III SA/Kr 2007/24

III SA/Kr 2007/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-01-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono sprzeciw
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2167
Art. 1  par. 1  i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
Dz.U. 2024 poz 935
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
Art. 138 [par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 1999 nr 53 poz 549
Art. 47 ust. 1  i 2
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 16 października 2023 r., nr SKO.BP/4104/23/2024 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala sprzeciw.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 16 października 2024 r. znak: SKO.BP/4104/23/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 752, z późn. zm., dalej: k.p.a.), art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 485 z późn. zm., dalej: u.b.a.), po rozpoznaniu odwołania M. P. (dalej: skarżący), uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Radłów z dnia 2 września 2024 r., znak: AiSO.5532.12.2024 i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy "P." zlokalizowanej na działce nr [...] w Z.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z dnia 4 lipca 2024 r. skarżący zwrócił się do Burmistrz Miasta i Gminy Radłów o zatwierdzenie regulaminów strzelnicy "P." zlokalizowanej na działce nr [...] w Z. Do wniosku skarżący dołączył uproszczony wypis z rejestru gruntów z dnia 1 lipca 2024 r.
Decyzją z dnia 2 września 2024 r., Burmistrz Miasta i Gminy Radłów odmówił zatwierdzenia regulamin strzelnicy "P." zlokalizowanej na działce nr [...] w Z. W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że jeżeli w trakcie postępowania o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy organ ustali, że wnioskodawca nie uzyskał odrębnych zgód, które dotyczą prawidłowego, a więc legalnego funkcjonowania strzelnicy – brak jest tym samym podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Organ, odmawiając zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wskazał, że skarżący nie przedłożył dowodów pomimo wezwania z dnia 2 sierpnia 2024 r. do złożenia wyjaśnień, iż posiada m.in. odrębne zgody, które dotyczą prawidłowego, a więc legalnego funkcjonowania strzelnicy.
W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy polegające na zatwierdzeniu Regulaminu Strzelnicy "P." zlokalizowanej na działce nr [...] w Z. i zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- art. 122a, art. 163b § 3 k.p.a., w zw. z art. 47 u.b.a., polegające na nieprawidłowym wydaniu w przedmiotowej spawie decyzji, podczas gdy spawa rozpoznawana jest w postępowaniu uproszczonym i stosuje się do niej przepisy dot. milczącego załatwienia sprawy i zwłoka wyrażająca się upływem miesięcznego terminu do milczącego załatwienia sprawy wywołała skutek rozstrzygnięcia jej w sposób "milczący". Zdaniem skarżącego uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ błędnie wydał decyzję pomimo upływu terminu do milczącego załatwienia sprawy, co jednocześnie stanowi o tym, iż decyzja ta jest nieważna w myśl art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a.;
2. art. 36 k.p.a. polegające na jego zastosowaniu w sprawie, podczas gdy przepis ten nie znajduje zastosowania do spraw załatwianych milcząco;
3. art. 40 § 2 k.p.a., polegające na doręczeniu wezwania do złożenia wyjaśnień i decyzji skarżącemu zamiast ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi;
4. art. 6, art. 7 k.p.a., polegające na prowadzeniu przez organ postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności dot. warunków nieprzewidzianych w u.b.a.;
5. art. 45, art. 46 i art 47 u.b.a. oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r., w sprawie w wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. Nr 18, poz. 234 z późn. zm.) polegające na uzależnieniu przez organ zatwierdzenia Regulaminu Strzelnicy "P.", od dodatkowych, nieprzewidzianych w ustawie warunków, co skutkowało błędną odmową zatwierdzenia regulaminu strzelnicy przez organ, podczas gdy jego treść zawiera wszelkie niezbędne elementy wskazane w Rozporządzeniu, a zatem brak było podstaw do odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpoznaniu odwołania wydało opisaną na wstępie decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, w myśl art. 47 ustawy, następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy zgodnie z art. 47 ust. 2 u.b.a. stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące postępowania uproszczonego. Zatem postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy toczą się w trybie uproszczonym i mogą zakończyć się w ten sposób, że właściwy organ wyda decyzję (pozytywną albo negatywną) w terminie miesiąca od doręczenia żądania albo też termin ten upłynie przy bezczynności organu, a sprawa zostanie załatwiona milcząco - co tworzyć będzie stan uwzględnienia żądania wnioskującego w całości.
