III SA/Kr 1955/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie, gdyż kara pieniężna nie była związana z ustawą o transporcie drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrywał skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za naruszenie obowiązku ponoszenia opłaty elektronicznej. Sąd stwierdził jednak swoją niewłaściwość miejscową, wskazując, że sprawa powinna być rozpatrywana przez WSA w Warszawie. Powodem było zastosowanie ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu, a nie szczególnego rozporządzenia dotyczącego spraw z zakresu transportu drogowego.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez P. Sp. j. w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 1500 zł. Kara została nałożona za naruszenie obowiązku ponoszenia opłaty elektronicznej za przejazd po płatnych odcinkach dróg krajowych, na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując sprawę, stwierdził swoją niewłaściwość miejscową. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, właściwy jest sąd, na którego obszarze działania organu administracji publicznej ma siedzibę. Choć istnieje rozporządzenie pozwalające na przekazanie spraw z zakresu działania GITD innym WSA, dotyczy ono spraw dotyczących kar pieniężnych na podstawie ustawy o transporcie drogowym. Kara nałożona w niniejszej sprawie wynikała z ustawy o drogach publicznych, co wykluczało zastosowanie tego rozporządzenia. W związku z tym, zgodnie z ogólną zasadą, właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na którego obszarze właściwości znajduje się siedziba Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Sąd przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy miejscowo jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Specjalne rozporządzenie dotyczące przekazania spraw GITD dotyczy kar na podstawie ustawy o transporcie drogowym, a nie ustawy o drogach publicznych.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową, ponieważ kara pieniężna została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym. W związku z tym nie miał zastosowania przepis szczególny, a obowiązywała ogólna zasada właściwości miejscowej sądu, na którego obszarze właściwości znajduje się siedziba organu (GITD).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 13 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.d.p. art. 13 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
p.p.s.a. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 13 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy przekazania spraw przez Prezydenta RP, ale w niniejszej sprawie nie miał zastosowania.
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. 1
Nie miał zastosowania w tej sprawie.
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara pieniężna nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych, a nie ustawy o transporcie drogowym, co wyklucza zastosowanie szczególnego rozporządzenia o właściwości miejscowej.
Godne uwagi sformułowania
do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. [...] nie ma w niniejszej sprawie zastosowania.
Skład orzekający
Ewelina Dziuban
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu w sprawach dotyczących kar pieniężnych nakładanych przez organy administracji, w szczególności gdy zastosowanie mają różne podstawy prawne (ustawa o drogach publicznych vs. ustawa o transporcie drogowym)."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku zastosowania przepisów o właściwości miejscowej w odniesieniu do kar pieniężnych z różnych ustaw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (właściwość sądu), co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 1955/24 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-01-16 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2024-11-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Ewelina Dziuban /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Transport Skarżony organ Inne Treść wyniku stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi P. Sp. j. w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 października 2024 r. nr BP.702.3826.2024.E.0747.BKOE.7577 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość, 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo. Uzasadnienie Pismem z 25 października 2024 r. P. Sp. j. w T. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia z dnia 14 października 2024 r. nr BP.702.3826.2024.E.0747.BKOE.7577utrzymującą w mocy decyzję własną z 24 lipca 2024 r. o nałożeniu na skarżącą Spółkę kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł za naruszenie określonego w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 320, dalej: u.d.p.) obowiązku ponoszenia opłaty elektronicznej za przejazd po płatnych odcinkach dróg krajowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od tej zasady dopuszcza art. 13 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że Prezydent RP może w drodze rozporządzenia przekazać sądowi wojewódzkiemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. nr 89, poz. 506 ze zm.), gdzie w § 1 rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 2201), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z powyższego wynika, że tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z akt sprawy wynika, że karę pieniężną w wysokości 1 500 zł nałożono na skarżącą Spółkę na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p., a to oznacza, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na którego obszarze właściwości ma siedzibę Główny Inspektor Transportu Drogowego. Ponadto wskazać należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie, iż właściwym do wniesienia skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI