III SA/Kr 1554/22

III SA/Kr 1554/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jakub Makuch /sprawozdawca/
Marta Kisielowska
Renata Czeluśniak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 988
Art.72 ust. 1  pkt 5
Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 735
Art. 145  par. 1  pkt 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
|Sygn. akt III SA/Kr 1554/22 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Renata Czeluśniak, Sędziowie: Asesor WSA Marta Kisielowska, WSA Jakub Makuch (spr.), , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r., przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Śródmieście Wschód T. W., sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 23 sierpnia 2022 r. nr SKO.RD/4120/273/2022 w sprawie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz skarżącej B. C. kwotę 200 zł. (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. C. (dalej "skarżąca") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 23 sierpnia 2022 r. (znak SKO.RD/4120/273/2022) utrzymująca w mocy, wydaną w trybie wznowienia postępowania, decyzję Starosty Oświęcimskiego z 30 czerwca 2022 r. (znak [...]), na mocy której orzeczono:
- o uchyleniu własnej decyzji z 22 stycznia 2020 r. (nr [...]) o rejestracji pojazdu marki Mercedes [...], nr rejestracyjny [...], rok produkcji 2010, wydanej na rzecz B. C. oraz
- o odmowie rejestracji powyższego pojazdu.
Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
1.
Starosta Piotrkowski decyzją z 30.01.2017 r. (nr [...]) zarejestrował na rzecz S. G. oraz B. G. pojazd marki Mercedes [...], wydając dowód rejestracyjny [...], tablice rejestracyjne [...] i kartę pojazdu [...]. W pojeździe tym wprowadzone zostały zmiany konstrukcyjne zwiększające liczbę miejsc siedzących, z przewidzianych przez producenta 3-ch miejsc do 30-u, a nadto, zwiększona została, nadana przez producenta - masa całkowita - z 5000 kg do 5900 kg. W efekcie pojazd z ciężarowego, stał się autobusem.
2.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim decyzją z 14.05.2021 r. (nr KO.480.14.2020) stwierdziło nieważność wskazanej wyżej decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji spornego pojazdu. Motywem stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji było to, iż obarczona była ona wadą rażącego naruszenia § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1038) w związku z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o ruchu drogowym. Z uzasadnienia decyzji SKO w Piotrkowie Trybunalskim wynika, że właściciel tego pojazdu, przy jego rejestracji, nie przedstawił wymaganego oświadczenia wystawionego przez producenta pojazdu lub przedstawiciela tego producenta potwierdzającego, że pojazd był homologowany zgodnie z wnioskowanymi danymi technicznym.
Opisana wyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim, w wyniku rozpatrzenia przez organ odwoławczy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymana została w mocy decyzją tego organu z 22.11.2021 r. (nr KO.480.83.2021). Skarga wywiedziona od tej decyzji przez S. G., D. G. oraz W. G., została oddalona wyrokiem WSA w Łodzi z 26.05.2022 r. (sygn. akt III SA/Łd 148/22). Od wyroku tego wniesiona została skarga kasacyjna, która do dnia orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie, nie została rozpoznana.
3.
W dniu 9.12.2019 r. do Starostwa Powiatowego w Oświęcimiu wpłynął wniosek B. C. o rejestrację wskazanego wyżej pojazdu Mercedes [...] (autobusu). Do wniosku dołączono fakturę z 29.11.2019 r. wydaną przez G. s.c. S. G. i B. G., dowód rejestracyjny oraz kartę pojazdu wydane przez Starostę Piotrkowskiego. W następstwie rozpoznania złożonego przez skarżącą wniosku, organ I instancji wydał w dniu 22.01.2020 r. decyzję o rejestracji przedmiotowego auta.
4.
W dniu 20.05.2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim informujące o stwierdzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim nieważności decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego z 30.01.2017 r. (nr [...]) o rejestracji spornego Mercedesa [...]. Tym samym, decyzja Starosty Piotrkowskiego wyeliminowana została z obiegu prawnego. Stwierdzenie nieważności tej decyzji spowodowało wyeliminowanie z obrotu prawnego również dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie dla wydania w organie decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu.
