Orzeczenie · 2025-01-28

III SA/Kr 1659/24

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Miejsce
Kraków
Data
2025-01-28
NSApodatkoweWysokawsa
cłonależności celneVATświadectwo A.TR.unia celnaUE-Turcjastatus celnypochodzenie towarukontrola celnazgłoszenie celne

Sprawa dotyczyła skargi M. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego. Organy celne określiły spółce należność celną przywozową w wysokości 1 444 zł oraz różnicę 332 zł w podatku VAT, kwestionując zastosowanie preferencyjnej stawki celnej 0% dla towarów importowanych z Turcji. Spółka importowała części do produkcji, korzystając ze świadectw przewozowych A.TR. i procedury dopuszczenia do obrotu. Część towarów była wysyłana z Turcji do Niemiec, gdzie składowano je i przepakowywano, a następnie wysyłano do Polski. Organy celne uznały, że w takiej sytuacji, zgodnie z art. 13 decyzji nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja, spółka powinna była uzyskać zastępcze świadectwa A.TR. od niemieckich organów celnych, aby potwierdzić ciągłość statusu celnego towarów. Spółka argumentowała, że pierwotne świadectwo A.TR. jest wystarczające i że art. 13 decyzji nr 1/2006 jedynie daje możliwość, a nie obowiązek wystawiania świadectw zastępczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, stwierdzając, że spółka nie wykazała, aby status celny towarów został zachowany od momentu wysyłki z Turcji do Polski. Sąd podkreślił, że brak jest dowodów na tożsamość towarów wysyłanych z Niemiec do Polski z tymi objętymi pierwotnym świadectwem A.TR., zwłaszcza w sytuacji podziału dostawy i braku potwierdzenia przez niemieckie organy celne. Sąd uznał, że organy celne nie zakwestionowały autentyczności pierwotnego świadectwa A.TR., lecz brak dowodów na zachowanie ciągłości statusu celnego w sytuacji, gdy towar był składowany i przepakowywany w Niemczech.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących unii celnej UE-Turcja, wymogów dokumentacyjnych dla preferencyjnego traktowania celnego w przypadku tranzytu i podziału dostaw, oraz znaczenia ciągłości statusu celnego towarów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji importu z Turcji przez Niemcy, ale zasady dotyczące dokumentacji i ciągłości statusu celnego mogą mieć zastosowanie w innych podobnych przypadkach w ramach unii celnej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w sytuacji, gdy towar importowany z Turcji do UE jest składowany i przepakowywany w państwie trzecim (np. Niemczech) przed ostatecznym dostarczeniem do kraju przeznaczenia (np. Polski), konieczne jest uzyskanie zastępczych świadectw przewozowych A.TR. od organów celnych państwa tranzytowego, aby zachować prawo do preferencyjnej stawki celnej 0%?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w sytuacji podziału dostawy i składowania towaru w państwie tranzytowym, konieczne jest uzyskanie zastępczych świadectw A.TR. od organów celnych tego państwa, aby wykazać ciągłość statusu celnego towarów i zachować prawo do preferencyjnej stawki celnej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 13 decyzji nr 1/2006 przewiduje możliwość wystawienia zastępczych świadectw A.TR. dla częściowych dostaw. Brak takich świadectw, wystawionych przez niemieckie organy celne, uniemożliwia wykazanie ciągłości statusu celnego towarów, co jest warunkiem zastosowania stawki 0%. Pierwotne świadectwo A.TR. nie jest wystarczające, gdy towar był składowany i przepakowywany w Niemczech.

Czy organy celne mogą zakwestionować preferencyjne traktowanie celne towaru, mimo posiadania przez importera pierwotnego świadectwa przewozowego A.TR., jeśli nie zostały spełnione warunki dotyczące ciągłości statusu celnego w przypadku podziału dostawy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organy celne mogą zakwestionować preferencyjne traktowanie, jeśli importer nie wykaże ciągłości statusu celnego towarów, nawet jeśli posiada pierwotne świadectwo A.TR., a towar był przedmiotem podziału i składowania w państwie tranzytowym.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że organy celne nie kwestionowały autentyczności pierwotnego świadectwa A.TR., lecz brak dowodów na zachowanie ciągłości statusu celnego towarów w sytuacji, gdy były one składowane i przepakowywane w Niemczech, a spółka nie przedłożyła zastępczych świadectw A.TR. potwierdzających ten status.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę M. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji określającą należność celną przywozową i różnicę VAT.

