III SA/Kr 1698/24

III SA/Kr 1698/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-01-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Elżbieta Czarny-Drożdżejko
Janusz Kasprzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Marasek-Zybura
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
Art. 73a  ust. 1  i 3  oraz art. 140 mb ust. 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 145 par. 1  pkt 1  lit. a i art. 135 oraz art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr SKO.RD/4120/89/2024 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie na rzecz skarżącego T. K. 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną przez T. K., zwanego dalej skarżącym, decyzją z dnia 29 sierpnia 2024 r., znak: SKO.RC/4120/89/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), art. 140mb ust. 2 w zw. z art. 73aa ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, zwanej dalej Prawem o ruchu drogowym), utrzymało w mocy decyzję Starosty Dąbrowskiego z dnia 26 lipca 2024 r., znak: KT.5410.12.238.2024, w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu.
Powyższa decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Decyzją z dnia 26 lipca 2024 r., znak KT.5410.12.238.2024, Starosta Dąbrowski nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1000 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki Peugeot nr VIN: [...] w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący.
Wymienioną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że podstawy materialnoprawne zaskarżonej decyzji zostały określone w Prawie o ruchu drogowym. Stosownie do art. 73aa ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Stosownie do ust. 3 tego artykułu, w przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskie działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni.
Kolegium wyjaśniło, że skarżący jest podmiotem o którym mowa w art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, albowiem prowadzi pod firmą [...] "A.: T. K. działalność gospodarczą - sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów [...] w D., co wynika z załączonego do akt sprawy wydruku z CEIDG. Stosownie zaś do art. 140mb ust. 2 Prawa o ruchu drogowym kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
Kolegium ustaliło, że pojazd Peugeot został przez skarżącego sprowadzony na terytorium RP w dniu 20 kwietnia 2024 r. Następnie w dniu 22 kwietnia 2024 r. został sprzedany. Okoliczność ta jednak nie ma w sprawie znaczenia prawnego, albowiem ustawodawca w sytuacji sprowadzenia pojazdu z terenu DE nie zwalnia podmiotu, który sprowadził pojazd z obowiązku rejestracji tego pojazdu. Zgodnie z art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym obowiązku tego nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. Zwolnienie dotyczy zatem wyłącznie nabycia pojazdu na terytorium RP, a nie poza terytorium RP na terenie państwa członkowskiego UE, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Zdaniem Kolegium w nin. sprawie nie doszło do zniesienia obowiązku rejestracyjnego w związku ze sprowadzeniem pojazdu do Polski, ale wyłącznie w związku z jego nabyciem w Polsce. Wykładania językowa powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że przepis art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji gdy dochodzi do zbycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że przedsiębiorca, prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, który po 1 stycznia 2024 r. nabył pojazd używany na terenie Unii Europejskiej i sprowadził go na terytorium RP, a następnie nie rejestrując go zbył przed upływem 90 dni, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 Prawa o ruchu drogowym. Obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu stanowi konsekwencję sprowadzenia tego pojazdu na terytorium RP. Zdarzenie które jest jego źródłem (tj. sprowadzenie pojazdu) jest jednorazowe i rodzi po stronie podmiotu, który był w chwili sprowadzania pojazdu jego właścicielem określony obowiązek skonkretyzowany w art. 73aa ust. 1 pkt 3 i ust. 3 Prawa o ruchu drogowym.
Kolegium podniosło, że odmienne od powyższego stanowisko Ministerstwa Infrastruktury, w którym przyjęto że w sytuacji, gdy nastąpi sprzedaż pojazdu, o którym mowa art. 73aa ust. 1 pkt 2 lub 3 Prawa o ruchu drogowym, przed upływem ustawowego terminu 30 albo 90 dni, osoba zbywająca pojazd straci przymiot jego właściciela, a zatem legitymację do złożenia wniosku o rejestrację, albowiem w momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku jako strona w postępowaniu o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela (nabywcę) pojazdu zobowiązanego następnie na podstawie art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, jest błędne. Ministerstwo nie uwzględniło bowiem faktu, że przyjmując taki pogląd może dojść do sytuacji, że pojazd może nigdy nie zostać zarejestrowany, gdyż każdy następny właściciel w Polsce może go zbyć przed upływem terminu na jego rejestrację. Innymi słowy, jeżeli pojazd ciągle będzie zbywany przed upływem 30 dni od daty jego kolejnego nabycia, to nigdy nie zaistnieje obowiązek jego zarejestrowania w Polsce. Ponadto pojazd sprowadzony z terenu państwa członkowskiego DE nadal pozostaje jako niezarejestrowany w RP na podstawie art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym i żaden przepis nie stanowi o przejściu obowiązku rejestracji na kupującego i zmianie kwalifikacji tego obowiązku na obowiązek określony w art. 73aa ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, który dotyczy nabywcy pojazdu na terytorium RP, ani też nie zwalnia właściciela pojazdu sprowadzonego na terytorium RP z obowiązku rejestracji tak jak ma to miejsce w przypadku art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym. Ww. stanowisko Ministerstwa Infrastruktury nie stanowi prawa, ani wiążącej interpretacji. Ponadto ocena przepisu przez Ministerstwo Infrastruktury (dot. art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym) i wskazanie, że został on dodany na etapie prac senackich, nie zwalnia organów administracji z obowiązku jego stosowania. W konsekwencji zwolnienie o którym mowa w art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym
z obowiązku określonego w art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym dotyczy wyłącznie przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3. Brak jest natomiast zwolnienia właściciela pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego U.E. na terytorium RP.