5.
Z uwagi na powzięcie informacji wskazanej w pkt 4. powyżej, postanowieniem z 26.05.2022 r. Starosta Oświęcimski wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z 22.01.2020 r. o zarejestrowaniu na rzecz skarżącej samochodu Mercedes [...]. Jako podstawę prawną wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.
6.
Starosta Oświęcimski decyzją z 30.06.2022 r. (znak [...]) orzekł o uchyleniu własnej decyzji z 22.01.2020 r. (nr [...]) o rejestracji pojazdu Mercedes [...] rzecz skarżącej oraz o odmowie rejestracji tego pojazdu. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu wydania decyzji o rejestracji przedmiotowego auta nie znał okoliczności świadczących o naruszeniu § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, w zakresie dokonania zmian konstrukcyjnych, na które nie wyraził zgody producent tego pojazdu. Powyższe uzasadniało wznowienie postępowania z urzędu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Organ I instancji podkreślił, że w obecnym stanie prawnym uznać należało, iż nie zostały spełnione warunki rejestracji określone w art. 72 ust 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przedłożony do wniosku o rejestrację przez skarżącą dowód rejestracyjny, wydany przez Starostę Piotrkowskiego, został wycofany z obiegu prawnego. Zasadne było zatem, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylenie decyzji o rejestracji przedmiotowego auta i orzeczenie o odmowie jego rejestracji. Jednocześnie orzeczono o unieważnieniu wydanych tablic rejestracyjnych, nalepki kontrolnej oraz dowodu rejestracyjnego.
7.
W odwołaniu od opisanej wyżej decyzji skarżąca zarzuciła brak zebrania wszystkich materiałów dowodowych w sprawie, co wynikało z braku zainteresowania się dalszym przebiegiem postępowania i oparcie się tylko na decyzji Starostwa Powiatowego w Piotrkowie Trybunalskim. Zdaniem skarżącej, postępowanie nie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami k.p.a. Odwołująca się podniosła, że została złożona skarga do sądu administracyjnego, który może cofnąć rygor natychmiastowej wykonalności decyzji stwierdzającej nieważność.
8.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 23.08.2022 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powołało art. 145 par. 1 k.p.a. oraz art. 72 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Stosownie do pkt 5 ostatnio wskazanego przepisu, rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Zgodnie z art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na decyzję SKO w Piotrkowie Trybunalskim z 14.05.2021 r. (sygn. KO.480.14.2020), którą stwierdzona została nieważność decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego z 30.01.2017 r., o rejestracji pojazdu marki Mercedes [...], z uwagi na wadę prawną w postaci rażącego naruszenia § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1038) w związku z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa o ruchu drogowym. Z kolei brak wymaganego oświadczenia producenta pojazdu stanowił przeszkodę do jego rejestracji. Podkreśliło SKO w Krakowie, iż na podstawie decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego z 30.01.2017 r., został wydany dowód rejestracyjny, przedłożony w celu rejestracji pojazdu w Starostwie Oświęcimskim. W związku z tym, organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu I instancji jest zasadna. W okolicznościach sprawy uznać należało bowiem, iż decyzja Starosty Piotrkowskiego została wyeliminowana została z obiegu prawnego na mocy innej decyzji ostatecznej. W ocenie SKO w Krakowie, uznaje się, iż omawiana przyczyna wznowienia postępowania zachodzi nie tylko wtedy, gdy "inna decyzja" będąca prejudykatem została uchylona lub zmieniona, ale także wtedy, gdy stwierdzono jej nieważność. W tym zakresie organ II instancji powołał się na poglądy piśmiennictwa oraz wyrok NSA z 20 sierpnia 1999 r. (sygn. akt IV SA 36/99), gdzie wskazano, że stwierdzenie nieważności decyzji, na podstawie której została wydana decyzja w innej sprawie, stanowi podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.
