III SA/Kr 1845/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2023-05-05
NSAAdministracyjneWysokawsa
świadczenie pielęgnacyjneopieka nad niepełnosprawnymniepełnosprawnośćprawo rodzinneprawo administracyjneustawa o świadczeniach rodzinnychTrybunał Konstytucyjnyrezygnacja z zatrudnienia

WSA w Krakowie uchylił decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wskazując na konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem wyroku TK i dokładniejszym wyjaśnieniem związku między opieką a brakiem zatrudnienia.

Skarżąca A.P. domagała się przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad mężem, jednak organy odmówiły, powołując się na datę powstania niepełnosprawności męża oraz fakt, że skarżąca nigdy nie pracowała. WSA w Krakowie uchylił obie decyzje, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 38/13 powinien być uwzględniony, a organy nie wyjaśniły wystarczająco, czy brak zatrudnienia wynikał z konieczności sprawowania opieki oraz czy zakres opieki faktycznie uniemożliwia podjęcie pracy.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego skarżącej A.P., która zrezygnowała z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad mężem posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Organy administracji odmówiły świadczenia, argumentując, że niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez męża 18. roku życia, a skarżąca nigdy nie podjęła zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd wskazał, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. (sygn. akt K 38/13), uznający art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych za niezgodny z Konstytucją w zakresie różnicowania prawa do świadczenia ze względu na datę powstania niepełnosprawności, ma wiążące znaczenie interpretacyjne. Sąd podkreślił, że przepis uznany za niekonstytucyjny nie może stanowić podstawy rozstrzygnięć. Ponadto, Sąd zwrócił uwagę, że samo niepodejmowanie zatrudnienia przez skarżącą nie wyklucza prawa do świadczenia, jeśli wykaże ona, że gdyby nie konieczność sprawowania opieki, mogłaby podjąć pracę. Sąd uznał, że organy nie wyjaśniły wystarczająco związku przyczynowo-skutkowego między brakiem zatrudnienia a opieką, ani też nie ustaliły, czy zakres i rodzaj opieki faktycznie uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy, nawet w ograniczonym wymiarze. Wskazano, że czynności związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego niekoniecznie wykluczają możliwość podjęcia zatrudnienia, a organy powinny zbadać, jak bardzo czynności typowo opiekuńcze zajmują czas skarżącej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, skarżącej może przysługiwać świadczenie pielęgnacyjne, pod warunkiem wykazania, że brak zatrudnienia wynika z konieczności sprawowania opieki, a zakres tej opieki faktycznie uniemożliwia podjęcie pracy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wyrok TK K 38/13 wyklucza stosowanie art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych w zakresie daty powstania niepełnosprawności. Ponadto, samo niepodejmowanie zatrudnienia nie dyskwalifikuje z prawa do świadczenia, jeśli zostanie wykazany związek przyczynowo-skutkowy między opieką a niemożnością podjęcia pracy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (6)

Główne

u.ś.r. art. 17 § 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia przysługuje m.in. rodzicom, jeśli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o niepełnosprawności ze wskazaniami.

u.ś.r. art. 17 § 1b

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Przepis uznany za niezgodny z Konstytucją RP (sygn. akt K 38/13) w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki (nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki do 25. roku życia). Sąd stosuje go z wyłączeniem niekonstytucyjnej części.

p.p.s.a. art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględnia skargę i uchyla akt, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd administracyjny, sprawując kontrolę, związany jest przy rozpatrywaniu ponownym sprawy wykładnią prawa dokonaną w orzeczeniu sądu.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Organy administracji publicznej podejmują wszelkie niezbędne czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.

k.p.a. art. 77 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ obowiązany jest wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 38/13. Niewystarczające wyjaśnienie przez organy związku przyczynowo-skutkowego między brakiem zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki. Niewystarczające ustalenie, czy zakres opieki faktycznie uniemożliwia podjęcie zatrudnienia.