Przepisy (22)

Główne

Decyzja nr 1/2006 art. 1 § ust. 13

Decyzja nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja

Przepis ten przewiduje możliwość zastąpienia oryginalnego świadectwa przewozowego A.TR. jednym lub większą liczbą świadectw przewozowych A.TR. dla częściowych dostaw towarów w granicach obszaru celnego unii celnej, pod warunkiem wystawienia ich przez urząd celny, pod którego kontrolą znajdują się produkty.

Decyzja nr 1/2006 art. 5

Decyzja nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja

Decyzja nr 1/2006 art. 6 § ust. 1

Decyzja nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja

Decyzja nr 1/95 art. 3

Decyzja nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja

Decyzja nr 1/95 art. 4

Decyzja nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE-Turcja

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

UKC art. 182

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiające unijny kodeks celny

Decyzja nr 1/2006 art. 6 § ust. 2

Decyzja nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja

Dotyczy warunku bezpośredniego transportu towarów.

Decyzja nr 1/2006 art. 10 § ust. 2

Decyzja nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE-Turcja

Dotyczy rozbieżności między ilością towarów a świadectwami.

u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 19a § ust. 9

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 33 § ust. 2a

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

u.p.t.u. art. 30b § ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

o.p. art. 120

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 121

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 124

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 194 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 194 § § 3

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § pkt 4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

p.c. art. 73 § ust. 1 (2)

Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na zachowanie ciągłości statusu celnego towarów importowanych z Turcji przez Niemcy do Polski, w szczególności brak zastępczych świadectw A.TR. wystawionych przez niemieckie organy celne. • Niewykazanie przez spółkę, że towary wysyłane z Niemiec do Polski odpowiadają towarom objętym pierwotnym świadectwem A.TR. z Turcji.

Odrzucone argumenty

Argumentacja spółki, że pierwotne świadectwo A.TR. jest wystarczające i nie ma obowiązku uzyskiwania świadectw zastępczych. • Argumentacja spółki, że art. 13 decyzji nr 1/2006 daje jedynie możliwość, a nie obowiązek wystawiania świadectw zastępczych. • Argumentacja spółki o naruszeniu art. 194 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej przez podważanie treści świadectw A.TR.

Godne uwagi sformułowania

Spółka nie wykazała, aby status celny towarów zgłaszanych w Polsce do obrotu został zachowany począwszy od miejsca ich wysyłki w Turcji do ostatecznego miejsca przeznaczenia tj. w Polsce. • Kwestią sporną są bowiem dowody (a właściwie ich brak) na zachowanie ciągłości statusu celnego towarów pierwotnie wysłanych z Turcji, ale składowanych i przepakowywanych w poszczególnych składach celnych na terenie Niemiec. • Brak jest bowiem poświadczenia jakiegokolwiek organu celnego (...) że tożsamość dostarczanych towarów (tzn. ich status celny) została zachowana. • Organy celne nie kwestionowały autentyczności pierwotnego świadectwa przewozowego – kwestionowały jedynie status celny tych dostaw, które miały miejsce z Niemiec do Polski i których wartość oraz ilość nie była zgodna z pierwotnymi świadectwami A.TR.

Skład orzekający

Ewa Michna

sprawozdawca

Jakub Makuch

przewodniczący

Magdalena Gawlikowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących unii celnej UE-Turcja, wymogów dokumentacyjnych dla preferencyjnego traktowania celnego w przypadku tranzytu i podziału dostaw, oraz znaczenia ciągłości statusu celnego towarów."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji importu z Turcji przez Niemcy, ale zasady dotyczące dokumentacji i ciągłości statusu celnego mogą mieć zastosowanie w innych podobnych przypadkach w ramach unii celnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy złożonych kwestii celnych i podatkowych związanych z importem towarów z Turcji do UE, w tym interpretacji kluczowych przepisów unijnych i ich praktycznego zastosowania. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe udokumentowanie pochodzenia i statusu celnego towarów.

Import z Turcji przez Niemcy: Dlaczego jedno świadectwo A.TR. to za mało, by uniknąć cła i VAT?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst