III SA/KR 1630/24

III SA/Kr 1630/24 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Magdalena Gawlikowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M. C. na pismo Prezydenta Miasta Krakowa z 30 sierpnia 2024 r., nr GS-12.7125.1.2024.EK w przedmiocie wykupu lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z 30 września 2024 r. M. C. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Prezydenta Miasta Krakowa z 30 sierpnia 2024 r., w którym organ odpowiedział skarżącemu na jego pismo z 18 sierpnia 2024 r. w sprawie zaskarżenia sposobu rozpatrzenia sprawy dotyczącej nabycia przez skarżącego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K.
Organ w zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie piśmie z 30 sierpnia 2024 r. wyjaśnił skarżącemu, że brak możliwości rozpatrzenia wniosku skarżącego o zbycie ww. lokalu na zasadach preferencyjnych, wynikających z uchwały Rady Miasta Krakowa nr CII/2804/22 z dnia 21 grudnia 2022 r., w sprawie zasad udzielania bonifikat od ceny zbycia lokali mieszkalnych – na rzecz ich najemców wynika z faktu, że przedmiotowy lokal stanowi własność Skarbu Państwa i nie podlega nabyciu przez Gminę Miejską Kraków w trybie komunalizacji. Lokal ten bowiem 27 maja 1990 r. pozostawał w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych i służył wykonywaniu zadań należących do właściwości organów administracji rządowej i organów władzy państwowej (zakwaterowanie funkcjonariuszy Policji). Poinformowano też skarżącego, że sprawy związane ze zbywaniem lokali prowadzone są na zasadach cywilnoprawnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935); zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Według § 2 tego artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Tak ukształtowana regulacja ogranicza zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych.
Zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Prezydenta Miasta Krakowa z 30 sierpnia 2024 r., w którym organ odpowiedział na wniesione przez skarżącego zastrzeżenia w sprawie jego wniosku o wykup lokalu mieszkalnego i wskazał min., że sprawy o wykup zajmowanego lokalu mieszkalnego są sprawami o charakterze cywilnoprawnym - nie stanowi więc decyzji administracyjnej, nie jest też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądowej. Nie rozstrzyga o uprawnieniu lub obowiązku w sposób władczy określony przepisami prawa administracyjnego. Zaskarżone pismo ma wyłącznie charakter informacyjny, co prowadzi do wniosku, że przedmiotem skargi skarżącego nie jest żaden akt lub czynność podlegająca kontroli sądu administracyjnego, w szczególności nie jest to akt lub czynność wymieniona w art. 3 § 2 oraz § 3 p.p.s.a.
W tym miejscu należy przywołać pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z którym, w sprawach o wykup lokali mieszkalnych z publicznych zasobów nie występuje element władczy, administracyjny, ponieważ sprawy tego rodzaju mają charakter cywilnoprawny. NSA zauważył, że najemca lokalu nie może wymusić na publicznym właścicielu nieruchomości, aby ten zbył na jego rzecz lokal mieszkalny, ponieważ podmiot publicznoprawny ma swobodę w zakresie gospodarowania swym mieniem (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 442/10; postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1644/12).
Skargę, której przedmiotem jest pismo informacyjne należało zatem odrzucić stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.