Na gruncie przedmiotowego postępowania istotne znaczenie mają jednak czynności podejmowane przez organ I instancji, które w ocenie organu odwoławczego wskazują na odejście od trybu administracyjnego postępowania uproszczonego, co w konsekwencji wykluczyło możliwość załatwienia sprawy w sposób milczący. Organ, uznając, że okoliczności sprawy są na tyle zróżnicowane, że poprzestanie na dowodach zgłoszonych oraz zebranych w oparciu o art. 163e § 1 k.p.a. byłoby sprzeczne z zasadą prawdy obiektywnej, ma obowiązek dalszego poprowadzenia postępowania w trybie zwykłym. Konstrukcja przepisu art. 163d k.p.a. nie wskazuje na formę, jaką miałaby przyjąć zmiana trybu postępowania na zwykły, ani tym bardziej nie wprowadza możliwości skarżenia takiego procesowego rozstrzygnięcia, a jedynie obliguje organ o poinformowaniu strony o przejściu na tryb zwykły. W ocenie organu odwoławczego czynność taka winna przyjąć formę niezaskarżalnego postanowienia, natomiast brak sformalizowania tej czynności i brak następczego poinformowania strony o niej strony nie świadczy o jej bezskuteczności. Świadczyć jednak musi o wadliwości przeprowadzenia postępowania.
Jak wynika z akt sprawy, złożony wniosek i załączniki nie zawierały wszystkich informacji, które są niezbędne, aby rozstrzygnąć sprawę zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Informacji tych nie mógł również ustalić organ na podstawie własnych zasobów. Wbrew temu, co podnosi skarżący, zatwierdzanie regulaminu strzelnicy nie może odbywać się jedynie w oparciu o jego zgodność z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 lutego 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r. poz. 234 z późn. zm.).
W związku z powyższym, czynności dowodowe poodejmowane przez organ tj. zwrócenie się o opinię do Komisariatu Policji w Ż., ale przede wszystkim wezwanie skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, wykraczające poza ograniczenia, o których mowa w art. 163e k.p.a, skutkowały zmianą trybu postępowania z uproszczonego na zwykły. Konsekwentnie zatem, sprawa nie mogła zostać zakończona w sposób milczący.
Jednocześnie brak poinformowania skarżącego o tej czynności tj. zmianie trybu postępowania - mimo wyraźnej dyspozycji przepisu art. 163d k.p.a., stanowi istotne uchybienie w procedurze. Przy braku świadomości, co do prawnego reżimu załatwienia sprawy do rangi zasadniczego problemu urasta bowiem dotrzymanie wszystkich standardów rzetelnego procesu, w tym zasady czynnego udziału strony w postępowaniu
W ocenie SKO, skoro organ odstąpił od trybu uproszczonego, to w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, po jego stronie zaktualizował się obowiązek poinformowania strony o tym fakcie i wskazaniu nowej daty zakończenia postępowania. Zatem zarzut naruszenia przepisu art. 36 k.p.a. (zarzut nr 2) jest niezasadny.
Kolejnym istotnym uchybieniem, którego dopuścił się organ I instancji jest pomijanie ustanowionego przez skarżącego w sprawie pełnomocnika i kierowanie całości korespondencji bezpośrednio do skarżącego - mimo, że w aktach sprawy znajduje się potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa z dnia 4 lipca 2024 r.
