III SA/KR 219/24

III SA/Kr 219/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-05-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jakub Makuch /przewodniczący/
Marta Kisielowska
Tadeusz Kiełkowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I GSK 1433/24 - Postanowienie NSA z 2025-04-11
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 378
Art. 3, art. 5, art. 6, sart. 10, art. 11, arty. 11a, art. 12  i art. 22k
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie : Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) Asesor WSA Marta Kisielowska Protokolant: Starszy Referent Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2024 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w M. na uchwałę Nr 39/2023 Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z dnia 6 grudnia 2023 r. w sprawie niedokonania wyboru lokalnej strategii rozwoju złożonej przez Stowarzyszenie [...] w konkursie na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oddala skargę
Uzasadnienie
Uchwałą Nr 39/2023 Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (dalej: "Komisja") z dnia 6 grudnia 2023 r. w sprawie niedokonania wyboru lokalnej strategii rozwoju złożonej przez Stowarzyszenie [...] (dalej: "M." lub "skarżąca") w konkursie na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 i art. 11a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1554) oraz § 14 ust. 2 Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, nie dokonano wyboru złożonej LSR (§ 1 ust. 1), w oparciu o kryteria wyboru LSR opisane w załączniku nr 5 do Regulaminu konkursu stwierdzono, że złożona LSR uzyskała łącznie 73,01 punktów (§ 1 ust. 2), a także negatywnie rozstrzygnięto zaistniały konflikt obszarowy z Lokalną Grupą Działania [...] oraz ze Stowarzyszeniem [...] (§ 1 ust. 3).
Powyższą uchwałę, która jest przedmiotem skargi, podjęto w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
Pismem z dnia 2 października 2023 r. – na podstawie art. 10 ust. 7 ustawy – Komisja poinformowała M. o wyniku oceny LSR (73,01 pkt) i liczbie uzyskanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów wyboru LSR (1.1 Komplementarność i synergia przedsięwzięć w LSR – 4 pkt; 1.2 Innowacyjność w LSR – 6 pkt; 1.3 Wartość dodana podejścia LEADER w realizacji LSR – 6 pkt; 1.4 Partnerstwo w LGD (wewnętrzne) – 2 pkt; 1.5 Partnerstwo na obszarze LSR – 6 pkt; 1.6 Współpraca z partnerami spoza obszaru danej LSR – 0 pkt; 1.7 Aktywizacja ludzi młodych – 3 pkt; 1.8 Aktywizacja seniorów – 3 pkt; 1.9 Różnorodność metod aktywizujących społeczność – 5 pkt; 1.10 Wsparcie grup osób w niekorzystnej sytuacji – 1 pkt; 1.11 – Wsparcie pozarolniczych funkcji gospodarstw rolnych – 2 pkt; 2.1 Doświadczenie w pozyskiwaniu środków – 5 pkt; 2.2 Doświadczenie w realizacji projektów w partnerstwie, tj. operacji realizowanych przez co najmniej 2 podmioty oraz obejmujących realizację wspólnego przedsięwzięcia – 0 pkt; 3. Reprezentatywność składu organu decyzyjnego LGD – 6 pkt; 4. Dywersyfikacja źródeł finansowania LSR – 2 pkt; 5.1 Zagrożenie trwałą marginalizacją na obszarze LSR – 0 pkt; 5.2 Bezrobotni na obszarze LSR – 1,80 pkt; 5.3 Dochód podatkowy na obszarze LSR – 3,43 pkt; 5.4 Środowiskowa pomoc społeczna na obszarze LSR – 3,14 pkt; 5.5 Ludność w wieku nieprodukcyjnym na obszarze LSR – 3,59 pkt; 5.6 Migracje na obszarze LSR – 3,81 pkt; 5.7 Przedsiębiorczość na obszarze LSR – 2,24 pkt; 5.8 Formy ochrony przyrody – 4 pkt).
W odwołaniu od wyniku oceny LSR M. nie zgodziła się z oceną czterech kryteriów (1.1, 1.6, 1.10 i 2.2) i podniosła, że powinna uzyskać jeszcze 11 punktów.
Pismem z dnia 22 listopada 2023 r. – na podstawie art. 10 ust. 14 ustawy – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: "Minister") poinformował M. o tym, że jej odwołanie po rozpatrzeniu w uzgodnieniu z instytucją zarządzającą programem "Fundusze Europejskie dla Małopolski na lata 2021-2027" nie zostało uwzględnione.
Co do kryterium 1.1 Minister wyjaśnił, że cel LSR ("Utworzenie M. Strefy Przemysłu Czasu Wolnego") jest niewłaściwie sformułowany i niejednoznaczny, stanowi jedynie działanie do osiągnięcia bliżej niezdefiniowanego celu, a jego osiągnięcie jest nieweryfikowalne (brak kwantyfikacji, brak określenia w horyzoncie czasowym). Taki "cel" w ocenie organu odwoławczego powinien być dopiero przyczynkiem właściwego celu LSR, który praktycznie nie został wskazany. Siedemnaście wskazanych przedsięwzięć jest w różnym stopniu powiązane z działaniem "Utworzenie M. Strefy Przemysłu Czasu Wolnego". Jedne bardziej (np. "Integracja i wzmacnianie aktywności osób w niekorzystnej sytuacji – osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie"), drugie mniej (np. "Wsparcie inicjatyw oddolnych wynikających z Koncepcji Smart Village), a inne trudno zaliczyć do komplementarnych (np. "Zbudowanie oferty rozwoju, spędzania czasu wolnego i rekreacji dla mieszkańców LGD – podejmowanie działalności gospodarczej"). Biorąc pod uwagę różne obszary przedsięwzięć (przygotowanie koncepcji inteligentnej wsi, rozwój przedsiębiorczości, poprawa dostępu do małej infrastruktury publicznej, włączenie społeczne seniorów, ludzi młodych i osób w niekorzystnej sytuacji) należało wskazać kilka poprawnie zdefiniowanych celów LSR zamiast jednego głównego działania. Zastąpienie celu ogólnie opisanym zadaniem nie pozwala uznać spełnienia kryterium w pełnym zakresie. Trudno w pełni wskazać, czy wszystkie przedsięwzięcia są faktycznie ze sobą powiązane, a na pewno już nie wszystkie wykazują synergię lub komplementarność w osiąganiu celów LSR, które w rzeczywistości nie zostały zdefiniowane.
Co do kryterium 1.6 Minister wskazał na brak zaplanowania organizacji konkursów na projekty partnerskie z udziałem partnerów zagranicznych lub krajowych spoza obszaru objętego daną LSR. Operacja partnerska czy operacja realizowana w partnerstwie to jeden ze sposobów realizacji LSR obok naborów konkursowych czy grantów, w tym na tworzenie koncepcji Smart Village. Z odwołania wynika, że M. będzie realizowała operację własną w części z partnerem krajowym, a w części z partnerem zagranicznym. Przygotowanie koncepcji Smart Village jest natomiast realizowane w formule grantowej. Twierdzenie, że koncepcja Smart Village będzie realizowana w ramach projektu partnerskiego, jest sprzeczne z dokumentami programowymi i świadczy o braku rzetelnej wiedzy na ten temat. Minister podkreślił, że M. wskazała niejednoznaczny sposób realizacji przedsięwzięcia 1.10 jako projekt własny LGD, partnerski, krajowy i zagraniczny. Taki zapis wyraźnie wskazuje, że na etapie tworzenia LSR nie zadeklarowano wprost realizacji operacji partnerskiej lub operacji w partnerstwie. W odwołaniu wskazano: "(...) rozpoczynając od projektu własnego związanego z kojarzeniem partnerów i animowaniem do realizacji wspólnych projektów, w tym przygotowaniem do wdrożenia idei SV, następnie projektu związanego z przygotowaniem partnerów do realizacji operacji wynikających z koncepcji (...) zakłada się maksymalne zastosowanie podejścia partnerskiego". Z powyższego wynika więc, że M. planuje operację własną mającą na celu przygotowanie partnerów (grantobiorców) do realizacji najpierw koncepcji Smart Village, a następnie konkretnych projektów wynikających z opracowanych koncepcji Smart Village. Nie ma zatem mowy o planowaniu projektów partnerskich czy operacji w partnerstwie. LSR nie zawiera konkretnych danych na temat zaplanowanych konkursów oraz ich uzasadnienia.
Co do kryterium 1.10 Minister wskazał, że LSR zawiera konkretne działania na rzecz zdefiniowanych grup osób w niekorzystnej sytuacji, natomiast brak jest zapisów świadczących o dedykowaniu tym grupom adekwatnych działań komunikacyjnych. Także Plan komunikacji nie wyróżnia działań komunikacyjnych i adekwatnych środków przekazu dedykowanych tym grupom oraz nie identyfikuje potrzeb komunikacyjnych grup osób w niekorzystnej sytuacji.
Co do kryterium 2.2 Minister wskazał, że z szesnastu przedłożonych dokumentów: (i) dziesięć to umowy o powierzeniu grantu na realizację zadania publicznego zawarte na podstawie ustawy o pożytku publicznym i wolontariacie (dokumenty te dotyczą realizacji różnorodnych przedsięwzięć przez członków M. lub samą M., lecz żaden z nich nie wskazuje na realizację tych zadań przez dwa podmioty w partnerstwie), (ii) cztery to porozumienia o współpracy różnych podmiotów precyzujące zadania realizowane w sytuacji powierzenia grantu (brak jest natomiast dokumentów świadczących o tym, iż granty te faktycznie jednej ze stron zostały powierzone/przyznane – w odwołaniu wskazano zaś, że "ubieganie się o pozyskanie środków jest już samym w sobie doświadczeniem, niezależnie od uzyskanych efektów", a tym samym przyznano, że porozumienia te nie potwierdzają realizacji operacji w partnerstwie); (iii) dwa wskazują na wspólną realizację projektów przez co najmniej dwa podmioty, lecz tylko jeden spełnia kryterium 2.2 (kopia umowy Life – IP Małopolska zawarta między Województwem Małopolskim a Powiatem Myślenickiem, który jest członkiem M.), albowiem ten drugi nie dotyczy wprost ani M., ani członka M. (umowa między Federacją [...], Małopolską [...], LGD [...], LGD [...] i LGD [...]). Minister wyjaśnił, że porozumienia o współpracy należy uznać jedynie za deklarację chęci realizacji projektu w przyszłości, a nie dokument potwierdzający jego faktyczną realizację, a takim potwierdzeniem byłyby dopiero umowa o powierzenie grantu lub sprawozdanie potwierdzające wykonanie (zgodnie z załącznikiem C).
Skargę na opisaną na wstępie uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wywiodła M., wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, a także dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z (i) plakatu informacyjnego o spotkaniu konsultacyjnym LGD [...] w celu stworzenia lokalnej strategii rozwoju na lata 2023-2027 w dniu 20 marca 2023 r. oraz (ii) protokołu ze wspólnego posiedzenia komisji Rady Gminy Siepraw z dnia 11 grudnia 2023 r. na fakty ich treści, w tym szczególności: pierwotnego obszaru LSR sporządzonego przez LGD [...], który obejmował teren Gminy Siepraw oraz Gminy Dobczyce, usunięcia tych obszarów z LSR opracowanej przęz LGD [...], która została wybrana przez Komisję, sprzecznej z prawem manipulacji dokumentami konkursowymi w przedmiocie wyboru LSR, braku wiedzy K. U. (radnego Gminy Siepraw i członka zarządu LGD [...]), aby Gmina Siepraw nie była objęta LSR opracowanym przęz LGD [...], informacji, że na pewnym etapie obszar Gminy Siepraw został usunięty z LSR opracowanej przez LGD [...], istnienia do dnia dzisiejszego przekonania społecznego pośród mieszkańców i członków LGD [...], że gminy Siepraw i Dobczyce są objęte LSR tej organizacji na finansowanie w okresie aplikacyjnym 2023-2027.
Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 12 ust. 2 pkt 1-3 ustawy przez dokonanie oceny, a następnie wyboru LSR złożonej przez LGD [...], która została w sposób nieuprawniony zmodyfikowana już po zamknięciu naboru wniosków w ten sposób, że wbrew prawu zaingerowano w treść opracowanej i złożonej LSR przez usunięcie z jej obszaru gmin Siepraw i Dobczyce (które ze względu na swoją specyfikę zaniżały wynik oceny), co spowodowało, że LGD [...] w sposób sprzeczny z zasadami "poprawiła" swój wniosek i przyszłą jego ocenę, wskutek czego ostatecznie jej LSR zostało wybrane, a zatem postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem ciążących na Zarządzie Województwa oraz Komisji elementarnych obowiązków stania na straży praworządności oraz zapewniania równego traktowania wszystkich LGD; 2) art. 5 ust. 1 pkt 1 i 5 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy w zw. z art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy w zw. z załącznikiem nr 5 do Regulaminu konkursu przez nieuwzględnienie przy ocenie LSR skarżącej warunków i kryteriów oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący wniosku o wybór LSR (załączników wniosku, dowodów złożonych w postępowaniu), co doprowadziło do zbyt niskiej oceny i niewybrania LSR, a to przez zaniżenie punktacji za: a) kryterium 1.1 (przyznano 4 punkty, błędnie uznając, że przedsięwzięcia są względem siebie komplementarne w stopniu dostatecznym, podczas gdy kryterium spełniono w stopniu wysokim i skarżąca winna otrzymać maksymalną liczbę punktów, czyli 7 punktów); b) kryterium 1.6 (przyznano 0 punktów, błędnie uznając, że nie można stwierdzić, iż LSR przewidziała i wystarczająco uzasadniła organizację konkursów na projekty partnerskie z udziałem parnerów zagranicznych i krajowych spoza obszaru objętego LSR, podczas gdy kryterium spełniono w stopniu wysokim i skarżąca winna otrzymać maksymalną liczbę punktów, czyli 3 punkty); c) kryterium 1.10 (przyznano 1 punkt, błędnie uznając, że brak jest dodatkowych informacji dotyczących racjonalnego i adekwatnego sposobu animacji, komunikacji i informowania lokalnej społeczności o możliwości udziału w działaniach na rzecz grup osób w niekorzystnej sytuacji lub o możliwości skorzystania z efektów tych działań, podczas gdy kryterium spełniono w stopniu wysokim i skarżąca winna otrzymać maksymalną liczbę punktów, czyli 3 punkty); d) kryterium 2.2 (przyznano 0 punktów, błędnie uznając, że żadne z przedłożonych umów i porozumień nie stanowią wystarczającego potwierdzenia, że współpraca została zrealizowana, podczas gdy kryterium spełniono i skarżąca winna otrzymać co najmniej 1 punkt); 3) art. 11 ust. 3 ustawy w zw. z § 14 ust. 6 pkt 3 Regulaminu konkursu przez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej uchwały oraz ocen spełnienia kryteriów wyboru w sposób lakoniczny, uniemożliwiający efektywne zapoznanie się ze stanowiskiem Komisji.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że zrzesza członków bez względu na przekonania polityczne i od 15 lat demokratycznie realizuje strategie rozwoju lokalnego na terenie gmin powiatu myślenickiego, a jej LSR obejmował obszar siedmiu gmin (Sułkowice, Wiśniowa, Raciechowice, Pcim, Tokarnia, Lubień i Myślenice). Na ten sam obszar (powiększony o pozostałe gminy powiatu myślenickiego, trzy gminy powiatu limanowskiego i gminę Lanckorona z powiatu wadowickiego) LSR opracowało powiązane z aktualnymi władzami samorządowymi Miasta i Gminy Myślenice Stowarzyszenie LGD [...], które powstało pod koniec 2021 r. w celu przejęcia środków publicznych, albowiem dany obszar może być objęty tylko jedną LSR (art. 5 ust. 7 ustawy). W wyniku rozpatrzenia odwołań obydwu LGD przez Ministra wynik skarżącej pozostał bez zmian, natomiast wynik jej konkurenta podniesiono do 73,49 punktów.
W ocenie skarżącej zaskarżoną uchwałę dyskwalifikuje sama manipulacja dokumentami konkursowymi polegająca na tym, że jej niedoświadczony konkurent po 7 czerwca 2023 r. (po terminie składania wniosków o wybór LSR) z obszaru, dla którego organizowano spotkania i włączano lokalną społeczność przez członkostwo w LGD, usunął dwie – gorzej punktowane ze względu na stopień bezrobocia czy gęstość zaludnienia – gminy, aby zachować szansę na wygranie konkursu. Niezależnie od powyższego skarżąca zwróciła uwagę na uchybienia w ocenie.
