Pełny tekst orzeczenia

III SA/Kr 2250/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Kr 2250/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-11-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas
Maria Zawadzka /przewodniczący sprawozdawca/
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1210
Art. 75  ust. 1 pkt 5, ust. 5, art. 99 ust. 1  pkt 2, ust. 2  pkt 1  lit. b
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j.)
Sentencja
Sygn. akt III SA/Kr 2250/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas WSA Marta Kisielowska Protokolant: specjalista Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2025 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 października 2024 r. nr SKO.UP/4121/133/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skargę oddala.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 4 października 2024 r. nr SKO.UP/4121/133/2024 utrzymało w mocy decyzję Starosty Suskiego z dnia 26 lipca 2024 r. nr WK.5430.10.3.2024. EH orzekającą o skierowaniu skarżącego posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii A, B T i C na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 30 listopada 2023 r. Prokuratur Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej wniósł o wszczęcie wobec skarżącego postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie kierowców.
W efekcie przeprowadzenia ww. postępowania, Starosta Suski wydał ww. decyzję z dnia 26 lipca 2024 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa decyzja została wydana, ponieważ na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu zdrowia kierowcy albo kierującego tramwajem. Starosta wyjaśnił, że w dniu 9 maja 2024 r. odpowiadając na wezwanie z dnia 21 marca 2024 r. skarżący zgłosił się z prośbą o wydanie kopii wniosku Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej z dnia 30 listopada 2023 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oraz wniósł podanie, aby postępowanie w sprawie skierowania go na badania lekarskie w celu ustalenia braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami prowadziło Starostwo Powiatowe w Suchej Beskidzkiej. W dniu 10 maja 2024 r. skarżący udostępnił organowi opinię wydaną przez Klinikę Psychologiczno Psychiatryczną [...] z której wynikało, że zgłosił się on do kliniki w celu oceny jego stanu zdrowia. W opinii tej specjalista psychiatrii stwierdził, że pacjent bardzo szczegółowo opisał swoją sytuację osobistą i zawodową, skoncentrowany był na zdarzeniach z przeszłości. W badaniu wszechstronnie zorientowany auro i allopsychicznie, w nastroju na granicy wyrównania, napęd psychoruchowy wyrównany, spontanicznie nie ujawnia objawów psychotycznych (urojeń), neguje doznania omamowe, brak myśli i tendencji samobójczych. Z kolei, jak wyjaśnił organ, z wniosku Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej z dnia 30 listopada 2023 r. wynika, że stwierdzono u skarżącego istnienie zespołu psychoorganicznego przebiegającego z głębokimi zamianami osobowości (organicznymi zaburzeniami osobowości) i zaburzeniami poznawczymi zbliżonymi do otępienia czołowo-skroniowego.
W świetle przedstawionych opinii organ wskazał, że w dniu 22 maja 2024 r. wszczął postępowanie w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie z powodu istniejących zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. W zawiadomieniu skarżący został pouczony o możliwości składania wszelkich wyjaśnień i dokumentów w przedmiotowej sprawie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia pisma. Zawiadomienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 czerwca 2024 r. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa.
W piśmie, które wpłynęło do Starosty Suskiego w dniu 21 czerwca 2024 r. skarżący stwierdził, że działania Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Weterynaryjnego w Wadowicach, Burmistrza Suchej Beskidzkiej i Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej są niezgodne z prawem i co skarżący podniósł również przed Sądem Rejonowym w Suchej Beskidzkiej. Stwierdził także, ze w najbliższym czasie wniesie skargę na działania osób, które oskarżają go o znęcanie się nad zwierzętami w jego własnym gospodarstwie rolnym. Nadto oświadczył, że zostanie skierowany na badania lekarskie, to Starosta Suski będzie zobowiązany do dowiezienia go na te badania, gdyż ma niską emeryturą i jest podejrzanym Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej. W konkluzji podkreślił, że skierowanie go na badania lekarskie jest nieuzasadnione.
