd 1007/05 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OSK 140/06 - Postanowienie NSA z 2006-03-03
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wiesławy M. na zarządzenie Wójta Gminy W. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z funkcji dyrektora szkoły postanawia 1. odrzucić skargę 2. oddalić wniosek Wójta Gminy W. o zwrot kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 maja 2005 r. nr [...] Wójt Gminy W. powołując się na przepis art. 24k ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591; z późn. zm.) odwołał Wiesławę M. ze stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w Ł. z powodu nie złożenia oświadczenia majątkowego w terminie określonym w art. 24h ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym. Wójt stwierdził jednocześnie, iż odwołanie to zgodnie z art. 24k ust. 4 ww. ustawy jest równoznaczne z odwołaniem ze stanowiska kierowniczego i rozwiązaniem umowy o pracę na podstawie mianowania bez wypowiedzenia. Dokonując tej czynności Wójt poinformował Wiesławę M. wyłącznie o prawie wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w W. Jak wynika z adnotacji na ww. piśmie, zostało ono doręczone skarżącej w dniu 24 maja 2005 r. w obecności sekretarza gminy i pracownika Wydziału Organizacyjnego Urzędu Gminy W., przy czym skarżąca odmówiła pokwitowania odbioru.
W dniu 2 czerwca 2005 r. skarżąca wniosła do Sądu Rejonowego w W. datowany na 31 maja pozew o przywrócenie do pracy.
Pismem procesowym z dnia 27 czerwca (k. 29) pełnomocnik skarżącej wskazując na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z czerwca 2005 r. w sprawie
o sygn. akt I OSK 296/05 poddał pod rozwagę Sądu Rejonowego konieczność przekazania sprawy na drogę postępowania administracyjnego. Jednocześnie wskazał, iż w tym stanie rzeczy pozew z dnia 31 maja należy poczytywać jako odwołanie od aktu administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 21 lipca Sąd Rejonowy – IV Wydział Pracy w W. postanowił przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2005 r. pełnomocnik skarżącej sprecyzował, iż w obecnym stanie sprawy pismo z dnia 31 maja należy poczytywać jako skargę na akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjęty w sprawie z zakresu administracji publicznej tj. jako skagę na zarządzenie Wójta w sprawie odwołana skarżącej z funkcji dyrektora szkoły (pismo z 23 sierpnia - k..40).
Natomiast w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 27 października pełnomocnik skarżącej wskazał, iż wniesienie skargi nie było poprzedzone wezwaniem Wójta Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie jako bezzasadnej oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, jednakże nie ze względu na merytoryczne przyczyny wskazane w odpowiedzi na skargę.
Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w powoływanych przez Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie (uzasadnienie wyroku z dnia 21 września 2005 r. nadesłanego w kserokopii przy piśmie pełnomocnika skarżącej z dnia 31 października – k. 72 – k. 80) orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r. (uchwała 7 sędziów, sygn. akt OPS 6/96, opubl. Orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1997 r. Nr 2, poz. 48 i w elektronicznym Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 29268) oraz z dnia 30 czerwca 2004 r. (wyrok w sprawie o sygn. akt OSK 439/04, opubl. w Orzecznictwie w Sprawach Samorządowych z 2005 nr 3 poz.69 i w LEX pod nr 150205), że akt odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły ma treść administracyjnoprawną. Odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły niewątpliwie należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu jego zadań publicznych, chociaż wywołującą skutki także w sferze stosunku pracy nauczyciela. Należy je zatem kwalifikować jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; powoływana dalej jako p.p.s.a).
Ponieważ ani ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572; z późn. zm.) ani ww. ustawa o samorządzie gminnym nie przewiduje środków zaskarżenia aktu administracyjnego o odwołaniu ze stanowiska dyrektora szkoły, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego powinno być poprzedzone wezwaniem na piśmie właściwego organu (tj. organu wydającego taki akt) do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to powinno być złożone organowi w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o wydaniu aktu. Dopiero po takim pisemnym wezwaniu możliwe jest wniesienie skargi, przy czym powinna ona być wniesiona za pośrednictwem organu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jego odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a).
Brak zachowania wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa
w ww. terminie skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej
(art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wyraźnie oświadczyła, iż nie wzywała Wójta Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego poprzez wydanie zarządzenia z dnia 24 maja 2005 r. Nie można też, odwołując się do treści pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 27 czerwca, uznać za takie wezwanie pozwu z dnia 31 maja, w takim bowiem razie trudno by było uznać go za równoznaczny także ze skargą do sądu administracyjnego. Co więcej - nawet gdyby przypisać pismu z dnia 31 maja takie podwójne znacznie – nie byłyby zachowane określone w p.p.s.a terminy oddzielające dwie odrębne czynności tj. wezwanie organu i wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, skoro w zakreślonym przez ustawodawcę terminie
(tj. w przedmiotowej sprawie – do dnia 7 czerwca 2005 r.) skarżąca nie wezwała Wójta do usunięcia naruszenia prawa, to wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Rozważając wniosek organu o zwrot kosztów należy wskazać, że w w postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto odmienne zasady orzekania o kosztach nić w sprawach cywilnych przed sądem powszechnym. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a.. Oznacza to, że sąd powinien zawrzeć rozstrzygnięcie o kosztach w wyroku uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.), wyroku uwzględniającym skargę kasacyjną (art. 203 p.p.s.a.), wyroku oddalającym skargę kasacyjną (art. 204 p.p.s.a.), postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uwzględnienia skargi w całości przez organ administracji (art. 201 § 1 p.p.s.a.) oraz w postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu, o którym mowa w art. 118 § 2 p.p.s.a. (art. 201 § 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1 niniejszego postanowienia Sądu nie jest żadnym z wymienionych orzeczeń. Sąd nie stwierdził także, aby skarżąca postępowała w sposób niesumienny lub oczywiście niewłaściwy, brak więc określonych w art. 208 p.p.s.a. przesłanek do obciążenia jej kosztami postępowania.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak
w pkt 2 sentencji.