III SA/Kr 1800/12

III SA/Kr 1800/12 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2013-01-31
Data wpływu
2012-12-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 634/14 - Wyrok NSA z 2015-05-20
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
Art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Muzeum [...] na decyzję Zarządu Województwa z dnia 9 października 2012 r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego z dotacji rozwojowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Uzasadnienie
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Zarządu Województwa 9 października 2012 r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego z dotacji rozwojowej strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że konsekwencją utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że podczas prowadzonego przez stronę skarżącą postępowania o udzielenie zamówienia publicznego doszło do naruszenia przepisów ustawy prawo zamówień publicznych. Taka sytuacja stwarza z kolei potencjalne ryzyko odpowiedzialności osób przygotowujących i przeprowadzających postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Kwestionowanie ewentualnego orzeczenia w zakresie dyscypliny finansów publicznych przed wydaniem prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego może okazać się niemożliwe. Strona skarżąca podniosła, że sankcje związane z orzeczeniem o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych mogą być bardzo dotkliwe i obejmować m.in. zakaz pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na wstępie zaznaczyć należy, że ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy postanowienia Zarządu Województwa z dnia 4 grudnia 2012 r., znak: [...], o odmowie wstrzymania wykonania decyzji z dnia 9 października 2012 r., znak: [...], oraz poprzedzającej ją decyzji dnia [...] 2012 r., znak: [...], zobowiązującej stronę skarżącą do zwrotu dotacji rozwojowej wynika, że całość żądanej kwoty wraz z należnymi odsetkami została zwrócona. Oznacza to, że decyzja została wykonana w całości.
Okoliczność wykonania decyzji nie czyni jednak w ocenie Sądu bezprzedmiotowym wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej.
Podkreślić bowiem należy, że kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest sprawą wpadkową wobec postępowania głównego, mającego na celu zbadanie zgodności z prawem kwestionowanej decyzji. Zastosowanie art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), dającego podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania, dotyczy bowiem postepowań sądowoadministracyjnych uruchamianych w wyniku pism
je wszczynających, takich jak: skargi i wnioski w rozumieniu art. 63 P.p.s.a.
P.p.s.a. wskazuje podstawę do umorzenia w ściśle określonych przepisach. Są nimi: art. 118 § 2, art. 130 § 1, art. 161, art. 189, art. 282 § 2. Nie ma w nich jednakże odesłania do art. 61 regulującego kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu (por. Bogusław Dauter w: Komentarz do art. 61 i art. 161 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.2011).
Dlatego brak jest podstaw do umorzenia sprawy wpadkowej – o wstrzymanie wykonania decyzji - na podstawie art. 161 P.p.s.a. nawet w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została przez stronę skarżącą już wykonana. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie wszczyna postępowania sądowoadministracyjnego, lecz jest pismem w toczącym się na skutek wniesionej skargi postępowaniu. Z tego względu wniosku takiego nie można też odrzucić. Okoliczność natomiast wykonania decyzji ma co najwyżej znaczenie dla oceny zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym Sąd zobowiązany był do rozstrzygnięcia zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania
w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,
z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona
przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Wskazać należy, że ciężar wykazania, iż zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową,
o której mowa w art. 61 P.p.s.a. Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje,
oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Argumentacja takiego wniosku powinna
w sposób przekonujący wskazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uwarunkowane jest tym, by wskazane przez stronę skarżącą okoliczności mieściły się w wymienionych wyżej przesłankach w postaci zachodzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Ta ostatnia konstatacja jest kluczowa w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu podane przez stronę skarżącą okoliczności nie przemawiają za przyznaniem tymczasowej ochrony sądowej w formie przewidzianej przez art. 61 § 3 P.p.s.a.
Sąd rozpatrując kwestię zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może w żaden sposób ustaleń w tym zakresie odnosić
do oceny zgodności z prawem kwestionowanej skargą decyzji, jak to czyni we wniosku strona skarżąca.
Argumentacja strony skarżącej, że konsekwencją utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji będzie odpowiedzialność osób przygotowujących
i przeprowadzających postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest całkowicie niezasadna i nie ma związku z wykonalnością zaskarżonej decyzji.
Ewentualna odpowiedzialność wskazanych podmiotów jest niezależna
od wykonania decyzji. Jest skutkiem naruszenia określonych przepisów ustawy
o zamówieniach publicznych.
Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny,
że przesłanki do wstrzymania przez sąd wykonalności decyzji istnieją, a Sąd
także takich nie dostrzega, to mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie
art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono
jak w sentencji.