Ponadto, zwróciło uwagę Kolegium Odwoławcze, w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż wydanie decyzji o rejestracji pojazdu jest uzależnione (w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.) m.in. od przedłożenia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej na rzecz poprzedniego właściciela, oczywiście jeżeli pojazd był zarejestrowany (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Go 308/17).
W związku z tym – w ocenie organu II instancji – zasadne jest twierdzenie, że nie została spełniona przesłanka rejestracji pojazdu, o której mowa jest w art. 72 ust 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym, gdyż dowód rejestracyjny, wydany przez Starostę Piotrkowskiego, został wycofany z obiegu prawnego. Podsumowując SKO w Krakowie stwierdziło, że prawidłowe było stanowisko organu I instancji, iż zaszła przesłanka do uchylenia decyzji o rejestracji przedmiotowego pojazdu i orzeczenia o odmowie jego rejestracji.
Organ II instancji uznał zarzuty odwołania za nieuzasadnione. Podkreślił, że jak stanowi art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., postępowanie wznawia się m.in., gdy decyzja, która została wydana w oparciu o inną decyzję, została następnie uchylona. Jak akcentowało SKO w Krakowie, ze skutkami uchylenia decyzji w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, należy zrównać stwierdzenie jej nieważności. W opinii Kolegium Odwoławczego, uzyskanie przez decyzję uchylającą (stwierdzającą nieważność) przymiotu ostateczności, obliguje organ prowadzący postępowanie zależne, do wznowienia postępowania. Jak wskazuje się w doktrynie, uchylenie, zmiana lub - trzymając się tezy o objęciu tego przypadku hipotezą reguły z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. - stwierdzenie nieważności prejudykatu, będzie wchodzić w rachubę jako przyczyna wznowienia postępowania, jeżeli nastąpi w przepisanym prawem trybie, za pomocą decyzji (postanowienia) organu administracji albo orzeczenia sądu, przy czym muszą one mieć walor - odpowiednio - ostateczności lub prawomocności. W związku z tym, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 14 maja 2021 r., jest ostateczna, orzekający w tej sprawie organ II instancji uznał, iż zaskarżona w sprawie decyzja, nie narusza prawa.
9.
W skardze, na opisaną wyżej decyzję SKO w Krakowie z dnia 23.08.2022 r., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 72 ust. 1 pkt 5, art 73 ust. 1, art. 66 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, art. 105 § 1, art. 145 § 1 pkt 8 i § 2, art. 151 § 1 pkt 2, art. 138 § 1 pkt 1, art. 6. w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80, art. 104, art. 107 oraz art 8, art. 84 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a.
Skarżąca wskazała na błędne przyjęcie, że zaistniały przesłanki uniemożliwiające zarejestrowanie pojazdu marki Mercedes [...], jak też niewłaściwe było uznanie, że do rejestracji przedmiotowego pojazdu wymagane było oświadczenie producenta pojazdu dotyczące dokonanych w pojeździć zmian konstrukcyjnych. Podała, że pominięto fakt, iż zmian konstrukcyjnych w spornym pojeździć dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie, co nie stanowi przeszkody w rejestracji i dopuszczeniu do ruchu przedmiotowego pojazdu. Akcentowała, że organy nie przeprowadziły należytego, wyczerpującego postępowania dowodowego, umożliwiającego ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego i dokonanie prawidłowej oceny możliwości zarejestrowania pojazdu marki Mercedes [...], zwłaszcza wobec faktu przedłożenia wszelkiej niezbędnej dokumentacji, w tym świadectwa homologacji, zaświadczenia o badaniu technicznym oraz opinii rzeczoznawcy, skutkującego utratą zaufania przez organ administracyjny. Wg skarżącej, dowolna była ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyrażającą się w uznaniu, iż nie zaistniały przesłanki umożliwiające rejestrację samochodu skarżącej, a także iż oświadczenie dotyczące przeprowadzonych zmian konstrukcyjnych powinno pochodzić od producenta pojazdu, w sytuacji w której dokument ten pochodzić może od przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie. Zarzuciła brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w zakresie przeprowadzonych zmian konstrukcyjnych przedmiotowego pojazdu, oświadczenia przedsiębiorcy dokonującego zmian konstrukcyjnych o braku przeszkód w zarejestrowaniu i dopuszczeniu do ruchu pojazdu.