Godne uwagi sformułowania

Sąd uznał, że wyrok Trybunału Konstytucyjny kategorycznie przyjął, że art. 17 ust. 1b ustawy narusza prawa opiekunów osób, których niepełnosprawność powstała odpowiednio po ukończeniu 18 oraz 25 roku życia, to nie sposób uznać, iż orzeczenie to nie ma żadnego wpływu na sytuację prawną skarżącej. Niewątpliwie w nin. sprawie nie można stwierdzić aby skarżąca zrezygnowała z zatrudnienia, skoro nigdy nie pracowała. Fakt, że skarżąca nigdy nie była zatrudniona nie oznacza jednak, że nie mogłaby obecnie podjąć zatrudnienia ze względu na zaprzestanie pracy przez męża (i utraty przez to ich dotychczasowych dochodów), gdyby nie stan jego zdrowia, który wymaga opieki wykluczającej możliwość podjęcia przez nią zatrudnienia. Świadczenie pielęgnacyjne nie jest formą finansowej pomocy rodzinie, czy też wynagrodzeniem za opiekę, lecz jest formą rekompensaty za utracony zarobek w związku z koniecznością rezygnacji z zatrudnienia czy też niemożliwości jego podjęcia. Pamiętać bowiem należy, że zakupy, pranie, prasowanie, sprzątanie czy przygotowanie posiłków, czyli czynności podejmowane w ramach prowadzenia gospodarstwa domowego są czynnościami, które nie mogą być uznane za czynności wymagające całodobowej dyspozycyjności.

Skład orzekający

Maria Zawadzka

przewodniczący

Renata Czeluśniak

sprawozdawca

Ewa Michna

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych w kontekście wyroku TK K 38/13 oraz wymogi dowodowe dotyczące związku między opieką a niemożnością podjęcia zatrudnienia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji skarżącej, ale jego wytyczne dotyczące interpretacji przepisów i ciężaru dowodu są uniwersalne dla podobnych spraw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego świadczenia socjalnego i pokazuje, jak wyroki Trybunału Konstytucyjnego wpływają na praktykę administracyjną i sądową, nawet jeśli nie zostały jeszcze w pełni zaimplementowane przez ustawodawcę. Podkreśla też znaczenie indywidualnej sytuacji wnioskodawcy.

