III SA/Kr 145/26

III SA/Kr 145/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-03-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par 1 pkt 3 i par 3 w zw. z art. 46 par 2a i 2 b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 18 grudnia 2025 r. znak: SKO.PS/4110/117/2025 w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 grudnia 2025 r. M. B. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 18 grudnia 2025 r. znak: SKO.PS/4110/117/2025 w przedmiocie zasiłku stałego. Skarga została wniesiona za pośrednictwem platformy e-PUAP. Skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "SKARGA".
W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie załącznika zawierającego treść jego skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 28 lutego 2026 r.
W zakreślonym terminie skarżący, nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie zatem z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny, nie może on być także odtworzony mechanicznie. Natomiast, gdy pismo (odpowiednio skarga) wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumenty elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
W konsekwencji, wobec dostrzeżonych braków formalnych skargi, w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Podkreślić należy, że kwestia nieopatrzenia załączników do formularza pisma ogólnego przesyłanego do sądu za pomocą środków komunikacji elektronicznej jednym z rodzajów podpisu elektronicznego była przedmiotem rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. I FPS 2/21 przesądził, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tożsamy problem występuje w niniejszej sprawie.
Ponadto wskazać należy, za uzasadnieniem przywołanej uchwały, że "Interpretacja dopuszczająca wnoszenie skargi w formie niepodpisanego załącznika do formularza pisma ogólnego jest sprzeczna nie tylko z celowościową wykładnią przepisów p.p.s.a., ale przede wszystkim z wykładnią językową tych przepisów. Z powołanych przepisów wynika, że podpisane powinno zostać pismo strony, a więc jej wnioski i oświadczenia składane poza rozprawą (art. 45 p.p.s.a.). Nie można zgodzić się z poglądami części orzecznictwa, które za niezasadne uznaje wzywanie do usunięcia braku formalnego podpisania skargi, skoro stanowiła ona załącznik do pisma ogólnego sporządzonego na formularzu platformy ePUAP, który został podpisany podpisem elektronicznym. Okoliczność, że na gruncie zasad technicznych systemu ePUAP skarga może stanowić załącznik do pisma ogólnego nie może mieć przeważającego znaczenia" (zob. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2026 r. sygn. II OZ 218/26, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarga w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym wyżej wymaganiom. W związku z powyższym, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: podpisanie załącznika zawierającego treść jego skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący pomimo prawidłowego wezwania, pouczenia oraz upływu terminu nie uzupełnił żądanego braku skargi i nie podpisał skargi stanowiącej załącznik do pisma przewodniego z dnia 30 grudnia 2025 r. zatytułowanego "SKARGA", które to pismo przewodnie nie spełniało żadnych wymogów formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.