Kolegium dostrzegło także, że interpretacja przepisów przez Ministerstwo Infrastruktury dopuszczająca sytuacje, że pojazd może nie zostać nigdy
nie zarejestrowany nie uwzględnia wagi aktualizacji Centralnej Ewidencji Pojazdów
i Kierowców, w sytuacji kiedy obowiązek zarejestrowania pojazdu należy
do podstawowych obowiązków właściciela pojazdu. Zarejestrowanie pojazdu
ma na celu aktualizację bazy danych CEPIK, której głównym zadaniem jest zabezpieczenie interesów państwa i obywateli w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz bezpieczeństwa pojazdów i ich właścicieli, a w szczególności poprawę bezpieczeństwa cywilnoprawnego obrotu pojazdami. Niezarejestrowanie zatem pojazdu, który stał się przedmiotem dalszej sprzedaży (i może stać się przedmiotem kolejnych sprzedaży przed terminem na złożenie wniosku o rejestrację) rodzi konsekwencje w postaci braku aktualizacji bazy CEPIK przez co godzi w interesy państwa i obywateli.
Kolegium wyjaśniło następnie, że określona przez ustawodawcę kara administracyjna nie podlega ważeniu. Organ administracji w przypadku uchybienia obowiązkowi zgłoszenia jest zobligowany do wydania decyzji nakładającej karę administracyjną. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania.
W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący zarzucił naruszenie przepisów:
- art. 73aa ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżący naruszył obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki Peugeot o nr VIN: [...] w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, kiedy to przedmiotowy pojazd zbył przed upływem 90 dni,
- art. 73aa ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżący naruszył obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki Peugeot o nr VIN: [...] w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, kiedy to przed upływem terminu 90 dni przestał być właścicielem przedmiotowego pojazdu, przez co utracił uprawnienia do rejestracji, bo nie był już właścicielem pojazdu,
- art. 73aa ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne przyjęcie, że skarżący naruszył obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki Peugeot o nr VIN: [...] w terminie 90 dni od dnia sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, kiedy ze stanowiska Ministerstwa Infrastruktury wskazanego w piśmie z dnia 4 marca 2024 r. o nr [...] wynika, że skarżący nie miał obowiązku rejestracji pojazdu, a Starosta powinien odmówić wszczęcia postępowania,
- art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z. art. 73aa ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 140mb Prawa o ruchu drogowym poprzez błędne nałożenie na skarżącego kary pieniężnej w sytuacji, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel dokonał zbycia pojazdu, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 albo ust. 3 Prawa o ruchu drogowym. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb w/w ustawy;
- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz dowolną ocenę materiału dowodowego mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w szczególności uznanie stanowiska Ministerstwa Infrastruktury wyrażonego w piśmie z dnia 4 marca 2024 r. o nr [...] za błędne w sytuacji, gdy stanowisko to do dnia sporządzenia skargi nie zostało zmienione przez Ministerstwo Infrastruktury,
- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz dowolną ocenę materiału dowodowego mającą wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa.
Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wobec wniosku skarżącego, zawartego w skardze i postanowień art. 119 pkt 2 P.p.s.a.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przeprowadzona bowiem przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola według wyżej wskazanych kryteriów wykazała, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik tej sprawy.
Zgodnie z art. 73aa ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, zwanej dalej Prawem o ruchu drogowym) właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia:
1) nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) dopuszczenia do obrotu przez organ Krajowej Administracji Skarbowej pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej;
3) sprowadzenia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
W przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni (art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym).
Z kolei zgodnie z art. 140mb ust. 2 Prawa o ruchu drogowym. kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 3, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Bezsporne jest, że skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] "A.: T. K. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek w D., sprowadził w dniu 20 kwietnia 2024 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa członkowskiego UE, pojazd marki pojazd Peugeot. Następnie w dniu 22 kwietnia 2024 r. pojazd ten sprzedał.
W tak ustalonym stanie faktycznym organy uznały, że przedsiębiorca, prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, który nabył pojazd na terenie Unii Europejskiej i sprowadził go na terytorium RP, a następnie nie rejestrując go zbył przed upływem 90 dni, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 140mb ust. 2 Prawo o ruchu drogowym.
W ocenie Sądu stanowisko to jest błędne i wynika z niewłaściwej wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie.
Zgodzić się trzeba z orzekającymi organami, że z art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym wynika, iż w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, termin na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu wynosi 90 dni.