Organ wyjaśnił następnie, że w toku postępowania pozyskano opinię o stanie zdrowia psychicznego skarżącego z dnia 1 czerwca 2023 r. sporządzoną przez biegłych lekarzy psychiatrów w Nowym Targu, w postępowaniu, w którym skarżącemu zarzucono czyn z art. 35 ust. 1a i art. 6 ust. 1a i 2 w zw. z art. 11 § 2 kk ustawy o ochronie zwierząt. Z treści opinii wynikało, że już w poprzednich sprawach biegli psychiatrzy orzekli, iż skarżący działał w warunkach ograniczonej poczytalności (Prokuratura nie ujawniła treści tychże opinii ani też czego dotyczyły zarzuty). Po przeprowadzeniu jednorazowego badania biegli rozpoznali u skarżącego istnienie zespołu psychoorganicznego przebiegającego z głębokimi zmianami osobowości (organicznymi zaburzeniami osobowości) i zaburzeniami poznawczymi najbardziej zbliżonymi do otępienia czołowo-skroniowego w tzw. wariancie semantycznym. Stwierdzili również nasiloną sztywność myślenia i niedostosowanie do realiów poglądów. Prezentowane w badaniu zaburzenia myślenia i przeżywania nie wskazują na istnienie zaburzeń psychotycznych.
W dniu 28 czerwca 2024 r. zawiadomiono skarżącego o zakończeniu postępowaniu oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów dowodowych. Korzystając z tego prawa w dniu 23 lipca 2024 r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy i podniósł, że jeżeli organowi nie wystarczy przedłożona w dniu 10 maja 2024 r. opinia Kliniki Psychologiczno-Psychiatrycznej w K. na podstawie, której uznano, że jest człowiekiem psychicznie zrównoważonym, to wnosi o skierowanie do innej instytucji tego typu oraz dowiezienie i odwiezienie go na takie badania.
Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ podkreślił, że dysponuje opiniami psychiatrycznymi wydanymi przez Klinikę Psychologiczno - Psychiatryczną [...] z dnia 1 czerwca 2023 r. oraz przez biegłych lekarzy psychiatrów w Nowym Targu, sygn. akt [...], które zostały sporządzone po przeprowadzeniu badania ww. pacjenta z powodu zaistniałych różnych okoliczności w jego życiu. Ponadto w opinii udostępnionej przez Prokuraturę Rejonową w Suchej Beskidzkiej, jest podane, że Prokurator dysponuje jeszcze innymi opiniami psychiatrycznymi, które nie zostały udostępnione organowi ani biegłym lekarzom w Nowym Targu. Ujawniona w opiniach ocena stanu zdrowia psychicznego skarżącego, zdaniem organu musi skutkować skierowaniem go na badania lekarskie z powodu istniejących zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy w celu stwierdzenia braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Organ zaakcentował, że w rozpatrywanej sprawie nie może sam stwierdzić czy takie przeciwwskazania istnieją lub nie. To z woli ustawodawcy zostało pozostawione uprawnionym do tego lekarzom. Organ w przypadku nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy, a w przypadku skarżącego w oparciu o posiadane w aktach dokumenty, takie istnieją, ma ustawowy obowiązek skorzystać z mocy art. 99 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami.
Organ podkreślił, iż w zaistniałym stanie faktycznym poddanie się przez skarżącego badaniom w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy pozwoli usunąć stan niepewności co do stanu jego zdrowia i wpływu zdrowia na zdolność kierowania pojazdami w zakresie posiadanej przez niego kategorii A, B, C, T
W odwołaniu skarżący wskazał, że zaskarżoną decyzję Starosta Suski wydał, na podstawie informacji i ustaleń w ramach wykonywania zadań własnych, twierdząc, że istnieją zastrzeżenia, co do jego stanu zdrowia. W rzeczywistości organ otrzymał pismo z Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej. To pismo stanowiło opinię dotyczącą jego stanu psychiatrycznego i psychicznego, która została sporządzona przez dwóch biegłych sądowych z zakresu psychiatrii oraz jednego z zakresu psychologii. Skarżący podniósł, że do akt sprawy dołączył pismo z Kliniki Psychologiczno Psychiatrycznej "[...]"' w K. przedstawiające jego rzeczywisty stan psychiatryczny. Nadto podniósł, że z Prokuratury Rejonowej nie otrzymał żadnego pisma o powołaniu psychiatrów. Nie znał ich nazwisk, nie otrzymał skierowania od Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej. Został ze swojego domu zabrany i zawieziony przez Policję w Suchej Beskidzkiej do Szpitala w Nowym Targu do lekarzy, z którymi rozmawiał odpowiadając na ich pytania. Po pewnym okresie czasu okazało się, że był badany. 23 lipca 2024 r. został wezwany do Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej. Po przyjściu prokurator stwierdziła, że ma dużo pism do napisania i żeby poczekał. Po pewnym czasie przyszła i powiedziała, żeby sobie z dwoma panami porozmawiał. Nie znał tych panów, nie wiedział kim są. Potem przyszła prokurator i wskazując jednego z panów, powiedziała, żebyśmy sobie porozmawiali i poszła dalej pisać swoje pisma. Po nie więcej niż pięciu minutach wróciła z powrotem i powiedziała, żeby poszedł do jej pokoju i wręczyła mu pismo powołujące biegłego psychologa.