Skarga domagała się zmiany zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz wydanie orzeczenia co do istoty sprawy; ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy organowi II instancji celem uzupełnienia postępowania oraz ponownego rozpoznania sprawy.
W skardze zawarto żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ryzyko niepowetowanej szkody dla skarżącej, znajdującej się w ciężkiej sytuacji osobistej i majątkowej.
10.
Postanowieniem z 13.12.2022 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji SKO w Krakowie z 23.08.2022 r.
11.
Przy pismach z 14.02.2023 r. (k. 73 i 97) skarżąca przedłożyła dodatkowe dowody (k. 77-117) związane z właściwościami technicznymi przedmiotowego pojazdu. W ocenie skarżącej, wszelkie badania spornego auta pokazują, że jest ono bezpieczne i nie stanowi zagrożenia dla ruchu drogowego.
12.
Pismem z 3.03.2023 r. (k. 153) do postępowania zgłosił udział prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście-Wschód, domagając się uchylenia obu kontrolowanych decyzji.
13.
Na rozprawie w dniu 21.03.2023 r. skarżąca podała m.in., że przedmiotowy samochód, używa bezproblemowo od 2017 r. Skarżąca wskazała, że stara się obecnie o uzyskanie tzw. homologacji jednostkowej. Złożyła żądanie zwrotu uiszczonego od skargi wpisu. Na rozprawie sąd dopuścił dowody z dokumentów dołączonych do pism procesowych skarżącej z 14.02.2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna i skutkowała uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja SKO w Krakowie z 23.08.2022 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Oświęcimskiego orzekającą o uchyleniu własnej decyzji o rejestracji na rzecz skarżącej pojazdu Mercedes [...] i o odmowie jego rejestracji. Zauważyć należy, iż objęta skargą decyzja zapadła w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, tj. w nadzwyczajnym trybie weryfikacji ostatecznych orzeczeń administracyjnych. W ocenianym przypadku, postępowanie w sprawie rejestracji auta, zostało wznowione z urzędu (postanowienie z dnia 26.05.2022 r.; k. 38). Jako podstawę wznowienia organ wskazał art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a. Stosownie do tego przepisu, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Organ I instancji uznał, iż wystąpiła wskazana wyżej podstawa wznowienia z uwagi na ostateczne wyeliminowanie z obrotu prawnego przez SKO w Piotrkowie Trybunalskim - w trybie stwierdzenia nieważności (art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a.) - decyzji o pierwszej rejestracji pojazdu Mercedes [...]. W motywach aktualnie kontrolowanej decyzji, SKO w Krakowie wyraziło stanowisko, iż – w przedstawionych wyżej uwarunkowaniach – wznowieniowy tryb procedowania organu, był poprawy. Tak samo oceniony też został przyjęty kierunek rozstrzygnięcia tej sprawy. Kolegium Odwoławcze zaprezentowało przy tym pogląd, że z przewidzianymi w przepisie art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a. skutkami uchylenia lub zmiany decyzji, będącej prejudykatem dla innej decyzji, należy zrównać także stwierdzenie jej nieważności. W ocenie organu odwoławczego, stwierdzenie nieważności prejudykatu, aktualizować będzie przyczynę wznowienia postępowania określoną w art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a.
Pogląd ten, nie zasługiwał jednak na akceptację.