Nie może jednak ujść uwadze, że zgodnie z art. 73aa ust. 1 Prawa o ruchu drogowym obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu obciąża jego właściciela. Zgodnie z regulacjami wynikającymi z ustawy Prawo o ruchu drogowym prawo i zarazem obowiązek wystąpienia z wnioskiem o rejestrację pojazdu posiada jedynie właściciel pojazdu. Zatem w sytuacji, gdy nastąpi sprzedaż pojazdu, o którym mowa w art. 73aa ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym, przed upływem przewidzianego w art. 73aa ust. 3 Prawa o ruchu drogowym. ustawowego terminu 90 dni, osoba zbywająca pojazd traci po pierwsze przedmiot, którego rejestracji mogłaby dokonać, po drugie zaś przymiot bycia właścicielem tego pojazdu, a zatem legitymację do złożenia skutecznego wniosku o jego rejestrację, a tym samym uprawnienie do zainicjowania postępowania administracyjnego w przedmiocie rejestracji pojazdu.
Z powyższego, zdaniem Sądu wynika, że w momencie zbycia pojazdu podmiot będący dotychczas jego właścicielem przestaje nim być i traci możliwość złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a obowiązek ten przechodzi na nowego właściciela (nabywcę) pojazdu.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wadliwie zatem przyjęło Kolegium, że w chwili wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji termin do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, był dla skarżącego otwarty, skoro już w chwili wydawania rozstrzygnięcia przez starostę – w dniu 26 lipca 2024 r. - skarżący nie był właścicielem pojazdu, gdyż zbył go w dniu 22 kwietnia 2024 r. - a tym samym nie był uprawniony ani zobowiązany do złożenia powyższego wniosku.
Na marginesie jedynie można wskazać, idąc tokiem rozumowania Kolegium, że skoro, w dacie wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji, termin na złożenie wniosku był jeszcze dla skarżącego otwarty to przyjąć należało, że brak było w ogóle podstaw do wszczęcia postępowania w stosunku do strony i ukarania karą pieniężną, bowiem możliwość i obowiązek jej wymierzenia wiąże się z niedopełnieniem czynności złożenia wniosku o rejestrację mimo upływu terminu na dokonanie tej czynności.
Literalna wykładnia art. 140mb ust. 2 Prawa o ruchu drogowym także wskazuje, że przewiduje on nałożenie kary - na podmiot będący właścicielem pojazdu - obowiązanym do złożenia wniosku o jego rejestrację w terminie o którym mowa w art. 73aa ust. 3. Skoro w terminie tym skarżący przestał być właścicielem spornego pojazdu to brak było podstaw do nałożenia na niego kary przewidzianej w tym przepisie.
Za odstąpieniem od literalnej wykładni powołanych wyżej przepisów nie może zdaniem Sądu przemawiać dokonana przez SKO w Tarnowie w zaskarżonej decyzji ich wykładnia systemowa odwołująca się do treści art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym, statuującego odstępstwo od obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Zgodnie z art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym. przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się w przypadku, gdy właściciel pojazdu nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokona zbycia tego pojazdu przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1 albo 3.
W ocenie Sądu treść omawianych przepisów - art. 73aa ust. 1 i 3 oraz art. 140mb ust. 2 Prawa o ruchu drogowym. - jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Zawarte w nich pojęcie "właściciel pojazdu" nie wymaga żadnych zabiegów interpretacyjnych. Zgodnie więc z zasadą interpretatio cessat in claris w kontrolowanej sprawie brak było podstaw do odwoływania się do wykładni systemowej wewnętrznej, zwłaszcza, że jej wynik jest wadliwy. Jej efektem byłaby konieczność wszczynania bezprzedmiotowych postępowań administracyjnych, jedynie w celu uniknięcia nałożenia kary, podczas gdy celem wprowadzenia omawianych regulacji prawnych była poprawa referencyjności danych znajdujących się w centralnej ewidencji pojazdów. Cel ten został w kontrolowanej sprawie osiągnięty bowiem sprowadzony przez skarżącego i następnie sprzedany pojazd został zarejestrowany przez nowego właściciela 12 lutego 2024 r.
Jak wynika z wyjaśnień Ministra Infrastruktury zawartych w piśmie z 4 marca 2024 r. nr [...] art. 73aa ust. 7 Prawa o ruchu drogowym. został dodany na etapie prac senackich, w związku z wnioskiem strony społecznej dotyczącym konkretnego przypadku. Przepis ten miał z założenia charakter doprecyzowujący i jego wprowadzenie nie powinno różnicować sytuacji podmiotów w zależności od pochodzenia pojazdu, gdyż nie znajduje to uzasadnienia ani faktycznego, ani prawnego.
Reasumując prawidłowa wykładnia art. 73aa ust. 1 i ust. 3 Prawa o ruchu drogowym prowadzi zatem do wniosku, że w sytuacji, gdy wyznaczony w ustawie termin na wypełnienie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację nie upłynął, a właściciel dokonał zbycia pojazdu, wygasa obowiązek wynikający z art. 73aa ust. 1 albo ust. 3 Prawa o ruchu drogowym. W konsekwencji brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 140mb Prawa o ruchu drogowym.
Z przedstawionych wyżej przyczyn skarga musiała wywrzeć zamierzony skutek.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, orzekając o tym w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł, jak w punkcie II sentencji wyroku.