Nie ulega wątpliwości, że doręczenie wezwania o uzupełnienie materiału dowodowego (tj. pisma z sierpnia 2024 r.) z pominięciem pełnomocnika pociąga za sobą negatywne skutki dla strony oraz stanowi uchybienie wpływające na treść rozstrzygnięcia - może ono bowiem skutkować nieuzupełnieniem braków zidentyfikowanych przez organ.
SKO podkreśliło, że skarżący, co prawda ustosunkował się do tego pisma, niemniej nie sposób uznać, że organ dopełnił swoich powinności w stopniu wystarczającym, aby ze względu na brak przedłożenia przez stronę dowodów na okoliczności, od których zależy korzystne rozstrzygnięcie dla niej sprawy, mógł wyciągnąć negatywne konsekwencje - tj. w tym przypadku odmówić zatwierdzenia regulaminu strzelnicy.
Powyższe uchybienia świadczą o istotnym naruszeniu przez organ przepisów art. 9 i 10 § 1 w zw. z art. 163d k.p.a. - poprzez niepoinformowanie skarżącego o zmianie trybu postępowania, co w konsekwencji uniemożliwiło mu podjęcie adekwatnych czynności procesowych, a także art. 10 § 1 w zw. z art. 40 § 2 k.p.a., polegające na pominięciu ustanowionego w sprawie pełnomocnika, czym pozbawiono go czynnego udziału w sprawie. W tym zakresie uzasadniony jest zarzut nr 2 odwołania.
W ocenie SKO, niezasadne są natomiast zarzuty z pkt. 4-5, bowiem zatwierdzenie regulaminu strzelnicy nie może odbyć się wyłącznie w ramach weryfikacji przedkładanego dokumentu z rozporządzeniem w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, a uwzględnione muszą zostać również cechy samego obiektu i spełnianie przez niego formalnoprawnych warunków. Zakres koniecznego do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego jest rozległy, bowiem właściwie wszystkie podjęte przez organ czynności (poza zwróceniem się do Policji) były wadliwe i wymagałyby powtórzenia - skoro mimo ustanowionego pełnomocnika organ podejmował je względem strony. Czynności tych nie może zrealizować organ odwoławczy w ramach dodatkowego postępowania wyjaśniającego (art. 136 k.p.a.). Przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego nie może godzić w zasadę dwuinstancyjności. Tym samym w sytuacji, gdy zakres postępowania uzupełniającego wskazuje, że organ odwoławczy musiałby sam przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zakresie kwestii mogących mieć bezpośredni wpływ na treść decyzji, wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty prowadziłoby do sytuacji, w której sprawa rozstrzygana byłaby w istocie w jednej instancji. Taki stan rzeczy powodowałby pozbawienie strony do dwukrotnego rozpoznania jej sprawy przez dwa różne organy administracji, a zatem stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 15 k.p.a.
W konsekwencji, organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie zostały spełnione przesłanki obligujące do zastosowania art. 138 § 2 k.p.a.
W sprzeciwie wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 2 k.p.a, przez bezpodstawne uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo braku przesłanek do zastosowania powołanego przepisu, bowiem decyzja organu pierwszej instancji obarczona była wadą nieważności w myśl art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. powodującą konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego, bądź z uwagi na to, iż brak jest konieczności przeprowadzania w sprawie postępowania wyjaśniającego, bowiem art. 45, art. 46 i art. 47 u.b.a. oraz Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic, nie zawierają żadnych dodatkowych wymogów, których spełnienie warunkowałoby zatwierdzenie Regulaminu Strzelnicy P., zatem już samo przedłożenie regulaminu strzelnicy zgodnego z wzorcowym regulaminem określonym w Rozporządzeniu było wystarczające do jego zatwierdzenia.
Mając powyższe zarzuty na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu sprzeciwu, skarżący rozwinął powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na sprzeciw, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Zdaniem Sądu sprzeciw nie jest uzasadniony.