Zauważyć bowiem trzeba, iż NSA w uchwale 7 sędziów z 13.11.2012 r. (sygn. akt I OPS 2/12) wskazał, iż stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a. W uzasadnieniu tej uchwały NSA akcentował, że - w zawartym w art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a. określeniu "decyzja została następnie uchylona lub zmieniona" - nie można pomieścić stwierdzenia nieważności decyzji. Odwołując się m.in. do wykładni historycznej, NSA podkreślał, że dążąc do wzmocnienia gwarancji praworządności w działaniu administracji publicznej przez wprowadzenie instytucji stwierdzenia nieważności decyzji i pozostawiając w niezmienionym brzemieniu przesłankę wznowienia postępowania z art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a., wyłączono z podstaw wznowienia sytuację, gdy decyzja, na podstawie której wydano decyzję zależną, okazała się nieważna i stwierdzono jej nieważność, bowiem taka sytuacja może podlegać rozpatrzeniu jedynie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zależnej, a nie w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zależną. Jak przy tym zwracał uwagę NSA w cytowanej obecnie uchwale, kwestię zależności między decyzjami, należy rozpatrywać na podstawie przepisów prawa materialnego, które wyznacza relacje między nimi.
W tym też aspekcie dostrzec trzeba, że stosownie do art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 988) rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Wydanie zatem dowodu rejestracyjnego i tablic może nastąpić tylko w razie pozytywnego załatwienia wniosku strony o zarejestrowanie pojazdu, co następuje o tyle jednocześnie, aby decyzja o zarejestrowaniu poprzedziła materialno-techniczną czynność wydania dowodu rejestracyjnego i tablic (por. uchwała NSA z 15.11.1999 r., sygn. akt OPK 24/99). Przytoczone wyżej uregulowanie art. 72 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym wskazuje na niewątpliwe powiązanie, istniejące między uznaną przez SKO w Piotrkowie Trybunalskim za nieważną decyzją Starosty Piotrkowskiego z 30.01.2017 r. o pierwszej rejestracji pojazdu, a decyzją Starosty Oświęcimskiego z 22.01.2020 r, o kolejnej rejestracji tegoż auta (na rzecz skarżącej), skoro kolejna decyzja o rejestracji jest – w świetle cytowanego przepisu - konsekwencją poprzedniej (w przypadku gdy pojazd był już wcześniej zarejestrowany). W kontrolowanej sprawie, Kolegium Odwoławcze w Krakowie, choć zasadnie dostrzegło powiązania występujące między wskazanymi wyżej decyzjami, to jednakże nietrafnie zaakceptowało procedowany przez organ I instancji tryb wznowienia postępowania administracyjnego, który wdrożony został celem weryfikacji ostatecznej decyzji o rejestracji pojazdu przez Starostę Oświęcimskiego, po powzięciu informacji przez ten organ o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty Piotrkowskiego z 30.01.2017 r. Nie uwzględniło bowiem SKO w Krakowie wynikającego z cytowanej powyżej uchwały NSA z dnia 13.11.2012 r. (sygn. akt I OPS 2/12) dopuszczalnego trybu, w jakim sprawa taka mogła być oceniana i załatwiona. Trybem tym – co wyżej już akcentowano – winien być tryb nieważnościowy, wyznaczony przepisem art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. Procedując natomiast wadliwie w trybie wznowieniowym, SKO w Krakowie niewątpliwie naruszyło art. 145 par. 1 pkt 8 k.p.a. oraz art. 151 par. 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. – w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe nakazywało uchylić kontrolowaną decyzję organu odwoławczego.
Uwzględnienie przez SKO w Krakowie tezy wskazanej wyżej uchwały 7 sędziów NSA z 13.11.2012 r. (sygn. akt I OPS 2/12), winno więc obecnie skutkować zmianą trybu, w jakim sprawa ta powinna zostać na nowo rozpoznania i obejmować winno ocenę wystąpienia - w decyzji Starosty Oświęcimskiego z 22.01.2020 r. o rejestracji pojazdu na rzecz skarżącej - przesłanki rażącego naruszenia prawa (art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a.).
