III SA/Kr 1610/24

III SA/Kr 1610/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-04-01
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący/
Katarzyna Marasek-Zybura
Marta Kisielowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 667
Par. 9 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 kwietnia 2020 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.) Protokolant starszy referent Monika Tuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi R. L. na czynność Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2024 roku w przedmiocie odmowy wykonania czynności rejestracji jako osoby bezrobotnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2024 r. R. L. (dalej: "skarżący") zaskarżył czynność odmowy zarejestrowania skarżącego jako osoby bezrobotnej – niedokonanie rejestracji jako osoby bezrobotnej przez Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie.
Zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie:
- art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy;
- § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 kwietnia 2020 r. poprzez niewłaściwą wykładnię i w konsekwencji naruszenie § 9 rozporządzenia poprzez jego zastosowanie, mimo że nie zostały spełnione przesłanki jego zastosowania.
- art. 2a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez naruszenie zasady równego traktowania w dostępie i korzystaniu z usług rynku pracy.
W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności, stwierdzenie jej bezskuteczności, uznanie uprawnienia skarżącego do zarejestrowania jako osoby bezrobotnej, nakazanie organowi podjęcie stosownych czynności zarejestrowania skarżącego jako osoby bezrobotnej.
Skarżący wyjaśnił, że stawił się w Grodzkim Urzędzie Pracy w Krakowie w celu rejestracji jako osoba bezrobotna, przedstawił dokument ze zdjęciem Kartę krakowską oraz dokument [...], wezwał również Policję, funkcjonariusz potwierdził jego tożsamość, jednakże w dalszym ciągu odmawiano rejestracji skarżącego. Na tę okoliczność został sporządzony protokół, który skarżący dołączył do skargi. W protokole wskazano, że z uwagi na treść § 9 rozporządzenia nie dokonano czynności rejestracji osoby ubiegającej się o zarejestrowanie jako osoba bezrobotna. Skarżący dołączył do skargi orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie wniósł o jej oddalenie i potrzymał stanowisko o zasadności odmowy rejestracji skarżącego jako bezrobotnego.
Pismem z 27 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę i przedłożył do akt ponaglenie z dnia 23 stycznia 2025 r. skierowane do Wojewody Małopolskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przedmiotem kontroli Sądu była czynność Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie odmowy dokonania czynności rejestracji skarżącego jako osoby bezrobotnej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji obejmuje
inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziel V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że podstawę stwierdzenia bezskuteczności czynności stanowi stwierdzenie naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu zaskarżona czynność Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy w Krakowie jest zgodna z prawem, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie.
W sprawie niesporny był skan faktyczny. Skarżący stawił się w Grodzkim Urzędzie Pracy w Krakowie celem rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej. Celem potwierdzenia swojej tożsamości przedstawił "Kartę krakowską" i dokument "[...]". Skarżący odmówił przedstawienia pracownikowi do wglądu dowodu osobistego. Niesporne w sprawie jest również, że skarżący wezwał na miejsce funkcjonariuszy Policji, którzy potwierdzili jego tożsamość, jednakże w aktach sprawy nie ma żadnej notatki, czy protokołu potwierdzającego tę czynność.
Sporną okolicznością jest, czy Dyrektor Grodzkiego Urzędu Pracy zasadnie odmówił skarżącemu dokonania czynności rejestracji jako bezrobotnego z uwagi na brak okazania dowodu osobistego.
Zgodnie z § 9 pkt 1 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 2020 r. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących (Dz. U. z 2020 r., 04.14, dalej: "rozporządzenie") rejestracji osoby ubiegającej o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy nie dokonuje się w przypadku nieprzedłożenia dokumentów, o których mowa w § 5 pkt 1-3 oraz ust. 1. Zgodnie z § 5 pkt 1 rozporządzenia osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny albo poszukujący pracy w trybie określonym w § 2 ust. 1 albo ust. 2 pkt 1 przedkłada do wglądu pracownikowi dokonującemu rejestracji dowód osobisty, a w przypadku jego braku – inny dokument potwierdzający tożsamość.
Podstawę prawną do wydania przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej rozporządzenia stanowił art. 33 ust. 5 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 214, dalej: "ustawa o promocji zatrudnienia"), zgodnie z którym minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb rejestracji i sposób prowadzenia rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy, zakresy informacji niezbędnych do rejestracji oraz informacji gromadzonych o osobach zarejestrowanych, a także dokumenty niezbędne do ustalenia statusu i uprawnień rejestrowanych osób oraz treść oświadczenia o prawdziwości danych składanego przez bezrobotnego lub poszukującego pracy pod rygorem odpowiedzialności karnej, mając na względzie pozyskanie wszystkich koniecznych informacji mających wpływ na uprawnienia rejestrowanych osób. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień.
Należy wskazać, że zgodnie z powołanymi przepisami rozporządzenia osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotna, ma obowiązek okazać dowód osobisty, a w przypadku jego braku inny dokument tożsamości. Zaznaczyć należy, że z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarżący nie dysponował dowodem osobistym, nie podnosił okoliczności jego utraty, czy braku posiadania dowodu osobistego, ani w postępowaniu przed Dyrektorem Grodzkiego Urzędu Pracy, ani na etapie postępowania sądowego.
Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 roku o dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 671), dowód osobisty jest dokumentem stwierdzającym tożsamość i obywatelstwo polskie osoby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw członkowskich Unii Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej oraz państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, których obywatele mogą korzystać ze swobody przepływu osób na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi oraz na podstawie jednostronnych decyzji innych państw, uznających ten dokument za wystarczający do przekraczania ich granic. Jak natomiast stanowi art. 5 ust. I 2 ustawy o dowodach osobistych, prawo do posiadania dowodu osobistego przysługuje każdemu obywatelowi Rzeczypospolitej Polskiej. Pełnoletni obywatel Rzeczypospolitej Polskiej zamieszkujący na jej terytorium jest obowiązany posiadać dowód osobisty (ust. 2). Z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarżący nie dysponował dowodem osobistym, brak jest również w sprawie jakichkolwiek okoliczności, które dawałyby podstawę do przyjęcia, że skarżącemu nie przysługiwało prawo do dowodu osobistego.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych (tj. Dz. U. z 2024 r., 1063) dokument paszportowy jest dokumentem uprawniającym do przekraczania granicy oraz potwierdzającym obywatelstwo polskie i tożsamość posiadacza. Z kolei prawo jazdy, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1210)
jest dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub zespołem pojazdów składającym się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy. Nie jest natomiast, zgodnie z przepisami ustawy, dokumentem potwierdzającym tożsamość.
Skarżący okazał w czasie czynności rejestracji Kartę krakowską. Należy jednak wskazać, że zgodnie z treścią uchwały nr XCIV/2450/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie wprowadzenia i realizacji programu pn. Karta Krakowska oraz uchwały z dnia 11 kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany uchwały Nr XCIV/2450/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 lutego 2018 roku w sprawie wprowadzenia i realizacji programu pn. Karta Krakowska karta ta nie jest dokumentem tożsamości. Karta krakowska jest elementem polityki promocyjnej i społecznej Miasta Krakowa. Zgodnie z § 6 ust. 1 uchwały, potwierdzeniem przysługujących w ramach Karty Krakowskiej zniżek, ulg, preferencji i uprawnień jest ważna karta pn. Karta Krakowska, zwana dalej "Kartą". Karta wydawana jest imiennie, zawiera fotografię i jest dokumentem identyfikującym osobę uprawnioną (ust. 2). Karta wydawana jest w formie dokumentu z tworzywa sztucznego lub w formie elektronicznej (ust. 3).
Brak jest natomiast podstaw do przyjęcia, że Karta krakowska może być uznana za inny dokument tożsamości w rozumieniu § 5 pkt 1 rozporządzenia, ponieważ stanowi jedynie dokument potwierdzający uprawnienie danej osoby to łączonych z Kartą zniżek.
Mając na względzie powyższe, z powołanych przepisów wynika, że dokumentami potwierdzającymi tożsamość obywatela polskiego są dowód osobisty oraz paszport. Nie stanowią takich dokumentów, ani Karta krakowska, ani tym bardziej dokument fikcyjnego [...]. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z § 1 rozporządzenia, określa ono tryb rejestracji i sposób prowadzenia rejestru bezrobotnych i poszukujących pracy, zakresy informacji niezbędnych do rejestracji oraz informacji gromadzonych o osobach zarejestrowanych a także dokumenty niezbędne do ustalenia statusu i uprawnień rejestrowanych osób oraz treść oświadczenia o prawdziwości danych składanego przez bezrobotnego lub poszukującego pracy pod rygorem odpowiedzialności karnej. Jako dokument niezbędny do dokonania rejestracji rozporządzenie uznaje dowód osobisty lub inny dokument tożsamości. Z niebudzących wątpliwości okoliczności sprawy wynika, że skarżący takiego dokumentu nie okazał dążąc do rejestracji jako bezrobotnego.
Za niezasadny Sąd uznał podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez organ zasady równego traktowania w dostępie i korzystaniu z usług rynku pracy oraz instrumentów pracy. Należy bowiem stwierdzić, że treść rozporządzenia zobowiązuje każdego, kto ubiega się o zarejestrowanie jako osoba bezrobotna, do przedstawienia dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. O ewentualnej dyskryminacji skarżącego można by mówić, gdyby w stosunku do innych osób było dopuszczalne stwierdzenie tożsamości np. na podstawie Karty krakowskiej lub dokumentu [...], a od skarżącego zażądano by innych dokumentów. Zgodnie z art. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przepisy ustawy chronią przestrzeganie zasady równego traktowania w dostępie i korzystaniu z usług rynku pracy oraz instrumentów rynku pracy bez względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
Skoro każdego rejestrującego się jako bezrobotnego dotyczy ten sam wymóg przedstawienia dowodu osobistego lub innego dowodu tożsamości, to brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący został potraktowany przez pracowników Grodzkiego Urzędu Pracy z naruszeniem zasad równości.
Mając na względzie powyższe, zdaniem Sądu prawidłowe było stanowisko Dyrektora Grodzkiego Urzędu Pracy o odmowie dokonania czynności rejestracji skarżącego jako osoby bezrobotnej. Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.