Co do kryterium 1.1 podniosła, że zbudowanie LSR w oparciu o jeden cel ("Utworzenie M. Strefy Przemysłu Czasu Wolnego") było poparte wieloletnim doświadczeniem i wynikało z potrzeby koncentracji działań i niewielkich środków finansowych do wykorzystania. "Zagospodarowanie czasu wolnego" mieszkańców jest kluczowym elementem budującym atrakcyjność zamieszkania i konkurencyjność obszaru LSR. Wszystkie przedsięwzięcia wykazują synergię lub komplementarność w osiąganiu postawionego celu. Ocena w tym zakresie bagatelizuje interdyscyplinarny i międzysektorowy strategiczny obszar rozwoju regionalnego, podczas gdy kryteria wyboru LSR nie uzasadniają takiego podejścia. Nadto zarzut niepoprawnego sformułowania celu nie był wskazany w ocenie punktowej Komisji, toteż nie można było się do niego odnieść na etapie odwołania. Cel ten jest szczegółowy, mierzalny, ambitny, realny i terminowy, a w dodatku został skwantyfikowany przez określenie wskaźników produktu i rezultatu. Nazywanie celu "zadaniem czy "działaniem" jest merytorycznie niepoprawne i wskazuje na brak jednoznacznej oceny. Zarzut, że np. przedsięwzięcie "Wsparcie inicjatyw oddolnych wynikających z Koncepcji Smart Village" jest "mniej" powiązane z celem, jest całkowicie bezpodstawny i nie ma żadnych podstaw w kryteriach wyboru LSR. Idea Smart Village opiera się na współpracy i wspólnym decydowaniu mieszkańców o poprawie jakości i poziomu życia oraz zrównoważonym rozwoju. Wszystko zaś powinno bazować na potrzebach i potencjałach danego regionu. Wskazane przedsięwzięcie daje mieszkańcom obszaru LSR wypracowanie konkretnych, oddolnych inicjatyw (spisanych w formie koncepcji Smart Village), które będą miały możliwość uzyskania wsparcia finansowego na ich realizację. Uwzględniając założenia LSR przedsięwzięcie idealnie wpisuje się we współtworzenie M. Strefy Przemysłu Czasu Wolnego. Według skarżącej opatrzenie przedsięwzięcia "Zbudowanie oferty rozwoju, spędzania czasu wolnego i rekreacji dla mieszkańców LGD — podejmowanie działalności gospodarczej" komentarzem "trudno zaliczyć do komplementarnych" wskazuje na brak zrozumienia idei i potrzeby koncentracji na zagospodarowaniu czasu wolnego mieszkańców jako istotnym czynniku rozwoju regionu. Przedsięwzięcie pozwoli na uzyskanie wsparcia przez osoby, które założą działalność gospodarczą w zakresie usług przemysłu czasu wolnego. Strefa Przemysłu Czasu Wolnego angażuje podmioty publiczne, inicjatywy społeczne, jak i podmioty gospodarcze — dzięki temu powstanie kompleksowa i komplementarna oferta usług podnosząca jakość i poziom życia mieszkańców. Dzięki zrealizowaniu LSR zwiększy się dostępność i rozwiną się na obszarze usługi bezpłatne, jak i odpłatne dla mieszkańców.
Co do kryterium 1.6 podniosła, że przedsięwzięcie 1.10 pn. Przygotowanie partnerów lokalnych do realizacji operacji wynikających z idei Smart Yillage jest kluczowe dla operacji dotyczących przygotowania i wdrażania koncepcji Smart Village. Ze względu na innowacyjny charakter podejścia Smart Yillage oraz oczekiwania mieszkańców założono organizację konkursu na projekty partnerskie z udziałem partnerów krajowych i zagranicznych. We wskaźnikach produktu założono jako "liczba inicjatyw": 1, ponieważ będzie to 1 projekt własny, w ramach którego zaplanowano do części działań udział partnera krajowego, a do części partnera zagranicznego. Ocena Komisji nie uwzględnia jednak treści odwołania w zakresie realizacji projektu partnerskiego krajowego i zagranicznego, na podstawie której można jednoznacznie stwierdzić, że jest przewidywana organizacja konkursów na projekty partnerskie. Skarżąca zadeklarowała realizację "Projekt własny LGD, partnerski, krajowy i zagraniczny" — taki sam zapis jest w tabeli zawartej na str. 82 LSR, jaki i załączniku nr 1. Zarzut jakoby skarżąca na etapie tworzenia strategii nie zadeklarowała wprost realizacji operacji partnerskiej lub operacji w partnerstwie jest niezrozumiały, w kontekście treści kryteriów wyboru LSR niemerytoryczny i świadczy o nierozróżnianiu "projektu partnerskiego", "operacji partnerskiej" i "operacji w partnerstwie". W tym kryterium oceniano przewidywanie organizacji projektów partnerskich krajowych i/lub zagranicznych — w LSR dla przedsięwzięcia 1.10 przewidziano realizację w ramach projektu partnerskiego, krajowego i zagranicznego. Jak wynika z LSR: "Pierwszymi operacjami realizowanymi w ramach przedsięwzięć (liczba mnoga!) będą te związane z opracowaniem koncepcji Smart Villages, rozpoczynając od projektu własnego związanego z kojarzeniem partnerów i animowaniem do realizacji wspólnych projektów, w tym przygotowaniem do wdrożenia idei Smart Villages (1.8), następnie projektu partnerskiego związanego z przygotowaniem partnerów do realizacji operacji wynikających z koncepcji (1.10). Jednoznacznie w odwołaniu i w treści LSR mowa jest o "projekcie partnerskim".