Skarżący podniósł, że jego zdaniem nie ma podstaw do kierowania go na kosztowne (nawet do tysiąca złotych) i zupełnie bezzasadne badania. Nie ma też to żadnego związku z jego pomocą dla córki, która jest właścicielką gospodarstwa i właścicielką zwierząt, które jej zabrano. Wyjaśnił, że wydawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroki uchylające wystawiane przez Burmistrza Miasta Sucha Beskidzka nakazy ponoszenia kosztów utrzymania zwierząt poza gospodarstwem, z uwagi na niezgodny z prawem i nieuzasadniony zabór bydła i trzody chlewnej z gospodarstwa jego córki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpatrzeniu odwołania, ww. decyzją a dnia 4 października 2024 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że w aktach sprawy znajdują się nadesłany przez Prokuraturę Rejonową w Suchej Beskidzkiej wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie skierowanie na badania lekarskie skarżącego z dnia 30 listopada 2023 r., następnie przekazany zgodnie z właściwością Staroście Suskiemu oraz kserokopia potwierdzona za zgodność z oryginałem opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 1 czerwca 2023 r. sporządzonej przez biegłych z Sądu Okręgowego w Nowym Sączu. Jak wynika z wyżej opisanej opinii stwierdzono u skarżącego istnienie zespołu psychoorganicznego przebiegającego z głębokimi zmianami osobowości (organicznymi zaburzeniami osobowości) i zaburzeniami poznawczymi najbardziej zbliżonymi do otępienia czołowo-skroniowego, tzw. wariancie semantycznym. Ponadto wskazano, iż stwierdzono zmienioną ocenę rzeczywistości, sztywność poglądów, niezdolność przyswojenia nowych norm w stopniu nasilonym. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego co z kolei uzasadnia konieczność skierowania go na badania lekarskie celem ustalenia czy może on kierować pojazdem. Kolegium podkreśliło, iż w sytuacji, jaka zaistniała w niniejszej sprawie, organ administracyjny ma obowiązek wszczęcia postępowania w sprawie.
Organ odwoławczy wskazał, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy, a jego ograniczenia mogą mieć miejsce tylko w ściśle określonych przez prawo wypadkach. Organ administracyjny nie może kierować na badania lekarskie w sposób dowolny, ale tylko wtedy, gdy spełnione są ustawowe przesłanki. Wezwanie kierującego do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy w sprawie istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. W niniejszej sprawie te warunki zostały spełnione. SKO podkreśliło, że skierowanie na badania nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, iż nie jest możliwe (czy nie wskazane) kierowanie przez skarżącego pojazdami mechanicznymi. Podstawą do skierowania na badania nie jest kategoryczne stwierdzenie, iż dana osoba nie jest zdolna do prowadzenia pojazdów mechanicznych. W ocenie Kolegium, w rozpatrywanej sprawie zachodzą uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia, które mogą (choć nie muszą - to ocenią lekarze specjaliści) wpływać na zdolność kierowania pojazdami przez skarżącego.
Odnosząc się do dołączonego do odwołania oraz dołączonego wcześniej przez skarżącego zaświadczenia z [...] z dnia 23 sierpnia 2023 r., podpisanego przez lekarza specjalistę psychiatrę, Kolegium wskazało, iż nie zostało ono wydane przez podmiot uprawniony do badań lekarskich w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie ustawy o kierowaniu pojazdami. Zaświadczenie to jest także dowodem w sprawie.
Nie zgadzając się z ww. decyzją Kolegium skarżący wniósł na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze wskazał m.in. na okoliczność zabrania mu zwierząt gospodarskich oraz na stan zdrowia psychicznego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając sprawę, organ nie naruszył także przepisów prawa materialnego.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1210 ze zm., zwanej dalej u.k.p.). Zgodnie z treścią art. 99 ust. 1 pkt 2 tej ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Decyzję taką, w myśl art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. b u.k.p. starosta wydaje z urzędu, na podstawie zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy - w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Powyższa regulacja pozostaje w ścisłym związku z treścią art. 75 ust. 1 pkt 5 u.k.p., w myśl którego badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.
Co do sposobu rozumienia powyższego pojęcia wielokrotnie wypowiadało się orzecznictwo sądowe, w którym przyjęto, że "uzasadnione" to tyle, co oparte na konkretnych, wiarygodnych podstawach, zaś "poważne", to dotyczące takich aspektów zdrowia, które mogą mieć bezpośredni wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Podkreślano, że te uzasadnione i poważne zastrzeżenia winny mieć swoje źródło w tego rodzaju informacjach o stanie zdrowia, z których z dużym prawdopodobieństwem wynika, że u posiadacza prawa jazdy mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do możliwości jego dalszego bezpiecznego udziału w ruchu drogowym. Wskazywano więc, że mogą one wynikać z orzeczeń lekarskich, z karty informacyjnej leczenia szpitalnego, opinii o stanie zdrowia sporządzonej przez lekarzy specjalistów. Przy czym podkreślano też, że do skierowania na badanie lekarskie nie jest konieczna pewność co do istnienia takich zastrzeżeń, a wystarczy duże prawdopodobieństwo. To bowiem uprawnieni lekarze, w toku specjalistycznego badania, zweryfikują, czy obawa co do tego, że dyspozycja psychofizyczna kierowcy jest na tyle zła, że może on zagrozić bezpieczeństwu w ruchu jest rzeczywista czy nie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II GSK 46/24).
Organy administracji publicznej nie dokonują zatem samodzielnej oceny zdrowia kierujących pojazdami i nie przeprowadzają dodatkowych dowodów na tę okoliczność, w szczególności nie analizują wyników badań lekarskich. Ich zadaniem jest jedynie ocena czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do stwierdzenia przesłanki wystąpienia zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Co więcej, skierowanie na badanie lekarskie nie jest równoznaczne z pozbawieniem kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami, gdyż celem badania jest wyjaśnienie istniejących w tym przedmiocie wątpliwości. Powyższe może prowadzić do stwierdzenia istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami bądź stwierdzenia, że takie przeciwwskazania nie występują. Poddając się takim badaniom kierowca umożliwia zatem wyjaśnienie zaistniałych wątpliwości, które powinny mieć zobiektywizowane uzasadnienie.
W kontekście art. 99 ust. 1 pkt 2 u.k.p. podkreśla się także, że jego wykładnia powinna mieć na względzie cel ustawy o kierujących pojazdami, czyli zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, stąd zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy winny dotyczyć aspektów zdrowia mogących mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, a sformułowanie, że mają być one uzasadnione oznacza, że winny opierać się na wiarygodnych podstawach. Psychofizyczna kondycja kierowcy jest ważnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Chodzi więc o sytuację, gdy wątpliwości co do stanu zdrowia kierowcy wynikają z ujawnienia się jakichś okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdu, których to weryfikacja wymaga wiedzy specjalistycznej. Stąd też - pomimo tego, że prawo do prowadzenia pojazdów ma charakter podmiotowy - dopuszczalna jest w tym zakresie ingerencja prawna organów polegająca na doprowadzeniu do sprawdzenia stanu zdrowia kierowcy. W interesie społecznym pozostaje bowiem, by wszyscy kierujący pojazdami silnikowymi posiadali predyspozycje zdrowotne do ich prowadzenia w sposób, który nie tylko nie będzie zagrażał ich życiu i zdrowiu, ale także zdrowiu i życiu wszystkich innych użytkowników dróg (por. np. wyroki WSA: w Olsztynie z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 397/22; w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1693/22; w Łodzi z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 411/22; w Szczecinie z dnia 23 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 513/23 oraz wyrok NSA z dnia 7 września 2016 r. sygn. akt I OSK 1051/16).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, organy prawidłowo oceniły wystąpienie przesłanki do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na badanie lekarskie z uwagi na istnienie uzasadnionych i poważnych zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia.