Czy brak pracy od zawsze oznacza brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Kr 1845/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-05-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Renata Czeluśniak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 615
Art. 17
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tj.
Dz.U. 2023 poz 259
Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 października 2022 r. nr SKO.ŚR/4111/861/2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Uzasadnienie
Wójta Gminy L. decyzją z dnia 31 maja 2022 r. nr [...] odmówił przyznania skarżącej A. P. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem J. P. posiadającym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności wydane czasowo do dnia 28 lutego 2023 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżącej nie przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, bowiem jak wynika z treści dołączonego do akt sprawy orzeczenia o niepełnosprawności, niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała po ukończeniu 18 roku życia i po ukończeniu 25 roku życia.
W odwołaniu skarżąca przedstawiła swoją sytuację rodzinną i życiową. Wskazała, że pobierała zasiłek dla opiekuna do kwietnia 2022 r. Ponadto wyjaśniła, że od czasu wypadku męża w listopadzie 2018 r. zrezygnowała z podjęcia zatrudnienia, z kolei do czasu jego wypadku nie podejmowała zatrudnienia, ponieważ opiekowała się swoimi małymi dziećmi (jak wskazała w listopadzie 2018 r. dzieci były w wieku: 7 miesięcy, 6 lat i 11 lat), w związku z czym nie posiada świadectw pracy. W związku z tym skarżąca wniosła o uchylenie decyzji i przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z wnioskiem.
SKO w Krakowie decyzją z dnia 20 października 2022r. nr SKO.ŚR/4111/861/2022 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że skarżąca (ur. [...] 1984 r.) zwróciła się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem (ur. [...] 1978 r.), posiadającym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane dnia 20 lutego 2019 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. W orzeczeniu wskazano, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 4 lutego 2019 r., natomiast niepełnosprawność istnieje od 41 roku życia. Orzeczenie wydane zostało czasowo, do dnia 28 lutego 2023 r. Z materiału dowodowego wynika również, że skarżąca sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym mężem, który wymaga pomocy w czynnościach dnia codziennego. W złożonym oświadczeniu z dnia 4 maja 2022 r. oraz w treści odwołania skarżąca wyjaśniła, że do czasu wypadku męża w listopadzie 2018 r. zajmowała się wychowywaniem dzieci i nie podejmowała żadnego zatrudnienia, w związku z czym nie posiada świadectw pracy.
SKO podkreśliło następnie, że uwzględnia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt K 38/13, wyjaśniło jednak, że w rozpatrywanej sprawie nie można przyjąć związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia przez skarżącą, czy tak samo niepodejmowaniem zatrudnienia, a koniecznością sprawowania opieki nad mężem. Jak bowiem jednoznacznie wynika z oświadczenia skarżącej, jak również z odwołania, skarżąca nigdzie nie pracowała i nigdy nie podejmowała żadnego zatrudnienia ani też innej pracy zarobkowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca podkreśliła, że głównym powodem niepodejmowania zatrudnienia przed
wypadkiem jej męża była konieczność sprawowania opieki nad wspólnymi małoletnimi dziećmi, które miały tendencje do chorowania.
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: |
|Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju |
|sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują m.in. wymiar sprawiedliwości przez|
|kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji|
|publicznej i stosują środki określone w ustawie, została też wyrażona w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo |
|o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) dalej - p.p.s.a. |
|Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz |
|powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem |
|zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. |
|Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, |
|jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia |
|postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W |
|przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a. |
|Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie ww. |
|ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. |
|Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy L. |
|odmawiającą przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z rezygnacją z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej |
|w celu sprawowania opieki nad niepełnoprawnym mężem. |
|Materialnoprawną podstawą wydania ww. decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z|
|2022 r., poz. 615). |
|Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje: |