Co do kryterium 1.10 podniosła, że LSR zawiera racjonalny i adekwatny sposób animacji, komunikacji i informowania lokalnej społeczności o możliwości udziału w działaniach na rzecz grup osób w niekorzystnej sytuacji lub o możliwości korzystania z efektów tych działań. W LSR zaplanowano realizację projektu własnego pn. 1.4 "Integracja i wzmacnianie aktywności osób w niekorzystnej sytuacji - osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie". Możliwy zakres wsparcia obejmuje "Organizacja wydarzeń edukacyjnych, kulturalnych i integracyjnych" i wpisuje się w zakres wsparcia wskazanych w KW (str. 12-13): włączenie społeczne seniorów, ludzi młodych i osób w niekorzystnej sytuacji. Przedsięwzięcie 1.4 samo w sobie obejmuje prowadzenie działań komunikacyjnych dedykowanych grupom w niekorzystnej sytuacji. Co więcej, w Planie komunikacji LGD z lokalną społecznością w ramach LSR przewidziano w działaniu: 2. Kampania informacyjna o LSR, w "Działania i środki przekazu": Spotkanie dedykowane grupie w niekorzystnej sytuacji - 1 /rok, zaś w działaniu: 10. Działanie naprawcze LSR, w "Działania i środki przekazu": Wywiad grupowy z każdym z sektorów oraz min. 2 grupami określonymi lub możliwymi do bycia w niekorzystnej sytuacji — 1 /sytuacja.
Co do kryterium 2.2 podniosła, że kryteria wyboru LSR odwołują się do "Doświadczenie w realizacji projektów w partnerstwie, tj. operacji realizowanych przez co najmniej 2 podmioty projekty w partnerstwie w liczbie...", jednak nie definiują tego, czym jest "projekt" i "realizacja projektu w partnerstwie", natomiast jest w nich mowa o realizacji (realizowaniu), a nie "zrealizowaniu". Merytoryczna ocena "zawarcia porozumienia" czy "podpisanie umowy partnerskiej" jest już realizacją projektu. W załączniku "C" do wniosku o wybór LSR jedna z kolumn to "Doświadczenie w pozyskiwaniu środków". Prowadzi to więc do konstatacji, iż ubieganie się o pozyskanie środków jest już samym w sobie doświadczeniem, niezależnie od uzyskanych efektów. Realizacja projektu w partnerstwie nie musi wiązać się z pozyskaniem środków. W kolumnie 6 załącznika C pn. "Liczba dokumentów potwierdzających*" zawarte jest odwołanie do "*Należy dołączyć dokumenty, które potwierdzą realizację projektów, np. umowa przyzywania pomocy, sprawozdanie z realizacji projektu, itp." – jest to więc katalog otwarty. Do wniosku o wybór LSR załączono dokumenty potwierdzające realizację co najmniej 5 projektów w partnerstwie. Zarzut braku wystarczającego potwierdzenia, że współpraca została zrealizowana (brak kompletnej dokumentacji) w sposób bezpodstawny i nieuprawniony podważa wiarygodność oświadczenia złożonego przez przedstawicieli LGD, którzy podpisali załącznik "C" i złożony wniosek, zaś zarzut braku kompletnej dokumentacji (w sytuacji, gdy w samym regulaminie konkursu i kryteriach wyboru LSR nie została ona wprost określona) jest całkowicie dowolny.
W odpowiedzi na skargę Komisja podniosła w szczególności, że wniosek o uchylenie zaskarżonej uchwały jest sprzeczny z art. 11a ust. 5 ustawy, natomiast z niepodpisanego protokołu załączonego do skargi wynika tylko tyle, że jeden z radnych powiedział, że "coś tutaj nie gra", a chwilę później przyznał, że nie wie, czy reprezentuje Gminę Siepraw, czy też nie.
W odniesieniu do kryterium 1.1 wskazano, że zależności między przedsięwzięciami nie zostały wystarczająco opisane i uzasadnione. W LSR wskazano w bardzo ogólny sposób, że wszystkie zaplanowane przedsięwzięcia wpisują się w cel oraz są ze sobą komplementarne i wykazują synergię. Tymczasem, zgodnie z treścią załącznika nr 5 kryterium to jest spełnione w stopniu wysokim, gdy wszystkie przedsięwzięcia, tam gdzie to możliwe i uzasadnione, wykazują synergię lub komplementarność w osiąganiu celów LSR, a zależności są opisane i uzasadnione zakresem i specyfiką przedsięwzięć oraz celami LSR. Spełnienie kryterium w stopniu wysokim wymagało zatem odniesienia się indywidualnie do każdego z przedsięwzięć i wskazania, w jaki sposób przyczyni się do realizacji celu oraz w jaki sposób jest ono komplementarne/wykazuje się synergią do innych przedsięwzięć w ramach celu. Cel określono w sposób bardzo ogólnikowy bez wskazania na czym ma polegać utworzenie strefy przemysłu czasu wolnego oraz w jaki sposób poszczególne przedsięwzięcia (np. dot. podejmowania i rozwoju działalności gospodarczej, infrastruktury publicznej, planowania i realizacji koncepcji Smart Village) będą tworzyć tę strefę. Nadto wątpliwości budzi zaplanowanie aż 17 przedsięwzięć finansowanych z 3 funduszy w ramach tylko jednego celu, a przedstawione w odwołaniu uzasadnienie odnoszące się do niewielkiego budżetu LSR nie ma potwierdzenia w faktach, gdyż alokacja w ramach LSR należy do jednej z najwyższych w województwie małopolskim.
W odniesieniu do kryterium 1.6 wskazano, że w LSR skarżącej nie zaplanowano organizacji konkursów na projekty partnerskie z udziałem partnerów zagranicznych lub krajowych spoza obszaru objętego daną LSR. Operacja partnerska czy operacja realizowana w partnerstwie to jeden ze sposobów realizacji LSR obok operacji własnych, konkursów czy Smart Village. W odwołaniu skarżąca wskazała, że będzie realizować operację własną w części z partnerem krajowym, a w części z partnerem zagranicznym. Tymczasem zgodnie z Programem Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 operacja własna może być realizowana jako wyjątek od reguły konkursowej i nie może być projektem partnerskim czy realizowanym w partnerstwie. Przygotowanie koncepcji Smart Village jest odrębnym od projektu partnerskiego sposobem realizacji operacji, realizowanym w formule grantowej. Argumenty odwołania, zgodnie z którymi koncepcja Smart Village będzie realizowana w ramach projektu partnerskiego, nie są zatem zasadne. Sposób realizacji przedsięwzięcia 1.10 jako projekt partnerski, operacja własna nie wskazuje jednoznacznie, że będzie to właśnie projekt partnerski, gdyż dla jednego przedsięwzięcia podano dwa sposoby jego realizacji. Nie można zatem jednoznacznie stwierdzić, że skarżąca planuje realizację projektu partnerskiego. Ponadto zgodnie z załącznikiem nr 2 w ramach przedsięwzięcia zrealizowana ma zostać tylko jedna inicjatywa, co wyklucza realizację przedsięwzięcia więcej niż jedną operacją. Skarga świadczy o niezrozumieniu idei projektów partnerskich i projektów w partnerstwie w porównaniu z operacjami własnymi LGD.
W odniesieniu do kryterium 1.10 wskazano, że w odwołaniu skarżąca podała, że w ramach LSR zaplanowano realizację projektu własnego oraz przedsięwzięć z zakresu infrastruktury dedykowanych grupie w niekorzystnej sytuacji (tj. niepełnosprawnych oraz ich opiekunów). W LSR nie odniesiono się natomiast do sposobu animacji, komunikacji lokalnej społeczności o działaniach na rzecz ww. grupy, nie przedstawiono, w jaki sposób LGD będzie informować społeczność lokalną o realizacji ww. projektów oraz o ich efektach. Wskazane w skardze przedsięwzięcie 1.4 Integracja i wzmocnienie aktywności osób w niekorzystnej sytuacji - osoby z niepełnosprawnościami i ich opiekunowie przewiduje działania komunikacyjne skierowane tylko do grupy osób w niekorzystnej sytuacji. W ramach opisu do przedmiotowego przedsięwzięcia nie wskazano, w jaki sposób lokalna społeczność będzie informowana o działaniach na rzecz ww. grupy. W źródłach weryfikacji przedmiotowego kryterium brak załącznika nr 2 Plan komunikacji LGD.
W odniesieniu do kryterium 2.2 wskazano, że samo podpisanie umowy partnerskiej nie jest tożsame z realizacją projektu. Za dokumentację potwierdzającą realizację projektów nie można uznać porozumień o współpracy partnerskiej, w ramach których partnerzy zobowiązują się do realizacji zadania w ramach wniosku o powierzenie grantu w przypadku jego otrzymania. Porozumienie o współpracy jest jedynie deklaracją chęci realizacji projektu. Dokumentem potwierdzającym jego faktyczną realizację byłoby dostarczenie umów o powierzenie grantu lub sprawozdań potwierdzających ich wykonanie (zgodnie ze wskazaniem w załączniku C). Dlatego też dokumentacja dotycząca 6 wymienionych w załączniku C operacji, dla których dostarczono ww. porozumienia, nie została wzięta pod uwagę. W dostarczonej umowie partnerskiej dot. ewaluacji zewnętrznej małopolskich lokalnych strategii rozwoju oraz umowie grantowej dot. [...] żaden z członków tej LGD nie występuje jako strona umowy (LGD jest jedynie członkiem podmiotów, któremu którym udzielono wsparcia).
Na rozprawie: (i) Sąd postanowił uwzględnić wniosek dowodowy skarżącej; (ii) skarżąca zaakcentowała istotność zarzutu nielegalnej modyfikacji zwycięskiej LSR i zwróciła uwagę na powiązania personalne i polityczne zwycięskiej LGD; (iii) Komisja podniosła, że ewentualna modyfikacja zwycięskiej LSR nastąpiła na wczesnym etapie, zarzuty dotyczą odrębnej uchwały, a kwestia powiązań personalnych i politycznych opiera się na dużej dozie spiskowości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zaskarżona uchwała odpowiada prawu, przeto skarga podlegała oddaleniu.
Sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Ustawą szczególną w rozumieniu tego przepisu jest ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2023 r. poz. 1554, dalej: "u.r.l.k.s."), która określa m.in. zasady organizacji i działania lokalnych grup działania, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1060 z dnia 24 czerwca 2021 r. [...] i dokonywania wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o których mowa w art. 32 tego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.r.l.k.s. wybór LSR jest dokonywany w drodze uchwały komisji. W przypadku gdy co najmniej dwie LSR obejmują obszar tej samej gminy, o wyborze LSR decyduje większa liczba punktów uzyskanych w ramach oceny kryteriów wyboru LSR, a w przypadku gdy liczba punktów uzyskanych przez te LSR jest taka sama, o wyborze LSR decyduje kolejność ustalona w sposób określony w ust. 6 (art. 5 ust. 7 u.r.l.k.s.).
LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi: na uchwałę, o której mowa w art. 11 ust. 1 - na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 11a ust. 1 pkt 2 u.r.l.k.s.). W przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 7, sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena wniosku LSR została przeprowadzona z naruszeniem prawa i nie uchyla uchwały, o której mowa w art. 11 ust. 1 (art. 11 ust. 5 u.r.l.k.s.). W zakresie nieuregulowanym w u.r.l.k.s. do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 22k u.r.l.k.s.). Do uwzględnienia skargi konieczne jest stwierdzenie przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że uwzględnienie skargi wymagałoby dostrzeżenia nie tylko tego, że LSR skarżącej zasługiwała na więcej punktów niż uzyskała (73,01 pkt), lecz także tego, że LSR skarżącej zasługiwała na więcej punktów niż uzyskała zwycięska LSR (73,49 pkt). W tym miejscu poczynić należy jednak dwa istotne zastrzeżenia. Po pierwsze, choć niedokonanie wyboru LSR skarżącej pozostaje w związku z oceną LSR zgłoszonych przez inne podmioty, skarżąca nie jest uprawniona do podnoszenia zarzutów odnoszących się do LSR zgłoszonych przez inne podmioty. Każdy podmiot jest bowiem oceniany oddzielnie, a poszczególne oceny nie są od siebie w żaden sposób zależne (zob. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 1556/18 i wyrok WSA w Poznaniu z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 883/16). Przekonuje o tym konfiguracja procesowa niniejszego postępowania, w którym przedmiotem skargi jest uchwała w sprawie niedokonania wyboru LSR skarżącej, a nie uchwała w sprawie wyboru zwycięskiej LSR. Jednocześnie poza zakresem tego postępowania pozostaje odpowiedź na pytanie, czy skarżąca mogłaby uchwałę w sprawie wybory zwycięskiej LSR uczynić odrębnym przedmiotem zaskarżenia (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt III SA/Po 911/16 i postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt III SA/Po 912/16, które na tak postawione pytanie odpowiadają negatywnie). Po drugie, choć art. 22k u.r.l.k.s. nie wyłącza zasady niezwiązania sądu zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.), to nie bez znaczenia dla sposobu kontroli sądowoadministracyjnej jest specyfika postępowania w sprawie wyboru LSR, które ma charakter konkursowy (art. 6 u.r.l.k.s.), charakteryzuje się szczególną regulacją ciężaru dowodu (art. 12 ust. 4 u.r.l.k.s.) i przewidziano w nim udział "ekspertów", czyli osób mających wiadomości specjalne (art. 3 ust. 3 u.r.l.k.s.).
Zatem – mając powyższe na względzie i biorąc pod uwagę wynikający z załącznika nr 5 do Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność ("Kryteria wyboru LSR") sposób punktowania kwestionowanych w skardze kryteriów – uwzględnienie skargi wymagałoby stwierdzenia, że LSR skarżącej powinna była uzyskać przynajmniej jeden punkt więcej za którekolwiek z kryteriów 1.1, 1.6, 1.10 lub 2.2.
W myśl art. 12 ust. 2 u.r.l.k.s. w postępowaniu w sprawie wyboru LSR, w tym w zakresie oceny LSR, zarząd województwa oraz komisja, przed którymi toczy się postępowanie: 1) stoją na straży praworządności; 2) są obowiązane w sposób wyczerpujący rozpatrzyć wniosek o wybór LSR i załączone do niego dokumenty oraz dowody przedstawione przez LGD w toku postępowania w sprawie oceny spełniania warunków dostępu i oceny LSR; 3) zapewniają równe traktowanie wszystkich LGD. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się więc do zbadania, czy dokonana ocena LSR nie narusza powyższych reguł, a w szczególności, czy argumentacja zaskarżonej uchwały nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada generalnym standardom prawa, doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, niebudzący wątpliwości prezentuje przesłanki dokonanej oceny.
Podkreślić należy, że – wbrew twierdzeniom skargi – art. 11 ust. 3 u.r.l.k.s. i § 14 ust. 6 pkt 3 Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność nie dają podstaw do twierdzenia, jakoby na zaskarżoną uchwałę musiały składać się dwa odrębne uzasadnienia (dokonanej oceny i samej uchwały). Istota uchwały o wyborze LSR sprowadza się wszak do oceny LSR w świetle ustalonych kryteriów, a integralną częścią zaskarżonej uchwały jest jej załącznik (w formie regulaminowej "karty oceny kryteriów wyboru LSR dla członka komisji"). W tym miejscu wyjaśnienia wymaga to, że stosownie do § 11 ust. 2 i ust. 6 Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, ocenę LSR przeprowadza niezależnie co najmniej dwóch członków komisji, w tym jeden ekspert, a w przypadku rozbieżności w ocenach LSR pomiędzy członkami komisji o ostatecznej ocenie spełnienia danego kryterium decyduje się w sposób określony w regulaminie pracy komisji. Stosownie zaś do § 8 ust. 15 załącznika nr 2 do uchwały nr 1384/23 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 18 lipca 2023 r. w sprawie powołania Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność oraz przyjęcia Regulaminu jej działania, w przypadku rozbieżności w ocenie LSR dokonanej przez zespół oceniający Przewodnicy Komisji wyznacza co najmniej jednego członka Komisji do weryfikacji oceny. Ocenę LSR skarżącej przeprowadzili więc najpierw członkowie Komisji A. B. i M. D. (k. 503-507, k. 494-498 – 65,01 pkt, w tym za poszczególne kryteria odpowiednio: 4 pkt, 0 pkt, 1 pkt, 0 pkt) oraz członkowie Komisji o statusie "ekspertów" A. Ż. i B. G. (k. 499-502, k. 490-493 – 81,01 pkt, w tym za poszczególne kryteria odpowiednio: 7 pkt, 0 pkt, 3 pkt, 0 pkt), a następnie członek Komisji o statusie "eksperta" K. L. (k. 510-515 – 73,01 pkt, w tym za poszczególne kryteria odpowiednio: 4 pkt, 0 pkt, 1 pkt, 0 pkt). Treść karty oceny tego ostatniego członka komisji stanowi verbatim et literatim uzasadnienie uchwały nr 27/2023 [...] z dnia 2 października 2023 r. w sprawie oceny [...] (k. 530-537), a także uzasadnienie zaskarżonej uchwały (k. 577-584). Identyczność uzasadnienia obu tych uchwał jest efektem negatywnego rozpatrzenia odwołania od wyniku oceny LSR i brakiem aktualizacji oceny LSR, o której mowa w art. 10 ust. 16 u.r.l.k.s.
Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie kryterium 1.1 (Komplementarność i synergia przedsięwzięć w LSR) należy podkreślić, że samo to, że w kryterium posłużono się liczbą mnogą ("wykazują synergię lub komplementarność w osiąganiu celów LSR") nie uprawnia do twierdzenia, że LSR nie może formułować jednego celu. Rzecz jednak w tym, że kryterium spełnione w stopniu wysokim wymaga nie tylko tego, aby wszystkie przedsięwzięcia (tu: 17) wykazywały synergię lub komplementarność w osiąganiu celu LSR, ale również tego – co wynika z doprecyzowania kryterium – aby zależności między tymi przedsięwzięciami były opisane. Przedsięwzięcia należało więc zrelatywizować do samych siebie, a nadto zorientować je względem sformułowanego celu (niezależnie od sporu co do wadliwości jego sformułowania). Tymczasem w rozdziale V LSR (tylko ten może być brany pod uwagę jako źródło danych) skupiono się na zgodności z dokumentami strategicznymi i kolejności na etapie wdrażania (s. 63 LSR).
Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie kryterium 1.6 (Współpraca z partnerami spoza obszaru danej LSR) należy podzielić przytoczoną wyżej argumentację Ministra, a nadto podkreślić, że żaden z członków Komisji przeprowadzających ocenę LSR nie przyznał punktów w tym kryterium. Wbrew twierdzeniom odwołania w ocenie nie można było uwzględnić rozdziału III LSR, bo nie jest to regulaminowe "źródło danych".
Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie kryterium 1.10 (Wsparcie grup osób w niekorzystnej sytuacji) należy wskazać, że wspomniany w skardze Plan komunikacji (załącznik obowiązkowy do wniosku o wybór LSR) nie jest regulaminowym "źródłem danych" ani dla omawianego, ani dla żadnego innego kryterium. Odniesienie się do niego przez jednego z członków Komisji, który przyznał maksymalną liczbę punktów (a także później przez Ministra rozpatrującego odwołanie) nie było zatem właściwe. Maksymalna liczba punktów (3 pkt) za to kryterium przyznawana jest, gdy LGD przewiduje w LSR efektywny oraz adekwatny sposób animacji, komunikacji i informowania lokalnej społeczności o działaniach na rzecz grup osób w niekorzystnej sytuacji. Z załącznika B do formularza wniosku wynika, że grupą w niekorzystnej sytuacji, która ma uzyskać wsparcie w ramach LSR skarżącej są "niepełnosprawni i ich opiekunowie" (k. 138). Przytoczone w odwołaniu i skardze fragmenty LSR świadczą o upatrywaniu spełnienia tego kryterium przede wszystkim w przedsięwzięciach skierowanych wyłącznie do osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów, gdy tymczasem założeniem tego kryterium jest m.in. informowanie całości (lokalnej społeczności) o działaniach na rzecz części tej całości (osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów).
Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie kryterium 2.2 (Doświadczenie w realizacji projektów w partnerstwie, tj. operacji realizowanych przez co najmniej 2 podmioty oraz obejmujących realizację wspólnego przedsięwzięcia) należy wskazać, że wśród 9 dokumentów (C4, C7, C8, C9, C10, C11, C12, C13, C18 – k. 139-310) oznaczonych w załączniku C do formularza wniosku (k. 146) jako potwierdzające realizację projektów w partnerstwie, nie było dwóch lub więcej takich, które potwierdzałyby realizację projektów w partnerstwie przez skarżącą lub jej członków. Doświadczenie takie powinno być potwierdzone dokumentem pozwalającym stwierdzić, że projekt w partnerstwie został zrealizowany. Samego ubiegania się o pozyskanie środków (niezależnie od uzyskanych efektów) nie sposób traktować jako takiego doświadczenia, zwłaszcza że doświadczenie w pozyskiwaniu środków podlega ocenie w ramach innego kryterium (2.1).
Na koniec – niezależnie od poczynionego zastrzeżenia co do podnoszenia zarzutów odnoszących się do LSR zgłoszonych przez inne podmioty – wskazać trzeba, że Sąd zarządzeniem z dnia 5 marca 2024 r. (k. 61 a.s.) zwrócił się do Komisji o przedłożenie akt dotyczących wyboru LSR złożonej przez LGD [...]. Z akt tych wynika, że wniosek konkurentki skarżącej (zarówno pierwotny, który wpłynął do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego w dniu 7 czerwca 2023 r., jak i ten złożony w ramach uzupełnień i wyjaśnień w dniu 11 sierpnia 2023 r.) obejmował 11 gmin (1. Myślenice, 2. Sułkowice, 3. Wiśniowa, 4. Pcim, 5. Tokarnia, 6. Lubień, 7. Raciechowice, 8. Lanckorona, 9. Niedźwiedź, 10. Mszana Dolna, 11. Miasto Mszana Dolna), wśród których nie było ani Gminy Siepraw, ani Gminy Dobczyce. Co istotne, w u.r.l.k.s. nie ma przepisu zobowiązującego LGD do objęcia obszarem LSR wszystkich członków LGD. Tak poważnej zmianie obszaru LSR stałby oczywiście na przeszkodzie sam, wynikający z ogłoszenia o konkursie, charakter terminu składania wniosków o wybór LSR (z zastrzeżeniem przewidzianej w art. 10 ust. 3 procedury uzupełnienia braków, usunięcia uchybień, złożenia wyjaśnień i dokumentów), jednakże zarzut nielegalnej modyfikacji zwycięskiej LSR nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.