Postępowanie w sprawie skierowanie skarżącego na badania lekarskie zostało wszczęte na wniosek Prokuratury Rejonowej w Suchej Beskidzkiej> Następnie została do akt dołączona opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 1 czerwca 2023 r. sporządzona przez biegłych lekarzy z Sądu Okręgowego w Nowym Sączu. W opinii tej stwierdzono u skarżącego istnienie zespołu psychoorganicznego przebiegającego z głębokimi zmianami osobowości (organicznymi zaburzeniami osobowości) i zaburzeniami poznawczymi najbardziej zbliżonymi do otępienia czołowo-skroniowego, tzw. wariancie semantycznym, a także zmienioną ocenę rzeczywistości, sztywność poglądów, niezdolność przyswojenia nowych norm w stopniu nasilonym.
Zdaniem Sądu, powyższy opis stanu zdrowia skarżącego stanowi dostateczna podstawę do skierowania go na badanie lekarskie, które pozwoli ustalić istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W konsekwencji za niezasadny należy uznać podniesione przez skarżącego zarzuty o niezasadności skierowania go na przedmiotowe badania.
Skoro pojawiły się wątpliwości co do zdolności skarżącego do prowadzenia pojazdów, to dla wyjaśnienia tych wątpliwości niezbędnym było skierowanie go na badanie lekarskie.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że organy nie uwzględniły przedłożonego przez niego zaświadczenia wydanego przez Klinikę Psychologiczno Psychiatryczną [...], stwierdzić należy, że zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Przedłożona przez skarżącego dokumentacja ma bowiem walor dokumentu prywatnego. Przedstawienie prywatnej opinii lekarza psychiatry przez stronę jest w rzeczywistości przedstawieniem własnego poglądu strony przy zaakcentowaniu, że pogląd ten odpowiada stanowisku rzeczoznawcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2010 r. sygn. akt I CSK 544/09). Zauważyć przy tym należy, że nie każde pismo sporządzone przez osobę posiadającą określoną wiedzę specjalistyczną stanowi dowód z opinii biegłego, o której mowa w treści art. 84 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Aby bowiem opinię uznać za opinię biegłego w rozumieniu tego przepisu, musiałaby zostać sporządzona na zlecenie organu administracji publicznej rozpoznającego daną sprawę administracyjną. Zarówno opinia sporządzona na zlecenie strony, mająca moc dokumentu prywatnego, jak i opinia biegłego, podlegają, stosownie do art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, ocenie organu, jak każdy inny dowód. Poza tym należy zauważyć, że badania lekarskie, zgodnie z treścią art. 75 ust. 5 u.k.p., przeprowadza się w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. Tymczasem zaświadczenie lekarskie z dnia 23 sierpnia 2023 r. wydane przez [...] zostało sporządzone przez lekarza prowadzącego indywidualna specjalistyczna praktykę lekarską, a zatem nie mogło zostać uwzględnione przez organ w przedmiotowym postępowaniu i zastąpić badanie, o którym mowa w art. 75 ust. 1 u.k.p. Tym bardziej, że z ww. zaświadczenia wynika, ze skarżący badany był przez lekarza psychiatrę w celu uzyskania "opinii o stanie zdrowia" skarżącego, a nie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
Reasumując, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie została oparta na prawidłowej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który pozwolił na wyczerpujące ustalenie istotnych okoliczności sprawy. Poczynione przez organy ustalenia znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Decyzja ta zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne podjętego przez organ rozstrzygnięcia, które w ocenie Sądu w całości odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił jako bezzasadną.