Sąd uchylając zaskarżoną decyzję, jako wydaną z naruszeniem wskazanych już wyżej przepisów, nie orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji, tj. Starosty Oświęcimskiego z 30.06.2022 r. (znak [...]). Przypomnieć należy, że decyzja ta rozstrzygała o uchyleniu własnej decyzji Starosty z 22.01.2020 r. o rejestracji pojazdu Mercedes [...] na rzecz skarżącej oraz o odmowie rejestracji tego auta. Sąd dostrzegł, że w istocie decyzja ta pełnił funkcję prewencyjną w zakresie wykluczającym dopuszczenie do poruszania się w ruchu drogowym spornego pojazdu, którego masa całkowita, w wyniku dokonanych modyfikacji, wzrosła o ok. 1 tonę względem masy przyjętej przez producenta tego auta, i jednocześnie pojazd ten nie dysponował oświadczeniem producenta, ani jego przedstawiciela, o homologacji tak dokonanych zmian. Wyeliminowanie więc przez Sąd z obrotu prawnego tego ostatnio wskazanego aktu (decyzji uchylającej decyzję o rejestracji i odmawiającej rejestracji pojazdu) skutkowałoby w praktyce dopuszczeniem spornego auta do ruchu drogowego, co z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu, nie byłoby pożądane - przed oceną przez organ administracji tej sprawy we właściwym trybie (nieważnościowym). Pamiętać zaś należy, że decyzja Starosty Piotrkowskiego o pierwszej rejestracji tegoż pojazdu dotknięta była wadą nieważności (rażącego naruszenia prawa) z uwagi właśnie na brak przedłożenia homologacji tego, istotnie zmodyfikowanego, auta. Wzgląd więc na potrzebę ochrony bezpieczeństwa ruchu drogowego przemawiał za celowością (czasowego) pozostawienia w obrocie prawnym decyzji wydanej przez organ I instancji. Wyeliminowanie zaś tej decyzji z obrotu i umorzenie postępowania prowadzonego w trybie wznowienia postępowania – winno nastąpić po uruchomieniu przez SKO w Krakowie trybu nieważnościowego i wydaniu rozstrzygnięcia w tej nowo prowadzonej sprawie.
Jedocześnie stwierdzić trzeba, że zarzuty podniesione w skardze nie miały znaczenia dla oceny tej sprawy. Dostrzec bowiem należy, iż w istocie, zarzuty te koncentrowały się na wykazaniu braku potrzeby uzyskania oświadczenia producenta pojazdu o homologacji dokonanych zmian konstrukcyjnych, jak też akcentowały wykonanie tych zmian przez wyspecjalizowany podmiot oraz wskazywały na brak dopuszczenia przez organ dowodu z opinii biegłego, podkreślając dobry stan techniczny spornego auta. Były to zatem zarzuty, których istota nie odnosiła się do rozstrzygnięć kontrolowanych w sprawie objętej skargą. Zarzuty te zwrócone zostały względem decyzji SKO w Piotrkowskie Trybunalskim z dnia 14.05.2021 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji o pierwszej rejestracji pojazdu, gdzie wyżej wskazane kwestie były podnoszone i zostały ocenione (por. wyrok WSA w Łodzi z 26.05.2022 r.; sygn. akt III SA/Łd 148/22). W tej natomiast sprawie, okoliczności powyżej wskazane nie mogły stanowić przedmiotu rozważań organów administracji, skoro podstawą rozstrzygnięcia było – opisane powyżej zagadnienie prawne – które powstało w wyniku właśnie stwierdzenia nieważności decyzji o pierwszej rejestracji przedmiotowego auta. Z tych też powodów, wnioskowane w pismach skarżącej z 14.02.2023 r. dowody z dokumentów, mające wykazać dobry stan techniczny tegoż pojazdu, także nie miały znaczenia i wpływu dla oceny tej sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259; dalej p.p.s.a.), w pkt 1 sentencji - orzekł o uchyleniu wyłącznie zaskarżonej decyzji SKO w Krakowie uznając, że uchylenie tej decyzji jest konieczne do usunięcia stwierdzonego naruszenia prawa, tj. przepisów art. 145 par. 1 pkt 8, art. art. 151 par. 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone skarżącej koszty postępowania złożyła się kwota 200 zł uiszczona przez skarżącą tytułem wpisu od skargi, o zwrot której skarżąca zawnioskowała podczas rozprawy w dniu 21.03.2023 r. (por. art. 210 par. 1 p.p.s.a.).