Organ II instancji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. wydał decyzję, którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Od tego rodzaju decyzji przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu do sądu administracyjnego (art. 64a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 64e p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. Oznacza to, że zakres kontroli przez sąd administracyjny decyzji organu II instancji jest ograniczony do zbadania, czy organ ten prawidłowo ustalił, że decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy dokonywane jest na podstawie art. 47 ustawy o broni i amunicji. Powołany przepis stanowi, że: zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta), a do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Pozostałe natomiast przepisy dotyczące strzelnic, a zawarte w ww. ustawie o broni i amunicji, wprost wskazują, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, uwzględniając warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i sposób zachowania się osób przebywających na strzelnicy (art. 46). Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące budowy i użytkowania strzelnic (art. 48). Przepisów tych nie stosuje się przy tym do strzelnic Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz Służby Ochrony Państwa (art. 49).
Co więcej w literaturze przedmiotu podnosi się (do czego odwołuje się również orzecznictwo sądów administracyjnych), że zmiana brzmienia art. 47 ustawy o broni i amunicji (polegająca na pozbawieniu organu wykonawczego gminy właściwości w zakresie rozstrzygania "o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania") miała na celu pełne skorelowanie przepisów ustawy z przepisami Prawa budowlanego, likwidując możliwość wystąpienia sporu kompetencyjnego pomiędzy wójtem, burmistrzem (albo prezydentem miasta) a organami administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. II OSK 2884/20 i powołane tam poglądy: S. Szustera [w:] Komentarz do niektórych przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw).
W konsekwencji, orzecznictwo w sposób jednolity uznaje, że lokalizacja strzelnicy wymaga przeznaczenia na ten cel określonej nieruchomości w planie miejscowym bądź w przypadku braku planu miejscowego dokonania zmiany zagospodarowania terenu na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Z kolei budowa strzelnicy wymaga wykonania robót budowlanych, które w zależności od ich charakteru są podejmowane po uprzednim uzyskaniu pozwolenia bądź po zgłoszeniu właściwemu organowi zamiaru ich wykonania. W świetle powyższego weryfikacja istnienia wymaganych prawem zezwoleń przeprowadzana w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy jest konieczna do oceny, czy postanowienia tego regulaminu, których przedmiot został dookreślony we "Wzorcowym regulaminie bezpiecznego funkcjonowania strzelnic", stanowiącym załącznik do rozporządzenia są odpowiednie dla obiektu zlokalizowanego w konkretnym miejscu, posiadającego określone parametry (ww. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. II OSK 2884/20, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W ocenie Sądu organ odwoławczy zasadnie uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji z dnia 16 października 2024 r. wskazał, że organ pierwszej instancji powinien dokonać dodatkowych ustaleń faktycznych. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. "organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy". Wymienione w ostatnim zdaniu tego przepisu wskazanie organu odwoławczego, wiąże organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z tego obowiązku organ pierwszej instancji nie wywiązał się. Słusznie zatem organ odwoławczy powołał się na naruszenie tego przepisu przez organ pierwszej instancji. Zastosowanie normy prawa materialnego może nastąpić jedynie w odniesieniu do należycie ustalonego stanu faktycznego. Organ odwoławczy powołał się także na naruszenie przez organ pierwszej instancji zasady wyrażonej w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ocenie Sądu, organ odwoławczy słusznie zwrócił uwagę na naruszenie zasady wynikającej z tych przepisów. Organ pierwszej instancji nie podjął prawidłowego działania, z uwzględnieniem faktu ustanowienia przez skarżącego pełnomocnika, którego efektem byłoby zgromadzenie pełnego materiału dowodowego w sprawie. Nie wyjaśniono zatem stanu faktycznego, co było niezbędne dla załatwienia sprawy administracyjnej przez organ. Wobec powyższego Sąd nie uwzględnił zarzutu skarżącego, że organ odwoławczy naruszył art. 138 § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 64e p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy k.p.a. Wobec tego kontroli Sądu podlega to czy organ odwoławczy słusznie ustalił, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.
W tym stanie sprawy, uznając że sprzeciw nie jest usprawiedliwiony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a., oddalił go.