|1) matce albo ojcu, 2) opiekunowi faktycznemu dziecka, 3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 |
|czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, 4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 |
|lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - |
|jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się |
|orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub|
|długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności |
|stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W myśl art. 17 ust. 1b ustawy, |
|świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: 1) nie później niż do ukończenia 18.|
|roku życia lub 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. |
|W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wyrokiem z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt K 38/13 Trybunał Konstytucyjny uznał ww. |
|art. 17 ust. 1b ustawy za niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego |
|osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki. |
|Skutki tego wyroku mają znaczenie w okolicznościach niniejszej sprawy. Mimo bowiem, że wyrok Trybunału nie doprowadził do |
|wyeliminowania przez ustawodawcę niekonstytucyjnej normy z porządku prawnego, to jego treść wiąże wszystkich – w myśl art. 190 ust. 1 |
|Konstytucji RP - stanowi zatem dla organów administracji oraz sądów administracyjnych istotną wskazówkę̨ interpretacyjną. Co więcej, |
|przepis uznany przez sąd konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją nie może nadal stanowić podstawy rozstrzygnięć́. Skoro zatem Trybunał |
|Konstytucyjny kategorycznie przyjął, że art. 17 ust. 1b ustawy narusza prawa opiekunów osób, których niepełnosprawność́ powstała |
|odpowiednio po ukończeniu 18 oraz 25 roku życia, to nie sposób uznać, iż orzeczenie to nie ma żadnego wpływu na sytuację prawną |
|skarżącej. Wręcz przeciwnie - data ustalenia niepełnosprawności męża skarżącej nie mogła być bowiem negatywną przesłanką do przyznania |
|wnioskowanego świadczenia. Organ I instancji rozstrzygając w zakresie przedmiotowego wniosku miał obowiązek procedować́ zatem w oparciu |
|o przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych z wyłączeniem niekonstytucyjnej części przepisu art. 17 ust. 1b ustawy, tak jak uczyniło |
|to SKO w zaskarżonej decyzji. |
|Błędne natomiast było stanowisko Kolegium stwierdzające, że dotychczasowy brak zatrudnienia wnioskodawcy przed złożeniem wniosku |
|wyklucza w ogóle, bez stosownego wyjaśnienia wszystkich okoliczności związanych z zatrudnieniem, przyznanie wnioskowanego świadczenia.|
|Ponadto, w przedmiotowej sprawie nie wszystkie istotne okoliczności niezbędne dla rozstrzygnięcia złożonego wniosku zostały wyjaśnione.|
|Dotyczy to przede wszystkim braku ustalenia zakresu i rodzaju opieki koniecznej dla zaspokojenia potrzeb niepełnosprawnego w kontekście|
|konieczności całkowitej rezygnacji z zatrudnienia, czy też niemożliwości jego podjęcia. |
|Niewątpliwie w nin. sprawie nie można stwierdzić aby skarżąca zrezygnowała z zatrudnienia, skoro nigdy nie pracowała. Fakt, że skarżąca|
|nigdy nie była zatrudniona nie oznacza jednak, że nie mogłaby obecnie podjąć zatrudnienia ze względu na zaprzestanie pracy przez męża |
|(i utraty przez to ich dotychczasowych dochodów), gdyby nie stan jego zdrowia, który wymaga opieki wykluczającej możliwość podjęcia |
|przez nią zatrudnienia. Z jednej strony należy bowiem pamiętać, że art. 17 ust. 1 ustawy nie zakreśla żadnych ram czasowych, co do |
|wykazania rezygnacji z zatrudnienia, czy też jego niepodejmowania, z powodu konieczności sprawowania opieki. Jest to świadczenie |
|przyznawane na wniosek i to od wnioskodawcy zależy, czy i w jakim czasie – po wystąpieniu przesłanek do przyznania świadczenia – |
|wystąpi on o to świadczenie (por. również wyrok NSA z 18 sierpnia 2022 r., I OSK 1939/21 i powołane tam orzecznictwo). Z drugiej |
|strony, jak trafnie wskazało Kolegium, przesłankę niepodejmowania zatrudnienia ze względu na sprawowanie opieki należy ustalać poprzez |
|poszukiwanie i określenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy niepodejmowaniem zatrudnienia, a sprawowaniem opieki. Dlatego, |
|zdaniem Sadu, dotychczasowy brak zatrudnienia nie wyklucza co do zasady możliwości jego podjęcia, jeżeli tylko wnioskodawczyni wykaże |
|(a nie tylko stwierdzi), że gdyby nie konieczność sprawowania opieki, mogłaby podjąć zatrudnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca w |
|żaden sposób nie wykazała, że mogła by takie zatrudnienie podjąć gdyby nie opieka nad mężem. Nie wskazała, jakie ma możliwości |
|zatrudnienia, czy też, czy dotychczasowe przyczyny niepodejmowania zatrudnienia ustały, tj. w przypadku skarżącej - czy stan zdrowia |
|dzieci na tyle się poprawił, że aktualnie, gdyby nie choroba męża mogłaby podjąć pracę. Zauważyć bowiem należy, że w toku postępowania |
|skarżąca podkreślała, że do czasu wypadku męża nie podejmowała zatrudnienia, ponieważ opiekowała się dziećmi w listopadzie 2018 r. |
|dzieci były w wieku: 7 miesięcy, 6 lat i 11 lat). Skoro bowiem skarżąca twierdzi, że miała by możliwość podjęcia zatrudnienia ale ze |
|względu na konieczność opieki nad mężem nie jest to możliwe, to oznacza to (najprawdopodobniej), że dzieci już nie chorują jak |
|dotychczas, a w godzinach ewentualnej pracy skarżącej znajdują się pod opieką (szkoła, przedszkole). |
|Bez wyjaśnienia powyższej kwestii nie można przyjąć, że nie ma podstaw do przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia |
|pielęgnacyjnego z uwagi na brak związku przyczynowo skutkowego pomiędzy niepodejmowaniem zatrudnienia, a koniecznością sprawowania |
|opieki nad niepełnosprawnym mężem. |
|W związku z tym, w okolicznościach nin. sprawy, przedwczesne jest stwierdzenie, że brak jest związku pomiędzy niepodejmowaniem przez |
|skarżącą zatrudnienia (ponieważ dotychczas nie podejmowała żadnego zatrudnienia), a sprawowaną nad mężem opieką. |
|Jeszcze raz przypomnieć też należy, że świadczenie pielęgnacyjne nie jest formą finansowej pomocy rodzinie, czy też wynagrodzeniem za |
|opiekę, lecz jest formą rekompensaty za utracony zarobek w związku z koniecznością rezygnacji z zatrudnienia czy też niemożliwości |
|jego podjęcia. Niemożliwość ta musi natomiast wynikać tylko i wyłącznie z konieczność opieki nad niepełnosprawnym a nie z powodu innej |
|przyczyny. |
|Drugą, istotną okolicznością, która nie została wyjaśniona jest, czy stan zdrowia męża wymaga sprawowania osobistej, stałej i |
|całodobowej opieki nad mężem. To, że mąż wymaga pomocy nie ulega wątpliwości, potwierdza to posiadane przez niego orzeczenie o znacznym|
|stopniu niepełnosprawności. Ustawodawca nie uzależnił jednak uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego od posiadania takiego orzeczenia, |
|ale od ustalenia (przede wszystkim w drodze wywiadu), czy opieka jest na tyle absorbująca, że uniemożliwia wykonywanie jakiejkolwiek |
|pracy, choćby w niepełnym wymiarze czasu. Innymi słowy, czy zakres i rodzaj tej opieki, ze względu na stan chorego, wyklucza podjęcie |
|jakiegokolwiek zatrudnienia. W tym celu z kolei należy ustalić, jakie czynności opiekuńcze wykonuje skarżąca związane z opieką nad jej |
|niepełnosprawnym mężem. |
|Z przeprowadzonego wywiadu wynika, że mąż skarżącej po przebytym udarze mózgu jest częściowo sparaliżowany ("niedowład połowiczny |
|lewostronny") i wymaga pomocy w najprostszych czynnościach "od porannej toalety, ubrania, posiłków, leków, po sprawy związane z |
|leczeniem, rehabilitacją oraz innymi sprawami urzędowymi". W zakresie potrzeb zgłoszono zaopatrzenie w wyroby medyczne zgłoszono m.in.|
|wózek inwalidzki, balkonik, kule ortopedyczne, rowerek rehabilitacyjny, co świadczy, że mąż skarżącej porusza się przy ich pomocy. |
|Odnotowano również, że mąż skarżącej pali papierosy (k.10 a.a ), co świadczy o jego pewnej samodzielności. Skoro potrafi zapalić |
|papierosy (paczkę dziennie) to znaczy że może też samodzielnie zażyć leki, zjeść posiłki i in. |
|W związku z powyższym nie zostało wyjaśnione ze względu na jakie czynności związane z osobą niepełnosprawną skarżąca nie może podjąć |
|zatrudnienia. Pamiętać bowiem należy, że zakupy, pranie, prasowanie, sprzątanie czy przygotowanie posiłków, czyli czynności |
|podejmowane w ramach prowadzenia gospodarstwa domowego są czynnościami, które nie mogą być uznane za czynności wymagające całodobowej |
|dyspozycyjności. Są to bowiem typowe czynności dnia codziennego, które są wykonywane przez osoby, które na co dzień pracują zawodowo, |
|czy też prowadzą gospodarstwo rolne i wykonują je przed rozpoczęciem pracy, po jej zakończeniu, czy w dniu wolne od pracy. Pamiętać |
|należy, że skarżąca może liczyć czasami na pomoc swoich rodziców, obok domu w którym mieszka z rodziną mieszka też matka męża, a |
|starsze dzieci są na tyle duże że potrafią zadzwonić w razie potrzeby, będąc w domu z ojcem. Do czynności typowo opiekuńczych spośród |
|wymienionych przez skarżącą można zaliczyć pomoc w toalecie, ubieraniu się, myciu, czy pomoc w procesie rehabilitacji męża. Organy |
|winny jednak wyjaśnić, jak bardzo są to czynności zajmujące czas skarżącej (np. jak często, ile razu w tygodniu mąż jest dowożony na |
|rehabilitację), a następnie ocenić całościowo, czy rzeczywisty zakres opieki sprawowanej przez skarżącą nad niepełnosprawnym mężem oraz|
|jej rozmiar czasowy nie jest do pogodzenia z podjęciem przez nią zatrudnienia, nawet w ograniczonym zakresie. |
|Ponownie rozpoznając sprawę organy administracji obu instancji zbadają ustawowe przesłanki wymagane dla przyznania przedmiotowego |
|świadczenia, uwzględniając zaprezentowaną powyżej ocenę prawną, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. |
|Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w związku z |
|art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w związku z art. 7, 77 § 1 k.p.a. orzekł jak w sentencji . |

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI